Pizza-quesadillas met ham en rode paprika: een verrukkelijk, makkelijk én snel recept!

Hou je van pizza?

En hou je van quesadillas?

Mooi!

Dan heb je geen enkel excuus om niet meteen aan de slag te gaan met mijn recept van vandaag! 😉

Want vandaag maakte ik een combi van beide: pizza-quesadillas, quesadillas met een onvervalst Italiaans tintje. 

Binnenin het krokante laagje van de gebakken tortillawraps verstopte ik een smeuïg en cheesy hart van pizza-ingrediënten: mozzarella, tomatensaus, ham en rode paprika. 

Je kunt je vast wel voorstellen hoe lekker dat was! 

Ga meteen naar het recept of lees onder de foto eerst nog een paar extra kooktips! 

Welke basisingrediënten heb je nodig voor pizza-quesadillas?

Een pizza-quesadilla. Ik verklapte het al: dat is een 'gewone' quesadilla, maar dan gevuld met alles wat een pizza zo lekker maakt! 

Pizza-quesadillas zijn makkelijker - en veel sneller! - te maken dan pizza's. Want je hoeft er geen speciaal deeg voor te kneden én je bakt ze binnen een paar minuten. In een koekenpan. Je hebt er geen oven voor nodig!

Je maakt pizza-quesadillas heel eenvoudig van tortillawraps! Gewoon die kant-en-klare. Uit de supermarkt. Makkelijker kan ik het niet maken, toch?!

Een ander heel belangrijk ingrediënt is een goede pizzasaus. Die maak je liefst wel zelf. Met het recept hieronder is dat een fluitje van een cent, geloof me. Hij is binnen 12 minuten klaar!   

Hoe je dat doet? Ik zal het even kort samenvatten: 

• je pureert een blik tomatenblokjes
• je brengt de saus aan de kook
• je laat de saus een kleine 10 minuten pruttelen om hem te laten indikken
• je voegt er een paar eenvoudige Italiaanse smaakmakers aan toe

Tip: quesadilla-pizzasaus mag wat dikker zijn dan 'gewone' pizzasaus. Je wilt immers niet dat je saus van je tortillawraps af loopt. 

En dan is er natuurlijk nog de queso, de kaas. Zonder queso geen quesadillas! 

Om het Italiaans te maken, gebruik je voor je pizza-quesadillas mozzarella. Geen verse buffelmozzarella - die bevat te veel vocht.  Maar een minder zachte soort mozzarella; degene die in de supermarkt meestal wordt verkocht onder de naam geraspte pizzakaas.

Bepaal zelf hoeveel kaas je in je quesadillas stopt. Als ik naar mezelf kijk, ben ik de ene dag meer in de kaas-mood dan de andere. 

Welk beleg gaat er op pizza-quesadillas?

Dat vind ik een moeilijke. Soms kan ik gewoon geen keus maken. 

Maar goed, voor het recept hieronder ging ik uit van achterham. Want die is zo heerlijk hartig! 

En ook nog voor een handje rodepaprikareepjes. Ik kocht van die glimmende, grote blokpaprika's met mooi dik vruchtvlees. De reepjes paprika blijven - juist vanwege dat dikke vruchtvlees - nog een beetje crunchy na het bakken van de quesadillas. En de smaak is lekker zoet; hij versterkt zelfs het zoetje van de tomatensaus. Tip: kom niet in de verleiding om puntpaprika's te kopen; reepjes puntpaprika worden sneller gaar en dan mis je die crunch...

En verder: lekker veel versgemalen zwarte peper! Dat geeft je pizza-quesadillas een aantrekkelijke kick. Eten er kleine kinderen mee? Die zijn vaak dol op deze quesadillas, maar maak voor hen een portie zonder al te veel peper. 

Volgende week of volgende maand - ik maak deze quesadillas best vaak - staat mijn pet misschien niet naar ham en paprika. Dan kies ik wellicht voor heel andere soorten beleg. Wil je wat voorbeelden? 

• groenten als halfgedroogde tomaatjes, artisjokkenharten, olijven, gebakken uien
• verse kruiden als basilicum of marjolein
• uitgebakken pancetta, spekjes, salami, pepperoni, gedroogde ham, venkelworst
• tonijn (uit blik), ansjovis
• nog wat extra kaas, bijvoorbeeld geraspte parmezaan

Allemaal verrukkelijk! Waar zou jij voor gaan?

Let er bij je keuze wel op dat je vulling niet te vet is; bak vette vleeswaren altijd eerst even apart uit in een koekenpan. 

Ook moet je vulling fijn genoeg zijn; te zware stukjes willen wel eens uit je quesadillas vallen. 

Nog een tip: voeg niet te veel vulling toe! Ik weet het: een royale vulling klinkt verrukkelijk! Maar te veel ingrediënten maken je quesadillas vochtig, onhandelbaar of overdreven machtig. Of alle drie tegelijkertijd. Helaas. 

Hoe bak je je pizza-quesadillas?

Voordat ik je afschrik: het lezen van dit blog duurt waarschijnlijk langer dan het bakken van je quesadillas. Want het bakken van deze quesadillas gaat echt supersnel! 

• je bestrijkt één kant van een tortillawrap - de kant die straks de buitenkant wordt - heel dun met olijfolie
• dan draai je de wrap om en legt de oliekant op het aanrecht
• op de openliggende kant mogen een paar eetlepels pizzasaus, wat stukjes ham, een paar paprikareepjes en lekker veel kaas 
• je dekt de vulling af met een andere wrap
• die bestrijk je ook heel dun met olijfolie
• dan snijd je je gevulde wrap in 4 kwarten
• je bakt de 4 quesadillas om en om goudbruin in een voorverwarmde koekenpan met anti-aanbaklaag
• aan tafel!

Hoe serveer je je quesadillas?

Ik zal het maar meteen opbiechten: het ziet er prachtig uit op de foto, die hoge stapel met al die quesadillas!

Maar eigenlijk is dat niet de beste manier om ze op te dienen. Het spijt me.

Het deeg van je pizza-quesadillas blijft namelijk veel lekkerder krokant als je je quesadillas direct na het bakken niet op, maar naast elkaar legt. Bij voorkeur op een bakrooster, zodat ook de onderkanten knapperig blijven. Wat mij betreft zet je je quesadillas met rooster en al op tafel! 

Misschien wil je je pizza-quesadillas ook weleens, in kleine puntjes gesneden, serveren als borrelhapjes. Ook dan is het advies: stapel ze niet te hoog op en spreid je hapjes zoveel mogelijk uit op een grote schaal. Of snijd je hapjes niet in puntjes, maar in driehoekjes (zie de kleine hapjes op mijn foto) en zet die op hun kant in rijtjes achter elkaar op een borrelplank. Zo behouden ze hun krokantje! 

Wat serveer je als bijgerecht bij je pizza-quesadillas?

Daar kan ik heel kort over zijn: een verse salade!

Of heel uitgebreid. En een aantal aan te raden salades met name noemen. 

Laat ik dat laatste maar doen. Hier komen ze, onze favoriete bijgerechten bij de pizza-quesadillas!

 

1. Mijn Italiaanse kruidensalade met halfgedroogde tomaatjes en mozzarella

2. Een salade van cherrytomaatjes, artisjokkenharten, olijven en verse tuinkruiden

3. Een kleurrijke blokjessalade van komkommer, paprika en tomaat

4. Mijn avocadosalade met tomaat-paprikasalsa

5. Een mediterrane salade van gegrilde paprika's, tomaten en basilicum

 

En dan nu aan de slag! 

Hier is het! Mijn recept voor overheerlijke pizza-quesadillas met ham en rode paprika!

Zo maak je makkelijk en snel pizza-quesadillas met ham en rode paprika!

Ingrediënten voor 16 quesadillas, een hoofdgerecht voor 3 à 4 personen:

Voor de quesadillas:

• 8 grote tortillawraps
• 1,5 ons goede achterham
• 1,5 rode paprika (blokpaprika)
• 250 à 300 gram geraspte pizzakaas (gebruik geen verse mozzarella; die bevat te veel vocht)
• versgemalen zwarte peper
• olijfolie voor het bakken van de quesadillas

Voor de pizzasaus:

• 1 blik tomaten (hele gepelde tomaten of tomatenblokjes)
• 2 theelepels gedroogde oregano
• eventueel 1 à 2 theelepels poedersuiker, afhankelijk van de zuurgraad van de tomaten (zie de tip onder het recept)
• zout en versgemalen zwarte peper naar smaak
• 1 eetlepel extra vergine olijfolie

Bereiding:

1. Maak eerst de pizzasaus. Pureer daartoe de tomaten(blokjes) in een foodprocessor of blender. Je kunt hiervoor ook een staafmixer gebruiken.
2. Voeg de oregano, de poedersuiker (eventueel), de peper en wat zout toe aan de tomatenpulp. Verwarm het geheel in een pan. Laat de saus zachtjes een kleine 10 minuten pruttelen, zodat hij kan inkoken. Je wilt ongeveer 2,5 dl saus overhouden. Het is belangrijk dat de pizzasaus iets dikker wordt dan een 'gewone' pizzasaus; anders worden je quesadillas straks te vochtig.
3. Draai het vuur uit en roer een eetlepel extra vergine olijfolie door je pizzasaus. Proef de saus en voeg eventueel nog een beetje zout en/of poedersuiker toe. Laat de pizzasaus een beetje afkoelen.
4. Snijd ondertussen de ham in reepjes of stukjes.
5. Snijd de paprika in niet te smalle reepjes; ±2x3 cm is prima!
6. Schenk een paar eetlepels olijfolie in een schaaltje. Neem een bakkwast en bestrijk één kant van 4 tortillawraps heel dun met de olie. Dat wordt straks de bakkant van je quesadillas.
7. Leg de 4 tortillas naast elkaar op je werkvlak met de oliekant naar beneden. Besmeer ze elk met een paar eetlepels pizzasaus. Leg op elke tortilla 1/4 van de ham en 1/4 van de paprikareepjes. Strooi er 1/4 van de pizzakaas overheen. Maal lekker veel zwarte peper over de quesadillavulling. 
8. Dek elke belegde tortilla af met een lege tortilla. Bestrijk de bovenkant ook weer heel dun met olijfolie. Snijd elke gevulde tortillawrap in vier kwarten. 
9. Verwarm een grote koekenpan met anti-aanbaklaag tot matig heet. Voeg hierbij geen extra vet toe. 
10. Leg de quesadillakwarten - met behulp van een grote spatel - in de koekenpan. Bak ze aan één kant goudbruin. Ondertussen smelt de kaas. Draai de quesadillas om en bak ze ook aan de andere kant lekker bruin en krokant. 
11. Schep de quesadillas uit de pan en leg ze op een bakrooster.
12. Bak zo alle quesadillas en serveer ze meteen. 

Tips:

1. Het ene blik tomaten is het andere niet: sommige tomaten zijn veel zoeter dan andere. Zijn de tomaten uit jouw blik niet zoet genoeg, voeg dan een beetje poedersuiker toe aan je pizzasaus. De suiker lost helemaal op in de saus; je proeft hem dus niet als zodanig. Proef goed hoeveel suiker je precies nodig hebt voor een pizzasaus die jij lekker vindt! 
2. Als je met twee koekenpannen tegelijkertijd werkt, zijn je pizza-quesadillas nog sneller klaar! 
3. Op mijn blog vind je nóg een heerlijk quesadillarecept dat je misschien een keer wilt proberen. Wat dacht je van Mexicaanse quesadillas gevuld met kruidig en pikant gehakt? Volg het rode linkje!

Mini-calzones met mozzarella, halfgedroogde tomaatjes, cherrytomaten, ham en basilicum

Gisteren aten we hier broekspijpjes. 

Goudbruin gebakken mini-broekspijpen met een vulling van romige mozzarella, sappige halfgedroogde tomaatjes, zoete cherrytomaten, hartige achterham en kruidige basilicum! 

En zo zagen die er uit:

Broekspijpjes? 

Je begrijpt het vast al: de letterlijke vertaling van het Italiaanse woord calzone is 'broekspijp'! En dus zijn mini-calzones 'broekspijpjes'!

De oerpizza, het platte brood met zijn heerlijke beleg bestaat al eeuwenlang. Maar op een gegeven moment - naar verluidt ergens in de 18e eeuw - ontstond in Italië de behoefte om die lekkere pizza makkelijk mee te kunnen nemen, bijvoorbeeld naar het werk, zonder dat het beleg ervanaf kon vallen. De pizzadoos was in die tijd duidelijk nog niet uitgevonden... 😉

Dus bedachten de Italianen een list: ze vouwden het rauwe deeg van hun pizza's dubbel over de vulling heen! En daarna bakten ze er handzame pizzapakketjes van! 

De halvemaanvormige pakketjes zagen er anders dan anders uit. Het leken wel broekspijpen, calzones, zo meenden sommige Italianen.  En daarmee was de naam voor de speciale gevulde pizza's geboren! 
 

Omdat calzones zo handzaam zijn, zeker de wat kleinere exemplaren, zijn ze razend populair als streetfood! 

Niet alleen in Italië, maar inmiddels over de hele wereld. 

Je eet mini-calzones makkelijk uit het vuistje. Ze zijn heerlijk als snelle lunch of als snack. 

Kun je de populaire mini-calzones ook zelf maken?

Ja zeker, dat kan! En het is niet eens moeilijk.

Alle calzones worden gemaakt van pizzadeeg. Dat maak je - met de instructies in het recept hieronder - in een handomdraai. Hier in huis zijn we geen fan van kant-en-klaar pizzadeeg uit de supermarkt; dat smaakt toch niet zo authentiek. Maar maak hierin je eigen keuzes. 

Hoe dan ook, na het kneden van het deeg, verdeel je het in kleine porties, waar je bolletjes van maakt. Die laat je idealiter een klein uurtje rijzen. Daarna zijn de deegbolletjes makkelijk uit te rollen met een deegroller. Of uit rekken met de hand; zo maken de echte professionals pizza's en calzones. 

De dunne plakjes deeg beleg je met allerlei lekkere ingrediënten (houd daarbij de randen vrij) en dan klap je de deegflap dubbel over je vulling. De deegrandjes druk je stevig aan met behulp van een vork. Tip: als je ze vóór het dichtplakken eerst een beetje vochtig maakt met water, plakken ze nog beter op elkaar; zo blijven je calzones mooi dicht tijdens het bakken. 

Calzones bak je in een hete oven. Een echte pizzaoven is ideaal - je ziet deze ovens tegenwoordig steeds vaker ook bij particulieren (in de tuin). Heb je een kamadobarbecue met een pizzasteen erin? Ook daar kun je heerlijke calzones in bakken! 

Calzones uit de pizzaoven of barbecue worden niet bestreken met losgeklopt ei voordat ze de oven in gaan. Gebruik je, net zoals wij dat meestal doen, een gewone keukenoven? Dan is het vaak wel lekkerder om je calzones eerst te bestrijken; zo krijgen ze tijdens het - toch iets minder hete - bakken toch een mooie goudbruine kleur en een aantrekkelijke glans.

Vaak worden deegflapjes van pizzadeeg ook gefrituurd in plaats van gebakken. Ze mogen dan officeel geen calzones heten. De Italianen spreken van panzerotti. Niet alleen in Italië, maar ook in de VS zijn panzerotti zeer in trek als streetfood. Dat gezegd hebbende: ook in Nederland zijn de gefrituurde flapjes behoorlijk in opkomst. Panzerotti zijn er niet alleen in hartige versies; zoete vullingen zie je steeds vaker. Denk daarbij aan zachte zoete spreads als Nutella of een combinatie van ricotta en frambozen.

Welke vulling gaat er in mini-calzones?

Met de vulling voor mini-calzones kun je naar hartenlust variëren. 

Al heb ik wel één belangrijke tip: zorg ervoor dat je vulling niet te vochtig of te vet wordt! Want dan loop je de kans dat je deeg niet mooi gaar en krokant bakt. 

Om die reden kiezen de echte profs er vaak voor om mini-calzones niet te vullen met tomatensaus.  

Ook verse buffelmozzarella is niet handig, want die bevat veel water dat uit de kaas loopt bij verwarming.

Vettere ingrediënten kun je minder vet maken door ze eerst uit te bakken voordat je je calzones ermee vult; denk daarbij aan vers worstvlees of gehakt. Laat je gebakken vulling uitlekken en afkoelen voordat je hem op het rauwe deeg legt. 

Wil je een paar voorbeelden voor vullingen voor mini-calzones? Hier komen ze:

• kaassoorten; pizza-mozzarella is volgens ons een must als basis en daar kun je dan andere kaassoorten als pecorino of Parmezaanse kaas aan toevoegen
• allerlei vleeswaren in kleingesneden plakjes of blokjes; denk aan gekookte of geroosterde achterham, uitgebakken pancetta, salami of chorizo
• kleine blokjes aangebraden of uitgebakken vers vlees als kip, rul gehakt, worstvlees (één van onze favorieten is venkelworstvlees)
• gegaarde vissoorten als tonijn (uit blik), ansjovis of gamba's
• blokjes niet te vochtige groenten als gedroogde of halfgedroogde tomaatjes, ontpitte cherrytomaatjes, paprikareepjes, gefruite uiensnippers, Griekse pepers in reepjes, in plakjes gesneden olijven
• paddenstoelen als champignons, bij voorkeur eerst gebakken
• kruiden als basilicum, oregano, marjolein; of goed uitgelekte pesto
  
  

Wist je dat je mini-calzones aan tafel heerlijk kunt dippen in je favoriete tomatensaus?

Misschien is dat nog wel lekkerder dan de saus mee te bakken ín de calzones! 

Met name in de VS zijn ze fan van de tomatensaus als dipsaus. Warme mini-calzones worden daar bijna altijd geserveerd met een schaaltje zogenaamde marinara sauce ernaast. Marinara sauce is een tomatensaus die op smaak wordt gemaakt met onder andere ui, knoflook en kruiden. 

En wat de Amerikanen kunnen, dat kunnen wij ook natuurlijk! Mijn aanrader: serveer je mini-calzones eens met een zelfgemaakte pizzasaus ernaast. 

Of een fruitige tomaat-basilicumsaus. 

Of - echt een topper - mijn la-dolce-vita-tomatensaus, een kruidige tomatensaus met kappertjes, ringetjes olijf, knoflook en een klein beetje ansjovis! 

Serveer je je mini-calzones als hoofdgerecht? Maak dan je maaltijd compleet met een goedgevulde salade! 

Nieuwsgierig naar een paar specifieke suggesties/recepten? 

Vooruit!

• onze favoriet is een Italiaanse kruidensla met halfgedroogde tomaten en mozzarella
  
  

• op de voet gevolgd door een mediterrane tomatensalade met gemarineerde olijven
  
  

• en een salade van cherrytomaatjes, artisjokkenharten, olijven en verse kruiden,
  
  

• een kruidige salade van gegrilde paprika's, tomaten en basilicum
  
  

• of een kleurrijke blokjessalade van komkommer, tomaten en paprika

En dan is het nu jouw beurt om aan de slag te gaan met je mini-calzones! 

Onder de foto volgt het recept voor onze favoriete variant: calzones gevuld met mozzarella, halfgedroogde tomaatjes, cherrytomaten, achterham en basilicum!

Veel plezier en eet smakelijk! 

Zó bak je zelf de lekkerste mini-calzones met tomaat, mozzarella, ham en basilicum

Ingrediënten voor 6 stuks, voldoende voor 2 à 3 personen:

Voor het pizzadeeg:

• 5 gram instant gist
• ±1,5 dl lauw water
• 1 theelepel suiker
• 250 gram pizzabloem of broodbloem (liever geen standaard patentbloem uit de supermarkt; zie de tip onder het recept)
• 5 gram zout
• 1 eetlepel olijfolie
• een beetje extra olijfolie voor het invetten van de bakplaat
• een beetje bloem voor het bestuiven van het werkvlak 
• een kommetje met water voor het dichtvouwen van de deegflapjes
• 1 ei voor het bestrijken van de calzones (optioneel)

Voor de vulling:

• 150 gram pizzakaas (gebruik liever geen buffelmozzarella; die bevat te veel vocht voor dit recept)
• 75 geroosterde achterham of beenham in plakjes
• 75 gram halfgedroogde tomaten
• 75 gram cherrytomaatjes
• 2 theelepels gedroogde oregano
• versgemalen zwarte peper naar smaak
• een bosje verse basilicum

Bereiding:

1. Het is het makkelijkst om het pizzadeeg voor je calzones te maken met een staande mixer met kneedhaken. Vermeng dan in de beslagkom de gist, 1 dl water en de suiker. De suiker moet goed opgelost zijn. Laat dit mengsel een paar minuten staan.
2. Vervolgens voeg je de bloem eraan toe. En dan pas het zout, de olijfolie en het overgrote deel van het resterende water.
3. Kneed je deeg ±10 minuten met de kneedhaak. Is het te droog? Schenk er nog wat water bij. 
4. Kneed het deeg de laatste paar minuten met de hand. Zo kun je goed voelen of het deeg elastisch en vochtig genoeg is. Goed pizzadeeg kun je makkelijk oprekken zonder dat het kapot scheurt. Het deeg moet zo vochtig zijn dat het net niet aan je handen blijft plakken.
5. Heb je geen staande mixer, leg je bloem dan op het aanrecht. Maak in het midden een kuiltje. Hierin mag de gist, 1 dl water en de suiker. Vermeng de gist, het water en de suiker goed. Wacht een paar minuten. Strooi het zout op de buitenrand van de bloem. Werk de bloem door het gistmengsel en voeg ondertussen ook de olie en het overgrote deel van de rest van het water toe. Kneed het deeg totdat het elastisch aanvoelt. Voeg eventueel extra water toe. 
6. Verdeel het deeg in 6 porties en maak van elk stukje een mooi bolletje. Leg de bolletjes op een bakplaat en dek ze af met een schone theedoek (gewassen zonder wasverzachter). Heb je een grote plastic doos, dan kun je ook die gebruiken voor het rijzen; sluit de doos af tijdens het rijzen.
7. Laat het deeg op een warme plaats (bijvoorbeeld in een oven van 30 à 35°C) ±45 minuten rijzen. Je pizzadeeg is voldoende gerezen als het in volume verdubbeld is. De rijstijd hangt met name af van de temperatuur van de omgeving.
8. Bereid ondertussen de ingrediënten voor de vulling voor: snijd de ham in kleine vierkantjes, snijd de halfgedroogde tomaten elk in 3 stukjes, snijd de cherrytomaatjes elk in 4 partjes en verwijder de pitjes en het vocht.
9. Verwarm de oven voor tot 230°C (bij voorkeur een oven met boven- en onderwarmte). Vet een bakplaat in met wat olijfolie. 
10. Strooi een handje bloem op je werkvlak. Leg er een gerezen bolletje deeg op en rol dit met een deegroller dun uit tot een egaal rondje met een doorsnede van ±16 cm. 
11. Leg in het midden van het deeg - houd de randen in elk geval vrij - 1/6 deel van de kaas, de ham, de halfgedroogde tomaten en de partjes cherrytomaat. Strooi er wat oregano overheen. Maal een beetje zwarte peper over de vulling. Leg er een paar basilicumblaadjes bovenop. 
12. Bestrijk de buitenranden van het deeg met een klein beetje water. Vouw de deegflapjes dicht en druk de randen goed aan. Dat gaat het makkelijkste met behulp van een vork. 
13. Leg je deegflapje op de bakplaat. Vorm de andere 5 mini-calzones op dezelfde manier.
14. Klop het ei los in een kopje. Bestrijk je calzones met een dun laagje ei. 
15. Bak je mini-calzones in het midden van de oven goudbruin en gaar. Dat duurt ongeveer 15 minuten. De pizza's zijn gaar als ze hol klinken als je op de onderkant klopt. 

Extra tips:

1. Koop voor dit gistgebak bij voorkeur geen standaard patentbloem uit de supermarkt, maar speciale pizzabloem of broodbloem. Die geeft een veel beter resultaat. De bloem is tegenwoordig te koop in een aantal supermarkten. Internet biedt ook altijd uitkomst!
2. Wil je meer tips over het maken van gistdeeg? Klik dan door naar mijn blog over roomboter-dinerbroodjes!
3. Omdat wij erg houden van basilicum, snijden wij onze mini-calzones op ons bord altijd even open en dan stoppen we er nog een paar extra rauwe blaadjes basilicum in! Heerlijk!
4. Serveer je mini-calzones warm uit de oven of eet ze lauwwarm. Wil je je calzones op een later tijdstip opnieuw opwarmen? Dat kan! Leg ze, recht uit de koelkast, ±10 minuten in een oven van 200°C.         
5. Wil je nog meer lekkere pizzarecepten? Bak ook eens mijn pizza met venkelworst, rode ui en rucola of waag je eens aan mijn kerstboompizzaatjes met kruidig gehakt! 

Zelfgebakken pizza met venkelworst, rode ui en rucola: zet Italië op de kaart!

Ken jij de bordspellen uit de serie Ticket to Ride? Ik moet bekennen dat wij er sinds een paar maanden misschien wel een beetje verslaafd aan zijn...

In Ticket to Ride gaat het erom met treintjes routes te leggen op een (echt prachtig vormgegeven!) speelbord met een landkaart. Tijdens het spel trekt elke speler - geheime - bestemmingskaartjes, de tickets, waar op staat welke routes voltooid moeten worden om extra punten te scoren. De spelregels zijn heel eenvoudig, maar bieden tegelijkertijd voldoende diepgang. Om Ticket to Ride te winnen moet je niet alleen strategisch te werk gaan en je spel goed plannen; je hebt ook een tikkeltje geluk nodig! Precies de juiste mix!

Oorspronkelijk was er maar één Ticket to Ride-spel; met treintjes die de VS doorkruisten. Maar hoe populairder het spel werd, hoe meer spellen erbij kwamen. Zo kun je nu aan je keukentafel rondreizen door o.a. Europa, India, Afrika, Zwitserland, Scandinavië, Frankrijk en zelfs Nederland en Amsterdam! 

Niet alleen de bestemmingen verschillen per spel, ook de spelregels variëren: elk landenspel heeft weer zijn eigen uitdagingen. En zo raak je dus nooit uitgespeeld...

Recent kregen we van onze dochter de nieuwste combidoos cadeau. Aan de ene zijde van het speelbord staat de kaart van Japan en aan de andere die van Italië. 

Afgelopen weekend was als eerste Italië aan de beurt. Het bleek een geweldige variant! Voor de kenners: een aanrader! 

We maakten van onze zondag meteen een echte Italië-themadag! Bij het ontbijt aten we een heerlijke bresaolasandwich, tijdens het spel dronken we een kopje Italiaanse tomatenbouillon met olijven en voor het avondeten trakteerden we onszelf op een krokante versgebakken pizza belegd met venkelworst, gebakken rode ui en een handje rucola.

Denk jij nou: zo'n Italiaanse spelletjesdag willen wij ook wel? 

Dat kan! De spellen zijn overal online verkrijgbaar. En die homemade pizza? Hieronder vind je het recept!   

Overigens kun je vast al wel raden wat we volgend weekend gaan eten: sushi!

PS Ik heb geen aandelen in Ticket to Ride. Helaas! 😉

Zelfgebakken pizza met venkelworst, rode ui en rucola

Ingrediënten voor 2 pizza's (samen voldoende voor 2 à 3 personen):

Voor het pizzadeeg:

• 5 gram instant gist
• ±1,5 dl lauw water
• 1 theelepel suiker
• 250 gram pizzabloem of broodbloem (geen standaard patentbloem uit de supermarkt; zie tip onder het recept)
• 5 gram zout
• 1 eetlepel olijfolie
• een beetje bloem of semolina (griesmeel) voor het bestuiven van het werkvlak en de pizzaschep (zie tip onder het recept)

Voor de pizzasaus:

• 1 blik tomaten (hele gepelde tomaten of tomatenstukjes)
• 2 theelepels gedroogde oregano
• eventueel ±1 theelepel poedersuiker, afhankelijk van de zuurgraad van de tomaten
• zout en versgemalen zwarte peper naar smaak
• 1 à 2 eetlepels olijfolie

Voor het beleg:

• 2 eetlepels olijfolie
• ±220 gram verse varkensworstjes met venkelzaad (ik gebruik altijd de worstjes van Brandt en Levie, maar andere worstjes zijn ook goed)
• 2 rode uien
• 150 gram pizzakaas
• versgemalen zwarte peper
• ±100 gram rucola

Extra nodig:

• een pizzasteen
• een pizzaschep

Bereiding:

1. Het is het makkelijkst om je pizzadeeg te maken met een staande mixer met kneedhaken. Vermeng dan in de beslagkom de gist, 1 dl water en de suiker. De suiker moet goed opgelost zijn. Laat dit mengsel een paar minuten staan.
2. Vervolgens voeg je de bloem eraan toe. En dan pas het zout, de olijfolie en het overgrote deel van het resterende water.
3. Kneed je deeg ±10 minuten met de kneedhaak. Is het te droog? Schenk er nog wat water bij. 
4. Kneed het deeg de laatste paar minuten met de hand. Zo kun je goed voelen of het deeg elastisch en vochtig genoeg is. Goed pizzadeeg kun je makkelijk oprekken zonder dat het kapot scheurt. Het deeg moet zo vochtig zijn dat het net niet aan je handen blijft plakken.
5. Heb je geen staande mixer, leg je bloem dan op het aanrecht. Maak in het midden een kuiltje. Hierin mag de gist, 1 dl water en de suiker. Vermeng de gist, het water en de suiker goed. Wacht een paar minuten. Strooi het zout op de buitenrand van de bloem. Werk de bloem door het gistmengsel en voeg ondertussen ook de olie en het overgrote deel van de rest van het water toe. Kneed het deeg totdat het elastisch aanvoelt. Voeg eventueel extra water toe. 
6. Verdeel het deeg in twee porties en maak van elk stukje een mooi bolletje. Leg de bolletjes op een bakplaat en dek ze af met een schone theedoek (gewassen zonder wasverzachter). Heb je een grote plastic doos, dan kun je ook die gebruiken voor het rijzen; sluit de doos af tijdens het rijzen.
7. Laat het deeg op een warme plaats 1 à 1,5 uur rijzen. Je pizzadeeg is voldoende gerezen als het in volume verdubbeld is. 
8. Maak ondertussen de pizzasaus. Pureer de tomaten in een foodprocessor of blender.
9. Daarna mogen alle ingrediënten tot en met het zout in een pan samen met de gepureerde tomaten. Verwarm je tomatensaus en laat hem gedurende 5 à 10 minuten een beetje inkoken. Draai het vuur uit en maak je pizzasaus helemaal af door er wat zwarte peper en een flinke scheut olijfolie doorheen te roeren. Laat de saus afkoelen.
10. Verhit voor het beleg wat olijfolie in een koekenpan. Verwijder de velletjes van je venkelworstjes. Pluk de worstvulling in stukjes uit elkaar en bak die zachtjes aan in de olie. Bak het vlees niet bruin maar wel gaar. Dat duurt maar een paar minuten. Schep de stukjes vlees uit de pan.
11. Snijd de uien in dunne halve ringen. Fruit deze zachtjes in de resterende olie. Ook de uien mogen niet te veel bruinen. Na ongeveer 5 minuten zijn ze goed. Schep de uien uit de pan.
12. Het is belangrijk om je oven én je pizzasteen goed voor te verwarmen. Begin hiermee minstens een halfuur voordat je je eerste pizza gaat bakken; lees voor de exacte tijd de gebruiksaanwijzing van je pizzasteen. Leg de pizzasteen op een rooster in de oven. Zet dan je oven aan op de maximale stand. Bij veel ovens is dat tegenwoordig 275 of 300°C. 
13. Bestuif je werkvlak met een beetje bloem of semolina. Neem een gerezen bolletje deeg en vorm hier met de hand een mooi ronde pizzabodem van, dun in het midden en wat dikker aan de randen. In dit filmpje zie je hoe je dat het beste kunt doen. Tip: maak je pizza niet groter dan je pizzaschep/pizzasteen.
14. Bestuif je pizzaschep met een beetje bloem of semolina en leg de pizzabodem erop. Schud een paar keer horizontaal heen en weer met je schep om te voelen of de bodem mooi los ligt.
15. Beleg je pizzabodem achtereenvolgens met de tomatensaus, de kaas, de uienringen en de worststukjes. Gebruik van alles de helft. 
16. Open de ovendeur en laat je pizza op de pizzasteen glijden. Maak daarbij horizontale bewegingen met je pizzaschep; dan gaat het allemaal heel vloeiend.
17. Bak je pizza in ongeveer 5 minuten goudbruin en krokant. Het kan iets langer duren als je oven een lagere maximumstand heeft. Schep de pizza van de pizzasteen op een plank of een bord. 
18. Zorg ervoor dat je ondertussen de tweede pizza hebt klaarliggen op je pizzaschep, zodat je die er meteen achteraan kunt bakken.
19. Maal wat zwarte peper over je pizza's en bestrooi ze met rucola. Wij vinden het erg lekker om behoorlijk wat meer rucola te gebruiken dan op de foto, maar met al die rucola zou je de rest van het beleg niet meer kunnen zien. 😉
20. Serveer je pizza's meteen. 

Tips:

1. Koop voor dit gistgebak bij voorkeur geen standaard patentbloem uit de supermarkt, maar speciale pizzabloem of broodbloem. Die geeft een veel beter resultaat. Broodbloem is tegenwoordig te koop in een aantal supermarkten. Internet biedt ook altijd uitkomst!
2. Gebruik liever geen verse buffelmozzarella: die bevat te veel vocht.
3. Wil je meer tips over het maken van gistdeeg? Ga dan naar mijn blog over roomboter-dinerbroodjes!
4. Eet je vaker pizza's? Maak dan in één keer een grote portie pizzasaus en vries die in kleine bakjes in. Supermakkelijk!
5. Natuurlijk kun je ook voor ander beleg kiezen. Zorg er wel voor dat je je pizza niet belegt met te veel en/of te vochtig beleg. Dan is hij moeilijk van de pizzaschep af te schuiven en bovendien wordt de bodem minder krokant.
6. Semolina heeft een grovere structuur dan bloem en daardoor is het makkelijker je pizza op de pizzasteen te schuiven als je semolina gebruikt. Je moet wel houden van de kleine korreltjes aan de onderkant van je pizzabodem. 
7. Op mijn blog vind je ook een fantastisch recept voor kleine snackpizzaatjes (in de vorm van kerstboompjes, maar je kunt ze ook een andere vorm geven)! 

Kersttip: kerstboompizzaatjes met kruidig gehakt!

Geef je een kerstborrel?

Organiseer je een kerstbrunch?

Zoek je naar een kersthapje om je kinderen op te (laten) trakteren?

Wil je op oudejaarsavond iets speciaals serveren?

Denk eens aan kerstboompizzaatjes!

Wij maken deze kleine pizzaatjes in kerstboomvorm al jaren. En we beleggen ze steevast met pittig gekruid gehakt.

Ze zijn heerlijk vers uit de oven, maar misschien zijn ze nog wel lekkerder als ze eenmaal afgekoeld zijn. Superhandig dus, want je kunt ze maken precies wanneer het jou uitkomt!

Hieronder leg ik je stap-voor-stap uit hoe je ze maakt. Van vers zelfgemaakt pizzadeeg. Veel plezier met het recept!

Hoe maak je zelf pizzadeeg?

Het klinkt misschien moeilijk, zelf pizzadeeg maken. Maar niets is minder waar!

Voor dit recept heb je de volgende ingrediënten nodig (met mijn uitstekertje is dit voldoende voor ±50 kerstboompizzaatjes):

• 10 gram gedroogde gist
• ±3 dl lauw water
• 1 theelepel suiker
• 500 gram pizzabloem of broodbloem (geen standaard patentbloem uit de supermarkt)
• 10 gram zout
• 2 eetlepels olijfolie
• een beetje extra bloem voor het bestuiven van het werkvlak

En dan ga je aan de slag!

Pizzadeeg maken met een staande mixer

Heb je een staande mixer, vermeng dan in de beslagkom de gist, de helft van het water en de suiker. De suiker moet goed opgelost zijn. Laat dit mengseltje een paar minuten staan.

Vervolgens voeg je de bloem eraan toe. En dan pas het zout, de olijfolie en het overgrote deel van het resterende water.

Kneed je deeg ±10 minuten met de kneedhaak.

Is het te droog? Schenk er nog wat water bij.
Is het te vochtig? Meng een extra lepel bloem mee.

Kneed het deeg de laatste paar minuten met de hand. Zo kun je goed voelen of het deeg elastisch en vochtig genoeg is. Goed pizzadeeg kun je makkelijk oprekken zonder dat het kapot scheurt. En de vochtigheid: het blijft nét niet aan je handen plakken.

Pizzadeeg maken met de hand

Heb je geen staande mixer, leg je bloem dan op het aanrecht. Maak in het midden een kuiltje. Hierin mag de gist, de suiker en ongeveer 1 dl water. Vermeng het geheel goed.

Wacht een paar minuten. Strooi het zout op de buitenrand van de bloem. Werk de bloem door het gistmengsel en voeg ondertussen ook de olie en het overgrote deel van het water toe.

Kneed het deeg totdat het elastisch aanvoelt. Voeg eventueel extra water of extra bloem toe. 

Ook nu geldt: het deeg mag qua vochtigheid nét niet aan de handen blijven plakken.

Pizzadeeg laten rijzen

Maak eerst een bolletje van je deeg. Leg het in een kom, die je afdekt met een vochtige theedoek (gewassen zonder wasverzachter).

Laat het deeg op een warme plaats 1 à 1,5 uur rijzen. Ik zet mijn kom meestal in een oven van ±30°C. 

Na de rijstijd is je deeg flink uitgedijd. Kijk maar op de foto hieronder. 

Pizzadeeg uitrollen voor minipizzaatjes

Een 'gewone' grote pizza vorm je met de hand; overigens pas na een tweede rijs. Op internet kun je diverse filmpjes vinden over de techniek die je hiervoor moet gebruiken.

Maar voor kleine pizzaatjes moet je het deeg uitrollen, meteen na de eerste rijs. Gewoon met de deegroller. 

Het deeg moet vrij dun worden, maar niet zo dun als voor een grote pizza. 

Steek er met een kerstboom-koekjesuitstekertje mooie kerstboompjes uit. Die leg je op een bakplaat die je eerst bestreken hebt met olijfolie. 

En dan ga je je pizzaatjes beleggen! 

Maar laat ik je eerst uitleggen hoe je het beleg voorbereidt. Dat kun je doen tijdens de rijstijd.

Hoe maak je zelf pizzasaus?

Laat ik weer beginnen met de ingrediënten:

• 2 blikken tomaten (hele gepelde tomaten of tomatenstukjes)
• zout
• eventueel een paar theelepels poedersuiker, afhankelijk van de zuurgraad van de tomaten
• 3 theelepels gedroogde oregano
• ½ theelepel gedroogde tijm
• 1 theelepel gedroogde basilicum
• ½ theelepel gedroogde marjolein
• een mespuntje gedroogde salie
• 1 teentje knoflook, uitgeperst
• enkele druppels tabasco
• versgemalen zwarte peper
• een scheutje extra vergine olijfolie

Aan de slag met je pizzasaus!

Begin met het pureren van je tomaten in een foodprocessor of blender.

Daarna mogen alle ingrediënten tot en met de tabasco in een pan samen met de gepureerde tomaten. Voor een 'normale' pizzasaus zou ik alleen maar zout, oregano en eventueel wat suiker toevoegen, maar voor deze kerstboompizzaatjes met gehakt is een gekruide pizzasaus veel lekkerder! Met de tabasco kun je zelf variëren; bepaal zelf maar hoe pikant je je saus wilt. Hou er rekening mee dat je gehakt straks ook nog pikant wordt.

Verwarm je tomatensaus en laat hem gedurende 5 à 10 minuten een beetje inkoken.

Draai het vuur uit en maak je pizzasaus helemaal af door er wat zwarte peper en een flinke scheut olijfolie door te roeren.

Laat je pizzasaus een beetje afkoelen.

Hoe maak je de gehakttopping voor je pizza?

Eerst weer de ingrediëntenlijst:

• 4 ons mager rundergehakt
• 1 eetlepel pure olijfolie
• ½ theelepel pikant paprikapoeder
• 1½ theelepel mild paprikapoeder
• ½ theelepel chilipoeder
• ¼ theelepel cayennepeper
• 1 teentje knoflook, uitgeperst
• 1 eetlepel worcestersaus
• zout
• versgemalen zwarte peper

Aan de slag met je gehakttopping!

Verhit wat olijfolie in een koekenpan en bak hierin het gehakt rul.

Voeg de andere ingrediënten toe om je gehakt op smaak te maken. Laat het gehakt nog 5 minuten zachtjes garen. Je kunt de cayennepeper weglaten als je je gehakt niet al te pikant wilt maken.

Nu mag je kruidige gehakt nog even afkoelen.

Hoe bak je je kerstboompizzaatjes af?

Je hebt nog wat extra ingrediënten nodig om je kerstboompizzaatjes af te maken:

• 3 ons geraspte pizzakaas of geraspte jonge kaas
• een paar theelepels gedroogde oregano
• olijfolie voor het invetten van je bakplaat

Bak je kerstboompizzaatjes en laat het feest beginnen!

Na het uitrollen van het pizzadeeg lagen je pizzaatjes inmiddels al op de bakplaat; tot zover had ik het recept hierboven al beschreven.

Je pizzaatjes mogen nu nog een kwartier een klein beetje rijzen. Dek je bakplaat ondertussen af met een vochtige theedoek.

Verwarm ondertussen de oven (liefst een oven met extra onderwarmte) voor tot 210°C.

Druk dan met je vinger in de lengterichting van elk kerstboompje een klein langwerpig deukje in het deeg. 

Daar mag eerst een 1/2 à 1 theelepeltje pizzasaus in.

En daarna een lepeltje kruidig gehakt.

En dan pas de kaas. Zo valt je gehakt straks niet van je snackpizzaatjes als je ze uit de hand wilt eten. De gesmolten kaas plakt het gehakt als het ware vast.

Tot slot strooi je nog wat oregano over je pizzaatjes.

Dan mogen ze de oven in. Zet de bakplaat op de onderste richel. Bak je kerstboompizzaatjes in 10 à 15 minuten gaar, krokant en goudbruin. 

Schep je pizzaatjes van de bakplaat en serveer ze meteen. Of laat ze afkoelen op een rooster voordat je ze in een schaal legt, die je afgedekt in de koelkast zet. Warm deze pizzaatjes liever niet op. Koud zijn ze echt verrukkelijk! 

Hou er rekening mee dat je meerdere bakplaten achter elkaar moet bakken. Ik gebruik daarom twee bakplaten, die ik om en om vollaad!

Nog een paar aanvullende kerstpizza-tips

1. Serveer de kerstboompizzaatjes op een sfeervolle schaal en steek er (in plaats van dennentakjes) takjes rozemarijn tussen.
2. Dit een gerecht waarbij kinderen makkelijk mee kunnen helpen. Gezellig!  
3. Gebruik liever geen verse buffelmozzarella: die bevat te veel vocht.
4. Heb je geen kerstboom-koekjesuitstekertje, gebruik dan een rond uitstekertje. Je kunt de pizzaatjes dan kerstbalpizzaatjes noemen als je dat wilt. Overigens maak ik de ronde pizzaatjes het hele jaar door; bijvoorbeeld voor een picknick!
5. Koop voor dit gistgebak bij voorkeur geen standaard patentbloem uit de supermarkt, maar speciale pizzabloem of broodbloem. Die geeft een veel beter resultaat. Deze bloem is tegenwoordig te koop in een aantal supermarkten. Internet biedt ook altijd uitkomst!
6. Wil je meer tips over het maken van gistdeeg? Ga dan naar mijn blog over roomboter-dinerbroodjes!
7. Heb je nog wat pizzasaus of pizzagehakt over? Die kun je makkelijk invriezen voor een volgende keer! 
8. Kerst-high tea? Vervang dan één van je soorten sandwiches door deze kerstboompizzaatjes!

Ik wens je gezellige feestdagen!

Pizza-die-geen-pizza-is: flinterdun en met harissa-gehakt

Hij deed geen recht aan het recept hieronder, de naam die ik in eerste instantie boven dit blog wilde zetten: flinterdunne pizza met pikant harissa-gehakt. Hij dekte de lading niet! 

Deze pizza is geen pizza. Ook al lijkt hij er een beetje op. 

Wat hij wel is? Daar ben ik ook nog niet uit... 

Vandaar dat ik mijn pizza nu een 'pizza-die-geen-pizza-is' heb genoemd. Curieus? Lees nog even door onder de foto voor mijn verklaring!

Wat ik je in deze inleiding wel vast wil verklappen is: mijn niet-pizza's zijn zo lekker, dat het jou wat zal schelen hoe ze heten! 

Bedenk er je eigen naam maar voor. Of niet.

Maar bak ze in elk geval wel een keer. Absoluut de moeite waard!

Geen pizza

Ik heb lang gewikt en gewogen over een naam voor dit gerecht. Een blik op de foto verklaart al een beetje waarom.

Het gaat meteen fout bij de deegbodem: die past niet echt in een hokje.

Ik maak mijn bodem van een vrij zacht gistdeeg met zure room en olijfolie erdoor. Voor extra smaak voeg ik knoflook en Spaanse pimentón (gerookt paprikapoeder) toe. 

Het deeg is na het rijzen supermakkelijk heel dun uit te rollen. 

Na het bakken in de oven worden de randen zonder beleg heerlijk krokant, bijna bros. Het belegde deel van het deeg wordt juist niet bros, maar soepel. Die combinatie is echt heerlijk!

De bodem heeft een beetje de looks van een pizzabodem, maar niets is wat het lijkt: het is pertinent geen pizzabodem! 

Een pizzabodem heeft geen dunne, bros-krokante rand. 

Je rolt een pizzabodem bovendien niet uit met een deegroller. Je vormt hem uit de hand, lekker dun in het midden met een wat dikkere buitenrand, die later mooi donkerbruin opbobbelt tijdens het bakken. 

En zeg nou zelf: pizzadeeg met als ingrediënten zure room, knoflook en Spaanse pimentón. Nooit van gehoord, toch?!

Geen flammkuchen

Is het een flammkuchenbodem dan? Nou, nee. Die is wel lekker dun en krokant, maar ook in dat deeg vind je geen zure room, knoflook, etc.

Geen lahmacun

En een Turkse-pizza- of beter gezegd een lahmacunbodem? 

Hoho, een lahmacun, waarbij wat yoghurt wordt gedaan door het deeg, heeft niet zo'n krokante rand. 

Na het bakken in een speciale grillpan (dus niet in de oven!) bewaar je een lahmacun tussen theedoeken - net zoals je dat met versgebakken tortillas doet - zodat het deeg nog lang soepel en dus oprolbaar blijft.

Geen pizza-, flammkuchen- of lahmacun-beleg

Mijn belég is ook geen feest voor een hokjesdenker.

Niet de tomatensaus en de gesmolten kaas, die onlosmakelijk bij een Italiaanse pizza horen.

Geen basisbeleg van crème fraiche en ui. Weg is de associatie met een flammkuchen.

Mijn beleg heeft nog het meeste weg van dat van een lahmacun: smeuïg en kruidig lamsgehakt. Alleen, daar komt ook weer een 'maar' om de hoek kijken. Wie maakt zijn Turkse-pizza-beleg nou op smaak met Marokkaanse harissa?

Geen naam om te googelen

Het liefst zou ik mijn culinaire creatie een 'flinterdunne zure-room-knoflook-gistbodem-snack met een krokante rand, belegd met paprika-tomaat-harissa-komijn-lamsgehakt en kruiden-knoflook-citroen-sla' willen noemen. 

Maar zou jij hierop googelen?

Compromis zonder concessies

Er zat niets anders op dan op zoek te gaan naar een compromis. Over mijn eerst bedachte compromis-naam was ik verre van tevreden: flinterdunne pizza met pikant harissa-gehakt. Daar stond nog steeds dat woord 'pizza' in...

Mijn uiteindelijke keuze bevat twee keer het woord 'pizza'. Dat dan weer wel. 

Maar toch voelt het anders: het is een 'pizza-die-geen-pizza-is' geworden!

Het blijft een concessie, maar kom maar eens met iets beters! Hint: vat dit op als een uitdaging en laat jouw voorstel achter als reactie onder dit blog! Ik ben benieuwd!

Eén troost: aan de smaak heb ik absoluut geen concessies gedaan. 

Het krokante en lichtpikante van de bodem, de smeuïgheid en kruidigheid van het lamsvleesbeleg en het frisse en knapperige van de sla-topping: samen vormen die een match made in heaven!

Bakken dus deze pizza's-die-geen-pizza's-zijn!

Krokante flinterdunne pizza’s met pikant harissa-gehakt

Ingrediënten voor 8 pizza's: 

Voor het deeg:

• 400 gram witte bloem van harde tarwe (broodbloem; liever geen standaard patentbloem uit de supermarkt)
• 10 gram instant gist
• 1 theelepel suiker
• ±160 ml lauw water
• 100 gram zure room
• 2 eetlepels olijfolie
• 8 gram zout
• 1 teentje knoflook uit de pers
• 1/3 theelepel pimentón, Spaans gerookt paprikapoeder (lees er alles over in een eerder blog!)
• een beetje bloem voor het bestuiven van het werkvlak
• een beetje olijfolie voor het invetten van de bakplaat en de randen van de pizza's

Voor de vulling:

• 400 gram lamsgehakt
• 6 rijpe trostomaten
• 2 rode puntpaprika’s
• 1 ui
• 2 teentjes knoflook uit de pers
• 4 eetlepels versgehakte platte peterselie
• 1 klein blikje tomatenpuree
• ±3 theelepels harissa (zelfgemaakt of uit een potje; de hoeveelheid hangt af van hoe pikant jouw harissa is)
• 2 theelepels gemalen komijn
• 1 theelepel pimentón
• 2 eetlepel olijfolie
• zout naar smaak

Voor de garnering:

• 1 krop ijsbergsla in kleine stukjes gesneden
• 1 rode ui in zeer dunne halve (of kwart) ringen gesneden
• een forse bos platte peterselie, grof gehakt
• 1 teentje knoflook zeer fijn gesnipperd
• zout, citroensap en extra vergine olijfolie naar smaak

Bereiding:

1. Schenk het overgrote deel van het water in de mengkom van de keukenmachine en voeg de gist en de suiker toe. Roer het geheel goed om en laat het mengsel 5 minuten staan. Dan kunnen de bloem, de olijfolie, de zure room, de knoflook, de pimentón en het zout erbij. Kneed het deeg ongeveer 10 minuten. Voeg eventueel nog wat water toe. Het deeg is goed als het soepel aanvoelt en net niet aan de handen blijft plakken. Heb je geen keukenmachine met kneedhaken, stort dan de bloem op het werkvlak en maak er een kuiltje in. Roer in het kuiltje een mengsel van de gist, de suiker en een beetje water. Zorg ervoor dat de suiker goed opgelost is. Laat dit mengsel 5 minuten staan. Voeg dan beetje bij beetje de bloem, het zout, de zure room, de knoflook, de pimentón en de olijfolie toe aan het mengsel. Voeg ook meer water toe. Kneed het deeg met de handen totdat het elastisch is.
2. Maak van het deeg 8 kleine bolletjes. Laat de bolletjes vervolgens op een warme plaats tussen twee theedoeken een uur rijzen. Het volume van het deeg moet verdubbelen.
3. Ontvel ondertussen de tomaten door ze 20 seconden onder te dompelen in kokend water. De velletjes laten dan makkelijk los. Ontpit de tomaten en snijd het vruchtvlees zeer fijn.
4. Hak de ui en de paprika ook zeer fijn. Dat kan eventueel in de foodprocessor.
5. Kneed het gehakt samen met de andere vullingingrediënten tot een smeuïg geheel. Je kunt het gehakt voorproeven door een klein beetje ervan even te bakken in een pannetje. Voeg eventueel nog wat extra zout of harissa toe.
6. Verwarm de oven voor tot 200°C. Vet een bakplaat dun in met olijfolie.
7. Rol een bolletje deeg op een met bloem bestoven werkvlak zeer dun uit. Mijn pizza's zijn ongeveer 28 cm in doorsnede. 
8. Rol het deeg losjes om de deegrol en breng het zo over naar de bakplaat.
9. Besmeer het deeg met 1/8 deel van de vulling. Bestrijk de niet-bedekte rand met een beetje olijfolie.
10. Bak de pizza in 8 à 10 minuten gaar en een beetje oranje-bruin (de kleur van de rand wordt beïnvloed door de pimentón!). De pizza wordt heerlijk krokant aan de rand en blijft lekker soepel in het midden. Schep de pizza van de bakplaat en leg hem op een rooster. Bak zo ook de andere 7 pizza’s.
11. Vermeng ondertussen de ijsbergsla met de uienringen en de peterselie. Maak de sla op smaak met wat zout, citroensap en olijfolie.
12. Strooi wat sla over elke pizza. Serveer meteen.

Tips:

1. Harissa is een Noord-Afrikaanse pikante rode saus die gemaakt is van onder meer pepers, tomaten, komijn, koriander en knoflook. Hij is kant-en-klaar te koop in de beter gesorteerde supermarkt of bij een Noord-Afrikaanse winkel.
2. Werk met twee bakplaten, die je om en om gebruikt. Dan kun je het snelst doorwerken.
3. Je kunt de pizza’s ruim voor de maaltijd al bakken als je dat zou willen. Bewaar ze na afkoeling afgedekt. Je kunt ze daartoe stapelen; ze plakken niet aan elkaar. Verwarm vlak voor het serveren de oven weer tot 200°C. Verwarm elke pizza apart gedurende ±1 minuut (als de pizza’s uit de koelkast komen, kan het wat langer duren).
4. Deze pizza's zijn koud ook erg lekker. Als je ze in de koelkast bewaart, kan het wel gebeuren dat de randen wat minder krokant worden. 
5. Wij eten altijd twee pizza's per persoon. Tijdens de lunch of als late night snack is eentje voldoende.