Crunchy salade van bleekselderij, wortel en paprika met een pittige Argentijnse dressing

Mayonaisesausjes. Wie houdt er niet van?! 

Pittige knoflookmayonaise, romige truffelmayo, boozy cocktailsaus, geurige Spaanse mayo met pimentón, vurige wasabimayonaise, exotische harissamayonaise... Kom maar op!

Al deze sausjes smaken fantastisch bij een zomerse BBQ, tijdens een gourmetavond of als spread op goedgevulde sandwiches, broodjes of wraps. 

En je kunt er heerlijk allerlei lekkers in dippen. Denk aan reepjes of plakjes knapperige groenten als worteltjes, paprika, radijsjes of bleekselderij. En aan versgebakken frietjes, ovenaardappeltjes, krokante krieltjes, gefrituurde uienringen, gehaktballetjes of grote garnalen. 

Maar wist je dat je ze ook uitstekend als dressing kunt gebruiken? Voor zomerse salades? 

Soms moet je ze daarvoor aanlengen met een klein beetje water (of room), maar vaak is dat niet eens nodig.

Wil je wat voorbeelden? Hier komen ze:

• Een mosterdsausje met ahornsiroop en mierikswortel smaakt heerlijk door je zelfgemaakte selderijsalade, je aardappelsalade of je coleslaw.
• Knoflookmayonaise met veel verse tuinkruiden is erg lekker door je aardappelsalade van ovengeroosterde krieltjes, een tomatensalade of een groene salade met knoflookcroutons.
• Een honing-mosterdsausje past perfect bij een salade van geraspte rode bietjes of geraspte worteltjes.
• Schep eens wat pittige chimichurrimayonaise door je gemengde groene salade, je boontjessla of een salade van gegrilde groene aspergepuntjes.

En... je kunt eindeloos veel verschillende salades maken met een dressing van een paar eetlepels salsa golf, misschien wel de allerlekkerste mayonaisesaus! 

Schep salsa golf bijvoorbeeld eens door een groene salade, een tomatensalade, een aardappelsalade/krieltjessalade of door een salade van haricots verts. 

Of door onze favoriet: een crunchy gemengde salade van kleine elleboogjes bleekselderij, dunne rondjes rauwe wortel, reepjes snackpaprika in drie kleuren, sjalotjes, Spaanse peper en verse tuinkruiden. 

Hieronder vind je het complete recept.

Maar eerst nog even een recap. Wat was een salsa golf ook alweer? 

Zó ziet hij er uit:

Ik schreef er een paar jaar geleden uitgebreid over.

Kort gezegd: salsa golf is de pittige en kruidige Argentijnse variant van onze overbekende cocktailsaus! Lekker! Je weet niet wat je proeft, zo smaakvol. En supermakkelijk om te maken. Snel ook.

Dus wat let je? Maak onze geliefde salade met salsa golf vandaag nog!

Zo maak je zelf crunchy salade van bleekselderij, wortel en paprika met een pittige Argentijnse dressing

Ingrediënten voor 4 personen:

• 300 gram (kant-en-klaar) geschrapte worteltjes 
• 300 gram snackpaprikaatjes in 3 kleuren
• 4 à 5 stengels bleekselderij 
• 2 sjalotjes
• een flinke bos platte peterselie
• 1 Spaanse peper
• versgemalen zwarte peper
• 1/2 à 3/4 portie Argentijnse salsa golf (een pittige cocktailsaus; klik op het rode linkje voor het recept; zie ook tip 3 onder dit recept)
• eventueel wat zout
• voor een echt pittige salade kun je nog wat chilivlokken toevoegen

Bereiding:

1. Snijd de worteltjes in dunne ronde plakjes.
2. Snijd de snackpaprikaatjes in reepjes.
3. Snijd de stengels bleekselderij in dunne elleboogjes.
4. Snipper de sjalotjes.
5. Hak de platte peterselie fijn.
6. Verwijder de pitjes en de zaadlijsten uit de Spaanse peper. Snipper het vruchtvlees fijn.
7. Vermeng alle groenten, kruiden en specerijen in een kom.
8. Maak de salsa golf en schep zoveel van de dressing door de salade als je zelf lekker vindt. Proef en voeg eventueel nog een beetje zout, zwarte peper en/of chilivlokken toe.

Tips:

1. Ik krijg vaak de vraag: 'Wat is nou de ideale hoeveelheid dressing voor een salade?' Helaas. Op die vraag kan ik niet namens iedereen antwoord geven: dat is zo persoonlijk! Dus luidt mijn advies: begin met een relatief kleine hoeveelheid en voeg na een hapje (of meer hapjes!) proeven meer toe totdat jij je salade helemaal top vindt! 
2. Als je twijfelt over de smaak van je gasten, kun je altijd een schaaltje met extra salsa golf los op tafel zetten.
3. Om mijn salades licht te houden, bereid ik mayonaisesausjes voor dressings vaak niet van 'volle' mayonaise, maar gebruik ik een light-versie. Als alternatief roer ik regelmatig een beetje koud water door mijn mayonaisesausjes voordat ik ze door mijn salades schep.
4. Maak voor kinderen een aparte portie salsa golf/salade zonder alcohol en met minder pit. De meeste kinderen vinden deze salade erg lekker! 
5. Deze salade is ook ideaal voor een picknick. Pak de gemengde salade en de dressing apart in en schep de dressing pas door de salade vlak voor het serveren. 
6. Serveer je salade niet alleen als bijgerecht. Hij smaakt ook heerlijk als voorgerecht of - in kleine glaasjes - als verrine/borrelhapje!
7. Ik zei het al eerder: salsa golf smaakt ook perfect bij een BBQ of bij het gourmetten. Of ik gebruik hem als dipsaus. Maar er zijn nog meer smakelijke toepassingen te bedenken. Wat dacht je van Argentijnse schnitzelsandwiches met salsa golf? Of van hartige wafels belegd met een garnalensalade en salsa golf?

Vandaag een recept met een Argentijns tintje! Alhoewel, één tintje? Ik tel wel vier Argentijnse tintjes in mijn schnitzel-sandwiches!

Tel maar mee met de Argentijnse ingrediënten in mijn boterhammetjes:

1. krokant getoast dun sandwichbrood, in Argentinië populair onder de naam pan de miga,
2. crispy schnitzels - die heten in Argentinië milanesas - een vleesgerecht waar vrijwel elke Argentijn fan van is,
3. een flinke hand waterkers, de in Argentinië geliefde groente berro
4. een royale portie Argentijnse salsa golf, die veel weg heeft van onze cocktailsaus,
5. en ja, ook nog een paar gewone Hollandse tomaten!

Een verrukkelijke combi. Ook voor niet-Argentijnen! Ideaal voor een feestelijk ontbijt, een luxe lunch of brunch of een lichte avondmaaltijd. 

Het recept voor mijn sándwich de milanesa con salsa golf is heel makkelijk. Dus waar wacht je nog op?!

Buen provecho, eet smakelijk!

Milanesas: één van de nationale gerechten van Argentinië!

Milanesas. Je kunt er niet omheen als je als inwoner van Argentinië weleens in een restaurant eet. Je kunt er zelfs niet omheen als je thuis eet.

Want elke Argentijn is verknocht aan dit gerecht. Hij is ermee groot geworden. En op zijn beurt maakt hij het weer voor zíjn kinderen. Hij eet het als lunch, bij de avondmaaltijd, tijdens feestelijke etentjes. Al generaties lang!

Milanesas. Misschien heb je er als Nederlander nog nooit van gehoord...

Althans, dat denk je. 

Maar ook jij hebt ze al heel vaak gegeten. En je houdt ervan. Zeker weten. 

Want wij kennen die hartige lekkernij onder de naam wienerschnitzels! Bekend, toch?! En verschrikkelijk lekker!

Wat hebben de Argentijnen met hun milanesas en waarom zijn schnitzels in hun land vernoemd naar Milaan?

Het verhaal van de Argentijnse milanesa begint in Italië. Niet echt verwonderlijk, want het (van oorsprong bijvoeglijke naam-)woord milanesa betekent letterlijk 'van Milaan'. 

In de regio rondom Milaan kennen ze al eeuwen het gerecht cotoletta alla milanese of scaloppina alla milanese, krokant gebakken gepaneerd kalfsvlees. (Even terzijde: daarmee gingen de Italianen de Oostenrijkers zelfs voor, al is het niet zeker of hun wienerschnitzels namaak waren van de Italiaanse scaloppine of dat Weense koks zelfstandig een gerecht ontwikkelden dat toevallig veel op de Milanese lapjes kalfsvlees leek.)

In de tweede helft van de 19e eeuw heerste er veel armoede in Italië. Om hun geluk elders te beproeven emigreerden veel Italianen in die tijd, een verschijnsel dat bekend staat onder de naam Italiaanse diaspora. 

Miljoenen Italianen kwamen terecht in Zuid-Amerika. En de meesten gingen daar nooit meer weg. Nog steeds is een groot deel van de bevolking van landen als Argentinië, Uruguay en Brazilië oorspronkelijk van Italiaanse afkomst.

En je begrijpt het: al die Italianen namen hun favoriete gerechten mee in hun culinaire bagage

Dus ook de cotolette/scaloppine alla milanese. De lapjes vlees gingen in de Nieuwe Wereld al snel milanesas heten.

In de periode dat wij in Argentinië woonden was er nauwelijks een restaurant te vinden dat geen milanesas serveerde. We aten ze bij de lunch op brood - als sándwiches de milanesa - of bij het diner met grote porties papas fritas, friet. 

Toen dachten we dat het niet mogelijk was dat de milanesas nóg populairder zouden worden dan ze al waren. Maar hey, dat hadden we toch verkeerd ingeschat.

Tegenwoordig zijn er restaurants in Buenos Aires die alléén nog maar milanesas verkopen. 

Milanesas in alle soorten en maten; naturel of met allerlei fantasievolle toppings. 

Niet alleen van kalfsvlees, maar ook van kip, varkensvlees of vis; ook de vegetarische versies zijn niet aan te slepen.

De Argentijnen kennen sinds 2012 zelfs een heuse Día de la milanesa, een milanesa-dag! 

Die wordt elk jaar gevierd op 3 mei!

En ach, daar kunnen wij hier in huis wel in meegaan. Want eerlijk is eerlijk: hoewel wij nu niet meer in Argentinië wonen, onze liefde voor de Argentijnse milanesas houdt stand!

Ze staan hier nog met de regelmaat van de klok op tafel. En ook wij variëren er volop mee. 

Ik gaf je eerder al eens een paar van mijn schnitzelrecepten. 

Bijvoorbeeld dat voor de eveneens Italiaans/Argentijns aandoende mini-kipschnitzels met een tapenade van olijven met pijnpoompitjes. Een aanrader, zeker voor bij een feestelijke borrel! 

En heb je mijn omeletschnitzels al eens geproefd? Die hebben geen  jasje van broodkruim, maar van luchtige schuimomelet! 

En vandaag volgt dus het recept voor mijn versie van de Argentijnse sándwiches de milanesa con salsa golf! 

Je maakt deze luxe clubsandwiches snel en makkelijk: volg de instructies onderaan dit blog. 

Even in het kort: eerst rooster je een paar sneetjes pan de miga, dun sandwichbrood. Ik schreef al eens eerder een blog over deze karakteristieke Argentijns/Italiaanse broodsoort; volg het rode linkje als je er meer over wilt weten. Gelukkig hoef je voor dit brood tegenwoordig niet helemaal naar Argentinië te reizen; de Jumbo verkoopt het gewoon onder de naam 'sandwich brood naturel'. 😅

Als je het brood roostert in een koekenpan (zonder extra toevoeging van vet), krijgt het aan de buitenkant een lekker krokant korstje, maar blijft het vanbinnen nog een beetje zacht.

In een andere pan bak je een paar heerlijke milanesas. Van malse varkensfilet (of van kalfsvlees als je dat lekkerder vindt).

Ondertussen maak je een portie pittige salsa golf, de Argentijnse versie van onze cocktailsaus. Alles hierover te weten komen? Ook hierover schreef ik eerder al eens een blog.

Beleg je sandwiches achtereenvolgens met een paar lepels van de salsa, een handje waterkers, een paar plakjes tomaat, je milanesas en nóg wat saus. 

Afdekken met de bovenkantjes toast en... klaar! 

Tip: maak deze sandwiches op 3 mei en vier op afstand de Día de la milanesa met de Argentijnen mee!

Argentijnse schnitzel-sandwiches met pittige salsa golf

Ingrediënten voor een lunchgerecht voor 4 personen of een hoofdgerecht voor 2 personen:

Voor de milanesas:

• 4 ons magere varkensfilet zonder vetrandjes (in 4 dunne lapjes)
• ±80 gram bloem
• zout en versgemalen zwarte peper naar smaak
• 2 eieren 
• 1 eetlepel zonnebloemolie
• ±150 gram paneermeel
• vloeibaar bak-en-braadproduct of zonnebloemolie

Voor de sandwiches:

• 1 portie salsa golf (Argentijnse cocktailsaus; zie het recept in een eerder blog)
• 4 plakken naturel sandwichbrood (bijvoorbeeld dat van de Jumbo; zie het blog hierboven)
• ±6 rijpe (tros)tomaten
• zout en versgemalen zwarte peper
• ±75 gram waterkers

Bereiding:

1. Begin met het maken van de salsa golf. Bewaar je sausje in de koelkast totdat je het nodig hebt. 
2. Halveer de lapjes varkensfilet. Leg de 8 lapjes op een snijplank. Dek ze af met vershoudfolie. Sla de lapjes varkensfilet mooi plat met een vleeshamer of de onderkant van een kleine pan; daarbij verdubbelen ze ongeveer in oppervlakte.
3. Zet drie soepborden klaar. Schep in eentje de bloem, die je vermengt met wat zout en peper naar smaak. In het tweede bord klop je de eieren los met 1 eetlepel zonnebloemolie. In het derde bord gaat het paneermeel. 
4. Haal je lapjes vlees eerst door de bloem, dan door het ei en vervolgens door het paneermeel. Elke keer moeten ze overal goed bedekt zijn.
5. Verhit een ruime hoeveelheid bak-en-braadproduct of olie in een hete koekenpan (bij voorkeur eentje met een anti-aanbaklaag). 
6. Bak je schnitzels aan beide kanten goudbruin in de pan. Dat gaat vrij snel; je hebt per kant maar een paar minuten nodig. Omdat het vlees zo dun is, zijn de schnitzels klaar zo gauw het korstje mooi bruin is en het een beetje begint te souffleren (er komen wat luchtbellen onder het korstje). Neem de schnitzels uit de pan en leg ze op een stukje keukenpapier.
7. Ga ondertussen aan de slag met je toast. Snijd 8 mooie, vierkante plakjes brood uit de stroken brood. Snijd elk vierkantje in twee driehoekjes. 
8. Rooster je brood in een vrij hete koekenpan met anti-aanbaklaag aan beide kanten goudbruin; je hebt daarbij geen extra vet nodig. Leg je geroosterde sandwiches tot gebruik op een bakrooster. Ze mogen een klein beetje afkoelen.
9. Snijd van elke tomaat twee dunne kontjes af; die ga je niet gebruiken voor dit recept. Snijd de rest van elke tomaat in plakjes.
10. Besmeer je geroosterde sneetjes brood elk aan één kant met wat salsa golf. 
11. Beleg de helft van de sneetjes achtereenvolgens met wat waterkers, een paar plakjes tomaat, een beetje zout en peper, en een schnitzel. 
12. Dek de sandwiches af met de resterende boterhammetjes met de sauskant naar beneden. Serveer je schnitzel-sandwiches meteen.  

Tips:

1. Zet eventuele restjes groenten of saus in schaaltjes op tafel, zodat iemand die dat wil nog wat extra kan nemen.
2. In plaats van sandwichbrood zou je ook kunnen kiezen voor versgebakken roomboter-dinerbroodjes (ongeroosterd). Noem je creatie 'schnitzelbroodjes met salsa golf, waterkers en tomaat'. Kleine schnitzelbroodjes smaken geweldig bij een high tea! Maak dan wel je schnitzels nóg een maatje kleiner dan hierboven in het recept; anders steken ze aan alle kanten uit naast je minibroodjes.     
3. Hou je wel van een kookavontuurtje? Dan heb ik nog een leuke aanrader voor je. Voor een Argentijnse milanesa con salsa golf met een Belgische inslag. Laat het sandwichbrood in het bovenstaande recept achterwege en gebruik als basis voor je sandwich een - hartige - versgebakken Brusselse wafel! Beleg die eerst met waterkers en tomaat; daarbovenop gaat een krokante milanesa en dan mag er nog een lepel salsa golf overheen. Fantastisch!
4. Ben je na het eten van mijn sándwiches de milanesa helemaal in de Argentijnse mood? Klik dan ook eens door naar één van mijn andere Argentijnse recepten: 

• Argentijnse tostados de jamón y queso, flinterdunne ham-kaastosti's
• Argentijnse chimichurri, een verrukkelijke salsa 
• garnalenspiesjes met chimichurrimayonaise
• gegrilde lamskarbonaadjes met chimichurri
• provolone, een Italiaanse kaassoort, op toast met chimichurri

Salsa golf: Argentijnse cocktailsaus met flink wat pit!

Heb jij nog geen recept voor cocktailsaus? 

Dan mis je wat! Zelfgemaakte cocktailsaus is zo veel lekkerder dan het bekende whiskysausje uit het supermarktpotje. 

Hieronder geef ik je mijn favoriete cocktailsausrecept. Een heerlijk smaakvolle variant met flink wat pit! 

Benieuwd naar het hoe en waarom van het Argentijnse tintje van mijn cocktailsaus? Ook daar lees je alles over als je even verder scrolt!

Salsa golf: de Argentijnse versie van onze cocktailsaus?

Wist je dat de saus die wij hier in Nederland cocktailsaus noemen in Zuid-Amerika bekend staat onder de naam salsa golf?

Wij wisten dat - alweer jaren geleden, toen we voor een paar jaar in Argentinië gingen wonen - in elk geval niet. 

We gingen best vaak uit eten in onze woonplaats Buenos Aires. En het kwam niet zelden voor dat we er een voorgerecht met garnalen, een salade, frietjes of een visgerecht bestelden. Steevast vroeg de ober - el mozo - dan: '¿Con mayonesa o con salsa golf?' Met mayonaise of met salsa golf?

Salsa golf? Die kenden we niet. Dachten we. 

Totdat de ober uitlegde: dat is een mengsel van mayonaise en ketchup. 

Oh, cocktailsaus! Zeg dat dan! 

Waarom gaven de Argentijnen het bekende Europese sausje zo'n vreemde naam? 

Maar ho! Daar maakten we toen wellicht een denkfout! 

Misschien is onze cocktailsaus wel de Europese versie van de van oorsprong Argentijnse salsa golf!

Ik weet het: ik loop af en toe een beetje achter de feiten aan. Maar deze week besloot ik - na enkele decennia pas! - één en ander uit te zoeken. Ik dook in de ontstaansgeschiedenis van de salsa golf/cocktailsaus!

En wat bleek? Wij hadden het al die jaren niet bij het rechte eind gehad. 

Ere wie ere toekomt: het lijkt zeer waarschijnlijk te zijn dat het nou juist een Argentijn was die de beroemde saus voor het eerst bedacht en niet een Europese kok!

Wie bedacht dan die saus en waarom noemde hij hem salsa golf?

Eerst de naam van de uitvinder: Luis Federico Leloir. 

Ben jij iemand met een grote kennis van trivia? Dan komt die persoon je vast bekend voor: Leloir was toch die man die in 1970 de Nobelprijs voor de scheikunde kreeg?

Yep! Dat klopt als een bus! Maar niet vanwege de uitvinding van de salsa golf, haha!

Lang voordat hij zich als arts en chemicus met veel serieuzere dingen ging bezighouden, bracht hij, zo gaat het verhaal, een lazy summer door in Mar del Plata, dé vakantiebestemming voor de jetset in Argentinië. Hij studeerde in die tijd, zo rond 1925, nog.

Samen met zijn vrienden at hij 's avonds graag een hapje in de Golfclub vlakbij het strand Playa Grande. Hij hield van garnalen. Maar waar hij niet zo happy mee was, was dat hij als bijgerecht daarbij niet voor twee - zoals wij later in Buenos Aires - maar slechts voor één dressing kon kiezen: er stond alleen mayonaise op het menu. Saaaai, zo vond de meer avontuurlijk ingestelde student. Daar moest verandering in komen!

En dus riep hij op een dag de mozo bij zich. 'Breng mij alle sauzen en specerijen die je in de keuken hebt', droeg hij hem op. En daarmee begon hij zelf te mixen en te matchen. Totdat hij de ideale dressing voor zijn garnalen had gevonden: een mengsel van gelijke delen mayonaise en ketchup! Hij voegde er nog een beetje cognac en een paar druppels tabasco aan toe en... klaar!

De salsa golf was geboren. Al bedacht Leloir niet zelf de naam voor zijn sausje. Het waren zijn vrienden die zijn creatie gekscherend de saus van de golfclub - salsa golf  - noemden! 

Waarom noemen wij dat sausje dan cocktailsaus?

Pas decennia na het vermaarde etentje van Leloir werd de combi van garnalen met een mayonaise-ketchupsausje populair in Europa. Dat gerecht werd hier al snel een garnalencocktail gedoopt. 

En je voelt hem al aankomen: daarom ging het frisse sausje hier dus 'cocktailsaus' heten! 

Welke ingrediënten zitten er in de allerlekkerste cocktailsaus?

Smaken verschillen natuurlijk. Maar ik wil wel een poging wagen om je op z'n minst een echt heel lekker recept voor cocktailsaus te geven. 

Dat recept is iets verfijnder dan het Argentijnse origineel. Er gaan met name wat meer kruiden en specerijen in. Maar wel kruiden en specerijen die ook in Argentinië veel gebruikt worden. Denk daarbij aan oregano, gemalen komijn, paprikapoeder en bieslook. 

Bekijk snel de complete ingrediëntenlijst onder de volgende foto! Veel plezier met het recept!

Enne, noem je cocktailsaus voortaan maar salsa golf! Klinkt ook veel leuker dan cocktailsaus, toch?!

Zo maak je zelf makkelijk en snel salsa golf: Argentijnse cocktailsaus met flink wat pit!

Ingrediënten:

• 6 eetlepels mayonaise 
• 4 eetlepels ketchup
• 3 eetlepels cognac
• 1 theelepel citroensap
• 1 theelepel mosterd
• 1/2 theelepel worcestersaus
• 1/4 theelepel mild paprikapoeder
• 1/4 theelepel pikant paprikapoeder
• 1/4 theelepel pikant kerriepoeder
• 1/4 theelepel gedroogde oregano
• een mespunt gemalen komijn
• 1 eetlepel in ringetjes gesneden bieslooksprietjes
• een paar druppels tabasco of een klein beetje chilivlokken (naar smaak)
  
  

Bereiding:

1. Moeilijk is dit sausje niet: vermeng gewoon alle ingrediënten! Klaar!

Tips:

1. Ben je meer een liefhebber van een wat romigere cocktailsaus? Klop dan wat slagroom lobbig - zonder suiker. Schep de geklopte room voorzichtig door je al gemengde cocktailsaus; zorg ervoor dat je sausje lekker licht en luchtig blijft. Ga uit van 1 eetlepel geklopte room per eetlepel mayonaise; gebruik dus 6 eetlepels voor de portie van dit recept. Heerlijk! 
2. En dan wil je vanzelfsprekend nog weten waar je je cocktailsaus het beste bij kunt serveren. De inkopper is natuurlijk: bij een klassieke garnalencocktail (of een krabcocktail). 
3. Maar denk ook eens aan een garnalencocktail nieuwe stijl. Wat ik daarmee bedoel? Ik zal je binnenkort het recept geven voor een krokant gebakken - hartige - Brusselse wafel met Hollandse garnalen en salsa golf! Een topper! 
4. Ook erg lekker - én weer Argentijns! - een sándwich de milanesa con salsa golf: geroosterd dun sandwichbrood (pan de miga genoemd in Argentinië; ik schreef daar al eens een blog over) belegd met een krokant gebakken schnitzel (milanesa), een handje waterkers (berro), een paar plakjes tomaat en een schepje salsa golf. Ook hiervoor binnenkort het complete recept! 
5. Frietjes met salsa golf? Fantastisch! En dan niet alleen de bekende in olie gebakken frietjes. Salsa golf is ook erg lekker bij verse ovenfriet! 
6. Je zelfgemaakte cocktailsaus mag natuurlijk niet ontbreken op je gourmetavonden! Nóg meer gourmettips? Ik verzamelde er een heleboel in een eerder blog: volg het rode linkje! 
7. Misschien weet jij nog wel meer heerlijke gerechten die nóg lekkerder worden met salsa golf. Laat je me in een reactie onder dit blog weten welke dat zijn?

Een tijdje geleden gaf ik je het originele Argentijnse recept voor chimichurri, een pittige salsa. Ik kreeg het Zuid-Amerikaanse recept van een Argentijnse kok in de periode dat ik in Buenos Aires woonde. 

Sinds ik dat recept in mijn bezit heb, staat er altijd wel een pot chimichurri in mijn koelkast. De salsa smaakt voortreffelijk bij allerlei soorten gegrild vlees (bijvoorbeeld lamskarbonaadjes), kip en vis. 

Afgelopen week stonden mijn in chimichurri gemarineerde en daarna gegrilde garnalenspiesjes weer eens op het menu! Ik gaf er als dip een schaaltje mayonaise bij waardoor ik wat chimichurri had geroerd. We hebben genoten!

Eerst chimichurri maken!

Het recept voor de gegrilde garnalenspiesjes is supereenvoudig. 

Al is er wel één voorwaarde: je moet eerst een pot chimichurri maken. 

Maar ik verzeker je: dat is geen straf! Als je deze fruitige, lichtpikante salsa één keer hebt gemaakt, dan moet je echt heel sterk in je schoenen staan om hem niet nog een keer te maken en nog een keer en nog eens... 

Een verslaving ligt op de loer: je bent gewaarschuwd! 😋

Marineer de garnalen in chimichurri

Als je die pot chimichurri eenmaal hebt, koop dan een fikse portie grote garnalen. Liefst rauw en gepeld. Schep een paar lepels chimichurri door je garnalen en laat ze een nachtje marineren. Zo worden ze verrukkelijk smaakvol!

Garnalenspiesjes rijgen

Daarna rijg je je garnalen aan spiesjes. Gebruik je houten spiesjes, leg deze dan eerst minstens twintig minuten in koud water. Ze zuigen zich dan vol en zullen tijdens het barbecueën niet verbranden.

En dan mag de BBQ aan! Je hoeft de garnalenspiesjes maar kort te grillen, dus de kooltjes moeten goed heet worden. 

Dat geeft jou ondertussen de tijd om een heerlijke mayonaise te maken, die je bij je spiesjes serveert: een chimichurrimayonaise.

Verrukkelijke chimichurrimayonaise

Voor de chimichurrimayonaise roer je wat goed uitgelekte chimichurri door een portie kant-en-klare mayonaise. Bepaal zelf hoe veel. Gebruik in elk geval mayonaise van een goede kwaliteit. 

Zelf je mayonaise maken? Je vindt het recept in één van mijn eerdere blogs! 

Verdeel je chimichurrimayonaise over kleine eenpersoonssausschaaltjes en zet op elk bord een schaaltje.

Garnalenspiesjes barbecueën

Zoals al gezegd: gril je garnalenspiesjes kort. Zo gauw de garnalen verkleuren van grijs naar roze zijn ze gaar. Serveer ze meteen.

Valt het weer onverhoopt tegen? Gril de spiesjes dan in je grillpan. Ook heel erg lekker!

Gegrilde garnalenspiesjes als hoofdgerecht of voorgerecht 

Wij eten de garnalenspiesjes zelf regelmatig als hoofdgerecht. 

Heerlijk met zelfgebakken frietjes (mét nog wat extra chimichurrimayonaise!) en een salade van cherrytomaatjes, artisjokkenharten en olijven!

Maar je zou er ook voor kunnen kiezen de gegrilde garnalenspiesjes met chimichurrimayonaise als voorgerecht te serveren. Geef er dan een paar sneetjes stokbrood met chimichurrimayonaise bij. Smullen!

Ook leuk: zet kleine garnalenspiesjes in glaasjes en schep in elk glaasje tevens een lepeltje chimichurrimayonaise. Zo serveer je een spectaculair borrelhapje/tapa!

Voor de volledigheid vind je hieronder nog eens het hele recept. Veel plezier ermee!

Garnalenspiesjes van de BBQ met chimichurrimayonaise

Ingrediënten voor een voorgerecht voor 5 à 6 personen of een hoofdgerecht voor 2 à 3 personen:

Voor de garnalenspiesjes:

• 500 gram rauwe gepelde grote garnalen
• enkele lepels zelfgemaakte chimichurri (zie mijn eerdere blog voor het recept)
• een klein beetje zout

Voor de chimichurrimayonaise:

• mayonaise (Mayonaise zelf maken? Hier vind je het recept!)
• chimichurri naar smaak 

Extra:

• satéspiesjes
• nog een beetje chimichurri voor de garnering

Bereiding

1. Leg de garnalen in een kom en schep er een paar eetlepels chimichurri doorheen. Dek de schaal af en laat de garnalen een nachtje (in de koelkast) marineren.
2. Gebruik je houten spiesjes, laat deze dan minimaal 20 minuten wellen in koud water.
3. Rijg de garnalen aan de spiesjes. Bestrooi ze met een beetje zout. Bewaar de spiesjes in de koelkast totdat je ze gaat barbecueën.
4. Steek de barbecue aan.
5. Maak ondertussen de chimichurrimayonaise. Vermeng hiertoe de gewenste hoeveelheid mayonaise met een flinke portie chimichurri (naar smaak). Als je frietjes serveert bij de maaltijd, heb je behoorlijk wat meer chimichurrimayonaise nodig; die smaakt namelijk ook voortreffelijk bij de frietjes! Zorg ervoor dat je de chimichurri goed laat uitlekken voordat je hem door de mayonaise roert; anders kan de saus gaan schiften.
6. Verdeel de chimichurrimayonaise over kleine eenpersoonsschaaltjes.
7. Gril de garnalenspiesjes in een paar minuten gaar en licht bruin. Zo gauw de garnalen roze kleuren zijn ze klaar.
8. Verdeel de spiesjes over de borden. Besprenkel ze met wat extra chimichurri; dat ziet er prachtig uit. Zet op elk bord ook een schaaltje met chimichurrimayonaise.
9. Serveer meteen.

Tips:

1. In plaats van verse rauwe garnalen kun je ook diepvriesgarnalen kopen. Laat deze voor het marineren wel goed ontdooien.
2. Blijft er wat chimichurrimayonaise over? Geen probleem: je kunt hem nog een paar dagen bewaren in de koelkast!

Heb je wel eens gehoord van provolone? Dat is een Italiaanse kaassoort, waar je een heerlijk voorgerechtje mee kunt maken. Op zijn Argentijns en mét een Argentijnse salsa! 

Hoe? Heel eenvoudig: je maakt toast van ciabatta. Daar leg je wat provolone op. 

Tot nu toe klinkt het recept heel Italiaans. 

Maar daarna gaat het geheel onder een gloeiend hete grill, zodat de kaas heerlijk smelt en een goudbruin korstje krijgt. 

Dat grillen van de kaas is een Argentijnse manier van bereiden. Daarom serveer ik er altijd een Argentijnse chimichurri bij. Het recept voor die saus heb ik je al eens eerder gegeven. Dus volg het linkje maar.

Het krokante brood, de pittige kaas en de frisse chimichurri: samen vormen ze een match made in heaven!

Barbecueën in Argentinië

We hebben heel wat af gebarbecued in de paar jaar tijd dat we in Argentinië woonden. 

In dat land is barbecueën - of een asado zoals ze het er noemen - misschien wel het meest populaire tijdverdrijf. 

Als je daar op een zomerse zondagmiddag buiten loopt, ruik je de barbecuelucht als een soort nationale geur boven de stad hangen. Een geur die ik tot op de dag van vandaag associeer met het Zuid-Amerikaanse land.

Meestal lag er vlees op onze parilla, de barbecue, veel vlees. En dan vooral het wereldberoemde rundvlees afkomstig van de Argentijnse pampas!

Kaas van de parilla, de barbecue

Maar soms maakten we ook iets anders. Dan grilden we kaas! Niet als hoofdgerecht, want dat zou veel te machtig zijn, maar als voorgerecht.

Elke Argentijn kent het grillgerecht dat gemaakt wordt van de kaassoort provoleta. 

Het recept lijkt heel simpel, maar voor de uitvoering is wat vaardigheid vereist. De harde kaas wordt in dikke plakken gesneden en zo op het rooster van een hete parilla gelegd. 

De kunst is de kaas precies zo lang te grillen totdat hij net heerlijk gesmolten en goudbruin is, maar nog niet zo zacht dat hij door het rooster heen op de kooltjes sijpelt. 

Op het juiste moment wordt de provoleta van de grill geschept en op een bord gelegd en meteen geserveerd. 

De kaas wordt meestal gekruid met alleen wat gedroogde oregano. Af en toe gaat er ook nog wat (chili)peper overheen. 

De gegrilde provoleta wordt in de meeste gevallen gegeten zonder brood, al prefereren sommigen hem met een paar sneetjes krokant stokbrood.

Argentijnse provoleta en Italiaanse provolone

Provoleta is een lokaal gefabriceerde kaas, de Argentijnse variant van de Italiaanse kaas provolone.
Provoleta heb ik hier in Nederland nog nooit kunnen krijgen. Mocht jij een verkoopadres kennen, laat het me dan vooral weten!

Provolone is veel makkelijker verkrijgbaar. Goed gesorteerde Nederlandse kaaswinkels hebben meestal twee soorten: een vrij jonge versie en een oudere, hardere variant of provolone piccante.

De jonge versie wordt vaak geserveerd als dessertkaas. Dat is niet de soort die ik zou aanbevelen als vervanger van de Argentijnse provoleta. Koop daarvoor liever de oudere kaas. Die is wat pittiger van smaak en ideaal voor het voorgerecht dat ik er altijd mee maak.

Persoonlijk vind ik de Italiaanse provolone, die ik hier koop, te machtig om in zijn eentje als voorgerecht te eten. 

Ik serveer hem liever op krokant getoast brood. Voor de frisheid én om de Argentijnse touch te versterken geef ik er altijd de Argentijnse salsa chimichurri bij.

Verrukkelijk!

Provolone op toast met Argentijnse chimichurri

Ingrediënten voor een voorgerecht voor 4 personen:

• 1 ciabattabrood
• olijfolie
• 250 gram oude provolone (zie de blog hierboven)
• Argentijnse chimichurri (zie mijn eerdere blog)
• versgemalen zwarte peper

Bereiding:

1. Verhit de grillpan (of de BBQ) tot heet. Verwarm ook de grill in je oven voor.
2. Snijd de kontjes van het brood. Die worden niet gebruikt. Snijd van de rest van het brood 8 sneetjes.
3. Bestrijk één kant van elk sneetje met een beetje olijfolie. Dat gaat het makkelijkste met een bakkwast.
4. Rooster de olijfoliekanten van de sneetjes ciabatta in de grillpan totdat ze mooie grillstrepen vertonen.
5. Snijd ondertussen de provolone in plakjes of rasp hem grof. Verdeel de kaas over de niet gegrilde kanten van de sneetjes brood. Leg de broodjes op een bakplaat.
6. Schuif de bakplaat in de oven, ±10 centimeter onder de grill. Gril de kaas kort totdat hij mooi gesmolten is en goudbruin kleurt.
7. Leg op elk bord twee toastjes met provolone. Schep er wat chimichurri overheen. Maal nog wat peper over het gerecht en serveer het meteen.

Tips:

1. Zet een kommetje met wat extra chimichurri op tafel. Zo  kan ieder naar believen nog wat meer nemen.
2. Er staan op dit blog nog meer heerlijke Argentijnse recepten. Nieuwsgierig? Lees dan mijn blogs over de gegrilde lamskarbonaadjes met chimichurri of de flinterdunne tostados de jamón y queso, Argentijnse tosti's!

Een Argentijnse tosti is niet hetzelfde als een Nederlandse tosti, zo merkte ik toen ik in Zuid-Amerika woonde. 

De Argentijnse versie is gemaakt van veel dunner brood. En juist dat maakt hem zo verschrikkelijk lekker; daardoor heeft hij een veel betere verhouding beleg-brood dan zijn Hollandse evenknie! En hij heeft geen korstjes!

Leer nu hoe je zelf zo’n Argentijnse tostado de jamón y queso maakt!

Argentijnse tosti van pan de miga

Lunch jij op een terrasje of in een restaurant graag met een tosti? Of vind je net als ik de meeste tosti’s in dat soort gelegenheden veel te taai, te droog en te slecht belegd? Als dat laatste het geval is, zit er niets anders op dan je tosti’s zelf te maken. Maar dan wel op de Argentijnse manier!

“Is dat dan zo anders?” hoor ik je al vragen? Jazeker! Want een Argentijn gebruikt heel ander brood voor zijn tosti’s: heel dun en soepel korstloos brood, het zogenaamde pan de miga. Daarin zit het grote verschil!

Grote, dunne plakken brood

Pan de miga wordt in Argentinië door veel bakkers verkocht in grote plakken van zo’n 40x40 cm of in stroken van ongeveer 12x30 cm. Wittebrood wordt het meest gebruikt, maar soms kom je ook andere smaken tegen.

Ideaal brood voor sandwiches

Het brood is ideaal om er sandwiches van te maken. Die zijn vooral lekker bij een high tea. Wat dacht je van deze verrukkelijke krabsandwiches, waar ik je het recept nog wel een keer voor geef?

In Argentinië zijn dit soort sandwiches enorm populair. Je koopt ze to go bij veel bakkers en iedereen belegt ze op zijn eigen manier. Zeer in trek zijn de zogenaamde triples, die gemaakt zijn van drie laagjes brood met daartussen twee laagjes vulling. Mijn persoonlijke favoriet is onderstaande drielaagjessandwich met gerookte kalkoen, bacon en mierikwortelroom. Smullen!

Heel veel tostados

En natuurlijk maken de Argentijnen tostados, tosti’s, van hun geliefde pan de miga, heel veel tostados. 

Er is bijna geen cafetaría in Buenos Aires die ze niet op de kaart heeft staan. 

De allerlekkerste zijn heel dun, maar wel rijkelijk belegd met kaas en ham. Aan de buitenkant zijn ze krokant en vanbinnen is het brood nog een beetje zacht. En daardoor smaakt de gesmolten kaas nog smeuïger. Mmmmm!!

Hoe maak je nu zo’n Argentijnse tostado zelf, in je eigen keuken?

Als je een pas hebt voor een van de Nederlandse horecagroothandels, is het kopen van het belangrijkste ingrediënt gemakkelijk. 

Dan koop je daar het Italiaanse pane per tramezzini. Dat is de Europese versie van het pan de miga. Of omgekeerd – en dat lijkt me waarschijnlijker – het pan de miga is het Zuid-Amerikaanse antwoord op dit Italiaanse brood.

Brood heel dun snijden

Ben je niet de gelukkige bezitter van zo’n pasje, dan moet je een alternatief zoeken. Dat is er wel, maar het kost wat meer tijd. 

Dan koop je een ongesneden casinobrood met de bedoeling om het zelf te snijden, maar dan extra dun. 

Omdat het moeilijk is om zacht brood te snijden, kun je het het beste eerst een tijdje in de vriezer leggen, zodat het steviger wordt. Daarna snijd je eerst de korstjes van het brood. Het overgebleven kruim zaag je vervolgens met een scherp mes in sneetjes van 6 à 7 mm dik. Dat is dunner dan de bakker ze zou snijden. 

Heb je een snijmachine, zet die dan in voor deze klus; dan is hij zo geklaard!

Kaas, ham en pimentón

Beleg je tosti’s met een kaas naar keuze. Ik heb het liefst een belegen of jong belegen boerenkaas. Gebruik liever geen oude kaas; die smelt niet zo snel. 

Ga voor de lekkerste ham die je kunt krijgen, want die bepaalt voor een groot deel de smaak van je tosti’s. 

Ik bestrooi het beleg graag nog met een beetje pimentón. Dat is Spaans gerookt paprikapoeder. Heel lekker!

Dan zijn je tosti’s klaar om te roosteren. Ik doe dat bij voorkeur niet in een tosti-ijzer. Want ik wil zelf de controle houden. Het superdunne brood mag niet binnen de kortste keren droog worden; dat zou zonde zijn!

Pantosti's

Ik raad je aan een koekenpan met anti-aanbaklaag te gebruiken voor het toasten. 

Verwarm hem eerst voordat je hem dun invet met een beetje olijfolie. Dat gaat het makkelijkste gewoon met een stukje keukenpapier. Daarna kunnen de tosti’s erin. Rooster ze op middelhoog vuur aan beide kanten krokant. Als de kaas dan nog niet helemaal gesmolten is, kun je ze nog even laten liggen met het vuur laag. Hou ze wel goed in de gaten en laat ze niet te lang liggen, zodat ze vanbinnen zacht blijven!

Serveer je tostados de jamón y queso onmiddellijk, warm uit de pan. Verrukkelijk!

Argentijnse tostados de jamón y queso: flinterdunne ham-kaastosti’s 

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 2 à 3 personen:

• 1 pakje van 5 plakken pane per tramezzini (zie blog hierboven) of ½ wit casinobrood, in plakjes gesneden zoals hierboven beschreven
• 150 gram gekookte ham van een goede kwaliteit
• 150 gram (jong) belegen kaas in plakjes
• pimentón en versgemalen zwarte peper naar smaak
• een beetje olijfolie

Bereiding:

1. Beleg de helft van de sneetjes helemaal met kaas. Je hebt hiervoor ongeveer driekwart van de kaas nodig.
2. Strooi een beetje pimentón en wat peper over de kaas.
3. Verdeel de ham eroverheen.
4. Snijd de rest van de kaas in brede repen. Leg de reepjes kaas op de ham; zo vallen de tosti’s straks niet uit elkaar. Naar mijn smaak zijn hele plakken kaas aan beide kanten van de ham net iets te veel van het goede met dit dunne brood.
5. Dek af met de andere helft van de sneetjes brood.
6. Snijd de boterhammetjes in mooie driehoekjes.
7. Verhit een grote koekenpan met anti-aanbaklaag op middelhoog vuur (of nog beter: werk met twee koekenpannen tegelijkertijd).
8. Schenk wat olijfolie op een stukje keukenpapier en vet hier de pan mee in.
9. Rooster de tosti’s in de koekenpan lichtbruin. Draai daarna het vuur eventueel wat lager. De kaas moet lekker smelten, maar neem de tosti’s uit de pan zodra je denkt dat de kaas zacht genoeg is. De tosti’s mogen niet door en door krokant worden: krokant van buiten en zacht en smeuïg van binnen is de juiste combinatie.
10. Serveer de tosti’s meteen.

Tips:

1. Aanvulling: tegenwoordig kun je ook bij de Jumbo het hierboven genoemde sandwichbrood kopen.
2.  Pimentón is Spaans gerookt paprikapoeder. Het is verkrijgbaar bij gespecialiseerde kruiden- en specerijenwinkels en via diverse websites.
3. Leuk: snijd je driehoekjes nog een keer extra door voor borrel-tosti’s!

Een heerlijk BBQ-gerechtje, deze gegrilde lamskarbonaadjes. Je serveert ze zoals de Argentijnen dat doen: met chimichurri, een licht pikante, fruitige salsa met veel verse kruiden!

Een eetbaar(?) Argentijns afscheidscadeau

Het is altijd prettig als je werk gewaardeerd wordt. Zeker als je daarvoor lange tijd in verre binnenlanden onder niet al te geweldige omstandigheden hebt moeten vertoeven. 

Victor, mijn man was dus blij verrast, toen zijn Argentijnse collega’s hem na zijn laatste bezoek aan Chaco, een dorre, armoedige provincie in het noorden van Argentinië, niet zonder afscheidscadeau wilden laten vertrekken.

Maar wat moet je zo’n westerling nou geven? Het meest kenmerkende, dat zijn collega’s van Victor wisten, was dat hij een echte smulpaap was. Waarom zouden ze hem dan niet wat eetbaars geven?

Versgeslachte geit

Delicatessenwinkels, waar lekkere hapjes te koop waren, had je in het kleine dorpje niet. 

Maar, bedacht één van Victors maatjes, geiten liepen er volop. 

En voordat Victor doorhad wat er ging gebeuren, gaf hij iemand de opdracht er eentje te slachten, speciaal voor hem. 

Niet om ter plekke op de barbecue te leggen, maar om netjes in te pakken en mee naar huis te nemen. Ook leuk voor moeder de vrouw!

Brown paper package

Je kunt je mijn reactie wel voorstellen, toen mijn man met zíjn culinaire bagage thuiskwam. 

Na vele lagen bruin papier van het enorme pak afgepeld te hebben, begon ik langzaam maar zeker de inhoud te ontwaren: vier bloederige poten, een stuk ribbenkas, wat was dít?

De hakbijl van de slager

En toen moest dat lieve beestje natuurlijk ook nog klaargemaakt worden. Niet eenvoudig, zo bleek al snel. 

In de eerste plaats waren de stukken geit zo groot, dat ze noch in de oven noch op onze bescheiden barbecue pasten. 

De slager moest eraan te pas komen om er met zijn hakbijl en zaag wat meer hapklare brokken van te maken.

Een geit met een taai gestel

Daarna probeerden we tig bereidingswijzen uit: grillen, stoven, braden in de oven, met of zonder marinade. Uren en uren stonden de diverse onderdelen van ons cadeau hun best te doen om mals te worden. Maar niets mocht baten. 

Onze geit bleek wel een bijzonder taai gestel te hebben!

Uiteindelijk heeft onze buurvrouw het vlees meegenomen om aan haar honden te voeren. We hebben er niet van gesmikkeld, maar we hebben er wel erg veel plezier aan beleefd en heel wat afgelachen! En dat is ook wat waard, niet waar!

Liever lamskarbonaadjes, maar wel met chimichurri!

Voor ons nooit meer oudegeitenvlees. Dat zul je wel begrijpen. 

Maar de neefjes en nichtjes van die Argentijnse geiten, de malse, jonge lammetjes, die lustten we wél. 

In het zuiden van Argentinië werden ze met veel liefde gefokt, hele kuddes van die diertjes. 

Regelmatig wist mijn slager de hand te leggen op een partij heerlijk zachte lamskarbonaadjes. Dan sloeg ik mijn slag en maakte er een smakelijk barbecuemaaltje van. 

En dat kun jij ook doen, maar dan met het verrukkelijke Hollandse lamsvlees.

Bij de gegrilde lamskarbonaadjes hoort natuurlijk, heel Argentijns (lees maar mijn blog van vorige week), chimichurri! En in de oven geroosterde aardappeltjes (maak het recept wel zonder kummel) en een lekkere salade, bijvoorbeeld een salade van komkommerlinten met rodepuntpaprikasnippers.

Geniet ervan!

Gegrilde lamskarbonaadjes met Argentijnse chimichurri

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 4 personen:

• 12 (dubbele) lamszadelkoteletjes of 16 à 20 (enkele) lamskarbonaadjes
• een beetje olijfolie
• zout en versgemalen zwarte peper
• een ruime portie Argentijnse chimichurri

Bereiding:

1. Wrijf de koteletjes in met een beetje olijfolie. Bestrooi ze met zout en peper.
2. Gril ze in 6 à 8 minuten (afhankelijk van de dikte van de karbonaadjes/je smaak) goudbruin en krokant op de barbecue of in een hete grillpan.
3. Serveer de koteletjes met een heerlijke portie chimichurri.

Tips:

1. Snijd de vetrandjes van de lamszadelkoteletjes op een paar plekken een klein beetje in voordat je de koteletjes grilt. Dan gaan de koteletjes niet kromtrekken.
2. Als je kiest voor de enkele lamskarbonaadjes, kun je ze ook als tapa serveren. Heerlijk, zo’n tapa met Argentijns temperament!
3. In de oven geroosterde aardappeltjes zijn hier verrukkelijk bij. Eet ook deze met een likje chimichurri!
4. Voor de variatie kun je de karbonaadjes en de aardappeltjes ook serveren met chimichurrimayonaise. Dat is gewone (liefst zelfgemaakte) mayonaise, waar je lekker veel (een beetje uitgelekte) chimichurri doorheen roert.