Vitel toné de cerdo: Argentijnse vitello tonnato van varkensfilet | Mijn recept uit Buenos Aires

Vitello tonnato. Die ken je vast wel. De dunne plakjes kalfsvlees overgoten met romige tonijnsaus zijn niet meer weg te denken uit de Italiaanse restaurants in Nederland. 

Maar ken je ook de Argentijnse variant hierop, vitel toné de cerdo? 

Dat is een gerecht dat veel op vitello tonnato lijkt, maar toch niet helemaal hetzelfde is. Het wordt namelijk niet gemaakt van kalfsmuis of kalfsfricandeau, maar van varkensfilet, carré de cerdo in het Argentijns-Spaans.

Zowel de 'gewone' vitel toné - gemaakt van kalfsvlees; Argentijnen gebruiken hiervoor niet de naam vitello tonnato - als vitel toné de cerdo zijn al decennialang dé kerstavondgerechten voor miljoenen Argentijnen. 

In onze jonge jaren maakten ook wij in Argentinië kennis met beide verrukkelijke gerechten. Nog voordat vitello tonnato zo populair werd in Nederland. 

Ga met één klik naar ons recept! Of lees eerst nog even wat meer over ons Argentinië-avontuur!

En oh ja! Helemaal onderaan dit blog vind je ook nog een Q&A met allemaal leuke weetjes over vitello tonnato en vitel toné. Een heerlijk hapje kennis!

Wat vliegt de tijd! Het is ondertussen alweer meer dan dertig jaar geleden dat we een paar jaar in Argentinië woonden. 

In San Isidro, een buitenwijk van Buenos Aires.

Wacht, ik zal even een foto scannen van ons huis. Onze ouwe trouwe Peugeot 504 staat pontificaal voor de deur!

Ik heb nog even op Street View gekeken. Het huis staat er nog, al lijkt onze prachtige avocadoboom - rechts in de voortuin - het loodje te hebben gelegd.

En dit was mijn keuken, ook niet onbelangrijk!

Jij bent er nu getuige van: ook al ligt onze Argentinië-periode ondertussen al zo lang achter ons, die tijd is noch uit ons oog noch uit ons hart. En foodies als wij zijn, al helemaal niet uit ons culinaire hart!

 

Waarschijnlijk heb je het al vaker op mijn blog gelezen: wij eten nog met de regelmaat van de klok Argentijnse gerechten.

Chimichurri is misschien wel onze favoriet. Dat is een verrukkelijke, pittige salsa. Ideaal voor bij de barbecue; de asado, zoals de Argentijnen die noemen. Ik kreeg het recept ooit van een Argentijnse chef! 

Bij de lunch of als een lichte avondmaaltijd komen er vooral tijdens de zomer heel wat sandwiches de milanesa op tafel. Dat zijn fantastische Argentijnse schnitzelsandwiches! 

De ideale saus voor die sandwiches is de befaamde Argentijnse salsa golf, een soort cocktailsaus. Lekker kruidig en met een flinke scheut cognac!

Verder zijn we ook groot fan van de Argentijnse manier van tosti's maken. 

Die tosti's zijn niet dik zoals onze Nederlandse tosti's, maar heerlijk dun. Mals en zacht vanbinnen en krokant vanbuiten. En zonder korstjes!

Ze worden gemaakt van speciaal sandwichbrood, pan de miga. Het duurde een tijdje, maar inmiddels is dit brood gelukkig ook gewoon te koop in Nederland.

De tosti's worden tostados de jamón y queso genoemd - gewoon ham-kaas-tosti's - maar dat klinkt in het Spaans toch net wat exotischer. 

Laatst aten we ze nog samen met onze zelfgemaakte tomatenjam. Toegegeven, die is niet Argentijns, maar wel erg lekker bij tostados de jamón y queso. Een aanrader dus!

De eerste keer dat wij vitel toné aten, was tijdens de lunch in een restaurant in Buenos Aires. 

Ik schreef er al eens eerder over in mijn blog bij het recept voor kalfshamburgers met tonijnmayonaise. 

En dat het niet bleef bij één keer, dat zul je vast begrijpen!

Maar ook thuis wilde ik graag met het gerecht aan de slag. 

In eerste instantie maakte ik mijn vitel toné van kalfsvlees. Of eigenlijk moet ik zeggen: jong rundvlees. Ik zal je uitleggen hoe dat zat.

In Argentinië is het eten van kalfsvlees zoals wij dat kennen - of zoals de Italianen dat gebruiken voor hun vitello tonnato - niet heel gangbaar. 

De meeste runderen worden in Argentinië jonger geslacht dan hier in Europa. Maar niet zo jong als ons kalfsvlees. Hun slachtleeftijd zit dus tussen ons kalfsvlees en ons rundvlees in. 

Vlees van die runderen wordt wel novillito genoemd, jong rundvlees. Dat vlees smaakt minder licht en minder subtiel dan ons kalfsvlees. Het is donkerder van kleur en heeft meer kracht. 

Omdat wij graag vitel toné aten met een smaak die meer leek op ons kalfsvlees, stapten wij al snel over op varkensvlees. 

De carré de cerdo, varkensfilet, die wij toentertijd in Argentinië overal konden kopen, was heerlijk mals en sappig. Ideaal voor vitel toné, vonden wij. En daarom braken wij met de toenmalige Argentijnse traditie om alleen maar novillito te gebruiken. 

Ook later, toen we in Afrika, Azië en uiteindelijk Nederland gingen wonen, bleven we onze vitel toné met varkensfilet maken. 

Sterker nog: dat doen we nog steeds! Niet op kerstavond - dan eten wij steevast gevulde kalkoen - maar wel op andere hoogtijdagen. Met name op de verjaardag van mijn dochter Petra. Het is misschien wel haar absolute lievelingsgerecht!

Ik heb mijn eigen speciale recept voor die vitel toné van varkensvlees, vitel toné de cerdo in goed Argentijns. 

• Ik marineer mijn varkensfilet altijd eerst een nachtje in op smaak gemaakte droge witte wijn.
• Daarna pocheer ik het vlees. Na afkoeling snijd ik het in flinterdunne plakjes. 
• Het kookvocht laat ik inkoken en daar maak ik - ook weer na afkoeling - een grote hoeveelheid tonijnsaus van. 
• Als finishing touch - maar niet onbelangrijk! - laat ik mijn plakjes vlees vervolgens 24 uur marineren in die tonijnsaus voordat mijn vitel toné de cerdo op tafel komt! 

Het resultaat is zo smaakvol! Als je mijn recept één keer hebt geprobeerd, wil je nooit meer anders. Gegarandeerd!  

Voor ons is vitel toné de cerdo vrijwel nooit een voorgerecht. Daar is het té lekker voor! 

Wij maken er altijd een complete maaltijd van. Als avondmaal, maar ook vaak als feestelijke brunch. Met een grote schaal met versgebakken roomboter-dinerbroodjes erbij.

Wij scheuren onze broodjes graag in stukjes en dopen die in de tonijnsaus. Daarom maak ik altijd een overvloedige hoeveelheid van die saus!

En als groenten serveer ik graag: 

• gemarineerde artisjokkenharten (uit pot) of een salade met die artisjokkenharten, 
• gemarineerde of in de oven geroosterde olijven, 
• kapperappeltjes, 
• gemarineerde paprikareepjes in olie (uit pot), 
• een mediterrane salade van gegrilde paprika's en/of 
• in de oven gepofte cherrytomaatjes. 

Scroll snel door naar ons recept. Maar eerst nog even zo'n nostalgische, oude foto! Van een bord vitel toné de cerdo uit onze Argentinië-jaren.

Vitel toné de cerdo: hét recept voor Argentijnse vitello tonnato van malse varkensfilet! 

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 5 personen of een voorgerecht voor ±10 personen:

• een mooi stuk varkensfilet (zonder vetrandjes) van ±800 gram
• 1 liter goede droge witte wijn (ik gebruik graag een chardonnay)
• 1 flinke ui
• 3 middelgrote zoetzure augurken
• 2 ansjovisfilets of 3 theelepels ansjovispuree
• 1 potje kappertjes (uitlekgewicht ±60 gram)
• zout en versgemalen zwarte peper
• 3 blikken tonijn in zonnebloemolie (uitlekgewicht per blik ±100 gram)
• ±350 gram frisse mayonaise (ik gebruik voor dit recept graag Remia Mayolijn; dit blog is niet gesponsord)
• eventueel een klein schepje poedersuiker

Bereiding:

1. Schenk de wijn in een hoge pan waar het vlees qua lengte net in past. 
2. Snijd de ui en de augurken in dunne plakjes. Voeg de groenten samen met de ansjovis, 3 eetlepels kappertjes en wat zout en peper toe aan de wijn.
3. Leg het vlees in de marinade. Laat de varkensfilet 24 uur marineren in de koelkast.
4. Zet de pan met de marinade en het vlees op het vuur en breng de marinade zachtjes aan de kook. Draai het vuur laag en laat het vlees in ongeveer drie kwartier zachtjes pocheren totdat het gaar is. 
5. Neem het vlees uit de pan en laat het, afgedekt, goed afkoelen. Eerst in de keuken, later in de koelkast.
6. Kook ondertussen het kookvocht flink in. Als je - uiteindelijk - de uien, augurken, ansjovis en kappertjes verwijdert (die heb je niet meer nodig), moet je nog ±450 ml overhouden. Laat ook het kookvocht goed afkoelen.
7. Giet de tonijn af. Pureer de tonijn samen met het afgekoelde kookvocht in de foodprocessor. Als de tonijn helemaal fijn is, kun je de mayonaise toevoegen. Meng de saus nog even met een paar pulsen van de machine.
8. Proef de tonijnsaus en voeg indien nodig nog wat extra mayonaise, zout en/of peper toe. Als je wijn heel droog was, heb je misschien ook nog een klein schepje poedersuiker nodig. 
9. Doe de tonijnsaus over in een grote, diepe schaal of kom.
10. Snijd het koude vlees met een scherp vleesmes in flinterdunne plakjes.
11. Leg de plakjes vlees in de tonijnsaus. Zorg ervoor dat alle plakjes vlees goed gecoat zijn met een laagje tonijnsaus. Dek de schaal af en zet hem in de koelkast. Zo moet het vlees bij voorkeur nog 24 uur staan, zodat de tonijnsmaken heerlijk in het vlees kunnen trekken.
12. Leg op elk bord een paar plakjes varkensfilet. Schep er nog wat tonijnsaus overheen. Garneer het gerecht met een paar kappertjes.
13. Zet de resterende tonijnsaus - en eventueel de restjes vleesplakjes - los in een kom op tafel, zodat iedereen er naar wens meer van kan nemen.
14. Serveer er versgebakken roomboter-dinerbroodjes - of lekker brood van de bakker - en meerdere van de hierboven genoemde groentegerechten bij.        
    
    

Alles wat je nog meer wilt weten over vitello tonnato en de Argentijnse variant vitel toné (de cerdo)!

Wat is vitello tonnato?

Dat weet je waarschijnlijk wel! Vitello tonnato is een gerecht van flinterdunne plakjes gegaard kalfsvlees overgoten met een romige tonijnsaus. 

Vitello tonnato wordt altijd koud geserveerd. Meestal als voorgerecht.

 

Waar komt het gerecht vitello tonnato vandaan?

Vitello tonnato komt van oorsprong uit Italië, uit de Piëmontese regio in het noordwesten van het land.

Het gerecht ontstond in de achttiende eeuw als een soort restjesgerecht van kalfsvlees, zo luidt het verhaal. Dat vlees werd langzaam gegaard voor langere houdbaarheid. En geserveerd met een krachtige saus. Van ansjovis. 

        

In het Piëmontese dialect kreeg het de naam vitel tonné: vitel verwees naar het kalfsvlees, terwijl tonné waarschijnlijk is afgeleid van het Franse tanné, 'bewerkt'. Bewerkt kalfsvlees dus. 

En dat is op zijn minst opmerkelijk! De oorspronkelijke naam voor het gerecht had helemaal niets te maken met wat wij nu denken: tonijn. Ook al klinkt dat zo...

Pas eind negentiende eeuw werd het eten van tonijn uit blik populair in Italië. Én de vis werd betaalbaar. Of misschien was het andersom: werd tonijn juist populair doordat hij betaalbaar werd. Wie zal het zeggen?

Hoe dan ook, tóen vond ingeblikte tonijn dus zijn weg naar de vitel toné-saus - overigens nog steeds in combinatie met de aloude ansjovis. De vis met zijn milde smaak maakte de saus in één klap veel zachter, lichter en romiger. 

In die periode verscheen het recept ook in kookboeken buiten Piëmont, onder een nieuwe, veritaliaanse naam: vitello tonnato, letterlijk ‘kalfsvlees met tonijn’.

In de twintigste eeuw evolueerde de saus verder, met als belangrijkste toevoeging: frisse en fluwelige mayonaise. Vanaf 1950 raakte de mayonaise-variant meer en meer ingeburgerd. 

En dat is precies zoals wij de Argentijnse vitel toné en de Italiaanse vitello tonnato vandaag de dag nog steeds kennen. 

Hoe is het recept voor vitel toné/vitello tonnato in Argentinië terechtgekomen al voordat wij het gerecht in Nederland kenden?

Vitello tonnato kwam vroeg in Argentinië terecht doordat tussen 1870 en 1930 miljoenen Italianen, onder wie opvallend veel Piëmontezen, daar een nieuw leven begonnen. 

En zoals dat gaat: wie verhuist, neemt zijn favoriete recepten mee in zijn culinaire bagage. Vitel toné reisde simpelweg met hen mee.

In Argentinië viel het gerecht meteen in goede aarde: (jong) rundvlees was er goedkoop en tonijn in blik was overal beschikbaar. De ingrediënten voor een nieuwe klassieker lagen dus letterlijk voor het oprapen.

Daar kwam nog iets bij: kerst valt in Argentinië midden in de zomer. Tijdens de feestdagen is het er warm - soms zinderend warm, dat hebben we zelf aan den lijve ondervonden. En dus is er behoefte aan koude, feestelijke schotels die je vooraf kunt bereiden. Vitel toné bleek daarvoor ideaal: romig, fris, rijk van smaak en perfect voor grote families die samen aan tafel gaan.

Zo groeide het gerecht uit tot een ware Argentijnse kerstklassieker. En dat gebeurde allemaal decennia voordat wij in Nederland überhaupt nog van vitello tonnato hadden gehoord.

Waarom heet vitello tonnato in Argentinië vitel toné?

Ja, dat moge ondertussen duidelijk zijn! De immigranten uit Piëmont kenden de term vitello tonnato niet eens. Zij spraken van vitel tonné. In de Argentijnse schrijftaal is inmiddels één n weggevallen uit tonné. Maar de uitspraak en de betekenis bleven hetzelfde.

En zo raakte Argentinië vertrouwd met de Piëmontese naam. 

Dertig jaar geleden leerden wij het gerecht kennen onder de naam vitel toné en zo heet vitello tonnato dus nog steeds in Argentinië.

Van welk stuk vlees worden vitello tonnato en vitel toné over het algemeen gemaakt?

Op het eerste gezicht lijken de Italiaanse en Argentijnse versie van het gerecht totaal verschillend - kalfsvlees versus rundvlees, zoals ik hierboven in mijn blog al uitlegde - maar anatomisch gezien gaat het om precies hetzelfde deel van het dier. Alleen de leeftijd van het dier en de lokale naam van het stuk vlees verschillen.

In Italië heet dit stuk vlees girello of magatello. Wij zouden dat vertalen met kalfsmuis, een deel van wat wij kalfsfricandeau noemen. Het is het magerste en zachtste deel van de bovenbil van een kalf. Een stuk vlees met een milde smaak. Die gaat prachtig samen met de romige tonijn‑ansjovissaus.

In Argentinië wordt traditioneel gebruikgemaakt van peceto: hetzelfde magere, langwerpige spierstuk. Maar dan uit de achterbil van een net wat ouder rund.

Door het verschil in leeftijd van de dieren krijgen de gerechten twee best wel verschillende smaakprofielen: in Italië verfijnd en delicaat, in Argentinië steviger en uitgesprokener met meer bite. Wat draderiger, vezeliger van structuur ook.

Wordt het vlees voor vitello tonnato en vitel toné altijd eerst gemarineerd?

Van oorsprong werd het kalfsvlees voor vitel tonné meestal gemarineerd. Alleen niet vóór, maar ná het garen. Die zogenaamde post-gaartechniek maakte het vlees malser en gaf het extra smaak. Die methode werd ook toegepast op het rundvlees uit Argentinië. 

Tegenwoordig maakt elke individuele kok hierin zijn of haar eigen keuze. 

Zelf heb ik er meteen vanaf de eerste keer dat ik vitel toné maakte voor gekozen om te gaan voor twee marineerperiodes: zowel vóór als ná het garen!

Voor het garen marineer ik mijn vlees eerst 24 uur in witte wijn met allerlei smaakmakers. Ik gaar het vlees vervolgens in de marinade. En daarna maak ik de saus met weer diezelfde marinade. 

Dan snijd ik mijn vlees in flinterdunne plakken. En ook die marineer ik weer. Maar dan in de bereide tonijnsaus! Verrukkelijk: alle smaken komen zo optimaal bij elkaar! 

Wordt het vlees voor vitello tonnato en vitel toné gebraden of gepocheerd?

Beide technieken worden toegepast, al was pocheren in de beginperiode gebruikelijker.

Vooral voor het wat rijpere rundvlees uit Argentinië gaf pocheren een malser resultaat. En zo gebeurt het daar tegenwoordig dus ook nog het vaakst.

Ook ik heb vanaf het begin mijn vlees gepocheerd. In die marinade van hierboven! 

Hoe heet de Argentijnse variant van vitel toné waarvoor varkensvlees wordt gebruikt?

Die naam luidt: vitel toné de cerdo. Letterlijk: vitel toné van varkensvlees.

Welk deel van het varken wordt gebruikt voor vitel toné de cerdo?

Een varken heeft een iets andere anatomie. In plaats van de bovenbil is bij een varken de varkensfilet het meest geschikt voor vitel toné.

Varkensfilet is het ribstuk. Dus eigenlijk alle karbonades aan elkaar vast. Het vlees wordt zorgvuldig losgesneden van de botten. En de botten worden niet gebruikt.

Voor vitel toné moet een varkensfilet goed mager zijn. Koop je bij je slager een stuk varkensfilet met nog wat vetrandjes eraan? Snijd die er dan eerst vanaf voordat je met de bereiding van je vitel toné begint. Gepocheerd varkensvet is niet zo lekker. 

Hoe heet die varkensfilet in Argentinië?

Bij een Argentijnse slager bestel je dan een zogenaamde carré de cerdo. 

De benaming carré komt rechtstreeks uit Frankrijk, waar men spreekt van carré de porc. En zelfs in Nederland hoor je hem soms weleens: varkenscarré. 

Vitel toné de cerdo wordt de laatste jaren steeds populairder in Argentinië. Waarom is dit?

Ik vertelde je hierboven al: bijna vanaf het begin vervingen wij voor onze vitel toné het rundvlees, de peceto, door varkensvlees, de carré de cerdo. 

Dat deden we omdat we de mildere smaak van de varkensfilet meer waardeerden voor onze vitel toné. Die leek misschien wel meer op ons kalfsvlees dan de smaak van de peceto. 

Dertig jaar geleden was het gebruik van varkensvlees voor vitel toné echter helemaal nog niet gebruikelijk in Argentinië. Pas later veranderde dat. Tegenwoordig raakt vitel toné de cerdo steeds meer in zwang.

Waarom? Dat wilde ik weten!

Wat blijkt? De moderne Argentijnen zijn het qua smaak vaak met me eens: varkensfilet heeft een mildere, elegantere smaak dan peceto. Én het komt qua mondgevoel dichter in de buurt van het kalfsvlees van de Italiaanse oorsprong.

Maar er zijn meer redenen aan te wijzen. 

Carré de cerdo is tegenwoordig ook betaalbaarder. Rundvlees is nu duurder dan het vroeger was in het Zuid-Amerikaanse land.

Bovendien is carré de cerdo makkelijker te bereiden: het blijft sappig en het snijdt mooier.

En het past perfect bij de romige tonijn‑ansjovissaus.

Niet alleen Argentijnse chefs hebben het nieuwe gerecht omarmd, ook veel Argentijnse thuiskoks geven er inmiddels de voorkeur aan boven de traditionele versie met peceto! Ze vinden het ideaal voor hun kerstavond met familie!

Wordt vitello tonnato in Italië ook weleens van varkensvlees gemaakt en hoe heet het gerecht dan?

Nee. In Italië maakt men vitello tonnato bijna nooit met varkensvlees. Dat komt omdat het gerecht in Italië sterk verbonden is met kalfsvlees - het woord vitello is daar echt essentieel.

Als het een enkele keer toch gebeurt, dan heet het gerecht simpelweg maiale tonnato - varkensvlees met tonijnsaus - of lonza di maiale con salsa tonnata - varkenslende met tonijnsaus.

Alleen op trendy Italiaanse foodblogs duikt zo’n varkensvleesvariant af en toe op als een economische, eigentijdse twist - maar hij is geen onderdeel van de klassieke Italiaanse keuken.

Dit in tegenstelling dus tot de praktijk in het huidige Argentinië!

Ik wens je veel plezier met mijn recept voor Argentijnse vitel toné de cerdo! 

Misschien ga jij dit jaar wel voor een kerstavond met een Argentijns tintje!

Tartaar van tonijn en gerookte zalm met een toefje basilicummayonaise: een verrukkelijk kerstvoorgerecht!

Tijdens de kerstdagen of ter gelegenheid van een speciaal etentje met vrienden serveren wij hier in huis graag een voorgerecht met vis als hoofdingrediënt. 

En dat doen we al jaren! Ook in de tijd dat Culinaire Bagage nog niet bestond, maar menuopmaat.nl, mijn voormalige receptensite, al wel. 

Eén van de populairste visvoorgerechten van Menu op Maat was dat voor een tartaar van verse, rauwe tonijn en gerookte zalm, op smaak gemaakt met o.a. kappertjes, sjalotjes, citroensap, verse kruiden en extra vergine olijfolie en geserveerd met een paar toefjes frisse basilicummayonaise. 

Mijn volgers van toen vonden - én vínden! - die tartaar zelfs zo lekker, dat ik nog regelmatig mailtjes ontvang van wanhopige liefhebbers die per ongeluk hun recept zijn kwijtgeraakt. Met de vraag of ik het recept alsjeblieft, alsjeblieft naar hen op wil sturen. Of beter nog: of ik het niet op mijn - inmiddels al niet meer zo nieuwe - blog Culinaire Bagage wil posten. 

Vanaf vandaag heb ik goed nieuws voor al die trouwe Menu-op-Maat-fans: mailen hoeft niet meer! Hier is het recept voor mijn tonijntartaar! 

Geniet er weer opnieuw van! En bedankt voor het feit dat jullie me er steeds weer op geattendeerd hebben dat er op Culinaire Bagage nog een heel belangrijk recept miste! Sorry dat ik zo langzaam van begrip was... 🙏

Tartaar van tonijn en gerookte zalm met een toefje basilicummayonaise

Ingrediënten voor een feestelijk voorgerecht voor 4 personen: 

Voor de tartaar: 

• 200 gram superverse tonijn 
• een stukje gerookte zalm van 100 gram (geen plakjes) 
• een paar takjes verse peterselie (bij voorkeur platte peterselie) 
• 1,5 eetlepel kappertjes 
• 1 klein sjalotje 
• 1,5 eetlepel versgeperst citroensap (gezeefd)
• 1,5 eetlepel extra vergine olijfolie 
• versgemalen zwarte peper 

Voor de basilicummayonaise: 

• 4 volle eetlepels mayonaise van een goede kwaliteit 
• 1 eetlepel versgeperst citroensap (gezeefd)
• ±1 theelepel poedersuiker 
• 2 eetlepels fijngehakte basilicumblaadjes 
• 2 eetlepels extra vergine olijfolie 
• 1 eetlepel koud water 
• versgemalen zwarte peper

Bereiding:

1. Maak eerst de basilicummayonaise. Vermeng daartoe alle ingrediënten goed. Doe de mayonaise in een plastic spuitfles of een slagroomspuit met een klein glad mondje. Bewaar tot gebruik in de koelkast. 
2. Snijd voor de tartaar de tonijn en de zalm in kleine blokjes. Dat gaat het makkelijkst met een scherp koksmes. Maal de tartaar liever niet in de foodprocessor; dan wordt hij té fijn van structuur.
3. Hak de peterselie en de kappertjes fijn. 
4. Snipper het sjalotje zeer fijn. 
5. Vermeng alle ingrediënten voor de tartaar. 
6. Verdeel de tartaar in 4 porties. Plaats een bakring op een bord. Druk één portie vistartaar erin en maak de bovenkant mooi glad. Verwijder de bakring. Vorm zo ook de andere tonijntartaartjes. 
7. Garneer de borden met kleine toefjes basilicummayonaise (zie foto). Serveer meteen. 

Tips: 

1. Je kunt je vis al ruim voor de maaltijd in blokjes snijden. Bewaar beide vissoorten apart - afgedekt - in de koelkast. Maak de tartaar pas vlak voor het serveren helemaal af. Dan smaakt hij heerlijk vers. Houd er rekening mee dat het citroensap een soort garingsproces in werking zet bij de vis. 
2. Een eventueel restje basilicummayonaise kun je in een schaaltje los op tafel zetten, zodat liefhebbers wat meer kunnen nemen. De mayonaise smaakt geweldig op verse zelfgebakken roomboter-dinerbroodjes!
3. Is er bij jou in de buurt toevallig een filiaal van het Vlaamsch Broodhuys? Bestel dan bij hen eens een ansjovisbrood! Snijd het brood met een ongekarteld mes in dunne sneetjes, besmeer die met een klein beetje roomboter en serveer ze bij je tonijn-zalmtartaar. Fantastisch!
4. Serveer ook eens hele kleine porties tonijn-zalmtartaar met een toefje basilicummayonaise erbovenop als amuses. Of verdeel de tartaar over kleine glaasjes voor luxe borrelhapjes.
5. Wil je nog meer recepten voor feestelijke visvoorgerechten? Wat dacht je van de volgende suggesties:

• hartige soesjes gevuld met luchtig roerei met gerookte zalm
• krokant gebakken aardappelhapjes met gerookte zalm of paling
• carpaccio van gerookte zalm met foreleitjes, room en dille
• ensalada rusa con atún, een Spaanse aardappelsalade met tonijn
• garnalencocktail 2.0: hartige Brusselse wafels met Hollandse garnalen en een pittig Argentijns sausje
• elegante sherrybouillon met Hollandse garnalen en kruidige omeletruitjes

Makkelijk en tegelijkertijd delicaat: rucolastamppot met... Hollandse garnalen!

De herfst komt er weer aan! En daarmee ook het stamppotseizoen! 

Voor de echte liefhebbers: vandaag het eerste stamppotrecept van dit jaar! 

Laten we - om er een beetje in te komen - light beginnen. Met een vrolijke, luchtige, lichte, ja zelfs een beetje delicate stamppot. Een stamppot met rauwe rucola. Je maakt deze stamppot fris op smaak met lekker veel grove mosterd. En nog wat extra mosterdzaadjes; voor de pit!

Bijzonder: erbij serveer je geen gehaktballen, speklapjes of stoofvlees. Maar zilte Hollandse garnalen. Die zullen je - als je in dit vroege najaar nog tot het kamp van de stamppottwijfelaars behoort - misschien nét over de streep trekken. Ze laten je nog even terugdenken aan die vakantie aan zee van nog maar een maandje geleden... 😎

Hoe dan ook: de combi stamppot en garnalen is echt fantastisch! Uitproberen dus, dit recept! Geniet ervan! 

Zo maak je snel en makkelijk een pittig rucolastamppotje met Hollandse garnalen!

Ingrediënten voor 2 personen:

• 1 kg kruimige aardappels
• zout
• 1 groot ei
• ±80 ml slagroom (ongeklopt en ongezoet)
• ±1,5 eetlepel (Limburgse) grove mosterd
• 1 eetlepel extra vergine olijfolie 
• 1 eetlepel roomboter
• versgemalen zwarte peper
• eventueel nog een scheutje volle melk
• 100 gram rucola
• 1 à 2 theelepels mosterdzaadjes (naar smaak)
• 200 gram Hollandse garnalen

Bereiding:

1. Schil de aardappels en snijd ze in stukken van gelijke maat. Kook ze in een beetje water met zout goed gaar. 
2. Giet de aardappels af. Zet de pan nog even op een laag vuur en laat de aardappels droogstomen.
3. Pureer de aardappels met behulp van een pureeknijper (lees voor de allerlekkerste aardappelpuree ook mijn eerdere blog hierover). Voeg vervolgens het ei, de slagroom, de mosterd, de olijfolie en de roomboter toe. Mix het geheel met een pollepel totdat de puree glad en lekker luchtig is. Voeg eventueel nog wat melk toe totdat de puree de dikte heeft die je wenst. Maak je aardappelpuree op smaak met zwarte peper en indien nodig met nog een beetje extra zout. Verwarm de puree nog even goed; blijf ondertussen roeren. 
4. Snijd de rucola wat kleiner; hou daarbij een handje mooie kleine blaadjes achter voor de garnering.
5. Schep de rauwe groente door de warme puree.
6. Verdeel je rucolastamppot over twee borden. Strooi er de achtergehouden blaadjes rucola overheen. 
7. Daarbovenop mogen de garnalen. 
8. Garneer je gerecht met wat pittige mosterdzaadjes.

Tips:

1. Omdat je rauwe rucola toevoegt aan je stamppot, koelt het gerecht vrij snel af. Ik raad je daarom aan gebruik te maken van verwarmde borden. 
2. Ook leuk: serveer deze luxe stamppot als tussengerecht tijdens een feestelijk veelgangendiner. Ideaal voor de kerstdagen! Dan is deze portie voldoende voor ±6 personen. 
3. Ook als amuse slaat dit rucolastamppotje met garnalen geen slecht figuur. Serveer je gerechtje in piepkleine ovenschaaltjes. 
4. Ben je net zoals wij dol op garnalen? Bekijk dan ook even één of meer van mijn andere garnalenrecepten. Volg het rode linkje. Wil je alvast wat voorbeelden? Hier komen ze:

• taco tapas met gemarineerde garnalen en avocadosalsa
• garnalencocktail nieuwe stijl: hartige Brusselse wafels met Hollandse garnalen, bladsla en een pittig sausje
• een frisse salade van Hollandse garnalen, avocado en tomaat, heerlijk op een ciabattabroodje of op een zelfgebakken focaccia
• een Aziatische kippensoep gevuld met garnalen, sugar snaps, rolletjes omelet en minimaïskolfjes
• tomaatjes gevuld met een boozy garnalensalade

20x De populairste kersthoofdgerechten van Culinaire Bagage

Ben je op zoek naar een hoofdgerecht voor je kerstdiner? Een gerecht waar al je gasten als een blok voor vallen?

Waag dan eens een kansje met één van de 20 populairste kersthoofdgerechten van mijn blog! 

Ik ontvang zo veel positieve reacties op de recepten daarvoor, dat ik me bijna niet kan voorstellen dat jouw familie en vrienden er niet ook dol op zijn! 😉

Hier komen ze allemaal. Mét bijbehorende tips voor feestelijke bijgerechten. Recepten meteen bekijken? Klik op de rode linkjes! 

Ik wens je gezellige én smakelijke feestdagen! 

1. Laat ik beginnen met het kerstrecept dat het hoogst scoort in mijn blogstatistieken: het wildstoofpotje met een saus op basis van oud bruin bier!

Wil je weten waarom dit gerecht zo populair is? Dan zit er maar één ding op: proeven!  

Combineertips voor dit kerstgerecht:

• krokante in de oven gebakken krieltjes en zelfgemaakte stoofpeertjes

2. Neig je ernaar je deze kerst eindelijk eens te wagen aan een grote gevulde kalkoen? Vooral doen! Want met het juiste recept 😉 is dat gerecht helemaal niet moeilijk om te maken. En lekker dat mijn kalkoen is! 

Je marineert je kalkoen eerst een dag en een nacht voordat hij de oven in gaat. Door dat marineren blijft het vlees heerlijk sappig.

Combineertips voor dit kerstgerecht:

• oer-Hollandse gebakken aardappeltjes en een feestelijke groentemelange met artisjokkenharten en haricots verts
  
  

3. Op de Franse toer dit jaar? Maak dan eens zelf een grote pan met confit de canard, gekonfijte eendenboutjes. 

In het recept lees je stap voor stap hoe je dat moet doen. Het resultaat is echt veel lekkerder dan de bekende boutjes uit blik. 

Combineertips voor dit kerstgerecht:

• in ganzenvet gebakken krieltjes en zuurkool met spekjes, rode paprika en kummelzaadjes

4. Warmgerookte zalm is een kerstgerecht dat altijd lukt, ook als je bijna geen kookervaring hebt. Je koopt de zalm al kant-en-klaar. Je hoeft hem vlak voor serveren alleen nog maar even op te warmen in de oven. 

Erbij serveer je een heerlijk romig sausje op basis van witte wijn op smaak gemaakt met pittige mosterd.

Combineertips voor dit kerstgerecht:

• Limburgse riefkeukskes, aardappelpannenkoekjes, en snijbonenruitjes met krokante spekjes en gefruite ui

5. Een superfeestelijk gerecht met cachet: gebraden eendenborst met een port-frambozensaus.

Combineertips voor dit kerstgerecht:

• krokante ovenaardappeltjes en haricots verts

6. In Limburg eten we tijdens de kerstdagen vaak konijn. In een verrukkelijke zoetzure saus op basis van ontbijtkoek, peperkoek. Knien in 't zoer heet dat kerstgerecht. Een aanrader!

Combineertips voor dit kerstgerecht:

• zelfgemaakte verse friet en appelcompote met echte vanille en een scheutje rum

7. Ook zuurvlees - of zoervleis - staat hoog op de kerstdinerlijstjes van veel Limburgers. De saus bij dit stoofpotje van mals rundvlees lijkt sterk op die van de knien in 't zoer.

Combineertips voor dit kerstgerecht:

• verse friet of ovenfrietjes en rode kool met appeltjes en port of in de oven geroosterde regenboogworteltjes met honing en tijm

8. Ga jij dit jaar tijdens de kerstdagen gourmetten met je familie en vrienden? Dan ben je vast niet de enige! 

Twee jaar geleden schreef ik een blog met 101 gourmettips. Inkooptips, tips voor vlees-, vis en kipgerechtjes en tips voor warme groenten. En heel veel recepten voor salades, sausjes en andere bijgerechten. Om van te watertanden!

Ideaal: tijdens een gourmetavond hoef je geen rekening te houden met de individuele smaak van je gasten. Als je aanbod aan ingrediënten gevarieerd is, vindt iedereen wel iets van zijn of haar gading om klaar te maken! 

9. Ook als je een tapasbuffet organiseert kun je makkelijk koken naar alle monden! 

Kies voor vlees-, vis- en kipgerechtjes én een heel scala aan hapjes zonder vlees of vis. In een eerder blog verzamelde ik 22 van de lekkerste tapasrecepten!

10. Er is bijna niemand die niet houdt van kip. 

Vind je kip niet feestelijk genoeg? 

Dan heb je vast mijn gemarineerde en daarna in de oven geroosterde piepkuikentjes nog nooit geproefd! Met dit gerecht gooi je gegarandeerd hoge ogen.

Combineertips voor dit kerstgerecht:

• krokant gebakken aardappeldobbelsteentjes en een salade van gegrilde groene aspergepuntjes, haricots verts en tomaat

11. Nóg zo'n verrukkelijk kipgerecht: kippenbouten die je net zo konfijt als de eendenbouten van tip 3. 

Door het konfijten wordt je kip botermals én supersmaakvol. Na het konfijten rooster je de velletjes nog even heerlijk krokant in de oven. 

Combineertips voor dit kerstgerecht:

• zelfgemaakte aardappelpuree of verse frietjes en haricotsvertssalade met cherrytomaatjes en een snufje knoflook of in de oven gepofte cherrytomaatjes of geroerbakte savooiekool met pancetta en een chilipepertje

12. Het recept voor krokant gebakken en pikant gekruide kabeljauw met peterseliesalsa is erg gewild op mijn blog. En het is ideaal voor je kerstdiner! 

Combineertips voor dit kerstgerecht:

• gestoomde krieltjes en een kleurrijke blokjessalade van komkommer, paprika en tomaat

13. Hou je van roomsaus? Dan moet je dit jaar echt kiezen voor mijn kalkoenschnitzels in dille-roomsaus. 

Een supermakkelijk en verrukkelijk gerecht. Mét kerstkalkoen. Heel toegankelijk voor gasten die niet zo houden van gevogelte met botjes. 😉

Combineertips voor dit kerstgerecht:

• zelfgebakken verse friet en snijbonenruitjes met spekjes en gefruite ui
  

14. Of kies jij voor een gerecht met een tomatensaus? 

Mijn Italiaanse tomatensaus werd in mijn gezin 'la-dolce-vita-tomatensaus' gedoopt. Het goede leven op tafel! 

In de tips bij het sausrecept leg ik je uit hoe je er een fantastisch varkensgebraad bij maakt. Een gouden combi! 

Combineertips voor dit kerstgerecht:

• gebakken aardappeltjes en peperonata, een Italiaans paprikastoofpotje

15. Stoofvlees op z'n Italiaans? Ga dan voor mijn Italiaanse draadjesvlees: supermalse rundersukade in een kruidige saus met veel verse groenten. 

Combineertips voor dit kerstgerecht:

• ovenaardappeltjes en een groene salade

16. Nog één keer Italiaans. Maar dan wel weer heel anders. Trakteer je gasten deze kerst op saltimboccaspiesjes! 

Dat zijn spiesjes van blokjes malse varkenshaas gekruid met verse salie en omwikkeld met een plakje Italiaanse ham. Je serveert je spiesjes in een romige wittewijnsaus.

Combineertips voor dit kerstgerecht:

• een rucolastamppotje of pasta

17. Leuk voor als je veel gasten krijgt: een Limburgse koude schotel - een soort huzarensalade - met daaromheen allemaal kleine koude gerechtjes. 

Denk aan:

• tomaatjes gevuld met een boozy garnalensalade
• gevulde eieren
• een tipsy tonijnsalade met knapperige rauwkost
• allerlei vleeswaren 
• sardientjes
• een salade van Hollandse garnalen, avocado en tomaat
• zalmcarpaccio met foreleitjes
• koude gegrilde kipreepjes met tijm en citroen
• een terrine van kalfsvlees, kip en ham
• een bietjessalade met een honing-mosterddressing 
• een salade van komkommerlinten en rodepuntpaprikasnippers

18. Varkenshaas met roomsaus, maar dan een beetje anders? Dat kan! Probeer mijn recept voor varkenshaasmedaillons in een romige paprikasaus met cognac maar eens. Die zal zeker bij je gasten in de smaak vallen.

Combineertips voor dit kerstgerecht:

• Duitse spätzli of Italiaanse penne en haricots verts, erwtjes, snijbonen of ratatouilletomaatjes

19. Ken je mijn recept voor flensjes met kalkoen al? 

Eerst bak je lekker dunne flensjes én je maakt een romig gerecht van krokant gebakken reepjes kalkoenfilet in een kruidige wittewijnsaus. 

Daarna vul je je flensjes met de kalkoen zoals op de foto hieronder aangegeven. 

Een verrassend gerecht, maar wel met vertrouwde ingrediënten. Daar maak je al je gasten blij mee. 

Combineertip voor dit kerstgerecht:

• een salade van cherrytomaatjes met artisjokkenharten, olijven en verse tuinkruiden

20. Arriveren je gasten dit jaar al vroeg in de middag van eerste of tweede kerstdag? Vervang je traditionele kerstdiner dan eens door een hartige high tea met een kersttintje! 

Wat je dan serveert? Wat dacht je van een combi van een aantal van de volgende gerechtjes:

• kerstboompizzaatjes met kruidig gehakt
• feestelijke kerstkaaskoekjes met stukjes olijf en basilicum
• hartige soesjes gevuld met roerei en gerookte zalm
• een hartige kerstkrans gevuld met Limburgs gehakt
• kleine tomaatjes gevuld met een feestelijke boozy garnalensalade
• toastjes met zelfgemaakte rillettes de canard
• tonijnsandwiches met maïs en Spaanse peper
• roomboterdinerbroodjes met zelfgemaakte filet américain
• pittige Brabantse worstenbroodjes van spelt
• puntjes focaccia met gerookte zalm
• dinerbroodjes met kruidenomelet en krokant gebakken Zeeuws spek
• ciabatta crostini met vleeswaren en zelfgemaakte uienmarmelade
• elegante zalmsandwiches of krabsandwiches
• minisaucijzenbroodjes met Indonesisch gehakt
• hartige scones met spekjes, kummel en bieslook
• hartige scones met zongedroogde tomaten en basilicum, belegd met mozzarella
• bladerdeegflapjes gevuld met gekruid gehakt en tomaten
• toastjes met gedroogde ham en een frisse artisjokkencrème
• toastjes met Italiaanse bresaola en zelfgemaakte truffelmayonaise
• ratatouilletomaatjes, tomaatjes uit de oven gevuld met een kruidig groentemengsel
• kleine glaasjes met verschillende soorten knapperig verse salade
• koffiekopjes met een kleine portie van je favoriete soep