Ben jij het nieuwe jaar begonnen met goede voornemens?

En is één van die voornemens dat je graag wat minder vlees zou willen eten? 

Dan heb ik nu een recept voor je waar dat zeker mee gaat lukken!

Voor heerlijke, kruidige, fluffy, gebakken rijst! Met niet alleen heel veel verse groenten maar ook nog eens een flinke portie krokante, hartige cashewnoten! Helemaal vegan!

Wij zetten deze rijst elke maand wel een keer op tafel. En dat is niet voor niets!

Kijk maar eens naar de foto die ik maakte. Ziet dat er niet aantrekkelijk uit?

Bonus: je maakt deze gebakken rijst in een handomdraai! 

Hoe? Ik zal het je uitleggen!

Eerst kook je je rijst gaar

Ik doe dat zelf het liefst in de ouwe, trouwe rijstkoker, die nog stamt uit de tijd dat ik in Maleisië woonde. Dan heb ik er geen omkijken naar en wordt mijn rijst gegarandeerd prachtig gaar en los. 

Voor 5 personen gebruik ik voor dit recept 4 kopjes rijst; het kopje voor de maat werd ooit bijgeleverd bij mijn rijstkoker. 

Vóór het koken doe ik de rijst eerst even in een zeef. Onder koud stromend water spoel ik hem vervolgens af. Op die manier verwijder ik een teveel aan zetmeel. Zo wordt mijn rijst straks niet kleverig. 

In mijn rijstkoker en met het merk langkorrelrijst dat ik gebruik heb ik 5 kopjes water nodig voor het mooiste resultaat. 

Ik voeg aan mijn rijst ook nog een klein beetje zout toe. Niet te veel, een flinke mespunt vind ik voldoende. Immers, in een later stadium ga ik mijn dan inmiddels gebakken rijst nog op smaak maken met Maggi-aroma, waar ook zout in zit.

Heb je geen rijstkoker? Geen probleem! Volg dan de instructies op de verpakking van je rijst. In totaal heb je 600 gram langkorrelrijst nodig. En de hoeveelheid water die op het pak wordt aanbevolen.

Ik kook mijn rijst het liefst de avond voordat ik hem ga bakken

Gewoon even tussen het koken voor de vorige dag door.

Waarom? Omdat ik mijn rijst graag laat afkoelen voordat ik hem ga bakken. 

Tijdens het afkoelen droogt rijst altijd een beetje uit. Zeker als je hem meteen vanuit de pan of rijstkoker overdoet in een grote, wijde schaal. Dat uitdrogen zorgt ervoor dat de rijst extra los wordt. Prachtig én lekker!

Heb je geen tijd om je rijst een dag eerder al te koken? Ook niet erg. Schep hem ook dan meteen uit de pan na het koken en laat hem een beetje afkoelen terwijl jij ondertussen de groenten snijdt voor je gerecht. Elke minuut dat je rijst afkoelt, is mooi meegenomen!

Het bakken van de rijst is de volgende stap

Dat kan in een hete wok of een grote hapjespan met anti-aanbaklaag. Heb je geen grote pan? Maak dan twee porties tegelijkertijd in twee kleinere pannen. Of bereid twee porties na elkaar; houd de eerste portie - zonder het toevoegen van de verse tuinkruiden, die lekker crispy moeten blijven - warm in een lauwe oven.  

Bak je rijst 5 minuten onder af en toe omscheppen in hete olijfolie totdat hij helemaal warm is en al een klein beetje aangebakken.

Daarna gaan de eerste groenten erbij: wat gesnipperde ui en vrij fijn gehakte bleekselderij

Die groenten geven je rijst al een heleboel smaak mee doordat ze tijdens het bakken een beetje karamelliseren. Lekker!

Maar de echte smaakmakers komen nog!

Want vervolgens ga je een verrukkelijk kruidenmengsel samenstellen!

In een schaaltje roer je een mix van geurige specerijen en kruiden. Denk aan mild paprikapoeder, pimentón (Spaans gerookt paprikapoeder), uienpoeder, tijm, oregano, chilivlokken, knoflook en bladselderij. 

Samen geven die kruiden je gerecht een mediterraan karakter. Deze gebakken rijst is dus geen Aziatische gebakken rijst. 

Op een lager pitje bak je je kruidenmengsel mee met je rijst. Een paar minuten is voldoende om de smaken los te laten komen.

Je maakt je rijst hartig met Maggi-aroma

Die geeft je gerecht meer diepgang dan alleen maar zout.

Voeg zo veel toe als jij zelf lekker vindt. Proef je rijst maar!

Maal meteen ook wat zwarte peper over je gerecht. Hij mag best een beetje grof zijn. Heerlijk!

En dan is het tijd voor nog meer groenten: kleine blokjes rode en groene paprika en krokante maïs!

Die hoeven niet echt mee te bakken. Ze moeten alleen maar even warm worden. Het is belangrijk dat deze groenten hun zoetheid en knapperigheid bewaren.

Heerlijk als tegenhanger voor de aromatische kruiden en de pittige specerijen!

Bijna klaar! Nu nog een finishing touch met verse tuinkruiden die niet mogen garen: grof gesneden platte peterselie en kleine ringetjes bieslook!

Draai het vuur uit en schep de kruiden snel door je rijst.

Samen met een paar eetlepels geurige extra vergine olijfolie! Oeh!

Aan tafel!

Maar wacht! Vergeet niet de kers op de taart: de cashewnoten!

Om hun crunch optimaal te behouden, schep ik mijn cashewnoten nooit in de keuken al door mijn rijst.

Veel liever verdeel ik ze over kleine eenpersoonsschaaltjes. Die zet ik naast elk bord op tafel. Zo kan iedereen de noten zelf over zijn of haar rijst strooien! Verrukkelijk!

Extra tip: gebruik je net zoals ik oven roasted cashewnoten? Schep ze dan vlak voor het serveren om met een theelepeltje extra vergine olijfolie! Dat geeft ze nog meer smaak! Én een fantastische, verleidelijke glans!

Wil je nog meer details? Volg het recept onder de foto! Vandaag nog!  

Easy vegan fried rice with cashews: kruidige gebakken groenterijst met cashewnoten!

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 5 personen:

• 4 kopjes of 600 gram langkorrelrijst 
• 5 kopjes water (voor de rijstkoker; anders zo veel water als aangegeven op de verpakking van je rijst)
• zout
• 4 eetlepels olijfolie
• 1 flinke ui
• 8 stengels bleekselderij 
• 1 rode paprika 
• 1 groene paprika
• 4 eetlepels fijngehakte bladselderij
• een flinke bos platte peterselie 
• lekker veel verse bieslook
• 2 theelepels mild paprikapoeder 
• 1/2 theelepel pimentón (Spaans gerookt paprikapoeder)
• 2 theelepels uienpoeder
• 1/2 theelepel chilivlokken 
• 3 theelepels gedroogde tijm
• 2 theelepels gedroogde oregano
• 2 teentjes knoflook uit de pers   
• Maggi-aroma naar smaak
• een ruime hoeveelheid versgemalen zwarte peper, een beetje grof 
• 1 blikje maïs à 150 gram
• extra vergine olijfolie
• 150 à 200 gram oven gezouten cashewnoten (ik gebruik graag oven roasted cashewnoten) 

Bereiding:

1. Kook de rijst gaar. Ik doe dat zelf het liefst in de rijstkoker; dan heb ik voor 4 kopjes rijst 5 kopjes water nodig. Heb je geen rijstkoker volg dan de instructies op de verpakking van de rijst voor de hoeveelheid water en de kooktijd. Voeg slechts een klein beetje zout toe aan de rijst; houd er rekening mee dat je straks nog wat Maggi-aroma gaat gebruiken om je rijst te kruiden.
2. Laat de rijst even afkoelen en schep hem om met een spatel of een vork totdat hij mooi los is (ik kook mijn rijst vaak al een dag eerder; handig!).
3. Snipper ondertussen de ui.
4. Snijd de stengels bleekselderij in kleine blokjes.
5. Doe hetzelfde met beide paprika's.
6. Hak de bladselderij fijn. Hak de peterselie grof. Knip de bieslook in ringetjes. 
7. Verhit 4 eetlepels olijfolie in een hete wok of een hapjespan met anti-aanbaklaag. Bak hierin de rijst ±5 minuten onder af en toe omscheppen.
8. Voeg vervolgens de uiensnippers en de bleekselderij toe aan de rijst. Bak de groenten ±10 minuten mee. 
9. Schep alle specerijen en tuinkruiden vanaf het paprikapoeder tot en met de oregano door elkaar in een schaaltje. Roer er de uitgeperste knoflookteentjes en de gehakte bladselderij doorheen.
10. Voeg het kruidenmengsel toe aan je gebakken rijst. Draai het vuur wat lager en bak de kruiden een paar minuten mee; schep de rijst weer af en toe om. 
11. Maak de rijst stevig op smaak met de Maggi en de zwarte peper.
12. Giet de maïskorrels af. Schep ze samen met de paprikablokjes, de platte peterselie en de bieslook door de rijst.
13. Warm de rijst nog even goed door. Maak hem af met een lekkere scheut extra vergine olijfolie.
14. Schep de cashewnoten om met een theelepel extra vergine olijfolie. Verdeel de noten over 5 kleine eenpersoonsschaaltjes. Zet naast elk bord een schaaltje noten, zodat iedereen ze zelf over zijn rijst kan strooien. 

Tip:

Wil je graag nog meer recepten voor een dagje zonder vlees of vis? Die heb ik wel voor je! Klik maar eens op de rode linkjes hieronder:

• romige Indiaas gekruide linzensoep met zelfgebakken naan
• gebakken gnocchi met cherrytomaatjes, mozzarella, basilicum en pittige chilivlokken
• hutspotpannenkoekjes: verrassend lekkere hartige pannenkoekjes van geraspte aardappel, wortel, knolselderij en ui
• 22 recepten voor een vegetarische tapastafel of borrelavond
• Griekse boerensalade met verrukkelijk gemarineerde feta
• kruidige Indiase aardappelpannenkoekjes met erwtjes en chutney
• temperamentvolle caprese bagels: met zachte mozzarella en vurige tomatensalsa
• een compleet vegetarisch share-menu voor een grotere groep gasten
• Italiaanse tomatenbouillon met oventomaatjes, olijven en basilicum geserveerd met versgebakken hartige scones met zongedroogde tomaten en mozzarella
• Turkse courgettepannenkoekjes met een frisse citroen-knoflookdip

Pasta met knoflookkip in een romige kaassaus met basilicum en geroosterde pijnboompitjes!

Ik hou van pastagerechten.

En niet alleen omdat ze zo lekker zijn.

Maar ook omdat ze zo makkelijk zijn om te maken.

En ze zijn snel klaar.

Meestal dan. 😇

Het recept van vandaag betreft zo'n makkelijk en snel pastagerecht! 

En natuurlijk is het ook verrukkelijk. Je bent niet anders van me gewend, toch?! 😉

Hoe dan ook: deze pasta met knoflookkip in een romige kaassaus met basilicum en met krokant geroosterde pijnboompitjes móet je echt een keer proberen. 

Ik garandeer je: dit recept is een blijvertje! 😋

Zo maak je snel en makkelijk pasta met knoflookkip in een romige kaassaus met basilicum en geroosterde pijnboompitjes!

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 3 à 4 personen:

• 100 gram pijnboompitjes
• 400 gram pasta naar keuze
• 500 gram kipfilet of kippendijenfilet
• 2 eetlepels olijfolie
• 1 eetlepel roomboter
• zout en versgemalen zwarte peper
• 2 teentjes knoflook uit de pers
• 1/4 liter slagroom (ongezoet en ongeklopt)
• 50 gram geraspte belegen kaas
• de blaadjes van een flinke bos basilicum
• 1 flinke Spaanse peper
• 1/2 kippenbouillonblokje
• water naar smaak

Bereiding:

1. Rooster de pijnboompitten lichtbruin in een hapjespan (zonder vet); schep ze regelmatig om. Schep de pijnboompitten uit de pan en laat ze afkoelen.
2. Kook de pasta met wat zout beetgaar volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking. Giet de pasta af als hij klaar is; bewaar daarbij een paar eetlepels van het pastawater voor later.
3. Ondertussen kun je aan de slag gaan met de kip en de saus. Snijd de kip in blokjes. Verhit de olie en de boter in een pan en braad daarin de kip lekker aan. Tijdens het aanbraden gaart de kip ook meteen. Bestrooi het vlees met zout en peper naar smaak. Draai het vuur laag en bak de knoflook een minuut mee.
4. Verwarm de slagroom in een aparte pan en schenk hem daarna samen met het achtergehouden pastawater bij de kip. 
5. Los de kaas op in de zo ontstane saus.
6. Hak de basilicum fijn; houd een handje mooie blaadjes achter voor de garnering van je pastagerecht. 
7. Verwijder de pitjes en de zaadlijsten uit de Spaanse peper. Snipper het vruchtvlees fijn.
8. Maak de saus op smaak met de gehakte basilicum, het kippenbouillonblokje en nog wat extra zwarte peper en eventueel wat zout. Bepaal zelf hoe dik je je saus het lekkerste vindt; wij voegen meestal nog wat warm water toe voor een iets dunnere saus.
9. Schep de pasta door de saus. Verwarm het geheel even goed.
10. Verdeel de pasta over 4 borden en garneer de gerechten met de pijnboompitjes, de pepersnippers en een paar mooie blaadjes basilicum.

Tips:

1. Wij gebruikten als pastasoort deze keer casarecce. Maar veel pastasoorten smaken voortreffelijk bij deze kaasroomsaus met kip. Denk aan penne, fusilli, tagliatelle of farfalle.
2. Op mijn blog vind je nog meer recepten voor roomsausgerechten die erg lekker smaken met pasta! Klik maar eens op de rode linkjes hieronder: 

• pasta met een romig runderstoofpotje met rode wijn
• pasta met pittige tartaarballetjes in een romige groenepepersaus
• pasta met varkenshaasmedaillons in een romige paprikasaus met cognac
• pasta met reepjes kipfilet in een romige wittewijnsaus
• pasta met Italiaanse varkenshaasspiesjes met parmaham en salie in een romige wittewijnsaus
• pasta met warmgerookte zalm in een romige wittewijn-mosterdsaus

Pikante, rokerige paprikanoten: een verrassende traktatie voor tijdens je spelletjesavond (of voor bij de borrel)!

Het is herfst, bijna winter. Wat mij betreft is dit de meest knusse en gezellige tijd van het jaar!  

De ideale tijd ook om weer eens wat vaker een gezelschapsspel uit de kast te trekken. Wij doen dat op het ogenblik zelfs meerdere keren per week. 

Ben je nieuwsgierig naar onze favorieten? Misschien ken je ze zelf ook wel: de Azul-serie, Cascadia, De Crew, De Vos in het Bos Duet, Hive, Schotten Totten, Aqualin, Patchwork, Ticket to Ride Rails & Sails, Calico, Codenames Duet, Brieven uit Whitechapel, Hanabi...  

Niet per se in die volgorde, hoor. En er zijn er vast nog wel meer, die me nu niet meteen te binnen schieten. Welk spel we kiezen hangt ervan af hoe onze pet op dat moment staat. En hoeveel tijd we hebben uitgetrokken voor ons spel.

En als we dan lekker huiselijk samen rond de tafel zitten, dan staan er op die tafel natuurlijk ook altijd een paar lekkere hapjes en drankjes. Je kent ons!
  

Op dat gebied hebben we zelfs een nieuwe verslaving: noten! En dan met name onze geroosterde paprikanoten. 

Dat is een mix van verschillende soorten noten; elke keer weer een andere combi. Denk aan pecannoten, amandelen, macadamianoten, walnoten, hazelnoten, paranoten, cashewnoten... 

We roosteren onze noten zelf, gewoon in de koekenpan. Supermakkelijk! En snel klaar!

Tijdens het roosteren maken we onze noten heerlijk op smaak. Met rokerige pimentón (Spaans gerookt paprikapoeder), pittige pimentón-flakes (lees mijn eerdere blog over deze verrukkelijk smaakmaker!), zoet paprikapoeder, knoflook, sambal oelek en een snufje - niet te veel - zout. 

Even laten afkoelen en dan... je weet niet wat je proeft, zo lekker!  

Ik kan niet anders dan je aanraden onze paprikanoten ook een keer te maken. Serveer ze aan je familie en vrienden en speel er dan ook maar meteen een spel bij. En geniet van alle gezelligheid! 

Én van de vele complimenten die je krijgt voor je zelfgemaakte paprikanoten! Maak er in elk geval genoeg, want voor je het weet is je schaal met noten leeg! 😉

Pikante, rokerige paprikanoten: een verrassende traktatie voor bij de borrel!

Ingrediënten voor 400 gram kruidige noten:

• 400 gram gemengde noten: pecannoten, amandelen, macadamianoten, walnoten, hazelnoten, paranoten, cashewnoten (stel zelf je favoriete mengsel samen!)
• 1 eetlepel olijfolie
• 1 flinke teen knoflook uit de pers
• 1/2 theelepel sambal oelek
• 2 theelepels mild paprikapoeder
• 1/2 theelepel gemalen pimentón (Spaanse gerookt paprikapoeder)
• 1 theelepel (of meer, naar keuze) pimentón-flakes (lees mijn eerdere blog hierover)
• een beetje zout naar smaak

Bereiding:

1. Verwarm de noten in een koekenpan onder toevoeging van de olijfolie. Zet het vuur niet te hoog en schep de noten vrijwel voortdurend om gedurende 5 minuten.
2. Voeg vervolgens alle andere ingrediënten toe behalve het zout. Rooster de noten nog eens ±5 minuten totdat ze lichtoranje en goudbruin kleuren. Blijf ze regelmatig omscheppen. Verwarm de noten niet tot een te hoge temperatuur; je wil niet dat de knoflook en de specerijen bitter worden.
3. Schep de noten daarna meteen uit de pan en laat ze goed afkoelen. 
4. Houd er rekening mee dat warme noten vaak te heet zijn om te proeven. Bovendien zijn warme noten nog een beetje zacht; na afkoeling worden ze heerlijk krokant.
5. Bepaal na de afkoeling van de noten hoeveel zout je erdoorheen wil scheppen. Proef daarbij goed! Proef ook of je vindt dat de noten nog wat pikanter mogen; voeg in dat geval nog wat extra pimentón-flakes toe.

Tips:

1. Je kunt je paprikanoten makkelijk een paar dagen bewaren. Onze ervaring is dat ze een dag na het bereiden zelfs lekkerder zijn dan op de dag van het bereiden zelf. Alle smaken en aroma's zijn dan heerlijk in de noten getrokken! 
2. Gebruik je (voor een deel) ongebrande noten? Doe die dan het eerst in de pan met de olijfolie en rooster ze 2 minuten langer (dan de rest van de noten). 
3. Smachten je familie en vrienden na één gezellige spelletjesavond naar meer? Plan dan meteen nog een paar van deze avonden! Met steeds weer andere lekkere hapjes! Volg het rode linkje voor meer dan 100 verrukkelijke recepten voor borrelhapjes! 
4. Weet je nog niet wat je op Sinterklaasavond, tijdens je kerstborrel of op oudejaarsavond gaat serveren? Volg dan ook het rode linkje hierboven eens! 

Appelmuffins met pecannoten en Ceylonkaneel

Afgelopen zomer was het opeens een item in het NOS-journaal: de appeloogst zou uitzonderlijk overvloedig worden dit jaar.

Nou, dat hebben we geweten! 

We hebben maar twee appelboompjes in onze kleine stadstuin. Maar de oogst die daar in september vanaf kwam: de takken van de arme boompjes bogen helemaal door. Sommige zelfs tot op de grond. 

We plukten schalen vol met appels. Kilo's en kilo's!

Wat volgde was beslist geen straf: we moesten ze allemaal opeten! De eerste appels aten we gewoon uit de hand. Maar toen waren er nog een heleboel over. 

Dus stopten we onze appels overal in. 

In onze ontbijtpannenkoekjes, in de appelcompote, in de appeltaart, in de Limburgse kauw sjotel (huzarensalade), in onze fameuze apple crumbles met blauwe bessen, in de appel-kruimelvlaai, in de briochepudding...

En dus in de muffins van het recept van vandaag! Daarin combineerden we onze appels - van de rassen jonagold en elstar - met krokante pecannoten en aromatische Ceylonkaneel. Verrukkelijk! 

Wil jij deze muffins zelf ook maken? Scrol dan snel door naar het recept! Veel plezier ermee!

Zó bak je makkelijk en snel appelmuffins met pecannoten en Ceylonkaneel

Ingrediënten voor 12 à 15 muffins:

Droge ingrediënten:

• 180 gram bloem (bij voorkeur Zeeuwse bloem of patisseriebloem)
• 70 gram volkorenmeel
• 14 gram bakpoeder 
• 1,5 theelepel kaneel (als je hem hebt is Ceylonkaneel het allerlekkerst; lees mijn blog hierover)
• ½ theelepel zout
• 150 gram witte basterdsuiker
• 60 gram pecannoten

Natte ingrediënten:

• 50 gram roomboter
• 50 gram zonnebloemolie
• 1 ei (L)
• 150 ml volle melk
• 2 niet te kleine jonagold appels 

Voor de garnering:

• 40 gram pecannoten
• 60 gram bruine basterdsuiker 

Extra:

• kartonnen of papieren muffinvormpjes

Bereiding:

1. Verwarm de oven (bij voorkeur op de stand met boven- en onderwarmte) voor tot 190°C.
2. Zeef de bloem samen met het bakpoeder boven een grote kom. 
3. Hak 100 gram pecannoten grof. Vermeng 40 gram van de noten met de bruine basterdsuiker. Die ga je later gebruiken voor de garnering van je muffins. Voeg de rest van de noten toe aan de bloem samen met alle andere droge ingrediënten.
4. Smelt de boter in de magnetron of in een pannetje. Zorg ervoor dat de boter niet te heet wordt.
5. Schil de appels en verwijder de klokhuizen. Snipper de appels in kleine stukjes.
6. Vermeng in een kom de gesmolten boter, de olie en het ei. Klop het mengsel even met de garde. Klop er vervolgens de melk doorheen. Roer ook de appelsnippers door de natte ingrediënten.
7. Voeg alle natte bestanddelen in één keer toe aan de droge. Roer het geheel even goed. Stop meteen met mengen op het moment dat je geen droge bloem meer ziet. Als je je beslag te lang mengt, krijgen je muffins een minder luchtige structuur.
8. Zet de muffinvormpjes klaar. Grote kartonnen muffinvormpjes kun je gewoon op het ovenrooster zetten. Kleinere vormpjes van dunner materiaal kun je het beste in de holtes van een of meer metalen muffinbakvormen zetten. 
9. Schep het beslag in de vormpjes. Vul de bakjes voor niet meer dan 2/3. De hoeveelheid muffins die je maakt is afhankelijk van de maat van je muffinvormpjes. Strijk het beslag aan de bovenkant een beetje gladder met de bolle kant van een theelepel.
10. Bestrooi de muffins met een lekker laagje van het achtergehouden mengsel van de bruine suiker en de noten.
11. Bak de muffins in het midden van de oven in ±26 minuten goudbruin en gaar. Tijdens het bakken gaan ze mooi rijzen en worden ze lekker licht en luchtig. De suiker op de bovenkant gaat een beetje karamelliseren: heerlijk! Prik na 26 minuten voor alle zekerheid even met een prikker in een paar muffins om te testen of ze gaar zijn. Er mogen een paar kruimeltjes aan de prikker blijven hangen, maar het deeg mag niet meer kleverig nat zijn.
12. Zet de muffins in hun vormpjes op een bakrooster om ze te laten afkoelen.

Tips:

1. Je muffins zijn het allerlekkerst op de dag dat je ze bakt. Maar je kunt ze ook makkelijk een of twee dagen bewaren. 
2. Wij eten onze muffins meestal met een grote mok thee erbij. Ze slaan zelfs geen slecht figuur bij een echte high tea! Of bij een picknick! 
3. Nog even een paar linkjes naar de andere gerechten die we dit najaar maakten en nog gaan maken met alle appels uit onze tuin: 

• ontbijtpannenkoekjes met appels en rum-rozijnen
• warme briochepudding met appel
• Limburgse kruimelvlaai met een vulling van gekaramelliseerde appeltjes
• Limburgse kauw sjotel, een feestelijk aangeklede huzarensalade
• eenpersoons apple crumbles met blauwe bessen en maple syrup
• de allerlekkerste zelfgemaakte appelcompote met echte vanille en een scheutje rum
• schattige kleine mini-appeltaartjes

Warme chocoladebroodjes met rum-rozijnen en knapperige, versgeroosterde noten: mijn droomontbijt!

Ik heb een zwak voor chocoladebroodjes.

Versgebakken. Warm uit de oven. Als de chocolade nog zacht en romig gesmolten is. Een Traktatie met een hoofdletter T! Mijn droomontbijt!

De allerlekkerste bak ik zelf. Althans, dat vind ik dan. 😉

Ik zal je uitleggen waarom:

• ik prop mijn broodjes altijd tjokvol met de beste ingrediënten
• er gaan niet alleen een paar blokjes van mijn favoriete melkchocolade in
• maar ook krokant geroosterde noten, in stukjes gehakt
• en rozijnen, die ik voor extra sappigheid en een alcoholische kick eerst laat wellen in een paar eetlepels bruine rum
• voordat de broodjes de oven ingaan, bestrijk ik ze met een laagje losgeklopt ei
• waar ik vervolgens wat amandelschaafsel overheen strooi voor nóg meer crunch
• en als mijn broodjes weer uit die oven komen, bestuif ik ze ook nog eens royaal met poedersuiker!

Begin je te begrijpen waarom ik zo lyrisch ben over deze chocoladebroodjes? Klinkt superverleidelijk, toch?! 😋

Omdat ik - lekker lui - het deeg niet zelf maak, maar gewoon een kant-en-klaar pakje uit de supermarkt gebruik, zijn mijn broodjes in no time klaar! Ideaal zo 's ochtends vroeg! 

Dat gezegd hebbende, ook 's middags bij de thee - of de high tea! - smaken ze fantastisch. 

Ik snoep er zelfs regelmatig 's avonds van. Gezellig op de bank. Bij een van die Netflix-kookseries waar ik altijd zo'n vreselijke honger van krijg... 

Kun je niet wachten om zelf deze chocoladebroodjes met rum-rozijnen en krokante noten te bakken? 

Dat hoeft ook niet: scrol gewoon snel door naar het recept, ga naar de supermarkt en duik de keuken in! 

Maar pas op: er ligt een verslaving op de loer...

Zó bak je snel en makkelijk chocoladebroodjes met rum-rozijnen en knapperige, versgeroosterde noten!

Ingrediënten voor 6 chocoladebroodjes:

• 40 gram rozijnen
• 5 eetlepels bruine rum
• 50 gram hazelnoten (of een mengsel van noten, bijvoorbeeld hazelnoten, amandelen en walnoten)
• 1/2 theelepel zonnebloemolie
• 60 gram melkchocolade 
• 1 pakje Danerolles Pains au chocolat (de chocolade uit het pakje gebruik je niet voor dit recept)
• 1 ei
• 20 gram amandelschaafsel
• poedersuiker

Bereiding:

1. Doe de rozijnen in een kleine pan en schenk de rum erbij. Verwarm de rum tot warm. Hij mag niet koken. Draai het vuur uit en schep de rozijnen goed om. Doordat de vloeistof warm is, zullen de rozijnen de rum snel opzuigen en lekker sappig worden. 
2. Rooster de (hazel)noten lichtbruin en lekker krokant in een koekenpan. Voeg daarbij de 1/2 theelepel zonnebloemolie toe. Houd het vuur vrij laag. Schep de noten regelmatig om. Neem de noten meteen uit de pan als ze klaar zijn. Hak ze op een snijplank vrij grof.
3. Verdeel de chocolade in blokjes.
4. Verwarm de oven voor tot 190°C, bij voorkeur op de stand met boven- en onderwarmte. 
5. Leg een bakmatje of een stuk bakpapier op een ovenplaat.
6. Neem het deeg uit de verpakking en rol het af. Snijd het deeg af over de raderrandjes. 
7. Leg de 6 rechthoekjes deeg op je werkvlak. Beleg de helft van elk deegplakje met een paar blokjes chocolade, een aantal rozijnen en wat noten. Vouw de deegplakjes dicht over de vulling heen, zodat je vierkante pakketjes krijgt. Druk de randjes goed aan.
8. Leg de deegpakketjes ruim uit elkaar op de bakmat. 
9. Klop het ei los in een kopje. Bestrijk de broodjes elk met wat ei.
10. Strooi het amandelschaafsel over de broodjes.
11. Bak de chocoladebroodjes gedurende 10 minuten op 190°C. Draai daarna de oven terug naar 175°C en bak de broodjes nog eens 5 à 10 minuten. 
12. Schep de broodjes van de bakplaat en serveer ze meteen of laat ze voor later gebruik afkoelen op een bakrooster. Doe de poedersuiker in een theezeefje en bestuif je broodjes vlak voor het serveren rijkelijk met de suiker. 

Tips:

1. Serveer deze broodjes altijd warm; met gesmolten chocolade erin smaken ze het allerlekkerste! Broodjes die je eerder gebakken hebt, kun je snel even opwarmen in de oven. Leg ze op een rooster in het midden van een oven van 160°C. Na 7 à 8 minuten zijn ze klaar!
2. Eten er kinderen mee? Vervang de rum dan door water.
3. Als je fan bent van deze chocoladebroodjes, dan kan ik je misschien ook lekker maken voor één of meer van mijn andere zoete ontbijtrecepten: bijvoorbeeld luchtige Amerikaanse wafels met blauwe bessen en een scheutje ahornsiroop, smeuïge zelfgebakken ontbijtkoek met een likje roomboter, warme Limburgse pannenkoekjes met kersen of appel en rum-rozijnen, wentelteefjes van briochebrood met vers zomerfruit, eenpersoons apple crumbles met blauwe bessen, verrukkelijke ontbijtkoekmuffins, kleine zachte roomboterbroodjes met zelfgemaakte chocoladepasta of een heuse croissantpudding met verse kersen! Kun je niet kiezen? Maak elk weekend iets anders! Veel ontbijtplezier!

Hebben jullie de stormen Corrie, Dudley, Eunice, Franklin en al hun naamloze winderige zusjes en broertjes daartussendoor schadevrij overleefd?

Wij helaas niet... Eunice was voor ons nét een maatje te groot. Laat in de middag van afgelopen vrijdag sloeg een groot vlijmscherp stuk zink van het dak van één van onze achterburen los, zeilde met een rotvaart vele tientallen meters door de lucht en maakte in zijn vlucht onze schutting een kopje kleiner. Gelukkig miste hij ons keukenraam vervolgens op een haar na. 

De schrik zat er daarna goed in. 

Hunkerend naar rustiger weer zette ik binnen, achter dat keukenraam, de zomer op het menu. 

Met een all-American coleslaw die niet zou misstaan bij een feestelijke BBQ: crunchy reepjes savooiekool samen met een julienne van worteltjes in een romige - maar tegelijkertijd ook heerlijk pittige! - dressing van onder andere mayonaise, verse tuinkruiden, grove mosterd, witte balsamicoazijn, chilipeper én pimentón. 

Ik maakte mijn coleslaw extra bijzonder door er een flinke hand gehakte rookamandelen overheen te strooien. 

Ik zou zeggen: ga meteen aan de slag met mijn recept en dan... dig in!  

Of... nee! Wacht nog even met koken! Want ik heb eerst nog een aantal tips en trivia voor je. Over coleslaw. Interessante feitjes, die je echt wilt weten! 

Wist je bijvoorbeeld dat de roots van coleslaw weleens helemaal niet in Amerika zouden kunnen liggen? Maar eerder in ons... Nee, ik verklap nog niets!

Wat is een coleslaw?

Misschien had je er vóór vandaag nog nooit van gehoord, van coleslaw. Dat kan. 

Dus voor jou (en wees gerust: vele anderen met jou): een coleslaw is een romige en frisse salade van - voornamelijk - reepjes rauwe kool. In Nederland is coleslaw nog een beetje in opkomst, maar met name in de VS is hij al heel lang giga populair.  

Welke kool gaat er in een coleslaw?

Bijna elke koolsoort is lekker in een coleslaw. Meestal wordt er savooiekool of witte kool gebruikt, maar rode kool, spitskool of Chinese kool zie ik ook regelmatig langskomen in recepten. Voor elk wat wils dus! 

Daarnaast is ook een mengsel van verschillende soorten kool tegelijkertijd heel gangbaar.   

Ik gebruik zelf het liefst savooiekool. Die is zowel lekker mals als crunchy! 

Wat gaat er nog meer in een coleslaw behalve kool?

Coleslaw hoort niet alleen fris en romig van smaak te zijn, maar ook lichtzoet. Om dat zoetje te versterken is het heerlijk om er geraspte of in julienne gesneden worteltjes aan toe te voegen. En dat doet dus ook vrijwel iedereen! 

Maar er zijn mensen die kiezen voor nóg meer zoet. In de vorm van een in reepjes gesneden appel, een handje rozijnen of wat gedroogde cranberry's bijvoorbeeld. 

Hou je meer van een kruidigere salade? Upgrade je coleslaw dan eens met flinterdun gesneden uienringen, crispy elleboogjes bleekselderij of in blokjes gesneden paprika. 

Welke dressing gebruik je voor een coleslaw?

Een klassieke coleslaw heeft een dressing die in de basis bestaat uit mayonaise.   

Denk je nou: hm, niet zo goed voor mijn lijn? Dan kun je de mayo vervangen door een light mayonaise of halvanaise. Voor liefhebbers is ook yogonaise een optie. 

En dan. Naast die mayo heb je iets nodig dat je dressing wat vloeibaarder - én nóg romiger - maakt. Een paar eetlepels volle melk, wat ongeklopte room, crème fraiche, zure room, yoghurt. They'll all do the trick! 

Je zou het misschien niet zelf bedenken, maar in de VS is ook karnemelk, buttermilk, heel geliefd in een coleslaw dressing. Zo hebben ze meteen een zuurtje. Want ook dat is onontbeerlijk voor een lekkere salade. Azijn en citroensap komen het vaakst voor in recepten. Je zult zien dat ik in mijn recept hieronder kies voor witte balsamicoazijn; die is zuur én zoet tegelijkertijd! 

Mosterd maakt je dressing friszuur en ook nog eens lekker pittig. Die gaat er bij mij dus ook altijd doorheen!

Niet alleen in de vulling van een coleslaw gaat een zoetje. Maar ook de dressing mag vrij zoet zijn. In mijn recept haal ik mijn zoetje gewoon uit poedersuiker. Maar wellicht werk je zelf liever met honing, allerlei soorten siroop, ketjap manis? Aan jou de keus! 

Al die ingrediënten roer je samen met wat zout en peper tot een sausje en klaar! 

Hoe maak je de dressing voor je coleslaw nóg meer op smaak?

Lekker, zo'n eenvoudige mayonaisedressing. Maar wil je je coleslaw echt uittillen boven de gemiddelde salade? Je dressing net dat beetje interessanter maken? Dan is the sky the limit!

Met de dressing voor je coleslaw kun je eindeloos variëren.

Voeg er bijvoorbeeld verse tuinkruiden aan toe: platte peterselie, bieslook, bosui, koriander, oregano, bladselderij, lavas. 

Gesnipperde knoflook en chilipeper kunnen je salade ook een enorme oppepper geven.

Of ga aan de slag met specerijen. Denk voor een heel speciaal effect aan Indiase specerijen. Of geef met komijn, chilipoeder, paprikapoeder, knoflook en koriander een Mexicaanse draai aan je coleslaw. 

Ook leuk: experimenteer eens met Japanse smaken als wasabi en sojasaus. 

Ik ga in mijn coleslawrecept voor een combi van platte peterselie, bieslook, verse Spaanse peper en pimentón - Spaans gerookt paprikapoeder. Lekker fris met veel pit en een fantastisch rokerig aroma! 

Waarmee garneer je je coleslaw?

Ik weet het: een coleslaw is al verschrikkelijk lekker zonder garnering!

En toch wil ik je graag overtuigen: sla die garnering nou niet over! Want de juiste garnering is niet alleen voor de show. Die voegt absoluut wat toe!

Aan de smaak van je coleslaw natuurlijk. Maar ook aan de structuur!

Waar ik dan aan denk? Met name aan allerlei crunchy garneringen. Uitgebakken bacon is een voorbeeld. En pecannoten; die zijn echt klassiek. Maar walnoten, geroosterde pijnboompitten, sesamzaadjes en amandelen zijn ook erg lekker in je salade.

In combinatie met de Spaanse peper en de pimentón kies ik in mijn recept voor rookamandelen. Die geven nóg meer diepgang aan het rookaroma van mijn coleslaw en zijn ook nog eens krokant. Gorgeous!

Coleslaw, dat klinkt als een van oorsprong Amerikaans gerecht! Maar is dat ook zo?

Dat zou je inderdaad denken! 

Feit is: coleslaw is onlosmakelijk verbonden met de Amerikaanse culinaire cultuur. En dat lijkt ook altijd zo te zijn geweest. Amerikanen serveren de salade al sinds jaar en dag bij hun BBQ's, op broodjes, op sandwiches, op hamburgers, in taco's, op hotdogs, etc. 

Maar... wist je dat de Amerikanen voor het einde van de zeventiende/het begin van achttiende eeuw nog nooit van coleslaw hadden gehoord? Sterker nog: het waren niet eens de Amerikanen die de coleslaw voor het eerst op hun menu zetten! 

Het fenomeen koolsalade, een koud gerecht van rauwe kool met een frisse dressing, komt van oorsprong uit Centraal-Europa!

Maar hoe kwam die koolsalade dan in Amerika terecht?

Dat hebben de Amerikanen te danken aan een ander volk. Want wie arriveerden er in die tijd in Amerika? 

Precies! De Nederlanders! Die stichten er Nieuw-Amsterdam. Je kent die plaats nu beter onder de naam New York. 

De Nederlanders introduceerden in de Nieuwe Wereld een gerecht dat in hun eigen land inmiddels ingeburgerd was. Ze noemden het 'koolsla'. 

Later verengelste het Nederlandse woord 'koolsla' naar 'coleslaw'. 

Was de coleslaw een origineel Amerikaans gerecht geweest, dan had de salade waarschijnlijk 'cabbage salad' of iets dergelijks geheten, want 'cabbage' is het Engelse woord voor 'kool'. 

Althans die theorie kwam ik tegen op Wikipedia. Ik wilde er graag het fijne van weten. Hoe geloofwaardig is het dat de Nederlanders die zich in Amerika settelden vóór hun vertrek al van koolsla hielden?

 

Zijn er inderdaad bewijzen dat de Nederlanders de Centraal-Europese koolsla in die tijd al kenden, klaarmaakten en aten?

Jazeker!

In de hierboven genoemde periode, in 1667 om precies te zijn, werd er in Nederland een kookboek uitgegeven onder de naam  De Verstandige Kock, oft Sorghvuldige Huyshoudster. 

Dat boek heb ik er eens op nageslagen. Heel makkelijk via mijn computer online op books.google.nl. 

En warempel! Daar stond het. Op pagina 5. Een recept voor een rauwe salade, die je van kool kon maken: van rauwe saladen te bereyden. 

Even een plaatje van het originele recept. Leuk toch?!

Maar je ziet ook: de tekst is vrij moeilijk te lezen. 

Gelukkig vond ik daar een oplossing voor. Op de website van de Koninklijke Bibliotheek kwam ik, puur toevallig, een transcriptie van het recept tegen. Met, tussen de haakjes, een uitleg van een groot aantal woorden. Ideaal!

Recept: van rauwe saladen te bereyden
Neemt kroppen latouwe [= kropsla], krul-salaet, vette of koorn-salaet, ook de uytspruytsels van de paerde-bloemen [= ook bekend als molsla], oft wilde cichoraye [=cichorei], oock uytspruytsels van cichoray-wortels, endivie, of roode en witte kool, of komkommers, 't geen men best heeft , ofte in de tijdt is, en een van alle wel schoon gemaeckt zijnde, wordt met goede olie van olijven, azijn en sout gegeten: over de sommige worden ghebruyckt toe-kruyden, yeder tot believen, doch de gemeene [= gewone, meest gebruikelijke] zijn kars [= (tuin)kers], nepte [= nepeta, kattenkruid], porseleyn [= postelein], pimpernel, raket [= raketsla, rucola], dragon, boteris [= ???]; oock doet men daer over de bloemen van buglos [= ossentong], bernagie [= borage of komkommerkruid], roosen en goudts-bloemen: men eet dese sala oock wel met gesmolten boter en azijn te samen gewelt, in plaets van olie en azijn, tot yeders believen.

De conclusie: in Nederland werden in de zeventiende eeuw inderdaad al rauwe salades gemaakt van rode of witte kool! 

De salades werden op smaak gemaakt met olijfolie, azijn en zout. Of, zoals je kunt lezen in de laatste zin, met gesmolten boter in plaats van de olie. Tot yeders believen! Naar smaak, zouden we nu zeggen! 

Interessant - uit het oogpunt van onze moderne kijk op koken - is het gebruik van de olijfolie. In de zeventiende eeuw was dat heel gewoon. En dat terwijl wij ons een paar decennia geleden nog heel hip voelden als we die mediterrane olie door onze gerechten gooiden!

Er is dus wel nog een verschil met de moderne coleslaw: de oudere versie van de coleslaw werd niet, zoals nu meestal, gemaakt met mayonaise. Die saus werd pas halverwege de 18e eeuw uitgevonden en nog veel later pas toegevoegd aan het recept voor coleslaw. Dát hebben de Amerikanen dus waarschijnlijk zelf bedacht!

Maar het gegeven dat die allereerste coleslaw, zij het in een iets ander jasje, door Nederlanders naar Amerika werd gebracht, dát klinkt meer dan plausibel. Zeker als je ook naar de naam van het gerecht kijkt!

Zij aten daar in eerste instantie naar alle waarschijnlijkheid gewoon het kostje dat ze in eigen land al gewend waren! Zo doen Nederlandse expats dat in onze tijd immers ook nog steeds. Als ex-expat kan ik daar over meepraten! 

Ben je, nu je weet dat de Amerikaanse coleslaw zulke duidelijke Nederlandse roots heeft, extra gemotiveerd om de salade wat vaker op tafel te zetten? 

Ik wel! En zeker deze versie met crunchy rookamandelen! 

Maar wacht nog even: wat eet je bíj je pittige coleslaw?

Natuurlijk serveer je je coleslaw bij de BBQ! Bij spareribs, bij hamburgers, een lekkere geroosterde kip, krokant gegrilde speklapjes, etc.

Maar ook nu, in deze tijd van het jaar, nu de BBQ nog niet aangaat, weerhoudt niets je ervan om een lekkere schaal met coleslaw op tafel te zetten. 

Wij aten er vorige week kipfiletreepjes bij die we eerst een paar uur marineerden in een mengsel van citroensap, olijfolie, zout en peper. Daarna gingen ze kort in een hete grillpan totdat ze gaar waren en mooie grillstrepen vertoonden. Divine!

Nog een tip: als ik tosti's maak, gaat daar ook altijd een beetje pimentón in net zoals in de coleslaw. Die gerechten smaken dus heerlijk samen!

Een feestetentje met coleslaw? Maak er een groot stuk varkensgebraad bij. Volg de link voor het recept en scrol helemaal door tot aan het einde. 

En nu niet langer gedraald! Veel plezier met het recept voor mijn pittige - inmiddels toch een tikkeltje minder Amerikaanse - coleslaw met crunchy rookamandelen! 

Alla vooruit: enjoy!

Pittige Amerikaanse coleslaw met crunchy rookamandelen

Ingrediënten voor een bijgerecht voor 4 personen:

• een halve kleine savooiekool, ontdaan van de slechte bladeren aan de buitenkant, in totaal 250 à 300 gram
• 75 gram julienne van worteltjes 
• 1 rode ui
• 1 Spaanse peper
• 20 gram platte peterselie
• 3 eetlepels in ringetjes geknipte bieslook
• 4 flinke eetlepels mayonaise of light mayonaise
• 1 eetlepel witte balsamicoazijn
• 6 theelepels poedersuiker
• 2 theelepels grove mosterd 
• 1/2 theelepel pimentón (Spaans gerookt paprikapoeder)
• zout en versgemalen zwarte peper naar smaak
• 5 eetlepels volle melk
• 75 gram rookamandelen

Bereiding:

1. Snijd de halve kool in twee kwarten. Verwijder de harde kernen. Snijd de kwarten elk in dunne reepjes.
2. Spoel de kool af in een vergiet. Laat de kool goed uitlekken voordat je hem overdoet in een schaal.
3. Snijd de ui eerst in de lengterichting in kwarten en snijd elke kwart vervolgens in flinterdunne reepjes.
4. Verwijder de zaadjes en de zaadlijsten uit de peper. Snipper het vruchtvlees fijn. 
5. Hak de peterselie grof.
6. Voeg alle groenten en kruiden toe aan de koolreepjes.
7. Roer een sausje van alle ingrediënten vanaf de mayonaise tot en met de zwarte peper. Gebruik niet te veel zout, want er zit al veel zout in de amandelen.
8. Roer de melk door je sausje zodat er een romige dressing ontstaat.
9. Hak de amandelen grof.
10. Schep de dressing door je salade.
11. Garneer het geheel met de gehakte rookamandelen.
12. Serveer meteen.

Tip:

Ben je niet echt bekend met de savooiekool die ik voor mijn coleslaw gebruik? Afgelopen zondag publiceerde ik een post met heel veel wetenswaardigheidjes over deze prachtige groente. Mét een heerlijk roerbakrecept erbij! Volg het rode linkje!