Crunchy salade van bleekselderij, wortel en paprika met een pittige Argentijnse dressing

Mayonaisesausjes. Wie houdt er niet van?! 

Pittige knoflookmayonaise, romige truffelmayo, boozy cocktailsaus, geurige Spaanse mayo met pimentón, vurige wasabimayonaise, exotische harissamayonaise... Kom maar op!

Al deze sausjes smaken fantastisch bij een zomerse BBQ, tijdens een gourmetavond of als spread op goedgevulde sandwiches, broodjes of wraps. 

En je kunt er heerlijk allerlei lekkers in dippen. Denk aan reepjes of plakjes knapperige groenten als worteltjes, paprika, radijsjes of bleekselderij. En aan versgebakken frietjes, ovenaardappeltjes, krokante krieltjes, gefrituurde uienringen, gehaktballetjes of grote garnalen. 

Maar wist je dat je ze ook uitstekend als dressing kunt gebruiken? Voor zomerse salades? 

Soms moet je ze daarvoor aanlengen met een klein beetje water (of room), maar vaak is dat niet eens nodig.

Wil je wat voorbeelden? Hier komen ze:

• Een mosterdsausje met ahornsiroop en mierikswortel smaakt heerlijk door je zelfgemaakte selderijsalade, je aardappelsalade of je coleslaw.
• Knoflookmayonaise met veel verse tuinkruiden is erg lekker door je aardappelsalade van ovengeroosterde krieltjes, een tomatensalade of een groene salade met knoflookcroutons.
• Een honing-mosterdsausje past perfect bij een salade van geraspte rode bietjes of geraspte worteltjes.
• Schep eens wat pittige chimichurrimayonaise door je gemengde groene salade, je boontjessla of een salade van gegrilde groene aspergepuntjes.

En... je kunt eindeloos veel verschillende salades maken met een dressing van een paar eetlepels salsa golf, misschien wel de allerlekkerste mayonaisesaus! 

Schep salsa golf bijvoorbeeld eens door een groene salade, een tomatensalade, een aardappelsalade/krieltjessalade of door een salade van haricots verts. 

Of door onze favoriet: een crunchy gemengde salade van kleine elleboogjes bleekselderij, dunne rondjes rauwe wortel, reepjes snackpaprika in drie kleuren, sjalotjes, Spaanse peper en verse tuinkruiden. 

Hieronder vind je het complete recept.

Maar eerst nog even een recap. Wat was een salsa golf ook alweer? 

Zó ziet hij er uit:

Ik schreef er een paar jaar geleden uitgebreid over.

Kort gezegd: salsa golf is de pittige en kruidige Argentijnse variant van onze overbekende cocktailsaus! Lekker! Je weet niet wat je proeft, zo smaakvol. En supermakkelijk om te maken. Snel ook.

Dus wat let je? Maak onze geliefde salade met salsa golf vandaag nog!

Zo maak je zelf crunchy salade van bleekselderij, wortel en paprika met een pittige Argentijnse dressing

Ingrediënten voor 4 personen:

• 300 gram (kant-en-klaar) geschrapte worteltjes 
• 300 gram snackpaprikaatjes in 3 kleuren
• 4 à 5 stengels bleekselderij 
• 2 sjalotjes
• een flinke bos platte peterselie
• 1 Spaanse peper
• versgemalen zwarte peper
• 1/2 à 3/4 portie Argentijnse salsa golf (een pittige cocktailsaus; klik op het rode linkje voor het recept; zie ook tip 3 onder dit recept)
• eventueel wat zout
• voor een echt pittige salade kun je nog wat chilivlokken toevoegen

Bereiding:

1. Snijd de worteltjes in dunne ronde plakjes.
2. Snijd de snackpaprikaatjes in reepjes.
3. Snijd de stengels bleekselderij in dunne elleboogjes.
4. Snipper de sjalotjes.
5. Hak de platte peterselie fijn.
6. Verwijder de pitjes en de zaadlijsten uit de Spaanse peper. Snipper het vruchtvlees fijn.
7. Vermeng alle groenten, kruiden en specerijen in een kom.
8. Maak de salsa golf en schep zoveel van de dressing door de salade als je zelf lekker vindt. Proef en voeg eventueel nog een beetje zout, zwarte peper en/of chilivlokken toe.

Tips:

1. Ik krijg vaak de vraag: 'Wat is nou de ideale hoeveelheid dressing voor een salade?' Helaas. Op die vraag kan ik niet namens iedereen antwoord geven: dat is zo persoonlijk! Dus luidt mijn advies: begin met een relatief kleine hoeveelheid en voeg na een hapje (of meer hapjes!) proeven meer toe totdat jij je salade helemaal top vindt! 
2. Als je twijfelt over de smaak van je gasten, kun je altijd een schaaltje met extra salsa golf los op tafel zetten.
3. Om mijn salades licht te houden, bereid ik mayonaisesausjes voor dressings vaak niet van 'volle' mayonaise, maar gebruik ik een light-versie. Als alternatief roer ik regelmatig een beetje koud water door mijn mayonaisesausjes voordat ik ze door mijn salades schep.
4. Maak voor kinderen een aparte portie salsa golf/salade zonder alcohol en met minder pit. De meeste kinderen vinden deze salade erg lekker! 
5. Deze salade is ook ideaal voor een picknick. Pak de gemengde salade en de dressing apart in en schep de dressing pas door de salade vlak voor het serveren. 
6. Serveer je salade niet alleen als bijgerecht. Hij smaakt ook heerlijk als voorgerecht of - in kleine glaasjes - als verrine/borrelhapje!
7. Ik zei het al eerder: salsa golf smaakt ook perfect bij een BBQ of bij het gourmetten. Of ik gebruik hem als dipsaus. Maar er zijn nog meer smakelijke toepassingen te bedenken. Wat dacht je van Argentijnse schnitzelsandwiches met salsa golf? Of van hartige wafels belegd met een garnalensalade en salsa golf?

Pizza-quesadillas met ham en rode paprika: een verrukkelijk, makkelijk én snel recept!

Hou je van pizza?

En hou je van quesadillas?

Mooi!

Dan heb je geen enkel excuus om niet meteen aan de slag te gaan met mijn recept van vandaag! 😉

Want vandaag maakte ik een combi van beide: pizza-quesadillas, quesadillas met een onvervalst Italiaans tintje. 

Binnenin het krokante laagje van de gebakken tortillawraps verstopte ik een smeuïg en cheesy hart van pizza-ingrediënten: mozzarella, tomatensaus, ham en rode paprika. 

Je kunt je vast wel voorstellen hoe lekker dat was! 

Ga meteen naar het recept of lees onder de foto eerst nog een paar extra kooktips! 

Welke basisingrediënten heb je nodig voor pizza-quesadillas?

Een pizza-quesadilla. Ik verklapte het al: dat is een 'gewone' quesadilla, maar dan gevuld met alles wat een pizza zo lekker maakt! 

Pizza-quesadillas zijn makkelijker - en veel sneller! - te maken dan pizza's. Want je hoeft er geen speciaal deeg voor te kneden én je bakt ze binnen een paar minuten. In een koekenpan. Je hebt er geen oven voor nodig!

Je maakt pizza-quesadillas heel eenvoudig van tortillawraps! Gewoon die kant-en-klare. Uit de supermarkt. Makkelijker kan ik het niet maken, toch?!

Een ander heel belangrijk ingrediënt is een goede pizzasaus. Die maak je liefst wel zelf. Met het recept hieronder is dat een fluitje van een cent, geloof me. Hij is binnen 12 minuten klaar!   

Hoe je dat doet? Ik zal het even kort samenvatten: 

• je pureert een blik tomatenblokjes
• je brengt de saus aan de kook
• je laat de saus een kleine 10 minuten pruttelen om hem te laten indikken
• je voegt er een paar eenvoudige Italiaanse smaakmakers aan toe

Tip: quesadilla-pizzasaus mag wat dikker zijn dan 'gewone' pizzasaus. Je wilt immers niet dat je saus van je tortillawraps af loopt. 

En dan is er natuurlijk nog de queso, de kaas. Zonder queso geen quesadillas! 

Om het Italiaans te maken, gebruik je voor je pizza-quesadillas mozzarella. Geen verse buffelmozzarella - die bevat te veel vocht.  Maar een minder zachte soort mozzarella; degene die in de supermarkt meestal wordt verkocht onder de naam geraspte pizzakaas.

Bepaal zelf hoeveel kaas je in je quesadillas stopt. Als ik naar mezelf kijk, ben ik de ene dag meer in de kaas-mood dan de andere. 

Welk beleg gaat er op pizza-quesadillas?

Dat vind ik een moeilijke. Soms kan ik gewoon geen keus maken. 

Maar goed, voor het recept hieronder ging ik uit van achterham. Want die is zo heerlijk hartig! 

En ook nog voor een handje rodepaprikareepjes. Ik kocht van die glimmende, grote blokpaprika's met mooi dik vruchtvlees. De reepjes paprika blijven - juist vanwege dat dikke vruchtvlees - nog een beetje crunchy na het bakken van de quesadillas. En de smaak is lekker zoet; hij versterkt zelfs het zoetje van de tomatensaus. Tip: kom niet in de verleiding om puntpaprika's te kopen; reepjes puntpaprika worden sneller gaar en dan mis je die crunch...

En verder: lekker veel versgemalen zwarte peper! Dat geeft je pizza-quesadillas een aantrekkelijke kick. Eten er kleine kinderen mee? Die zijn vaak dol op deze quesadillas, maar maak voor hen een portie zonder al te veel peper. 

Volgende week of volgende maand - ik maak deze quesadillas best vaak - staat mijn pet misschien niet naar ham en paprika. Dan kies ik wellicht voor heel andere soorten beleg. Wil je wat voorbeelden? 

• groenten als halfgedroogde tomaatjes, artisjokkenharten, olijven, gebakken uien
• verse kruiden als basilicum of marjolein
• uitgebakken pancetta, spekjes, salami, pepperoni, gedroogde ham, venkelworst
• tonijn (uit blik), ansjovis
• nog wat extra kaas, bijvoorbeeld geraspte parmezaan

Allemaal verrukkelijk! Waar zou jij voor gaan?

Let er bij je keuze wel op dat je vulling niet te vet is; bak vette vleeswaren altijd eerst even apart uit in een koekenpan. 

Ook moet je vulling fijn genoeg zijn; te zware stukjes willen wel eens uit je quesadillas vallen. 

Nog een tip: voeg niet te veel vulling toe! Ik weet het: een royale vulling klinkt verrukkelijk! Maar te veel ingrediënten maken je quesadillas vochtig, onhandelbaar of overdreven machtig. Of alle drie tegelijkertijd. Helaas. 

Hoe bak je je pizza-quesadillas?

Voordat ik je afschrik: het lezen van dit blog duurt waarschijnlijk langer dan het bakken van je quesadillas. Want het bakken van deze quesadillas gaat echt supersnel! 

• je bestrijkt één kant van een tortillawrap - de kant die straks de buitenkant wordt - heel dun met olijfolie
• dan draai je de wrap om en legt de oliekant op het aanrecht
• op de openliggende kant mogen een paar eetlepels pizzasaus, wat stukjes ham, een paar paprikareepjes en lekker veel kaas 
• je dekt de vulling af met een andere wrap
• die bestrijk je ook heel dun met olijfolie
• dan snijd je je gevulde wrap in 4 kwarten
• je bakt de 4 quesadillas om en om goudbruin in een voorverwarmde koekenpan met anti-aanbaklaag
• aan tafel!

Hoe serveer je je quesadillas?

Ik zal het maar meteen opbiechten: het ziet er prachtig uit op de foto, die hoge stapel met al die quesadillas!

Maar eigenlijk is dat niet de beste manier om ze op te dienen. Het spijt me.

Het deeg van je pizza-quesadillas blijft namelijk veel lekkerder krokant als je je quesadillas direct na het bakken niet op, maar naast elkaar legt. Bij voorkeur op een bakrooster, zodat ook de onderkanten knapperig blijven. Wat mij betreft zet je je quesadillas met rooster en al op tafel! 

Misschien wil je je pizza-quesadillas ook weleens, in kleine puntjes gesneden, serveren als borrelhapjes. Ook dan is het advies: stapel ze niet te hoog op en spreid je hapjes zoveel mogelijk uit op een grote schaal. Of snijd je hapjes niet in puntjes, maar in driehoekjes (zie de kleine hapjes op mijn foto) en zet die op hun kant in rijtjes achter elkaar op een borrelplank. Zo behouden ze hun krokantje! 

Wat serveer je als bijgerecht bij je pizza-quesadillas?

Daar kan ik heel kort over zijn: een verse salade!

Of heel uitgebreid. En een aantal aan te raden salades met name noemen. 

Laat ik dat laatste maar doen. Hier komen ze, onze favoriete bijgerechten bij de pizza-quesadillas!

 

1. Mijn Italiaanse kruidensalade met halfgedroogde tomaatjes en mozzarella

2. Een salade van cherrytomaatjes, artisjokkenharten, olijven en verse tuinkruiden

3. Een kleurrijke blokjessalade van komkommer, paprika en tomaat

4. Mijn avocadosalade met tomaat-paprikasalsa

5. Een mediterrane salade van gegrilde paprika's, tomaten en basilicum

 

En dan nu aan de slag! 

Hier is het! Mijn recept voor overheerlijke pizza-quesadillas met ham en rode paprika!

Zo maak je makkelijk en snel pizza-quesadillas met ham en rode paprika!

Ingrediënten voor 16 quesadillas, een hoofdgerecht voor 3 à 4 personen:

Voor de quesadillas:

• 8 grote tortillawraps
• 1,5 ons goede achterham
• 1,5 rode paprika (blokpaprika)
• 250 à 300 gram geraspte pizzakaas (gebruik geen verse mozzarella; die bevat te veel vocht)
• versgemalen zwarte peper
• olijfolie voor het bakken van de quesadillas

Voor de pizzasaus:

• 1 blik tomaten (hele gepelde tomaten of tomatenblokjes)
• 2 theelepels gedroogde oregano
• eventueel 1 à 2 theelepels poedersuiker, afhankelijk van de zuurgraad van de tomaten (zie de tip onder het recept)
• zout en versgemalen zwarte peper naar smaak
• 1 eetlepel extra vergine olijfolie

Bereiding:

1. Maak eerst de pizzasaus. Pureer daartoe de tomaten(blokjes) in een foodprocessor of blender. Je kunt hiervoor ook een staafmixer gebruiken.
2. Voeg de oregano, de poedersuiker (eventueel), de peper en wat zout toe aan de tomatenpulp. Verwarm het geheel in een pan. Laat de saus zachtjes een kleine 10 minuten pruttelen, zodat hij kan inkoken. Je wilt ongeveer 2,5 dl saus overhouden. Het is belangrijk dat de pizzasaus iets dikker wordt dan een 'gewone' pizzasaus; anders worden je quesadillas straks te vochtig.
3. Draai het vuur uit en roer een eetlepel extra vergine olijfolie door je pizzasaus. Proef de saus en voeg eventueel nog een beetje zout en/of poedersuiker toe. Laat de pizzasaus een beetje afkoelen.
4. Snijd ondertussen de ham in reepjes of stukjes.
5. Snijd de paprika in niet te smalle reepjes; ±2x3 cm is prima!
6. Schenk een paar eetlepels olijfolie in een schaaltje. Neem een bakkwast en bestrijk één kant van 4 tortillawraps heel dun met de olie. Dat wordt straks de bakkant van je quesadillas.
7. Leg de 4 tortillas naast elkaar op je werkvlak met de oliekant naar beneden. Besmeer ze elk met een paar eetlepels pizzasaus. Leg op elke tortilla 1/4 van de ham en 1/4 van de paprikareepjes. Strooi er 1/4 van de pizzakaas overheen. Maal lekker veel zwarte peper over de quesadillavulling. 
8. Dek elke belegde tortilla af met een lege tortilla. Bestrijk de bovenkant ook weer heel dun met olijfolie. Snijd elke gevulde tortillawrap in vier kwarten. 
9. Verwarm een grote koekenpan met anti-aanbaklaag tot matig heet. Voeg hierbij geen extra vet toe. 
10. Leg de quesadillakwarten - met behulp van een grote spatel - in de koekenpan. Bak ze aan één kant goudbruin. Ondertussen smelt de kaas. Draai de quesadillas om en bak ze ook aan de andere kant lekker bruin en krokant. 
11. Schep de quesadillas uit de pan en leg ze op een bakrooster.
12. Bak zo alle quesadillas en serveer ze meteen. 

Tips:

1. Het ene blik tomaten is het andere niet: sommige tomaten zijn veel zoeter dan andere. Zijn de tomaten uit jouw blik niet zoet genoeg, voeg dan een beetje poedersuiker toe aan je pizzasaus. De suiker lost helemaal op in de saus; je proeft hem dus niet als zodanig. Proef goed hoeveel suiker je precies nodig hebt voor een pizzasaus die jij lekker vindt! 
2. Als je met twee koekenpannen tegelijkertijd werkt, zijn je pizza-quesadillas nog sneller klaar! 
3. Op mijn blog vind je nóg een heerlijk quesadillarecept dat je misschien een keer wilt proberen. Wat dacht je van Mexicaanse quesadillas gevuld met kruidig en pikant gehakt? Volg het rode linkje!

Wat hoort er volgens jou absoluut bij een picknick? Behalve een gezellig clubje vrienden en mooi weer? 

Voor ons is het elke keer weer moeilijk kiezen wat er in de picknickmand gaat; er is zo veel keus. Meestal bepalen we eerst het thema: wordt het een brunchpicknick, een high-tea-picknick of misschien wel een tapaspicknick? Of kiezen we voor een land en zorgen we ervoor dat al onze gerechtjes daar een link mee hebben?

Onze tuinpicknick van een tijdje geleden stond in het teken van de USA: het was een All American garden picnic party! Wat we zoal aten? 

Het eerste gerechtje dat ik wil noemen zijn mijn walnotenmuffins.
 
Het bijzondere aan deze muffins is dat ze nét iets gezonder zijn dan 'gewone' muffins. Dat komt niet alleen door het gebruik van de - heel gezonde! - walnoten, maar ook door het volkorenmeel dat deels de witte bloem vervangt. Door het uitgekiende recept zijn de muffins heerlijk luchtig, smeuïg en zacht!  

Lees snel verder onder de foto en bak de muffins zelf ook!

Luchtige en smeuïge walnotenmuffins met volkorenmeel

Ingrediënten voor ±18 stuks (afhankelijk van de maat van je bakvormpjes):

Droge ingrediënten:

• 160 gram walnoten
• 160 gram witte bloem (Zeeuwse bloem of patentbloem)
• 65 gram fijn volkorenmeel
• 14 gram bakpoeder
• 200 gram witte basterdsuiker
• 1 zakje vanillesuiker
• 2 gram zout

Natte ingrediënten:

• 80 gram roomboter
• 55 gram zonnebloemolie
• 1 ei (L)
• 200 ml volle melk

Extra:

• ±18 papieren muffinvormpjes 
• muffinbakvormen voor 18 muffins
• eventueel een paar eetlepels poedersuiker

Bereiding:

1. Verwarm de oven (bij voorkeur een oven met boven- en onderwarmte) voor tot 175°C. Plaats de papieren vormpjes in de muffinbakvormen.
2. Zet het hakmes in de kom van je foodprocessor. Doe de walnoten erin en maal ze fijn totdat er een fijn poeder ontstaat. Maar pas op: maal ook weer niet te lang door, want dan gaat de olie loslaten uit de noten.
3. Hang een zeef boven een kom en zeef hierin de bloem, het volkorenmeel en het bakpoeder. Door het zeven worden de muffins straks luchtiger. De zemelen blijven tijdens het zeven achter in de zeef. Voeg de zemelen weer toe aan het gezeefde meel.
4. Voeg alle andere droge ingrediënten inclusief de gemalen noten toe aan het meelmengsel. Schep het geheel even om.
5. Smelt de boter in de magnetron of in een pannetje. Vermeng in een kom de boter met de zonnebloemolie. Klop er met een garde het ei doorheen. Ga door met kloppen en voeg beetje bij beetje de melk toe. 
6. Schenk de natte ingrediënten bij de droge. Schep het geheel kort om totdat alle ingrediënten net vermengd zijn.
7. Verdeel het beslag over de muffinvormpjes. Vul de vormpjes niet verder dan voor twee derde. 
8. Zet de muffinbakvormen op een rooster in het midden van de oven. Bak de muffins in ±24 minuten lichtbruin en gaar. Test de gaarheid van je walnotenmuffins met een satépen. Er mag geen vochtig beslag meer aan blijven kleven als je ermee in de muffins prikt. 
9. Neem de muffins uit de bakvormen en laat ze in hun papiertjes afkoelen op een rooster. 
10. Je maakt je walnotenmuffins nog lekkerder als je ze - na afkoeling en vlak voor het serveren - bestuift met een feestelijk laagje poedersuiker! 

Welke gerechtjes maakten er nog meer deel uit van onze All American garden picnic party? 

Voordat de muffins op de picknicktafel verschenen, begonnen we eerst met een aantal hartige gerechtjes.

 1. Homemade sandwiches van luchtig sandwichbrood belegd met minihamburgertjes en een frisse paprikaspread

2. (Halve) bagels met een pikante tonijnsalade met krokante maïskorrels

3. BLT-sandwiches, bacon-lettuce-tomato-sandwiches, met zelfgemaakte mayonaise

4. Potato salad van krieltjes met een pittige knoflookdressing

5. American coleslaw met rookamandelen

En daarna kwamen de zoetekauwen aan hun trekken!

1. Cinnamon swirl cake, een luchtige en smeuïge tulband met een marmering van kaneelsuiker

2. Chocolate chip pecan cookies

3. Vederlichte pancakes met verse kersen, jam en room

4. Watermelon wedges (zonder recept: snijd een grote watermeloen in ronde plakken zonder de schil te verwijderen en snijd elke plak vervolgens in 8 puntjes; prik eventueel stokjes in de randjes schil, zodat je de wedges makkelijk als een lolly uit de hand kunt eten)

Wil je zelf met al deze gerechten aan de slag? Klik op de rode linkjes voor de recepten!

Extra tip

Ben je een echte walnotenfanaat? Dan zou je ook nog double chocolate walnut cookies en/of brownies met walnoten kunnen toevoegen aan je picknick!

  

Veel plezier!

Mini-calzones met mozzarella, halfgedroogde tomaatjes, cherrytomaten, ham en basilicum

Gisteren aten we hier broekspijpjes. 

Goudbruin gebakken mini-broekspijpen met een vulling van romige mozzarella, sappige halfgedroogde tomaatjes, zoete cherrytomaten, hartige achterham en kruidige basilicum! 

En zo zagen die er uit:

Broekspijpjes? 

Je begrijpt het vast al: de letterlijke vertaling van het Italiaanse woord calzone is 'broekspijp'! En dus zijn mini-calzones 'broekspijpjes'!

De oerpizza, het platte brood met zijn heerlijke beleg bestaat al eeuwenlang. Maar op een gegeven moment - naar verluidt ergens in de 18e eeuw - ontstond in Italië de behoefte om die lekkere pizza makkelijk mee te kunnen nemen, bijvoorbeeld naar het werk, zonder dat het beleg ervanaf kon vallen. De pizzadoos was in die tijd duidelijk nog niet uitgevonden... 😉

Dus bedachten de Italianen een list: ze vouwden het rauwe deeg van hun pizza's dubbel over de vulling heen! En daarna bakten ze er handzame pizzapakketjes van! 

De halvemaanvormige pakketjes zagen er anders dan anders uit. Het leken wel broekspijpen, calzones, zo meenden sommige Italianen.  En daarmee was de naam voor de speciale gevulde pizza's geboren! 
 

Omdat calzones zo handzaam zijn, zeker de wat kleinere exemplaren, zijn ze razend populair als streetfood! 

Niet alleen in Italië, maar inmiddels over de hele wereld. 

Je eet mini-calzones makkelijk uit het vuistje. Ze zijn heerlijk als snelle lunch of als snack. 

Kun je de populaire mini-calzones ook zelf maken?

Ja zeker, dat kan! En het is niet eens moeilijk.

Alle calzones worden gemaakt van pizzadeeg. Dat maak je - met de instructies in het recept hieronder - in een handomdraai. Hier in huis zijn we geen fan van kant-en-klaar pizzadeeg uit de supermarkt; dat smaakt toch niet zo authentiek. Maar maak hierin je eigen keuzes. 

Hoe dan ook, na het kneden van het deeg, verdeel je het in kleine porties, waar je bolletjes van maakt. Die laat je idealiter een klein uurtje rijzen. Daarna zijn de deegbolletjes makkelijk uit te rollen met een deegroller. Of uit rekken met de hand; zo maken de echte professionals pizza's en calzones. 

De dunne plakjes deeg beleg je met allerlei lekkere ingrediënten (houd daarbij de randen vrij) en dan klap je de deegflap dubbel over je vulling. De deegrandjes druk je stevig aan met behulp van een vork. Tip: als je ze vóór het dichtplakken eerst een beetje vochtig maakt met water, plakken ze nog beter op elkaar; zo blijven je calzones mooi dicht tijdens het bakken. 

Calzones bak je in een hete oven. Een echte pizzaoven is ideaal - je ziet deze ovens tegenwoordig steeds vaker ook bij particulieren (in de tuin). Heb je een kamadobarbecue met een pizzasteen erin? Ook daar kun je heerlijke calzones in bakken! 

Calzones uit de pizzaoven of barbecue worden niet bestreken met losgeklopt ei voordat ze de oven in gaan. Gebruik je, net zoals wij dat meestal doen, een gewone keukenoven? Dan is het vaak wel lekkerder om je calzones eerst te bestrijken; zo krijgen ze tijdens het - toch iets minder hete - bakken toch een mooie goudbruine kleur en een aantrekkelijke glans.

Vaak worden deegflapjes van pizzadeeg ook gefrituurd in plaats van gebakken. Ze mogen dan officeel geen calzones heten. De Italianen spreken van panzerotti. Niet alleen in Italië, maar ook in de VS zijn panzerotti zeer in trek als streetfood. Dat gezegd hebbende: ook in Nederland zijn de gefrituurde flapjes behoorlijk in opkomst. Panzerotti zijn er niet alleen in hartige versies; zoete vullingen zie je steeds vaker. Denk daarbij aan zachte zoete spreads als Nutella of een combinatie van ricotta en frambozen.

Welke vulling gaat er in mini-calzones?

Met de vulling voor mini-calzones kun je naar hartenlust variëren. 

Al heb ik wel één belangrijke tip: zorg ervoor dat je vulling niet te vochtig of te vet wordt! Want dan loop je de kans dat je deeg niet mooi gaar en krokant bakt. 

Om die reden kiezen de echte profs er vaak voor om mini-calzones niet te vullen met tomatensaus.  

Ook verse buffelmozzarella is niet handig, want die bevat veel water dat uit de kaas loopt bij verwarming.

Vettere ingrediënten kun je minder vet maken door ze eerst uit te bakken voordat je je calzones ermee vult; denk daarbij aan vers worstvlees of gehakt. Laat je gebakken vulling uitlekken en afkoelen voordat je hem op het rauwe deeg legt. 

Wil je een paar voorbeelden voor vullingen voor mini-calzones? Hier komen ze:

• kaassoorten; pizza-mozzarella is volgens ons een must als basis en daar kun je dan andere kaassoorten als pecorino of Parmezaanse kaas aan toevoegen
• allerlei vleeswaren in kleingesneden plakjes of blokjes; denk aan gekookte of geroosterde achterham, uitgebakken pancetta, salami of chorizo
• kleine blokjes aangebraden of uitgebakken vers vlees als kip, rul gehakt, worstvlees (één van onze favorieten is venkelworstvlees)
• gegaarde vissoorten als tonijn (uit blik), ansjovis of gamba's
• blokjes niet te vochtige groenten als gedroogde of halfgedroogde tomaatjes, ontpitte cherrytomaatjes, paprikareepjes, gefruite uiensnippers, Griekse pepers in reepjes, in plakjes gesneden olijven
• paddenstoelen als champignons, bij voorkeur eerst gebakken
• kruiden als basilicum, oregano, marjolein; of goed uitgelekte pesto
  
  

Wist je dat je mini-calzones aan tafel heerlijk kunt dippen in je favoriete tomatensaus?

Misschien is dat nog wel lekkerder dan de saus mee te bakken ín de calzones! 

Met name in de VS zijn ze fan van de tomatensaus als dipsaus. Warme mini-calzones worden daar bijna altijd geserveerd met een schaaltje zogenaamde marinara sauce ernaast. Marinara sauce is een tomatensaus die op smaak wordt gemaakt met onder andere ui, knoflook en kruiden. 

En wat de Amerikanen kunnen, dat kunnen wij ook natuurlijk! Mijn aanrader: serveer je mini-calzones eens met een zelfgemaakte pizzasaus ernaast. 

Of een fruitige tomaat-basilicumsaus. 

Of - echt een topper - mijn la-dolce-vita-tomatensaus, een kruidige tomatensaus met kappertjes, ringetjes olijf, knoflook en een klein beetje ansjovis! 

Serveer je je mini-calzones als hoofdgerecht? Maak dan je maaltijd compleet met een goedgevulde salade! 

Nieuwsgierig naar een paar specifieke suggesties/recepten? 

Vooruit!

• onze favoriet is een Italiaanse kruidensla met halfgedroogde tomaten en mozzarella
  
  

• op de voet gevolgd door een mediterrane tomatensalade met gemarineerde olijven
  
  

• en een salade van cherrytomaatjes, artisjokkenharten, olijven en verse kruiden,
  
  

• een kruidige salade van gegrilde paprika's, tomaten en basilicum
  
  

• of een kleurrijke blokjessalade van komkommer, tomaten en paprika

En dan is het nu jouw beurt om aan de slag te gaan met je mini-calzones! 

Onder de foto volgt het recept voor onze favoriete variant: calzones gevuld met mozzarella, halfgedroogde tomaatjes, cherrytomaten, achterham en basilicum!

Veel plezier en eet smakelijk! 

Zó bak je zelf de lekkerste mini-calzones met tomaat, mozzarella, ham en basilicum

Ingrediënten voor 6 stuks, voldoende voor 2 à 3 personen:

Voor het pizzadeeg:

• 5 gram instant gist
• ±1,5 dl lauw water
• 1 theelepel suiker
• 250 gram pizzabloem of broodbloem (liever geen standaard patentbloem uit de supermarkt; zie de tip onder het recept)
• 5 gram zout
• 1 eetlepel olijfolie
• een beetje extra olijfolie voor het invetten van de bakplaat
• een beetje bloem voor het bestuiven van het werkvlak 
• een kommetje met water voor het dichtvouwen van de deegflapjes
• 1 ei voor het bestrijken van de calzones (optioneel)

Voor de vulling:

• 150 gram pizzakaas (gebruik liever geen buffelmozzarella; die bevat te veel vocht voor dit recept)
• 75 geroosterde achterham of beenham in plakjes
• 75 gram halfgedroogde tomaten
• 75 gram cherrytomaatjes
• 2 theelepels gedroogde oregano
• versgemalen zwarte peper naar smaak
• een bosje verse basilicum

Bereiding:

1. Het is het makkelijkst om het pizzadeeg voor je calzones te maken met een staande mixer met kneedhaken. Vermeng dan in de beslagkom de gist, 1 dl water en de suiker. De suiker moet goed opgelost zijn. Laat dit mengsel een paar minuten staan.
2. Vervolgens voeg je de bloem eraan toe. En dan pas het zout, de olijfolie en het overgrote deel van het resterende water.
3. Kneed je deeg ±10 minuten met de kneedhaak. Is het te droog? Schenk er nog wat water bij. 
4. Kneed het deeg de laatste paar minuten met de hand. Zo kun je goed voelen of het deeg elastisch en vochtig genoeg is. Goed pizzadeeg kun je makkelijk oprekken zonder dat het kapot scheurt. Het deeg moet zo vochtig zijn dat het net niet aan je handen blijft plakken.
5. Heb je geen staande mixer, leg je bloem dan op het aanrecht. Maak in het midden een kuiltje. Hierin mag de gist, 1 dl water en de suiker. Vermeng de gist, het water en de suiker goed. Wacht een paar minuten. Strooi het zout op de buitenrand van de bloem. Werk de bloem door het gistmengsel en voeg ondertussen ook de olie en het overgrote deel van de rest van het water toe. Kneed het deeg totdat het elastisch aanvoelt. Voeg eventueel extra water toe. 
6. Verdeel het deeg in 6 porties en maak van elk stukje een mooi bolletje. Leg de bolletjes op een bakplaat en dek ze af met een schone theedoek (gewassen zonder wasverzachter). Heb je een grote plastic doos, dan kun je ook die gebruiken voor het rijzen; sluit de doos af tijdens het rijzen.
7. Laat het deeg op een warme plaats (bijvoorbeeld in een oven van 30 à 35°C) ±45 minuten rijzen. Je pizzadeeg is voldoende gerezen als het in volume verdubbeld is. De rijstijd hangt met name af van de temperatuur van de omgeving.
8. Bereid ondertussen de ingrediënten voor de vulling voor: snijd de ham in kleine vierkantjes, snijd de halfgedroogde tomaten elk in 3 stukjes, snijd de cherrytomaatjes elk in 4 partjes en verwijder de pitjes en het vocht.
9. Verwarm de oven voor tot 230°C (bij voorkeur een oven met boven- en onderwarmte). Vet een bakplaat in met wat olijfolie. 
10. Strooi een handje bloem op je werkvlak. Leg er een gerezen bolletje deeg op en rol dit met een deegroller dun uit tot een egaal rondje met een doorsnede van ±16 cm. 
11. Leg in het midden van het deeg - houd de randen in elk geval vrij - 1/6 deel van de kaas, de ham, de halfgedroogde tomaten en de partjes cherrytomaat. Strooi er wat oregano overheen. Maal een beetje zwarte peper over de vulling. Leg er een paar basilicumblaadjes bovenop. 
12. Bestrijk de buitenranden van het deeg met een klein beetje water. Vouw de deegflapjes dicht en druk de randen goed aan. Dat gaat het makkelijkste met behulp van een vork. 
13. Leg je deegflapje op de bakplaat. Vorm de andere 5 mini-calzones op dezelfde manier.
14. Klop het ei los in een kopje. Bestrijk je calzones met een dun laagje ei. 
15. Bak je mini-calzones in het midden van de oven goudbruin en gaar. Dat duurt ongeveer 15 minuten. De pizza's zijn gaar als ze hol klinken als je op de onderkant klopt. 

Extra tips:

1. Koop voor dit gistgebak bij voorkeur geen standaard patentbloem uit de supermarkt, maar speciale pizzabloem of broodbloem. Die geeft een veel beter resultaat. De bloem is tegenwoordig te koop in een aantal supermarkten. Internet biedt ook altijd uitkomst!
2. Wil je meer tips over het maken van gistdeeg? Klik dan door naar mijn blog over roomboter-dinerbroodjes!
3. Omdat wij erg houden van basilicum, snijden wij onze mini-calzones op ons bord altijd even open en dan stoppen we er nog een paar extra rauwe blaadjes basilicum in! Heerlijk!
4. Serveer je mini-calzones warm uit de oven of eet ze lauwwarm. Wil je je calzones op een later tijdstip opnieuw opwarmen? Dat kan! Leg ze, recht uit de koelkast, ±10 minuten in een oven van 200°C.         
5. Wil je nog meer lekkere pizzarecepten? Bak ook eens mijn pizza met venkelworst, rode ui en rucola of waag je eens aan mijn kerstboompizzaatjes met kruidig gehakt! 

Italiaanse roerbakgroenten met tuinkruiden: we want more!

Mijn kindertijd. Hij ligt inmiddels al een aantal decennia achter me. Maar toch, sommige gewoontes uit die tijd zijn nog altijd springlevend! Dan heb ik het natuurlijk alleen over de leuke gewoontes, dat begrijp je! 😉

Eén daarvan komt jou misschien ook wel bekend voor: bij elke maaltijd bewaar ik - bijna dwangmatig - het aller- allerlekkerste hapje voor het aller- allerlaatst!

En dat hapje zoek ik zorgvuldig uit. 

Het zachtste stukje biefstuk of juist het krokantste hapje wienerschnitzel, het kontje van het gehaktbrood met dat extra dikke korstje, een lekker dikke friet, het kipspiesje met de mooiste grillstreepjes, het meest malse stukje stoofvlees (mét nog een flinke lik jus!), een crispy ovenaardappeltje, het knapperige randje van een aardappelpannenkoekje, de grootste gegrilde garnaal, een stukje pasta met nog wat gesmolten kaas erop...  

Echt het neusje van de zalm, zeg maar. 

Valt je iets op in die opsomming? Het allerlekkerste van mijn maaltijd, dat is niet zo heel vaak een groente. Over kindergewoontes gesproken...

Maar gisteren brak ik met dat patroon. Op mijn bord lagen de volgende drie hapjes:

• één crunchy ovenfriet

• één flinke hap van mijn laatste kalfsgehaktworstje met verse marjolein en

• één hap van mijn sappige, beetgaar geroerbakte Italiaanse groenten op smaak gemaakt met tomaat, een snufje knoflook en heel veel verse tuinkruiden
  
  

Het keuzemoment was aangebroken. 

En toen verbaasde ik mezelf: ik at mijn hapjes op van rechts naar links. Het frietje eerst, daarna volgde de worst en... de roerbakgroenten, die wonnen het! Die hadden de grote eer het laatste hapje van de maaltijd te worden! 

Kun je nagaan hoe lekker het recept van vandaag, dat voor die Italiaanse roerbakgroenten, is!  

Zo maak je in een handomdraai Italiaanse roerbakgroenten met tuinkruiden! 

Ingrediënten voor een groentegerecht voor 4 personen:

• 2 eetlepels olijfolie
• 3 uien
• 2 grote rode paprika's met dik vruchtvlees (blokpaprika's; zie de tip onder het recept)
• 2 grote gele paprika's met dik vruchtvlees
• 1 teentje knoflook
• 1 blik tomatenblokjes 
• 2 à 3 theelepels poedersuiker
• 1 theelepel balsamicoazijn
• zout en versgemalen zwarte peper
• 3 eetlepels versgehakte marjolein (of 3 theelepels gedroogde marjolein)
• 1,5 eetlepel versgehakte tijmblaadjes (of 1,5 theelepel gedroogde tijm)
• 3 eetlepels versgehakte basilicumblaadjes (liever niet vervangen door gedroogde basilicum)
• een scheutje extra vergine olijfolie
• nog wat extra basilicumblaadjes voor de garnering 

Bereiding:

1. Snijd de uien in dunne kwart ringen. Verhit de olijfolie in een hete wok of hapjespan. Fruit de uienringen 5 minuten in de olie. Schep ze af en toe om. Ze moeten een beetje bruin kleuren. 
2. Hak het knoflookteentje fijn en bak de knoflook de laatste halve minuut mee. Schep de uien uit de pan.
3. Snijd ondertussen de paprika's in reepjes. Bak de paprikareepjes 5 minuten onder regelmatig omscheppen aan. Het is de bedoeling dat de paprikareepjes her en der wat bruin bakken (zie foto), maar niet helemaal doorgaren; ze moeten beetgaar blijven. Houd het vuur hoog.
4. Hak de verse kruiden.
5. Voeg alle ingrediënten vanaf de tomatenblokjes tot en met de gehakte basilicumblaadjes toe aan het groentegerecht. Schep ook de uienringen erdoorheen. Verwarm alles goed. Vind je de saus te dik? Met een scheutje water maak je hem wat vloeibaarder.
6. Proef het gerecht en voeg eventueel nog wat zout, peper, poedersuiker, basamicoazijn of een beetje extra van de kruiden toe. 
7. Draai het vuur uit en roer nog een lekkere scheut koude extra vergine olijfolie door je roerbakgroenten. 
8. Garneer je Italiaanse roerbakgroenten met een handje mooie basilicumblaadjes en serveer ze meteen.

Tips:

1. Als je paprikareepjes roerbakt is het belangrijk dat ze na het bereiden nog steeds lekker knapperig en sappig zijn. Dat resultaat bereik je het beste als je werkt met paprika's die dik vruchtvlees hebben. Die worden minder snel door en door gaar en blijven dus krokanter. En de velletjes gaan tijdens het roerbakken niet loslaten. Puntpaprika's hebben altijd wat dunner vruchtvlees; koop voor dit recept dus blokpaprika's. 
2. Misschien vraag je je af: hoe koop je van die blokpaprika's met dik vruchtvlees? De dikte van het vruchtvlees zie je immers niet aan de buitenkant en er zijn ook overal paprika's te koop met dunner vruchtvlees. Een goede groenteman kan je hierover advies geven. Koop je je paprika's het liefst in de supermarkt? Weeg de verschillende soorten paprika's dan - op de weegschaal of in je handen. De zwaarste paprika's - van dezelfde maat - bevatten het meeste vruchtvlees. Bonus: zware paprika's zijn ook nog eens lekker vers en niet uitgedroogd of gerimpeld! 
3. Ik gebruik graag verse kruiden voor mijn Italiaanse roerbakgroenten. Die hebben extra veel smaak. Basilicum en tijm kun je tegenwoordig in vrijwel elke supermarkt vers kopen. Heb je de keuze tussen hele kruidenplantjes of pakjes met maar een paar takjes, kies dan voor de plantjes. Die kun je nog wekenlang goed houden op je vensterbank en steeds weer opnieuw gebruiken. Marjolein kun je vaak bestellen bij je groenteman. Of kweek je eigen marjolein in je tuin of op je balkon! Verse marjolein is fantastisch van smaak. Behalve voor dit roerbakgerecht gebruik ik hem ook voor het kruiden van de kalfsgehaktworstjes die wij bij de roerbakgroenten aten! Extra tip: strooi ook eens wat verse marjolein over je oventomaatjes of je gebakken aardappeltjes. Of maak je er je Italiaanse stoofvlees, je tomatensoep of je gemarineerde feta mee op smaak. Bij ons in huis gaat een restje marjolein altijd op!
4. Vind je het vreemd om suiker toe te voegen aan een hartig gerecht als deze roerbakgroenten? Bedenk: tomaten smaken altijd een beetje zoet. Het ene merk tomaten in blik is echter minder zoet van smaak dan het andere. Door een beetje suiker toe te voegen kun je hiervoor corrigeren. Gebruik het liefst poedersuiker; die lost snel op in de saus. Proef hoeveel suiker je nodig vindt. 
5. Serveer je Italiaanse roerbakgroenten ook eens als tapa of als vegetarisch share-gerecht. 
6. Als je mijn blog boven het recept gelezen hebt, dan begrijp je: met deze roerbakgroenten maak je van elke mediterrane maaltijd een feestje! Dus wat let je om je groenten te combineren met andere extra feestelijke gerechten? Ik deed je al de suggestie aan de hand voor een combi van kalfsgehaktworstjes met marjolein en ovenfrietjes. Maar denk ook eens aan: 

• krokante ovenkippetjes
• wienerschnitzels
• gebakken kabeljauw
• worstjes van mediterraan kipgehakt
• gegrilde kipfiletreepjes met citroen en tijm
• garnalenspiesjes 
• Italiaanse kalfsgehaktballetjes met zongedroogde tomaat      


En als luxe bijgerecht: 
• verse krieltjes (in de schil) uit de oven
• ovenaardappeltjes
• gebakken aardappeldobbelsteentjes
• Italiaanse orzo aglio, olio e peperoncino 
• aardappelpuree op smaak gemaakt met een heerlijk zelfgemaakt kruidenmengsel (mijn hiermee-maak-je-alles-lekkerder-kruidenmix)