Ik kocht laatst superverse trostomaten op de DakMarkt in Den Haag en maakte er een heerlijke mediterrane tomatensalade met gemarineerde olijven mee.

DakMarkt? Dat is een boerenmarkt boven op het dak van een hoog industrieel gebouw midden in Den Haag. Hieronder lees je er alles over!

Boerderij midden in de stad?

Blogger zoekt boer...

"Ja", zul je zeggen, "dan moet je niet in de stad blijven!". Nou, misschien juist wel! Maar je moet tijdens het zoeken niet naar de grond kijken, maar omhoog...

Ik zal nog een tipje van de sluier oplichten: het boerenbedrijf, dat deze blogger vond, bevindt zich op een steenworp afstand van Station Moerwijk midden in Den Haag. Advies: kijk wel uit met het werpen van die steen, want je wilt niet dat de ruiten van het bedrijf sneuvelen...

Zijn mijn aanwijzingen nog steeds te cryptisch?

Dakboerderij van de Urban Farmers

OK. In het hart van de hofstad kwam ik laatst een heuse dakboerderij op het spoor. Ja, dat woord moet je letterlijk nemen: het gaat om een boerderij gevestigd op het dak van een gebouw. En niet zomaar een gebouw. Echt een torenhoog gebouw, De Schilde.

Als je aan komt lopen, zie je al van ver de glazen kassen, boven op de toren, schitteren in de zon.

Met een lift zoef je naar boven om vervolgens een van de meest futuristische boerderijen te betreden die je ooit hebt gezien: het bedrijf van de Urban Farmers.

DakMarkt, boerenmarkt boven op het dak van De Schilde

Vanuit de lift kom je eerst in de boerderijwinkel, die heel toepasselijk de 'DakMarkt' wordt genoemd. Overal staan vrolijke oranje kratjes waarin superverse tomaten, paprika's, aubergines, komkommers en kropjes sla naar je liggen te lonken.

Een paar dagen voordat ik zelf de Urban Farmers bezocht, had ik via internet al een rondleiding geboekt. De verleidelijke groenten moesten dus even wachten. 

Want eerst wilde ik alles te weten komen over dit curieuze bedrijf en met eigen ogen zien hoe die groenten gekweekt werden. 

En de vis. Want naast kasgroenten worden hier ook tilapiavissen gekweekt. Niet op de bovenste verdieping, want daar staan dus die kassen, maar één etage lager.

Rondleiding Urban Farmers

Onze rondleiding begon op het balkon naast de dakmarkt (overigens, het uitzicht van daaruit over Den Haag is echt adembenemend). Daar vertelde onze charmante gids ons alles over het ontstaan van het bedrijf en de productiemethode.

Alles over aquaponics

In het kort het opzienbarendste: UF werkt met een zogenaamd aquaponics-systeem. 

De combinatie viskweek en glastuinbouw is daarbij niet willekeurig gekozen. 

De twee kweken, aquacultuur (het kweken van waterdieren, zoals in dit geval vissen) en hydrocultuur (het kweken van planten in water) werken samen op een symbiotische manier. Heel duurzaam dus.

Reservoirs vol met tilapiavissen

Hoe dat precies in de praktijk gebeurt, zagen we in het vervolg van de rondleiding. 

Nadat alle deelnemers beschermende kleding hadden aangetrokken en hun handen hadden ontsmet, werden we een grote, warme ruimte in geleid met daarin enorme waterreservoirs vol met tilapiavissen. In totaal worden hier tegelijkertijd maar liefst 17.000 vissen grootgebracht! Elke week worden er 500 geoogst en aangeboden aan de lokale horeca.

Van visuitwerpselen tot plantenvoeding

Al die vissen samen produceren grote hoeveelheden uitwerpselen. 

Waarom ik juist daarover begin? Omdat het die uitwerpselen zijn, die het begin vormen van de keten van het aquaponics-systeem. 

In eerste instantie zijn uitwerpselen van vissen toxisch; er zit giftig ammonia in. Maar als je het afval slim opvangt en er een bepaalde soort bacteriën op laat inwerken, dan breken die bacteriën de uitwerpselen af in nitraten en nitrieten. 

Precies de bouwstoffen die planten nodig hebben voor hun voeding!

Het afvalwater van de viskweek (met al zijn voedingsstoffen) wordt vervolgens naar boven geleid, echt naar het dak, waar de kassen staan met het hydrocultuur-systeem voor de planten. 

Wij gingen daar natuurlijk ook naartoe. En we zagen met verbazing hoe al die duizenden kasplanten floreerden op de nitraten en de nitrieten van de vissen!

In de warmte van het zonlicht daarboven, hoog op wat wel het dak van de wereld leek, groeiden onder het glas rijen en rijen vol met tomaten, aubergines, komkommers, courgettes, talrijke slasoorten en tuinkruiden. Geweldig om te zien! We keken er onze ogen uit!

Planten filteren het water voor de vissen

Maar daar eindigt het verhaal van de aquaponics nog niet. 

Want wat doen al die planten met het nitraat- en nitrietrijke water? Die halen er alles uit wat ze nodig hebben en maken het water als het ware weer 'schoon'. Zo schoon, dat het water vervolgens weer terug kan stromen de visreservoirs in. 

En zo is de cirkel rond!

Ingenieus toch, dat aquaponics-systeem! En heel efficiënt. Misschien heb ik vorige week wel een kijkje gekregen in dé boerderij van de toekomst!

Tomatensalade van de DakMarkt

Uiteraard kon ik het na de rondleiding niet laten om ook nog wat van die heerlijke tomaten te kopen.

Ik had thuis in de koelkast nog een restje staan van de gemarineerde olijven van een dag eerder. Samen met de tomaten maakte ik er een verrukkelijke salade van.

Boek zelf een rondleiding bij de hoogste boerderij van Den Haag

Snel namaken deze tomatensalade met gemarineerde olijven!

Maar nog belangrijker: woon je in (de buurt van) Den Haag? Ga dan zelf eens een kijkje nemen bij de Urban Farmers. Via hun website kun je makkelijk een rondleiding boeken! Er zijn zelfs speciale kindertours. 

Bovendien ben je elke woensdag- en vrijdagmiddag welkom op de DakMarkt om je eigen groenten te kopen. Doen!

Mediterrane tomatensalade met gemarineerde olijven

Ingrediënten voor een bijgerecht voor 4 personen:

Voor de tomatensalade:

• 600 gram smaakvolle kleine trostomaten (bijv. Tasty Tom-tomaatjes)
• een handje basilicumblaadjes
• versegeknipte bieslookringetjes
• 1/2 portie gemarineerde olijven (zie het recept van gisteren)

Voor de vinaigrette:

• 3 eetlepels witte balsamicoazijn
• 9 eetlepels extra vergine olijfolie
• zout en versgemalen zwarte peper

Bereiding:

1. Neem de olijven een halfuur voor het serveren uit de koeling; op kamertemperatuur zijn ze het lekkerste.
2. Doe alle ingrediënten voor de vinaigrette in een lege jampot. Schud er een sausje van.
3. Snijd de tomaten in dunne plakjes.
4. Leg de tomatenplakjes mooi op een schaal. Schenk de vinaigrette over de tomaten. Verdeel de olijven eroverheen. Garneer het geheel met de basilicumblaadjes en de bieslook.
5. Serveer meteen.

Een broodje hamburger, maar dan anders. Deze originele hamburgersandwich is bepaald niet standaard! Maar wél erg lekker!

Ik bouw hem als volgt op:

• een sneetje lichtgeroosterd speltbrood met zonnebloempitten
• een laagje pittige hamburgersaus met sweet-bitesnippers
• een blaadje little gem
• een biologische hamburger
• een plakje zachte, gesmolten rucolakaas
• krokant uitgebakken ontbijtspek
• een handje sweet-bitereepjes
• nog zo'n sneetje geroosterd brood met alleen een beetje mayonaise
  
  

Loopt het water je al in de mond? Lees dan snel door en maak dit verrukkelijke maaltje vanavond nog!

Lijstjesmens

Ik ben een echt lijstjesmens. Of ik het nu wil of niet: lijstjes maken hoort gewoon bij mij.

In een grijs verleden stonden alle lijstjes die ik nodig had in mijn geheugen gegrift. Virtueel kon ik er naar believen items aan toevoegen of van afstrepen, zonder ooit wat te vergeten. Helaas, die tijden zijn vervlogen...

Om het hoofd te kunnen bieden aan mijn verstrooidheid zie ik mij tegenwoordig genoodzaakt mijn lijstjes toe te vertrouwen aan het papier of mijn immer waakse pc.

Lijstjes, lijstjes en nog eens lijstjes

Welke geheugensteuntjes voor mij dan zo belangrijk zijn? 

Heb je even? Bijna slaafs begin ik elke dag met het maken van een to-dolijst. Heel handig. Dat kan ik iedereen aanraden! Er is maar één nadeel: aan het eind van de dag springt vervelende-klusjes-ontwijkend gedrag wel heel erg in het oog...

Bestaat de dagelijkse to-dolijst meestal uit een kladpapiertje van maximaal een A-4'tje, de langeretermijnlijstjes kunnen aanzienlijk omvangrijker zijn. Daar heb ik dus computerbestanden voor.

Zo heb ik een vrij fors bestand met ideeën voor nieuwe recepten, die ik nog moet uitproberen. 

In eenzelfde soort file staan een heleboel 'oude' recepten, waar nog een blogtekst bij verzonnen moet worden. 

En dan is er nog de niet onaanzienlijke lijst met recepten en blogs die vrijwel klaar staan om te posten, maar die alleen nog een om een foto vragen. 

Rest nog de ellenlange lijst met restaurants, culinaire evenementen, websites en lekkere winkeltjes, die ik ooit nog eens wil bezoeken. 

En niet te vergeten natuurlijk mijn verlanglijstje met kookboeken. 

Begint het je al te duizelen?

Nooit op stap zonder boodschappenlijstje

In elk geval ken je me nu weer een beetje beter. Je zult dus ook niet meer vreemd opkijken wanneer ik aan dit betoog toevoeg dat ik vrijwel nooit inkopen ga doen zonder nóg zo'n lijstje: het boodschappenlijstje! 

Ik zou eens een ingrediënt voor een zorgvuldig gepland recept vergeten te kopen...

Slechts heel af en toe stap ik geheel onbevangen een eetwinkel binnen en laat ik me verleiden puur door al het lekkers dat ik zie. Ja, echt heel af en toe bepaal ik pas op het allerlaatste moment wat ik op het menu ga zetten. Al moet ik ook meteen toegeven dat ik eigenlijk vind dat ik dat veel vaker zou moeten doen. Want zo ontstaan vaak erg smakelijke gerechten.

Een spontaan recept voor hamburgersandwiches

Zoals die ene keer, een paar weken geleden, toen ik met een open mind mijn biologische supermarkt Marqt betrad.

Op de groenteafdeling zag ik prachtige, verse sweet bites in geel, oranje en rood. Hup, in mijn mandje samen met een pot 'Belze majoneis' van TonS Mosterd. Ik proefde al bij voorbaat het pittige sausje dat ik daarmee zou gaan maken.

Een paar biologische hamburgers erbij, een kropje sla. Een eindje verderop lag een smaakvol puntje rucolakaas naar me te lonken. Oeh, die zou ik heerlijk op mijn hamburger laten smelten. Ik zocht alleen nog een krokantje. Wat uitgebakken flinterdun gesneden ontbijtspek misschien?

Mijn last-minutehamburgermenu was bijna compleet. Alleen, ik had geen trek in 'gewone' broodjes. Waarom zou ik geen speltbrood met zonnebloempitjes kopen? Dat had veel meer smaak. Zeker als ik de sneetjes ook nog eens kort in de koekenpan zou roosteren!

Die avond hebben we heerlijke zitten smikkelen!

Mijn advies: laat ook eens je kookhart de vrije loop in de supermarkt en verras jezelf!

Wil je vandaag toch liever nog met een lijstje op stap en mijn hamburgersandwich namaken? 

Ook dat kan: het volledige recept staat hieronder! Eet smakelijk!

Hamburgersandwich met sweet-bitesaus, rucolakaas en ontbijtspek

Ingrediënten voor 6 hamburgers:

• 6 sneetjes speltbrood met zonnebloempitten
• 6 biologische hamburgers (of andere kwalitatief goede hamburgers, bijvoorbeeld Black Angus-hamburgers)
• 12 flinterdun gesneden plakjes ontbijtspek
• 12 plakjes rucolakaas (of een andere kaas die je lekker vindt)
• 6 blaadjes little gem of baby-romainesla
• 6 sweet bites in 3 kleuren (of alleen de meest gangbare oranje sweet bites)
• wat extra mayonaise

Voor het hamburgersausje:

• 6 sweet bites in 3 kleuren (of alleen oranje sweet bites)
• 4 middelgrote zoetzure augurken
• 3 sjalotjes
• 2 volle eetlepels kwaliteitsmayonaise, bijvoorbeeld Belze majoneis van TonS Mosterd
• 1/4 theelepel pikant kerriepoeder
• een mespunt pikant paprikapoeder
• een mespunt chilipoeder
• een paar sprietjes bieslook, in ringetjes geknipt

Bereiding:

1. Bak het ontbijtspek krokant in een koekenpan met anti-aanbaklaag. Je hoeft hiervoor geen boter of olie toe te voegen.
2. Bak in een andere pan de hamburgers goudbruin en bijna gaar. Leg de plakjes kaas op de hamburgers en laat de kaas zachtjes smelten.
3. Rooster in een derde pan de sneetjes brood. Ook hiervoor heb je geen boter nodig. Het brood moet uiteindelijk krokant worden van buiten, maar de binnenkant mag nog een beetje zacht blijven.
4. Snijd 6 sweet bites in reepjes. Die gebruik je zo meteen voor de garnering van je sandwich.
5. Snipper de andere 6 sweet bites in blokjes. Snipper de augurken en de sjalotjes nog iets fijner dan de paprikaatjes. 
6. Roer een saus je alle sausingrediënten. Proef en voeg eventueel nog wat meer van de specerijen toe.
7. Bouw je hamburger als volgt op: een half sneetje brood, wat hamburgersaus, een blaadje sla, de hamburger met de gesmolten kaas, 2 plakjes ontbijtspek, wat sweet-bitereepjes, nog een half sneetje brood besmeerd met mayonaise.
8. Leg de hamburgersandwiches op borden en garneer de gerechtjes eventueel met nog wat sweet-bitereepjes en een beetje bieslook. 

Tips:

1. Uiteraard kun je je hamburgers ook grillen op de BBQ!
2. Ik ben een echte hamburgerfan. Daarom vind je op dit blog nog meer hamburgerrecepten. De allerlekkerste vind ik zelf de vitello-tonnato-burgers (kalfshamburgers met een heerlijke tonijnmayonaise) en de tartaarburgers met avocadosalsa! 

Mijn slager verkoopt ze elk jaar weer tijdens de herfst- en wintermaanden: dikke plakken rauwe casselerrib. 

Eigenlijk zijn het varkenskarbonaadjes zonder bot, die gepekeld en gerookt zijn. 

Casselerrib, die als vleeswaar wordt gebruikt, is daarbij ook nog eens gegaard. Alleen dat garen laat de slager dus aan mij over. En aan jou en al zijn andere klanten, natuurlijk…

Rauwe casselerrib wordt over het algemeen gebruikt in zuurkoolschotels. Volgens de meeste recepten kun je hem het beste mee laten stoven met je zuurkool. 

Maar je kent mij ondertussen: eigenwijs als ik ben, maak ik hem weer eens anders dan anders klaar!

Dikke plakken gegrilde casselerrib: verrukkelijk!

Ik kook mijn casselerrib niet. 

Nee, ik gril hem! In mijn grillpan! 

Het resultaat is verrassend lekker. Door het grillen blijft het vlees niet alleen heerlijk sappig, de gekaramelliseerde grillstrepen geven mijn casselerrib-steaks ook nog eens extra smaak. Echt waar, deze bereidingswijze moet je een keer proberen!

Bij mijn casselerrib serveer ik in de winter vaak zuurkool. 

Niets bijzonders, zou je zeggen, ware het niet dat ik ook die op een speciale manier klaarmaak. 

Verse zuurkool of wijnzuurkool kun je in principe na het opwarmen meteen op tafel zetten. Maar als je er wat meer tijd (maar nauwelijks meer moeite!) instopt, wordt hij veel lekkerder!

Langzaam gegaarde zuurkool met zachte gefruite uien en appelciderazijn

Wat moet je doen? 

Eerst fruit je een flinke portie uienringen in een paar eetlepels ganzenvet totdat ze zacht en lichtgeel zijn. Tijdens het fruiten voeg je een beetje poedersuiker, een paar blaadjes laurier en een scheutje appelciderazijn toe. Trek voor het fruiten op zijn minst een halfuur uit.

Pas daarna komt de zuurkool om de hoek kijken. Hij mag bij je uien in de pan. Kneus ook nog een paar jeneverbessen en voeg ze toe. 

Vervolgens is het weer zaak geduldig te blijven. Je zuurkool mag – of als het aan mij ligt: moet – dan nog minimaal anderhalf uur stoven! Daar wordt hij heerlijk zacht en mild van. Verrukkelijk!

Erbij: aardappelgratin, krokante krieltjes of aardappelpuree

Je kunt je maaltijd afmaken met een aardappelgerecht, maar noodzakelijk is dat niet. Alleen de zuurkool met de gegrilde casselerrib-steaks is al een traktatie!

Wil je toch iets met aardappels doen, dan kun je vele kanten op. 

Zelf vind ik een aardappelgratin (zonder kaas en zonder knoflook, dus met alleen room) vreselijk lekker bij mijn zuurkoolschotel. 

Een heerlijk alternatief zijn kleine krieltjes krokant gebakken in een beetje ganzenvet. Die sluiten qua smaak mooi aan bij het ganzenvet dat al in de zuurkool zit! 

Een luchtige aardappelpuree is ook een optie. Aan jou de keus!

Eet smakelijk!

Gegrilde casselerrib-steaks met lang gegaarde zuurkool

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 6 personen:

Voor de lang gegaarde zuurkool met appelciderazijn:

• 4 grote uien
• 3 eetlepels ganzenvet (poelier; eventueel te vervangen door margarine)
• 2 à 3 eetlepels poedersuiker
• 4 eetlepels appelciderazijn
• 2 laurierblaadjes
• 6 jeneverbessen
• 1 kg wijnzuurkool

Voor het vlees:

• 6 dikke plakken rauwe casselerrib à ±150 gram (zie blog hierboven)

Bereiding:

1. Snijd de uien in halve ringen. Smelt het ganzenvet in een pan met dikke bodem en voeg de uien, de suiker, de azijn en de laurierblaadjes toe. Draai het vuur zeer laag en karamelliseer de uien met het deksel op de pan een halfuur totdat ze zacht en lichtgeel zijn. Schep ze af en toe om.
2. Daarna kan de zuurkool erbij. Plet de jeneverbessen met de bolle kant van een lepel en voeg ze ook toe. Het geheel moet nu nog minimaal anderhalf uur zachtjes sudderen, weer met het deksel op de pan. Schenk er eventueel tussendoor wat water bij om droogkoken te voorkoken. De zuurkool wordt langzaam maar zeker superzacht, zowel qua smaak als qua structuur.
3. Verhit de grillpan. Gril de plakken casselerrib aan beide kanten totdat ze een mooi ruitjespatroon vertonen. Na ongeveer 10 minuten grillen zijn ze ook gaar vanbinnen. Laat de casselerrib-steaks afgedekt met aluminiumfolie 10 minuten rusten (op een warm bord); van het rusten worden ze nog sappiger.
4. Schep op elk bord een lekkere portie zuurkool. Maak je gerecht af met een plak casselerrib en eventueel nog een aardappelgerecht, bijvoorbeeld krokante in ganzenvet gebakken krieltjes (zie blog hierboven).

Tips:

1. Deze zuurkool is supermakkelijk als je een etentje geeft. Je kunt hem helemaal vooraf al maken. Na het voorgerecht hoef je hem alleen nog maar even op te warmen. Gril je casselerrib-steaks wel pas vlak voor het serveren.
2. Nog een lekker recept met gegrilde casselerrib? Wat dacht je van een ovenschotel van gegrilde casselerrib, aardappels en mosterdsaus? Daar zeg je toch geen nee tegen!

Heb je nog een restje truffelmayonaise over van de hapjes van gisteren? Gebruik het dan voor het besmeren van deze luxe sandwiches van speltbrood, belegd met Italiaanse verse bresaola en rucola.

Heerlijk voor je kerstbrunch of -lunch of je zelfgemaakte high tea! Of zomaar, om jezelf eens extra te verwennen!

Speltboterhammetjes met bresaola en truffelmayonaise

Ingrediënten voor 12 sandwiches:

• 12 niet te dik gesneden sneetjes speltbrood
• 2 ons verse bresaola (in dunne plakjes)
• een handje rucola
• enkele eetlepels truffelmayonaise (zie blog van gisteren)

Bereiding:

1. Besmeer de sneetjes brood elk met wat truffelmayonaise.
2. Beleg 6 sneetjes met een genereuze hoeveelheid bresaola.
3. Smeer her en der wat toefjes truffelmayonaise op de bresaola. Op deze manier vallen je boterhammetjes straks niet uit elkaar.
4. Verdeel wat rucola over de sandwiches. Dek ze af met de resterende 6 sneetjes met de sauskant naar beneden.
5. Snijd de sandwiches elk in 2 stukken. Gebruik hiervoor bij voorkeur een scherp mes zonder karteltjes. Veeg tijdens het snijden het mes af en toe af met een stukje keukenpapier, zodat de snijvlakken van de boterhammetjes mooi ‘schoon’ blijven.
6. Leg de boterhammetjes op een schaal en dek deze af met huishoudfolie. Plaats de schaal minimaal een halfuur in de koelkast alvorens de sandwiches te serveren. Koud zijn ze het allerlekkerst!

Tips:

1. Ik gebruikte het speltbrood met zonnebloempitten van Marqt; met stip mijn favoriete speltbrood!Uiteraard kun je deze sandwiches ook maken van andere soorten brood. Kies wel altijd voor een broodsoort met veel smaak, zoals desembrood of boerenbruinbrood. Snijd de korstjes er niet vanaf: zo behouden de boterhammetjes hun rustieke karakter.
2. Serveertip: prik in elk boterhammetje een cocktailprikker!
3. Bresaola is gepekeld en gedroogd Italiaans rundvlees. Hoe langer het vlees gedroogd wordt, hoe donkerder de kleur wordt en hoe intenser de smaak. Voor dit gerecht adviseer ik bresaola te gebruiken, die nog vrij jong en daardoor mild van smaak en zacht van structuur is.

Luxe toastjes met bresaola en truffelmayonaise

Dit is een verrukkelijk en luxe hapje voor de komende feestdagen (en natuurlijk ook voor de rest van het jaar!): krokante Italiaanse toastjes belegd met verse bresaola, zelfgemaakte truffelmayonaise en rucola!

Wat is bresaola?

Voor degenen die niet weten wat bresaola is: dat is Italiaans gedroogd rundvlees, dat in dunne plakjes als vleeswaar wordt gegeten. 

Als ik bresaola zou moeten omschrijven zou ik hem vergelijken met lichtgezouten rookvlees zonder rooksmaak. Misschien ken je het Zwitserse bündnerfleisch; dat heeft er ook iets van weg.

Verschillende soorten bresaola

Bresaola is verkrijgbaar in verschillende soorten; van relatief kort gedroogd vlees tot varianten die wat langer gerijpt zijn. 

Voor dit recept gebruik ik het liefst de wat jongere versie. Mijn traiteur noemt hem “verse bresaola”. Hij is botermals en heerlijk zacht van smaak.

Hoe maak je de lekkerste toastjes met bresaola?

Ik combineer bresaola graag met truffelmayonaise. Het aardse van de truffel en het lichte zuurtje van de mayonaise passen er uitstekend bij!

Rucola smaakt er ook perfect bij. De rucola zorgt voor een peperig accent. 

Je zou van de bresaola en de rucola ook rolletjes kunnen maken. Bestrijk elk plakje vlees dan met een beetje truffelmayonaise. Leg er een paar blaadjes rucola op en rol het geheel op. Erg lekker, maar wat mij betreft mis je dan nog het krokantje!

En daar komen de toastjes in zicht! Ik kies altijd bewust voor zogenaamde ‘fornelli’. Dat zijn Italiaanse olijfolietoastjes. Ze zijn lekker dun, hebben een mooi formaat voor een hapje en, misschien wel het belangrijkste, ze zijn niet te zout. Ik koop ze bij het filiaal van ‘Oil & Vinegar’ bij mij op de hoek! En als ik daar dan toch ben, neem ik meteen een potje truffelsalsa mee om mijn mayonaise op smaak te maken. Twee vliegen in één klap!

Maak deze Italiaanse bresaolatoastjes als amuse voor je kerstdiner of als hapje tijdens oudejaarsavond 

Ze zijn snel klaar en bijzonder lekker! Zeker weten dat je gasten meteen naar het recept vragen!

Tip: morgen geef ik je een recept voor een heerlijke rustieke sandwich met vrijwel dezelfde ingrediënten. Hou dit blog dus in de gaten!

Luxe toastjes met verse bresaola en zelfgemaakte truffelmayonaise

Ingrediënten voor ±20 toastjes:

Voor de toastjes:

• 20 dunne Italiaanse toastjes gebakken met olijfolie (ik gebruikte de ‘fornelli’ van Oil & Vinegar)
• 1 ons verse bresaola; minimaal 10 dunne plakjes
• versgemalen zwarte peper
• enkele theelepels truffelsalsa (potje)
• 20 kleine blaadjes rucola

Voor de truffelmayonaise:

• 2 eierdooiers (op kamertemperatuur)
• 1 eetlepel citroensap
• 2 theelepels witte balsamicoazijn
• 1 theelepel mosterd
• zout en versgemalen zwarte peper naar smaak
• 1 à 2 theelepels poedersuiker (naar smaak)
• 2 dl zonnebloemolie
• 1 dl zeer milde olijfolie
• truffelsalsa naar smaak (potje)

Bereiding:

1. Begin met het maken van de truffelmayonaise. Doe daartoe alle mayonaise-ingrediënten vanaf de eierdooiers tot en met de poedersuiker in de foodprocessor. Voeg 3 eetlepels van de zonnebloemolie toe.
2. Laat het mes in de foodprocessor draaien totdat het geheel vermengd is.
3. Voeg vervolgens (zonder de machine te stoppen) in een dun straaltje de rest van de twee oliesoorten toe. Er ontstaat zo een dikke, gebonden mayonaise.
4. Schep de mayonaise uit de foodprocessor. Proef en voeg eventueel nog wat zout, peper, suiker, mosterd of citroensap toe. Maak de mayonaise niet te zoet: dat is niet lekker in combinatie met de truffel.
5. Roer een paar theelepels truffelsalsa door de mayonaise. Proef en voeg eventueel nog wat meer truffelsalsa toe.
6. Besmeer de toastjes met een beetje truffelmayonaise.
7. Halveer de plakjes bresaola en drapeer op elk toastje een half plakje vleeswaar.
8. Garneer met een klein toefje truffelsalsa en een blaadje rucola. Maal er nog een beetje zwarte peper overheen.
9. Serveer de toastjes als amuse, als voorgerecht (5 per persoon) of als hapje bij een luxe borrel of een high tea.

Tips:

1. In dit recept wordt gewerkt met rauwe eieren. In een eerder blog vind je gedetailleerde instructies hoe je hiermee moet omgaan.
2. Als de eieren uit de koelkast komen, zijn ze te koud om er meteen mayonaise van te maken. Mayonaise schift als de ingrediënten niet ongeveer dezelfde temperatuur hebben. Je kunt eieren versneld op kamertemperatuur brengen door ze in warm (niet heet) water te leggen.
3. Witte balsamicoazijn is een lekker frisse azijnsoort. Hij smaakt heel anders dan rode balsamicoazijn. Witte balsamico is verkrijgbaar bij goed gesorteerde delicatessenwinkels en in sommige supermarkten. Kun je hem niet vinden, vervang hem dan door witte wijnazijn.
4. Je zou 100% olijfolie kunnen gebruiken. Dan heb je wel een heel zachte olijfolie nodig van een uitstekende kwaliteit. Mijn favoriet is de picudo-olijfolie van Valderrama. Win informatie in bij je eigen delicatessenwinkel.
5. Heb je geen foodprocessor, ga dan op dezelfde manier te werk, maar gebruik een garde voor het kloppen van de mayonaise. Het werk is wat zwaarder. Voordeel is wel dat de mayonaise iets luchtiger wordt.
6. Een restje truffelmayonaise kun je nog minimaal een week in de koelkast bewaren. Gebruik de truffelmayonaise ook eens voor het besmeren van de bresaolasandwiches, waar ik je morgen het recept voor geef, of serveer hem bij een gegrilde ribeye met zelfgemaakte frietjes. Verrukkelijk!

Ciabatta crostini met vleeswaren en uienmarmelade

Heb jij gisteren ook meteen mijn overheerlijke uienmarmelade gemaakt?

Mocht je nog een restje over hebben, dan heb ik daar een prima bestemming voor: gebruik het voor de garnering van in de pan geroosterd ciabattabrood belegd met verse ham of gehaktbrood!

Overheerlijke belegde ciabattabroodjes

Dit smakelijke gerecht kost maar een paar minuten van je tijd en het wordt gegarandeerd smikkelen!

Ik ging er even snel voor naar mijn favoriete biologische supermarkt Marqt. Zo blij dat die bij mij om de hoek ligt!

Daar kocht ik: 

• 2 ciabattabroden 
• 2 ons biologische achterham 
• 2 ons van hun in plakjes gesneden Limburgse gehaktbrood

Dat laatste betrekken ze van Saveurs uit Maastricht en het is werkelijk onovertroffen! 

Vooral die dikke paneerlaag aan de buitenkant… 

Precies zoals ik me de Limburgse gehaktballen uit mijn jeugd herinner!

Zó maak je mijn boterhammetjes met vleeswaren en uienmarmelade 

Thuis sneed ik de ciabatta’s in plakjes. Ondertussen verwarmde ik alvast mijn koekenpan. Ik streek één kant van alle plakjes in met een beetje zonnebloemolie. Je kunt ook een andere olie nemen, maar ga wel voor eentje met een neutrale smaak.

Alleen de besmeerde kant van de sneetjes bakte ik in de koekenpan. Zo werd die kant lekker krokant en bleef de andere kant nog een beetje spekkig, hetgeen net zo lekker is van ciabatta. De sneetjes die klaar waren legde ik op een rooster en niet op een bord.

Daarna ging alles op tafel, inclusief een schaaltje met de uienmarmelade van gisteren. Overigens, die had ik wel een uur van tevoren al uit de koelkast gehaald, want op kamertemperatuur heeft hij de meeste smaak.

Aan tafel maakte ieder zelf zijn eigen boterhammetjes: eerst een sneetje ciabatta-toast (met de krokante kant naar boven) en daarop een gulle portie ham of gehaktbrood. De uienmarmelade met zijn zoete, gefruite smaak maakte er meteen een delicatesse van!

Lekker glaasje rosé erbij. We hebben genoten!

Trouwens, deze crostini zijn zo lekker dat het absoluut de moeite waard is om de uienmarmelade er speciaal voor te maken! Je hoeft niet op restjes te wachten, mocht ik dat soms gesuggereerd hebben…

Tomaten zijn op hun best nu het zomer is. Sappig, zoet, kruidig en knapperig. Hoog tijd dus om juist nu een tomatensalade op het menu te zetten.

Deze salade van verschillende soorten cherrytomaatjes, artisjokkenharten, zwarte olijven en verse tuinkruiden is een topper. Maak hem vandaag nog!

Culi-shoppen in Den Haag

Vorige week zaterdag was het ideaal weer om te shoppen. En dat heb ik dus ook gedaan.

Als ik shop, dan neus ik over het algemeen niet in modezaken. Nee, dan kun je me vinden in allerlei soorten winkels die iets met eten te maken hebben. 

Dat zijn niet alleen charcuteriespecialisten, groentejuweliers, kruideniertjes met specerijen, chocolaterieën en hun soortgenoten. Je moet het veel breder zien. Wat dacht je van kookboekenhandels, pannenshops en serviezenspeciaalzaken? Of zelfs van brocantewinkeltjes?

Food props voor de mooiste kookfoto’s

Zaterdag was het de beurt aan de laatste categorie. Wat ik daar zoek? Kort gezegd: props! 

Bordjes, kopjes, kannetjes, kommetjes, bestek, gardes, schaaltjes, glaasjes, snijplanken, dienbladen, servetten, ijscoupes, broodmandjes, soepterrines, koffiepotten, blikjes, doosjes... Oud, verweerd, met een barstje her en der; hoe meer karakter, hoe mooier! Allemaal rekwisieten die ik gebruik om mijn gerechten zo fotogeniek mogelijk te maken.

Prachtig gekleurd fruit, knapperig verse groenten, feestelijk gebak: dat soort voedsel spet meestal van de foto af, ook zonder speciaal bordje of kommetje. Maar een saai ogende aardappelsoep, een eenvoudige tulband, een beigige portie hummus, een stoofpotje en zelfs een pepernoot hebben mooie props nodig om jou als lezer lekker te maken!

Regelmatig ga ik dus op propjacht. Op mijn gemak snuffelen in knusse bric-à-brac-winkeltjes vind ik echt het summum. En als ik dan ook nog slaag, is het helemaal feest! Wat vind je van mijn oogst van zaterdag?

Ik moet toegeven: in het gezellige Zeeheldenkwartier in Den Haag is het eigenlijk altijd wel raak. Ik kan er nooit met gesloten portemonnee doorheen lopen. Ook de echte eetwinkeltjes zijn er zo uitdagend dat het onmogelijk is om er niet naar binnen te gaan.

Snoeptomaatjes met de vormen en kleuren van kersen, pruimen, peren, kruisbessen en druiven

Bij de groenteboer op de hoek van de Piet Heinstraat lagen zaterdag de mooiste tomaten naar me te lonken; allemaal verschillende soorten. Van dikke coeurs de boeuf tot piepkleine groengele cherrytomaatjes. 

En ook al liep ik al te sjouwen met de spulletjes van de foto hierboven, toch trokken de tomaten me naar binnen.

Voordat ik het wist stond ik met een zakje in mijn handen mini-tomaatjes op te scheppen. Ik voelde me als een klein kind in een snoepwinkel! 

Er waren tomaatjes bij die ik nog nooit had gezien en geproefd. Sommige soorten kon je eigenlijk niet eens meer cherrytomaatjes noemen. Ze zagen er meer uit als heel andere soorten fruit. Zo waren er knalgele peertomaatjes, donkerpaarse blauwedruiftomaatjes, piepkleine limoengroene kruisbestomaatjes en vuurrode mini-pruimtomaatjes.

Eenmaal thuis heb ik eerst alle soorten puur geproefd. 

Ze bleken allemaal weer een beetje anders te smaken. De ene tomaat was wat zoeter, de ander wat kruidiger en frisser. 

Ook de structuren verschilden enorm. De gele peertomaatjes waren zacht, terwijl de kruisbestomaatjes met hun knapperige velletjes ontploften in je mond als je je tanden erin zette en dan heel sappig bleken. Over smaakexplosies gesproken…

Salade met cherrytomaatjes, souvlaki en in de oven geroosterde krieltjes

Na het proeven dook ik mijn voorraadkast in om te zoeken naar ingrediënten om met de fruitige tomaatjes een salade samen te stellen. Uiteindelijk koos ik voor een combi met gemarineerde artisjokkenharten, zwarte olijven en een ruime hoeveelheid verse kruiden (zie het recept hieronder).

Ik legde wat souvlaki’s op de grill en in de oven stond een kilootje krielaardappeltjes krokant te bakken. Alles bij elkaar werd het een maaltijd om een blog over te schrijven. Bij dezen dus!

Salade van cherrytomaatjes, artisjokkenharten, zwarte olijven en verse kruiden

Ingrediënten voor een bijgerecht voor 4 personen, een tapa of een mediterraan share-gerecht:

• 5 ons rijpe cherrytomaatjes (liefst verschillende soorten)
• 2 ons in olie gemarineerde artisjokkenharten (kant-en-klaar)
• 150 gram milde zwarte olijven zonder pit
• ±6 eetlepels extra vergine olijfolie
• ±3 eetlepels witte balsamicoazijn
• de blaadjes van een bosje basilicum
• een bosje bieslook
• zout en versgemalen zwarte peper

Bereiding:

1. Snijd de cherrytomaatjes in kwartjes of halveer ze (afhankelijk van de soort tomaatjes).
2. Snijd de artisjokkenharten grof in stukken.
3. Knip de bieslook in ringetjes.
4. Leg alle groenten in een mooie schaal.
5. Maak de salade op smaak met de olijfolie, de balsamicoazijn, zout en versgemalen zwarte peper. Proef en voeg eventueel nog wat meer van (één van) de smaakmakers toe.
6. Garneer de salade met de basilicumblaadjes en de bieslookringetjes. Serveer meteen.

Tip:

Maak je deze salade in de winter, dan kan het wel eens voorkomen dat de tomaatjes niet zo zoet en smaakvol zijn als je dat zou willen. Je kunt de salade dan heel makkelijk oppiepen door er een theelepeltje poedersuiker doorheen te scheppen.

Nu de temperaturen weer beginnen te stijgen, ga ik steeds vaker voor een brooddagje. Geen warme maaltijd dus.

Lui? Ja, best wel een beetje…
Saai? Nee, absoluut niet!!
Want met brood kun je oneindig variëren.
Bovendien zijn sommige boterhammen of broodjes echt gigantisch lekker; die zou je wel elke dag willen eten!
En dat is dan wel weer saai, maar wel lekker…

Voor de speltboterhammetjes van gisteren hoefde ik alleen maar even snel naar mijn biologische supermarkt te lopen. Voor een onsje pastrami, een zakje gemengde sla, wat verse kruiden en het brood, waar ik sinds kort verslaafd aan ben: het speltbrood met zonnebloempitten van Marqt. Een blikje tonijn, mayo en kappertjes heb ik altijd wel in huis.

Binnen een halfuur, inclusief het inkopen doen en het aanmaken van de sla, stond mijn avondmaaltijd op tafel!

Tip: morgen post ik nog zo’n lekker broodrecept. Wat dacht je van dinerbroodjes met kruidenomelet en krokant gebakken Zeeuws spek?

Speltboterhammetjes met pastrami en tonijnsalade

Ingrediënten voor 6 stuks (2 personen):

Voor de boterhammetjes:

• 6 niet te dikke sneetjes speltbrood met zonnebloempitten
• 100 gram pastrami in plakjes
• mayonaise of halvanaise

Voor de tonijnsalade:

• 1 blik tonijn in zonnebloemolie (uitgelekt)
• 3 (afgestreken) eetlepels mayonaise of halvanaise
• 4 theelepels kappertjes
• 1 eetlepel in ringetjes geknipte bieslook
• versgemalen zwarte peper naar smaak

Bereiding:

1. Maak eerst de tonijnsalade. Prak daartoe de tonijn fijn samen met mayonaise. Kom niet in de verleiding om meer mayonaise toe te voegen: de tonijnsalade mag best stevig van structuur en smaak zijn.
2. Hak de kappertjes grof en voeg ze samen met de bieslook en de peper toe aan de tonijnmayonaise. Vermeng het geheel. Tot zover kun je dit gerecht ruim van tevoren voorbereiden (zelfs een dag van tevoren; dat kan handig zijn). Bewaar de tonijnsalade afgedekt in de koelkast.
3. Besmeer 3 van de sneetjes brood met een klein beetje mayonaise. De mayonaise moet net voldoende zijn om de sandwiches straks niet uit elkaar te laten vallen.
4. Beleg de sneetjes met een royale portie pastrami.
5. Verdeel de tonijnsalade over de pastrami.
6. Dek de boterhammetjes af met de 3 resterende sneetjes brood.
7. Snijd de sandwiches elk in 2 stukken. Gebruik hiervoor bij voorkeur een scherp mes zonder karteltjes. Veeg tijdens het snijden het mes af en toe af met een stukje keukenpapier, zodat de snijvlakken van de boterhammetjes mooi ‘schoon’ blijven.

Tips:

1. Je kunt deze boterhammetjes meteen serveren, maar je kunt ze ook nog een paar uur bewaren. Leg ze dan op een schaal en dek deze af met huishoudfolie. Plaats de schaal in de koelkast. Geheimpje: misschien zijn de boterhammetjes koud wel het allerlekkerst!
2. Uiteraard kun je deze sandwiches ook maken van andere soorten brood. Kies wel altijd voor een broodsoort met veel smaak, zoals desembrood of boerenbruinbrood. Snijd de korstjes er niet vanaf: zo behouden de boterhammetjes hun rustieke karakter.
3. Deze sandwiches zijn ook lekker als je de runderpastrami vervangt door kalfspastrami of gebraden kalfsfricandeau, al zorgt de runderpastrami door zijn relatief sterke smaak voor de beste balans met de smaakvolle tonijnsalade. 
4. Om de maaltijd compleet te maken, serveerde ik er een groene salade met verse tuinkruiden bij. Vermeng hiertoe een zakje gemengde sla met een ruime hoeveelheid grof gehakte kruiden als platte peterselie, bieslook en basilicum. Maak de sla heel simpel aan met zout, versgemalen zwarte peper, citroensap en een goede extra vergine olijfolie. Het zijn vooral de kruiden, die de smaak geven aan deze salade!
5. Serveer de boterhammetjes met pastrami en tonijnsalade ook eens tijdens een picknick of bij een high tea! Of tijdens een combi van beide: een high tea in het park! Snijd de sandwiches voor een high tea wel even in wat kleinere stukken. Om de maaltijd compleet te maken, serveerde ik er een groene salade met verse tuinkruiden bij. Vermeng hiertoe een zakje gemengde sla met een ruime hoeveelheid grof gehakte kruiden als platte peterselie, bieslook en basilicum. Maak de sla heel simpel aan met zout, versgemalen zwarte peper, citroensap en een goede extra vergine olijfolie. Het zijn vooral de kruiden, die de smaak geven aan deze salade!

Dadel-pindaspread met geroosterd pitabrood

Verrassend deze mediterrane appetizer van fijngemalen dadels en pinda's! Verrukkelijk op licht geroosterd pitabrood!

Vorige week aten we in restaurant ‘Lieverd’ in Scheveningen. Ik heb niet persoonlijk kennisgemaakt met de chef, maar voor mij stond al snel vast dat de ‘lieverd’, waar het restaurant naar vernoemd is, degene moet zijn die de scepter zwaait in de keuken! Hij/zij kookt met veel passie en creëert mooie, stoere gerechten met volle smaken, waarbij hij gewone alledaagse ingrediënten op fantasierijke wijze combineert. Geen obligate laffe liflafjes hier!

Het concept van ‘Lieverd’ is eenvoudig: het voorgerecht bestaat altijd uit een proeverij van drie kleine gerechtjes, daarna volgt naar keuze een vlees-, vis- of vegetarisch hoofdgerecht. Daarnaast is er  een extra vleesgerecht van de dag. Als dessert kun je kiezen uit een kaasplankje of een zoet dessert. En dat alles voor een vaste menuprijs. Elke twee weken verandert het menu compleet, zodat er altijd weer wat nieuws te ontdekken valt. Op de website vind je steeds de kaarten voor het dan geldende menu en dat voor de volgende twee weken. Apart detail: je kunt hier een ‘Bob-wijnarrangement’ bestellen. Dat bestaat uit halve glaasjes, zodat de ‘Bob’ gewoon mee kan doen!

Bij binnenkomst voelden wij ons meteen welkom. Het interieur is rustig gehouden met veel wit en naturel in een stijl die huiselijk aandoet. Doordat de ruimte vrij klein is, krijg je de indruk dat je een woonkamer binnenloopt. Het restaurant is gezellig verlicht met kaarsjes terwijl er tegelijkertijd op cruciale plekken spotjes opgenomen zijn in het plafond, zodat je de menukaart goed kunt lezen.

En die menukaart is het lezen waard. De gastvrije, goedlachse gastvrouw maakte er ons meteen wegwijs in. Nadat we besteld hadden, verraste ze ons met een amuse, een rodebietencarpaccio, en een broodmandje met twee dips. Ook zij straalde liefde voor eten uit; het kostte ons niet veel moeite om haar het stap-voor-stap recept te ontfutselen voor de dadel-pindaspread, die we zo lekker vonden. Het klonk alsof ze hem die middag zelf nog had staan maken!

Tijdens het voorgerecht werden de Duitse roots van ‘Lieverd’ duidelijk. Het kopje groentebouillon met backerbsen en maultaschen (een soort Duitse ravioli), gevuld met perfect gekruid kalfsgehakt, was bijzonder smaakvol. Verder was er een bladerdeeghapje met gerookte forel dat verrassend werd gecombineerd met frisse, lobbig geklopte preiselbeerroom.

Ook het hoofdgerecht was onvervalst Duits: dikke plakken sappig en mals varkensgebraad geserveerd met een lichtzoete biersaus, zachte lang gestoofde zuurkool met spekjes en semmelknödel (een soort broodballetjes). Genieten!

Bij het kaasplankje viel vooral het bijgerecht op. Dat was een geleitje, dat de gastvrouw als volgt omschreef: “Het smaakt zoals rozenblaadjes ruiken”. En dat klopte helemaal! Een goed glas port maakte het geheel af.

Als afsluiter was er cappuccino met een speciaal lieverd-koekje, een hartvormig shortbread-koekje met een lieverd-tekstje. Leuk!

Mijn conclusie: ben je op zoek naar (h)eerlijke gerechten en een sfeer alsof je bij goede vrienden thuis eet, denk dan eens aan ‘Lieverd’! Wel van tevoren reserveren!

Ik kon het niet laten om de dadel-pindaspread, waar we de maaltijd mee begonnen, thuis een keer na te maken. De instructies van onze gastvrouw bleken voor 100% te kloppen. Het gerechtje is perfect in zijn eenvoud, maar je moet het maar bedenken. Ik serveerde de spread met licht geroosterd pitabrood om het mediterrane karakter nog eens extra te benadrukken. Hieronder het recept. Veel plezier ermee!

Dadel-pindaspread met geroosterd pitabrood

 

Ingrediënten:

• 100 gram dadels
• water
• 100 gram gezouten pinda’s
• 2 à 3 eetlepels extra vergine olijfolie (naar smaak)
• een klein teentje knoflook uit de pers
• versgemalen zwarte peper en eventueel nog een beetje zout
• pitabrood

Bereiding:

1. Leg de dadels in een kommetje en schenk er zo veel water bij dat ze helemaal onderstaan. Dek het schaaltje af en zet het in de koelkast. Laat zo de dadels een nachtje weken.
2. Neem de dadels uit het water (het water wordt verder niet gebruikt) en doe ze samen met de pinda’s, de olijfolie en de knoflook in de foodprocessor. Vermaal het geheel met behulp van de pulsknop totdat er een vrij grove massa ontstaat. Er moeten nog wat kleine stukjes pinda in de spread zitten.
3. Schraap de spread uit de foodprocessor en roer er 1 à 2 eetlepels koud water doorheen, zodat de pasta lekker smeuïg wordt. Voeg peper naar smaak toe.
4. Proef even goed en bepaal of er voldoende zout in zit; dat hangt af van de hoeveelheid zout die er oorspronkelijk in de pinda’s zat.
5. Verhit een grillpan tot zeer heet.
6. Bevochtig het pitabrood met wat water (als je afbakpitabroodjes gebruikt, hoef je deze niet eerst af te bakken in de oven). Rooster de broodjes kort in de grillpan totdat ze krokant zijn aan de buitenkant en toch nog een beetje soepel aanvoelen. Ze moeten opbollen en mooie grillstrepen vertonen.
7. Waarschijnlijk moet je in porties werken, omdat niet al het brood in één keer in de grillpan past. Bewaar de broodjes die klaar zijn dan onder een theedoek, zodat ze niet kunnen uitdrogen.
8. Scheur het brood in stukken en serveer het meteen. Besmeer het pas aan tafel met de dadel-pindaspread. 

Tips:

1. Je kunt het brood ook grillen op de barbecue. Heerlijk!
2. Eigenlijk bak ik pitabroodjes nooit af in de oven. In de grillpan of op de barbecue worden ze veel lekkerder!
3. Je kunt de dadel-pindaspread een paar dagen in de koelkast bewaren, mits je hem goed afdekt.

Huisgemaakte goulash van Black Angus-sukadelappen

Vandaag wil ik graag de sukadelap in het zonnetje zetten en dan met name de sukadelap van het Black Angus-rund.

Ik denk dat iedere thuiskok wel graag kookt met sukadelappen. 

Het dunne peesje dat door het midden van de lapjes loopt, wordt na het stoven zo lekker zacht, smeuïg en gelei-achtig. Heerlijk! 

Wist je trouwens dat de naam van het lapje van dat peesje is afgeleid? 

Het glimmende, half doorzichtige reepje in het gare vlees ziet er namelijk uit als sukade.

De koning onder de sukadelappen is ongetwijfeld die van het Black Angus-rund. 

Waarom? Omdat het vlees van deze stoere zwarte koeien net iets meer vet bevat. 

Niet in de vorm van drillerige randjes, maar door het vlees heen. Black Angus-vlees is mooi gemarmerd, zoals dat heet. Als je een Black Angus-sukadelap zachtjes stooft, smelten al die kleine vetadertjes. 

Van binnen uit wordt het vlees daardoor verrukkelijk sappig en zacht, bijna romig. Als je gerecht klaar is, smelt het vlees op je tong, terwijl het toch nog niet in draadjes uit elkaar valt!

Ik prijs me gelukkig dat ik elke dag gewoon bij mijn eigen buurtslager, Slagerij Offers & Offers, terecht kan voor dit zalige stukje vlees. Ik kook er dus vaak mee. 

Het onderstaande recept voor goulash is een echte aanrader. 

Het gerecht is verrassend kruidig door het gebruik van kummelzaadjes, marjolein, verschillende soorten paprikapoeder en citroenschil. De reepjes puntpaprika maken het geheel lekker fris. 

Geef er in de oven geroosterde aardappeltjes bij (bak de aardappeltjes deze keer zonder kummel; anders zou het te veel van het goede zijn).

Er staan nog meer recepten met Black Angus-sukade op mijn blog! 

Ik wil de liefhebbers van de Limburgse specialiteit ‘zuurvlees’ zelfs waarschuwen: als je dit stoofpotje (met rode wijn, azijn en ontbijtkoek!) eenmaal gemaakt hebt met Black Angus-sukade, wil je nooit meer anders.

Ook in de zomer misstaat een zacht sukadelapje niet. Maak maar eens Italiaanse sukadelapjes met een zomerse tomatensaus en je begrijpt wat ik bedoel!

Zó maak je zelf de allerlekkerste goulash van Black Angus-sukadelappen

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 5 personen:

• 1200 gram Black Angus-sukadelappen
• 600 gram uien
• plantaardige margarine
• 2,5 eetlepel mild paprikapoeder
• ½ theelepel pikant paprikapoeder
• ¼ theelepel pimentón (Spaans gerookt paprikapoeder)
• 1 groot blikje tomatenpuree
• 2 teentjes knoflook uit de pers
• 3 theelepels marjolein
• 1,5 theelepel kummel- of karwijzaadjes
• de geraspte schil van een citroen
• ± ½ liter heet water
• 1 pot geroosterde rode puntpaprika’s
• 1 pot geroosterde gele puntpaprika’s
• zout, versgemalen zwarte peper
• eventueel een bosje platte peterselie

Bereiding:

1. Snipper de uien grof.
2. Verhit de margarine in een braadpan en fruit hierin de uien op een laag pitje totdat ze glazig zien.
3. Bak de 3 soorten paprikapoeder op het laatst met de uien mee. Het is essentieel, dat het paprikapoeder redelijk heet wordt, maar het mag niet verbranden, want dan wordt het gerecht bitter.
4. Meng de tomatenpuree door de uien.
5. Snijd het vlees in grote dobbelstenen en voeg het samen met de knoflook, de kummel, de marjolein, wat zout en peper en de geraspte citroenschil toe aan de uien. Schep het geheel goed om. Het vlees moet goed heet worden, maar het mag niet bakken.
6. Voeg uiteindelijk het water toe.
7. Breng de stoofpot aan de kook en laat het vlees zo lang sudderen, totdat het supermals is, maar niet uit elkaar valt (minimaal enkele uren).
8. Snijd de paprika’s in reepjes. Voeg deze een halfuur voordat het vlees klaar is toe aan de stoofpot.
9. Proef de goulash en voeg eventueel nog wat zout en versgemalen zwarte peper toe.

Tips:

1. Kun je geen Black Angus-sukadelappen vinden, koop dan andere mooi dooraderde sukadelappen. Hoe beter het vlees dooraderd is met vet, hoe malser de goulash wordt!
2. Garneer het gerecht eventueel met wat grof gehakte platte peterselie. Dat ziet er prachtig uit!
3. Dit gerecht is heel goed in te vriezen.