Een high tea sandwich met luxe beleg, een ciabattabroodje met een anders-dan-anders-hamburger, een wrap met veel verse groenten/vis/kip/vlees en een pittig sausje, een snee desembrood met een zelfgedraaide bal gehakt, een clubsandwich, een bagel met een extravagante vulling, een huisgemaakt worstenbroodje of saucijzenbroodje... 

In ons gezin noemen we dat soort traktaties 'verwenbroodjes'! 

Ik heb er tientallen recepten voor. Je vindt ze overal op mijn blog! En er komen er steeds meer bij. Neem nu het recept van vandaag. 

Een verse, zelfgebakken focaccia met kruidig gemarineerde reepjes kipfilet, rucola, basilicum en wat snippers pittige chilipeper.  

Als dat geen verwennerij is?! 

Heerlijk bij een lunch/brunch of als een lichte avondmaaltijd! Wanneer ga jij hiermee je huisgenoten verrassen?

Zelfgebakken focaccia met kruidig gemarineerde reepjes kipfilet, rucola en basilicum

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 3 personen of een lunchgerecht voor 4 personen:

Voor de focaccia:

• 6 gram instant gist
• ±150 ml lauw water
• 1 theelepel suiker
• 250 gram broodbloem (kies voor bloem van een harde tarwesoort, niet voor standaard patentbloem uit de supermarkt; koop deze bloem bij een bakker die zelf bakt, een natuurvoedingswinkel, een molen of online)
• 5 gram zout
• 2 eetlepels olijfolie
• een beetje olijfolie voor het invetten van de bakplaat
• extra vergine olijfolie voor het bestrijken van het brood

Voor de gemarineerde kipfilet:

• 6 ons kipfilet
• 2,5 theelepel gedroogde tijm
• 2,5 theelepel gedroogde basilicum
• 2 theelepels gedroogde rozemarijn
• 2 theelepels gedroogde marjolein
• 1 theelepel gedroogde oregano
• 1/2 theelepel gedroogde salie
• 1/2 theelepel gedroogde dragon
• 3 eetlepels olijfolie
• 10 eetlepels versgeperst citroensap (het sap van 2 à 3 citroenen)
• zout en versgemalen zwarte peper (naar smaak)
• 1 teentje knoflook uit de pers (optioneel)
• 2 eetlepels olijfolie om de kipreepjes in te braden

Voor de garnering:

• 1 Spaanse peper
• enkele eetlepels mayonaise van een goede kwaliteit (bijvoorbeeld zelfgemaakt)
• ±100 gram rucola (meer mag ook!)
• een flinke hand met verse basilicumblaadjes

Bereiding:

1. Roer de gist samen met de suiker en de helft van het water in een schaaltje. Zorg ervoor dat zowel de gist als de suiker goed opgelost zijn. Na enkele minuten beginnen zich belletjes te vormen bovenop het gistmengsel.
2. Stort de bloem op het werkvlak en maak een kuiltje in het midden. Schenk het gistmengsel in het kuiltje, roer er een beetje meel doorheen en laat het zetsel, zoals dat heet, even staan, totdat er zich nog meer belletjes beginnen te vormen. 
3. Vervolgens ga je vanuit het midden steeds meer bloem toevoegen aan het zetsel. Is het mengsel bijna helemaal droog, voeg dan nog een beetje water toe evenals het zout en de 2 eetlepels olijfolie. Ga verder met het incorporeren van het meel. 
4. Uiteindelijk krijg je een min of meer coherente bal, die je kunt gaan kneden. Voeg zo nodig nog wat water toe. Na ongeveer 10 à 15 minuten intensief kneden heb je een soepel, elastisch deeg, dat precies zoveel vocht bevat, dat het nét niet aan je handen en aan het werkvlak blijft vastplakken.
5. Maak een mooi bolletje van het deeg. De eerste rijsperiode is aangebroken. Zoek een warme plek uit voor de rijs. Sommige ovens hebben een rijsstand; dan is de keus makkelijk. Je kunt ook de oven heel even aanzetten totdat hij een temperatuur heeft van maximaal 35°C. Bekleed een bakplaat met een theedoek (gewassen zonder wasverzachter) en leg het bolletje deeg erop. Dek het bolletje af met de doek. Als je je brood zo laat rijzen, dus onder relatief warme omstandigheden, dan neemt de volumeverdubbeling van het deeg - daar ben je op uit - niet veel langer dan een halfuur tijd in beslag.
6. Snijd ondertussen de kipfilets elk in 4 à 5 reepjes. Roer een marinade van alle ingrediënten vanaf de tijm tot en met de knoflook (of de peper als je liever geen knoflook gebruikt). Leg de kipreepjes in de marinade en zet de kom afgedekt in de koelkast.
7. Vet een bakplaat in met olijfolie.
8. Sla de gerezen deegbol plat en vorm hem grof met de hand tot een dikke 'pizza'. Leg hem op de bakplaat. Deze focaccia mag iets dunner worden dan je normaal gewend bent; je snijdt hem straks niet open om hem te beleggen; je legt het beleg erbovenop.
9. Bestrijk het deeg met olijfolie en laat het ongeveer 3 kwartier rijzen op een warme, tochtvrije plaats; bijvoorbeeld weer in de lichtverwarmde oven.
10. Druk dan op sommige plekken met de vingers wat deuken in het deeg voor een authentiek uiterlijk. Laat het deeg nog een kwartier rijzen. 
11. Verwarm ondertussen de oven voor tot 210°C (oven met boven- en onderwarmte) of 190°C (heteluchtoven). Laat tijdens het voorverwarmen van de oven het deeg verder rijzen buiten de oven. 
12. Neem de schaal met kipfilet uit de koelkast om het vlees op kamertemperatuur te laten komen.
13. Bak de focaccia in ongeveer een kwartier gaar en goudbruin. Leg hem op een rooster. 
14. Bestrijk het brood weer met een beetje olijfolie; terwijl het nog warm is.
15. Verhit een paar eetlepels olijfolie in een hete koekenpan. Braad hierin de kipfiletreepjes goudbruin en gaar. Dat duurt een kleine 10 minuten.
16. Verwijder de zaadlijsten met de pitjes uit de Spaanse peper. Snipper het vruchtvlees fijn.
17. Snijd elk gebraden reepje kipfilet diagonaal in plakjes.
18. Bestrijk het inmiddels een beetje afgekoelde brood met mayonaise.
19. Beleg het brood met de kip. Verdeel de rucola, de basilicum en de pepersnippers over de focaccia. Serveer meteen.

Tips:

1. Heb je een staande mixer met kneedhaken? Dan kun je die ook het kneedwerk voor je laten doen. Maak dan eerst het zetsel in de deegkom, voeg de bloem en de rest van de ingrediënten toe en kneed het deeg ongeveer 10 minuten. Kneed je deeg de laatste paar minuten met de hand, zodat je goed kunt voelen of het elastisch genoeg is. 
2. Je kunt de focaccia eventueel een paar uur voor de maaltijd al bakken. Ideaal als je gasten krijgt!
3. Je kunt ook je kip al eerder marineren; daar wordt hij alleen maar lekkerder van!
4. Is het barbecueweer? Gril je kipreepjes dan op de barbecue!
5. In plaats van gewone mayonaise zou je ook kunnen kiezen voor chimichurrimayonaise, een mengsel van mayonaise en zelfgemaakte Argentijnse chimichurri (salsa). Heerlijk! 
6. Nog nooit eerder brood gebakken? Dan komen de broodbaktips in één van mijn eerdere blogs (voor roomboter-dinerbroodjes) misschien van pas. Een aanrader!
7. Serveer je focaccia met gemarineerde kip ook eens als tapa of als hartig hapje bij je high tea. Snijd hem dan in dunne punten. 
8. Ik bak vaak een verse focaccia voor de lunch of voor het avondeten. Het brood smaakt heerlijk bij allerlei soorten soep of salades. Of we beleggen het brood met gerookte zalm, citroenmayonaise, olijven en rucola. Fantastisch! Het recept vind je elders op mijn blog.

Zelfgebakken pizza met venkelworst, rode ui en rucola: zet Italië op de kaart!

Ken jij de bordspellen uit de serie Ticket to Ride? Ik moet bekennen dat wij er sinds een paar maanden misschien wel een beetje verslaafd aan zijn...

In Ticket to Ride gaat het erom met treintjes routes te leggen op een (echt prachtig vormgegeven!) speelbord met een landkaart. Tijdens het spel trekt elke speler - geheime - bestemmingskaartjes, de tickets, waar op staat welke routes voltooid moeten worden om extra punten te scoren. De spelregels zijn heel eenvoudig, maar bieden tegelijkertijd voldoende diepgang. Om Ticket to Ride te winnen moet je niet alleen strategisch te werk gaan en je spel goed plannen; je hebt ook een tikkeltje geluk nodig! Precies de juiste mix!

Oorspronkelijk was er maar één Ticket to Ride-spel; met treintjes die de VS doorkruisten. Maar hoe populairder het spel werd, hoe meer spellen erbij kwamen. Zo kun je nu aan je keukentafel rondreizen door o.a. Europa, India, Afrika, Zwitserland, Scandinavië, Frankrijk en zelfs Nederland en Amsterdam! 

Niet alleen de bestemmingen verschillen per spel, ook de spelregels variëren: elk landenspel heeft weer zijn eigen uitdagingen. En zo raak je dus nooit uitgespeeld...

Recent kregen we van onze dochter de nieuwste combidoos cadeau. Aan de ene zijde van het speelbord staat de kaart van Japan en aan de andere die van Italië. 

Afgelopen weekend was als eerste Italië aan de beurt. Het bleek een geweldige variant! Voor de kenners: een aanrader! 

We maakten van onze zondag meteen een echte Italië-themadag! Bij het ontbijt aten we een heerlijke bresaolasandwich, tijdens het spel dronken we een kopje Italiaanse tomatenbouillon met olijven en voor het avondeten trakteerden we onszelf op een krokante versgebakken pizza belegd met venkelworst, gebakken rode ui en een handje rucola.

Denk jij nou: zo'n Italiaanse spelletjesdag willen wij ook wel? 

Dat kan! De spellen zijn overal online verkrijgbaar. En die homemade pizza? Hieronder vind je het recept!   

Overigens kun je vast al wel raden wat we volgend weekend gaan eten: sushi!

PS Ik heb geen aandelen in Ticket to Ride. Helaas! 😉

Zelfgebakken pizza met venkelworst, rode ui en rucola

Ingrediënten voor 2 pizza's (samen voldoende voor 2 à 3 personen):

Voor het pizzadeeg:

• 5 gram instant gist
• ±1,5 dl lauw water
• 1 theelepel suiker
• 250 gram pizzabloem of broodbloem (geen standaard patentbloem uit de supermarkt; zie tip onder het recept)
• 5 gram zout
• 1 eetlepel olijfolie
• een beetje bloem of semolina (griesmeel) voor het bestuiven van het werkvlak en de pizzaschep (zie tip onder het recept)

Voor de pizzasaus:

• 1 blik tomaten (hele gepelde tomaten of tomatenstukjes)
• 2 theelepels gedroogde oregano
• eventueel ±1 theelepel poedersuiker, afhankelijk van de zuurgraad van de tomaten
• zout en versgemalen zwarte peper naar smaak
• 1 à 2 eetlepels olijfolie

Voor het beleg:

• 2 eetlepels olijfolie
• ±220 gram verse varkensworstjes met venkelzaad (ik gebruik altijd de worstjes van Brandt en Levie, maar andere worstjes zijn ook goed)
• 2 rode uien
• 150 gram pizzakaas
• versgemalen zwarte peper
• ±100 gram rucola

Extra nodig:

• een pizzasteen
• een pizzaschep

Bereiding:

1. Het is het makkelijkst om je pizzadeeg te maken met een staande mixer met kneedhaken. Vermeng dan in de beslagkom de gist, 1 dl water en de suiker. De suiker moet goed opgelost zijn. Laat dit mengsel een paar minuten staan.
2. Vervolgens voeg je de bloem eraan toe. En dan pas het zout, de olijfolie en het overgrote deel van het resterende water.
3. Kneed je deeg ±10 minuten met de kneedhaak. Is het te droog? Schenk er nog wat water bij. 
4. Kneed het deeg de laatste paar minuten met de hand. Zo kun je goed voelen of het deeg elastisch en vochtig genoeg is. Goed pizzadeeg kun je makkelijk oprekken zonder dat het kapot scheurt. Het deeg moet zo vochtig zijn dat het net niet aan je handen blijft plakken.
5. Heb je geen staande mixer, leg je bloem dan op het aanrecht. Maak in het midden een kuiltje. Hierin mag de gist, 1 dl water en de suiker. Vermeng de gist, het water en de suiker goed. Wacht een paar minuten. Strooi het zout op de buitenrand van de bloem. Werk de bloem door het gistmengsel en voeg ondertussen ook de olie en het overgrote deel van de rest van het water toe. Kneed het deeg totdat het elastisch aanvoelt. Voeg eventueel extra water toe. 
6. Verdeel het deeg in twee porties en maak van elk stukje een mooi bolletje. Leg de bolletjes op een bakplaat en dek ze af met een schone theedoek (gewassen zonder wasverzachter). Heb je een grote plastic doos, dan kun je ook die gebruiken voor het rijzen; sluit de doos af tijdens het rijzen.
7. Laat het deeg op een warme plaats 1 à 1,5 uur rijzen. Je pizzadeeg is voldoende gerezen als het in volume verdubbeld is. 
8. Maak ondertussen de pizzasaus. Pureer de tomaten in een foodprocessor of blender.
9. Daarna mogen alle ingrediënten tot en met het zout in een pan samen met de gepureerde tomaten. Verwarm je tomatensaus en laat hem gedurende 5 à 10 minuten een beetje inkoken. Draai het vuur uit en maak je pizzasaus helemaal af door er wat zwarte peper en een flinke scheut olijfolie doorheen te roeren. Laat de saus afkoelen.
10. Verhit voor het beleg wat olijfolie in een koekenpan. Verwijder de velletjes van je venkelworstjes. Pluk de worstvulling in stukjes uit elkaar en bak die zachtjes aan in de olie. Bak het vlees niet bruin maar wel gaar. Dat duurt maar een paar minuten. Schep de stukjes vlees uit de pan.
11. Snijd de uien in dunne halve ringen. Fruit deze zachtjes in de resterende olie. Ook de uien mogen niet te veel bruinen. Na ongeveer 5 minuten zijn ze goed. Schep de uien uit de pan.
12. Het is belangrijk om je oven én je pizzasteen goed voor te verwarmen. Begin hiermee minstens een halfuur voordat je je eerste pizza gaat bakken; lees voor de exacte tijd de gebruiksaanwijzing van je pizzasteen. Leg de pizzasteen op een rooster in de oven. Zet dan je oven aan op de maximale stand. Bij veel ovens is dat tegenwoordig 275 of 300°C. 
13. Bestuif je werkvlak met een beetje bloem of semolina. Neem een gerezen bolletje deeg en vorm hier met de hand een mooi ronde pizzabodem van, dun in het midden en wat dikker aan de randen. In dit filmpje zie je hoe je dat het beste kunt doen. Tip: maak je pizza niet groter dan je pizzaschep/pizzasteen.
14. Bestuif je pizzaschep met een beetje bloem of semolina en leg de pizzabodem erop. Schud een paar keer horizontaal heen en weer met je schep om te voelen of de bodem mooi los ligt.
15. Beleg je pizzabodem achtereenvolgens met de tomatensaus, de kaas, de uienringen en de worststukjes. Gebruik van alles de helft. 
16. Open de ovendeur en laat je pizza op de pizzasteen glijden. Maak daarbij horizontale bewegingen met je pizzaschep; dan gaat het allemaal heel vloeiend.
17. Bak je pizza in ongeveer 5 minuten goudbruin en krokant. Het kan iets langer duren als je oven een lagere maximumstand heeft. Schep de pizza van de pizzasteen op een plank of een bord. 
18. Zorg ervoor dat je ondertussen de tweede pizza hebt klaarliggen op je pizzaschep, zodat je die er meteen achteraan kunt bakken.
19. Maal wat zwarte peper over je pizza's en bestrooi ze met rucola. Wij vinden het erg lekker om behoorlijk wat meer rucola te gebruiken dan op de foto, maar met al die rucola zou je de rest van het beleg niet meer kunnen zien. 😉
20. Serveer je pizza's meteen. 

Tips:

1. Koop voor dit gistgebak bij voorkeur geen standaard patentbloem uit de supermarkt, maar speciale pizzabloem of broodbloem. Die geeft een veel beter resultaat. Broodbloem is tegenwoordig te koop in een aantal supermarkten. Internet biedt ook altijd uitkomst!
2. Gebruik liever geen verse buffelmozzarella: die bevat te veel vocht.
3. Wil je meer tips over het maken van gistdeeg? Ga dan naar mijn blog over roomboter-dinerbroodjes!
4. Eet je vaker pizza's? Maak dan in één keer een grote portie pizzasaus en vries die in kleine bakjes in. Supermakkelijk!
5. Natuurlijk kun je ook voor ander beleg kiezen. Zorg er wel voor dat je je pizza niet belegt met te veel en/of te vochtig beleg. Dan is hij moeilijk van de pizzaschep af te schuiven en bovendien wordt de bodem minder krokant.
6. Semolina heeft een grovere structuur dan bloem en daardoor is het makkelijker je pizza op de pizzasteen te schuiven als je semolina gebruikt. Je moet wel houden van de kleine korreltjes aan de onderkant van je pizzabodem. 
7. Op mijn blog vind je ook een fantastisch recept voor kleine snackpizzaatjes (in de vorm van kerstboompjes, maar je kunt ze ook een andere vorm geven)! 

Kersttip: kerstboompizzaatjes met kruidig gehakt!

Geef je een kerstborrel?

Organiseer je een kerstbrunch?

Zoek je naar een kersthapje om je kinderen op te (laten) trakteren?

Wil je op oudejaarsavond iets speciaals serveren?

Denk eens aan kerstboompizzaatjes!

Wij maken deze kleine pizzaatjes in kerstboomvorm al jaren. En we beleggen ze steevast met pittig gekruid gehakt.

Ze zijn heerlijk vers uit de oven, maar misschien zijn ze nog wel lekkerder als ze eenmaal afgekoeld zijn. Superhandig dus, want je kunt ze maken precies wanneer het jou uitkomt!

Hieronder leg ik je stap-voor-stap uit hoe je ze maakt. Van vers zelfgemaakt pizzadeeg. Veel plezier met het recept!

Hoe maak je zelf pizzadeeg?

Het klinkt misschien moeilijk, zelf pizzadeeg maken. Maar niets is minder waar!

Voor dit recept heb je de volgende ingrediënten nodig (met mijn uitstekertje is dit voldoende voor ±50 kerstboompizzaatjes):

• 10 gram gedroogde gist
• ±3 dl lauw water
• 1 theelepel suiker
• 500 gram pizzabloem of broodbloem (geen standaard patentbloem uit de supermarkt)
• 10 gram zout
• 2 eetlepels olijfolie
• een beetje extra bloem voor het bestuiven van het werkvlak

En dan ga je aan de slag!

Pizzadeeg maken met een staande mixer

Heb je een staande mixer, vermeng dan in de beslagkom de gist, de helft van het water en de suiker. De suiker moet goed opgelost zijn. Laat dit mengseltje een paar minuten staan.

Vervolgens voeg je de bloem eraan toe. En dan pas het zout, de olijfolie en het overgrote deel van het resterende water.

Kneed je deeg ±10 minuten met de kneedhaak.

Is het te droog? Schenk er nog wat water bij.
Is het te vochtig? Meng een extra lepel bloem mee.

Kneed het deeg de laatste paar minuten met de hand. Zo kun je goed voelen of het deeg elastisch en vochtig genoeg is. Goed pizzadeeg kun je makkelijk oprekken zonder dat het kapot scheurt. En de vochtigheid: het blijft nét niet aan je handen plakken.

Pizzadeeg maken met de hand

Heb je geen staande mixer, leg je bloem dan op het aanrecht. Maak in het midden een kuiltje. Hierin mag de gist, de suiker en ongeveer 1 dl water. Vermeng het geheel goed.

Wacht een paar minuten. Strooi het zout op de buitenrand van de bloem. Werk de bloem door het gistmengsel en voeg ondertussen ook de olie en het overgrote deel van het water toe.

Kneed het deeg totdat het elastisch aanvoelt. Voeg eventueel extra water of extra bloem toe. 

Ook nu geldt: het deeg mag qua vochtigheid nét niet aan de handen blijven plakken.

Pizzadeeg laten rijzen

Maak eerst een bolletje van je deeg. Leg het in een kom, die je afdekt met een vochtige theedoek (gewassen zonder wasverzachter).

Laat het deeg op een warme plaats 1 à 1,5 uur rijzen. Ik zet mijn kom meestal in een oven van ±30°C. 

Na de rijstijd is je deeg flink uitgedijd. Kijk maar op de foto hieronder. 

Pizzadeeg uitrollen voor minipizzaatjes

Een 'gewone' grote pizza vorm je met de hand; overigens pas na een tweede rijs. Op internet kun je diverse filmpjes vinden over de techniek die je hiervoor moet gebruiken.

Maar voor kleine pizzaatjes moet je het deeg uitrollen, meteen na de eerste rijs. Gewoon met de deegroller. 

Het deeg moet vrij dun worden, maar niet zo dun als voor een grote pizza. 

Steek er met een kerstboom-koekjesuitstekertje mooie kerstboompjes uit. Die leg je op een bakplaat die je eerst bestreken hebt met olijfolie. 

En dan ga je je pizzaatjes beleggen! 

Maar laat ik je eerst uitleggen hoe je het beleg voorbereidt. Dat kun je doen tijdens de rijstijd.

Hoe maak je zelf pizzasaus?

Laat ik weer beginnen met de ingrediënten:

• 2 blikken tomaten (hele gepelde tomaten of tomatenstukjes)
• zout
• eventueel een paar theelepels poedersuiker, afhankelijk van de zuurgraad van de tomaten
• 3 theelepels gedroogde oregano
• ½ theelepel gedroogde tijm
• 1 theelepel gedroogde basilicum
• ½ theelepel gedroogde marjolein
• een mespuntje gedroogde salie
• 1 teentje knoflook, uitgeperst
• enkele druppels tabasco
• versgemalen zwarte peper
• een scheutje extra vergine olijfolie

Aan de slag met je pizzasaus!

Begin met het pureren van je tomaten in een foodprocessor of blender.

Daarna mogen alle ingrediënten tot en met de tabasco in een pan samen met de gepureerde tomaten. Voor een 'normale' pizzasaus zou ik alleen maar zout, oregano en eventueel wat suiker toevoegen, maar voor deze kerstboompizzaatjes met gehakt is een gekruide pizzasaus veel lekkerder! Met de tabasco kun je zelf variëren; bepaal zelf maar hoe pikant je je saus wilt. Hou er rekening mee dat je gehakt straks ook nog pikant wordt.

Verwarm je tomatensaus en laat hem gedurende 5 à 10 minuten een beetje inkoken.

Draai het vuur uit en maak je pizzasaus helemaal af door er wat zwarte peper en een flinke scheut olijfolie door te roeren.

Laat je pizzasaus een beetje afkoelen.

Hoe maak je de gehakttopping voor je pizza?

Eerst weer de ingrediëntenlijst:

• 4 ons mager rundergehakt
• 1 eetlepel pure olijfolie
• ½ theelepel pikant paprikapoeder
• 1½ theelepel mild paprikapoeder
• ½ theelepel chilipoeder
• ¼ theelepel cayennepeper
• 1 teentje knoflook, uitgeperst
• 1 eetlepel worcestersaus
• zout
• versgemalen zwarte peper

Aan de slag met je gehakttopping!

Verhit wat olijfolie in een koekenpan en bak hierin het gehakt rul.

Voeg de andere ingrediënten toe om je gehakt op smaak te maken. Laat het gehakt nog 5 minuten zachtjes garen. Je kunt de cayennepeper weglaten als je je gehakt niet al te pikant wilt maken.

Nu mag je kruidige gehakt nog even afkoelen.

Hoe bak je je kerstboompizzaatjes af?

Je hebt nog wat extra ingrediënten nodig om je kerstboompizzaatjes af te maken:

• 3 ons geraspte pizzakaas of geraspte jonge kaas
• een paar theelepels gedroogde oregano
• olijfolie voor het invetten van je bakplaat

Bak je kerstboompizzaatjes en laat het feest beginnen!

Na het uitrollen van het pizzadeeg lagen je pizzaatjes inmiddels al op de bakplaat; tot zover had ik het recept hierboven al beschreven.

Je pizzaatjes mogen nu nog een kwartier een klein beetje rijzen. Dek je bakplaat ondertussen af met een vochtige theedoek.

Verwarm ondertussen de oven (liefst een oven met extra onderwarmte) voor tot 210°C.

Druk dan met je vinger in de lengterichting van elk kerstboompje een klein langwerpig deukje in het deeg. 

Daar mag eerst een 1/2 à 1 theelepeltje pizzasaus in.

En daarna een lepeltje kruidig gehakt.

En dan pas de kaas. Zo valt je gehakt straks niet van je snackpizzaatjes als je ze uit de hand wilt eten. De gesmolten kaas plakt het gehakt als het ware vast.

Tot slot strooi je nog wat oregano over je pizzaatjes.

Dan mogen ze de oven in. Zet de bakplaat op de onderste richel. Bak je kerstboompizzaatjes in 10 à 15 minuten gaar, krokant en goudbruin. 

Schep je pizzaatjes van de bakplaat en serveer ze meteen. Of laat ze afkoelen op een rooster voordat je ze in een schaal legt, die je afgedekt in de koelkast zet. Warm deze pizzaatjes liever niet op. Koud zijn ze echt verrukkelijk! 

Hou er rekening mee dat je meerdere bakplaten achter elkaar moet bakken. Ik gebruik daarom twee bakplaten, die ik om en om vollaad!

Nog een paar aanvullende kerstpizza-tips

1. Serveer de kerstboompizzaatjes op een sfeervolle schaal en steek er (in plaats van dennentakjes) takjes rozemarijn tussen.
2. Dit een gerecht waarbij kinderen makkelijk mee kunnen helpen. Gezellig!  
3. Gebruik liever geen verse buffelmozzarella: die bevat te veel vocht.
4. Heb je geen kerstboom-koekjesuitstekertje, gebruik dan een rond uitstekertje. Je kunt de pizzaatjes dan kerstbalpizzaatjes noemen als je dat wilt. Overigens maak ik de ronde pizzaatjes het hele jaar door; bijvoorbeeld voor een picknick!
5. Koop voor dit gistgebak bij voorkeur geen standaard patentbloem uit de supermarkt, maar speciale pizzabloem of broodbloem. Die geeft een veel beter resultaat. Deze bloem is tegenwoordig te koop in een aantal supermarkten. Internet biedt ook altijd uitkomst!
6. Wil je meer tips over het maken van gistdeeg? Ga dan naar mijn blog over roomboter-dinerbroodjes!
7. Heb je nog wat pizzasaus of pizzagehakt over? Die kun je makkelijk invriezen voor een volgende keer! 
8. Kerst-high tea? Vervang dan één van je soorten sandwiches door deze kerstboompizzaatjes!

Ik wens je gezellige feestdagen!

Feestelijke lentelunch op terras of balkon? 

Ik heb het perfecte recept: een zelfgebakken (iets dunnere) focaccia besmeerd met frisse citroenmayonaise en belegd met malse plakjes gerookte zalm, olijven, rucola en basilicum! 

Hoe ik op het idee kwam voor dit verrukkelijke gerecht? Ik zal je er zometeen alles over vertellen. Maar eerst wil ik een oud kinderspelletje met je spelen...

Feest in de verleden tijd

Daarvoor nodig ik je uit een duik te nemen in je persoonlijke tijdmachine. 

Stel hem in op een verjaardagsfeestje uit je kindertijd. Neem een beetje afstand en kijk goed wat er gebeurt; een beetje met de kennis van nu, zal ik maar zeggen.

Verlegen kinderen

Je ziet een groep verlegen kindjes. Eén voor één druppelen ze binnen. In een voor het doel net iets te kleine huiskamer of achtertuin. 

De moeder van de jarige Job neemt alle cadeautjes in ontvangst. Ze zet ze op de eettafel. Bij de met slingers versierde stoel. 

Allemaal rond de tafel en uitpakken! Daarna is er taart met kaarsjes.

Tot zover is het gebeuren kinderspel voor moeders. Maar dan komt de opdracht tot 'Vermaak'!

Geen kinderspel

Geen sinecure voor een niet tot kleuterleidster of circusclown opgeleide ouder. Je ziet ze allemaal langskomen: de stoelendans, de eierrace, het ballontennis.

Rennen, springen, aanmoedigen, gillen. En spetteren en proesten bij het snoephappen in de bak met water. Keet in de tent! Binnen enkele minuten 'Vermaak' is er van de oorspronkelijke verlegenheid van de feestgangers niets meer over.

Er wordt een zware wissel getrokken op moeders kalmeertalent.

Concentratie

Een kwartier voordat de ophaalouders worden verwacht, ziet ze echter opeens het licht. 

Geen minuut te vroeg. Nu móet en zal er onverbiddelijk rust komen in de tent. Moeder wil niet ongeorganiseerd overkomen, toch?! Ze weet wat ze moet doen.

"Allemaal in een kring en zitten. Ja echt, zitten! Ssst, concentreren."

Tantes koffer

Moeder start het spel: "Mijn tante gaat op reis en ze neemt mee...". Oei, een geheugenspel. Heel veilig begint moeder met "een koffer".

Ieder kind mag iets toevoegen wat tante mee moet nemen. Maar niet voordat het de hele vorige reeks heeft opgezegd. Langzaam maar zeker wordt dat héél veel om te onthouden. Vergeet je iets, dan ben je af...

Alle clichés passeren de revue: tandenborstel, paspoort, reisboek, sokken. Hèhè, de rust is weergekeerd. Niemand wil afgaan voor zijn vriendjes; iedereen doet zijn best.

Afgang

Toch heeft moeder iets over het hoofd gezien. 

Dat ene balorige jongetje, dat de spot drijft met tantes reislust. Netjes zegt hij zijn rijtje op: koffer, tandenborstel, paspoort, reisboek, sokken... 

...vuile onderbroek!

Net op dat moment belt de eerste ophaalouder aan. 

Als moeder terugkomt in de kamer/tuin is de chaos compleet. Want iedereen weet nog wel zo'n compromitterend reisobject. De ophaalouder vliegen de luid ten gehore gebrachte poep-in-je-broek-woorden om de oren.

Gelukkig voor moeder is Job maar één keer per jaar jarig...

Anders: zelfde tijdmachine, zelfde spelletje

Even terug naar de tijdmachine. Maar dan anders. Nu stel ík hem in. Ik spring jaren terug in míjn tijd. Mijn vakantie naar Singapore.

We doen hetzelfde kinderspelletje; speel nog even mee. Ssst, concentreren.

Machies koffer

'Machteld ging op reis naar Singapore en ze nam mee terug...'

Een koffer. En een tandenborstel, een paspoort, meerdere reisboeken, geen sokken (ik prefereerde blote voeten met die temperatuur), vuile was (ja, ik gooi die gebruikte onderbroeken toch niet weg), een Chinees kaligrafiesetje, een kleurige zonnehoed van stro...

...en natuurlijk wat culinaire bagage: een schattig theepotje, kaneel- en vanillestokjes, een zakje kruiden voor Singapore noedels, een dim sum-kookboek, een doos met prachtige eetstokjes, een recept voor Italiaanse focaccia met gerookte zalm en olijven.

Hè, wat? Een Italiaans recept? Machteld ging toch op reis naar Singapore?!

Goed geconcentreerd! Ik was benieuwd of de anomalie je zou opvallen!

Geen oosters recept 

Hè, nu zijn we de draad van het spel kwijt!

Maar even alle gekheid op een stokje: ik nam dus een Italiaanse recept mee uit Singapore. Geen Singaporees recept, geen Maleis recept, geen Chinees recept, maar een Italiaans recept!

Als je al eens in Singapore bent geweest, begrijp je dat misschien een beetje. Singapore is een smeltkroes. Niet alleen van oosterse culturen, maar ook van westerse.

Singapore zou Singapore niet zijn zonder torenhoge westerse wolkenkrabbers, decadente Amerikaanse sleeën, chique warenhuizen met kleding van Franse en Italiaanse ontwerpers, strakke internationale hotels en een veelheid aan restaurants met westerse keukens. Dus ook Italiaanse.

En zo kon het dus gebeuren, dat ik er een keer lunchte in een Italiaans eethuis. Logisch toch?!

Italiaanse focaccia uit Singapore

Ik bestelde er een versgebakken focaccia belegd met gerookte zalm. 

En werd niet teleurgesteld! Het krokante brood, de bijna romige zachte vis, de frisse citroenmayonaise, de zoute olijven en de kruidige rucola en basilicum. Mmmmmm!

Makkelijk recept voor focaccia met gerookte zalm

Dit moest ik thuis namaken.

En dat bleek eigenlijk heel makkelijk te gaan.

Focaccia bak ik vaak. Dus daar draai ik mijn hand niet meer voor om. 

Lees mijn instructies hieronder en ga zelf ook aan de slag. 

Focaccia is misschien wel het makkelijkste brood om mee te beginnen als je nog nooit brood gebakken hebt.

Kinderspel

Het beleg is al helemaal kinderspel!

En je hebt er niet eens een topconcentratie en een goed geheugen voor nodig. 😉

Alleen mijn recept dus!

Veel plezier en selamat makan!

Focaccia met gerookte zalm, olijven en citroenmayonaise

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 2 personen of een licht lunchgerecht voor 4 personen:

Voor de focaccia:

• 6 gram droge gist
• ±150 ml lauw water
• 1 theelepel suiker
• 250 gram witte bloem (kies voor bloem van een harde tarwesoort, niet voor de standaard patentbloem uit de supermarkt; koop deze bloem bij een bakker die zelf bakt of een natuurvoedingswinkel)
• 5 gram zout
• 2 eetlepels olijfolie
• een beetje olijfolie voor het invetten van de bakplaat
• extra vergine olijfolie voor het bestrijken van het brood

Voor de citroenmayonaise:

• 3 volle eetlepels mayonaise (van een goede kwaliteit; zelfgemaakt is natuurlijk het allerlekkerst)
• 1 eetlepel extra vergine olijfolie
• 2 theelepels citroensap
• 1 theelepel poedersuiker
• versgemalen zwarte peper 

Voor het beleg:

• 2 ons gerookte zalm in plakjes (van een goede kwaliteit)
• ½ ons zwarte olijven zonder pit
• een handje rucola
• wat blaadjes verse basilicum

Bereiding:

1. Roer de gist samen met de suiker en de helft van het water in een schaaltje. Zorg ervoor dat zowel de gist als de suiker goed opgelost zijn. Na enkele minuten beginnen zich belletjes te vormen bovenop het gistmengsel.
2. Stort de bloem op het werkvlak en maak een kuiltje in het midden. Schenk het gistmengsel in het kuiltje, roer er een beetje meel doorheen en laat het zetsel, zoals dat heet, even staan, totdat er zich nog meer belletjes beginnen te vormen. Vervolgens ga je vanuit het midden steeds meer bloem toevoegen aan het zetsel. Is het mengsel bijna helemaal droog, voeg dan nog een beetje water toe evenals het zout en de 2 eetlepels olijfolie. Ga verder met het incorporeren van het meel. Uiteindelijk krijg je een min of meer coherente bal, die je kunt gaan kneden. Voeg zo nodig nog wat water toe. Na ongeveer 10 à 15 minuten intensief kneden heb je een soepel, elastisch deeg, dat precies zoveel vocht bevat, dat het nét niet aan je handen en aan het werkvlak blijft vastplakken.
3. Maak een mooi bolletje van het deeg. De eerste rijsperiode is aangebroken. Zoek een warme plek uit voor de rijs. Sommige ovens hebben een rijsstand; dan is de keus makkelijk. Je kunt ook de oven heel even aanzetten totdat hij een temperatuur heeft van maximaal 35°C. Bekleed een bakplaat met een theedoek (gewassen zonder wasverzachter) en leg het bolletje deeg erop. Dek het bolletje af met de doek. Als je je brood zo laat rijzen, dus onder relatief warme omstandigheden, dan neemt de volumeverdubbeling van het deeg - daar ben je op uit - niet veel langer dan een halfuur tijd in beslag.
4. Vet een bakplaat in met olijfolie.
5. Sla de gerezen deegbol plat en vorm hem grof met de hand tot een dikke 'pizza'. Leg hem op de bakplaat. Deze focaccia mag iets dunner worden dan je normaal gewend bent; je snijdt hem straks niet door om hem te beleggen.
6. Bestrijk het deeg met olijfolie en laat het ongeveer 3 kwartier rijzen op een warme, tochtvrije plaats; bijvoorbeeld weer in de lichtverwarmde oven.
7. Druk dan op sommige plekken met de vingers wat deuken in het deeg voor een authentiek uiterlijk. Laat het deeg nog een kwartier rijzen. 
8. Verwarm ondertussen de oven voor tot 210°C (oven met boven- en onderwarmte) of 190°C (heteluchtoven). 
9. Bak de focaccia in ongeveer een kwartier gaar en goudbruin. Leg hem op een rooster. 
10. Bestrijk het brood weer met een beetje olijfolie; terwijl het nog warm is.
11. Vermeng alle ingrediënten voor de citroenmayonaise. Proef en voeg eventueel nog een beetje van één van de ingrediënten toe. De hoeveelheden hangen af van de zuurgraad van de mayonaise die je gebruikt.
12. Snijd de olijven in plakjes.
13. Bestrijk het afgekoelde brood met citroenmayonaise.
14. Beleg het brood met de zalm. Verdeel de olijven, de rucola en de basilicum over de focaccia. Serveer meteen.

Tips:

1. Heb je een staande mixer met kneedhaken? Dan kun je die ook het kneedwerk voor je laten doen. Maak dan eerst het zetsel in de deegkom, voeg de bloem en de rest van de ingrediënten toe en kneed het deeg ongeveer 10 minuten. Kneed je deeg de laatste paar minuten met de hand, zodat je goed kunt voelen of het elastisch genoeg is. 
2. Je kunt de focaccia eventueel een paar uur voor de maaltijd al bakken. Ideaal als je gasten krijgt!
3. Nog nooit eerder brood gebakken? Dan komen de broodbaktips in één van mijn eerdere blogs (voor roomboter-dinerbroodjes) misschien van pas. Een aanrader!
4. Serveer je focaccia met gerookte zalm ook eens als tapa of als hartig hapje bij je high tea. Snijd hem dan in dunne punten. 
5. Wij eten deze focaccia ook weleens als bijgerecht bij een lekkere preisoep (volg de link; zonder de krokante spekjes uit het recept). Ik besmeer dan de focaccia met gewone mayonaise en beleg hem alleen met de gerookte zalm. Heerlijk!

Mexicaans vijfgangenmenu: tiempo de fiesta!

Tijd voor een feestje? Waarom organiseer je geen Fiesta Mexicana voor je vrienden of familie?

Met mijn vrolijke Mexicaanse vijfgangenmenu wordt het gegarandeerd gezellig!

Tiempo de fiesta! Oftewel: party time!

Wat staat er op je Fiesta Mexicana-menu?

Borrelhapje

Cacahuetes con ajo y chile, versgeroosterde pikante Mexicaanse pinda's

Koud voorgerecht

Taco tapas met avocadosalsa en gemarineerde garnalen

Warm voorgerecht

Pittige Mexicaanse kippensoep met veel verse groenten

Hoofdgerecht

Tacotaart: krokante bladerdeegtaart met Mexicaans gehakt, tomaten, kaas en ijsbergsla

Dessert

Tropische ananassorbet met een scheutje rum

Buen Provecho!!

Spaanse tortilla de patatas met chorizo en paprika

Laat ik vandaag beginnen met een vraag:

Welke vulling gaat er in de allerlekkerste Spaanse tortilla?

a)  aardappels

b)  gebakken uitjes

c)  paprika

d)  chorizo

Als je goed kijkt, geeft de foto het antwoord al weg...
Maar lees toch maar verder. Want dit recept wil je niet missen!

Tortilla de patatas, tortilla de papas, tortilla española

Misschien heb je hem weleens gegeten in een tapasrestaurant: een Spaanse tortilla. Voor de niet-ingewijden: dat is een dikke omelet gevuld met (o.a.) aardappels. Erg lekker!

In Spanje wordt de traditionele aardappeltortilla 'tortilla de patatas' of 'tortilla española' (Spaanse omelet) genoemd. In Zuid-Amerika kennen ze hetzelfde gerecht ook, maar daar heet het 'tortilla de papas'. Gewoon omdat het woord voor aardappels daar 'papas' is. 

Vind jij het woord 'tortilla' een beetje lijken op ons woord 'taart'? Slim! Beide woorden hebben inderdaad dezelfde oorsprong. Sterker nog: een 'tortilla' is letterlijk een kleine 'torta', een taartje dus!

Tegenwoordig wordt 'tortilla' niet meer in de betekenis van 'taartje' gebruikt; althans niet voor zover mij bekend. Onder een 'tortilla' verstaan de Spanjaarden nu een omelet. Noot: in Zuid-Amerika wordt het woord ook gebezigd voor de dunne maïs- of tarwepannenkoek, die we nu ook wel 'wrap' noemen. Dat is een heel ander soort gerecht dus.

De allereerste tortilla de patatas

De tortilla de patatas is tegenwoordig enorm in de mode. Hij is hip en trendy. Elk zichzelf respecterend tapasrestaurant heeft hem op de kaart staan. Maar dat wil niet zeggen dat het ook om een nieuw, jong recept gaat. De Spanjaarden kennen een lange traditie waar het de tortilla de patatas betreft! 

Zijn grote populariteit heeft het gerecht van oorsprong te danken aan het feit dat de basisingrediënten, eieren en aardappels, de laatste paar eeuwen bijna altijd voorradig waren in de Spaanse keukens. En ze waren goedkoop! 

Wanneer de eerste tortilla de patatas precies het levenslicht zag is niet echt bekend. Maar natuurlijk doen er in Spanje wel een paar sappige verhalen de ronde over de geboorte van het geliefde recept. 

Een Spaanse generaal met honger

Het smeuïgste verhaal stamt uit 1835. Er werd in die tijd een burgeroorlog gevoerd in Spanje.

Tijdens het beleg van Bilbao klopte een hongerige generaal - met de voor ons onuitspreekbare naam Zumalacárregui; generaal Z. dus - aan bij een afgelegen boerderij. Met veel bombarie eiste hij dat er een voedzame maaltijd op de plank kwam.

De angstige boerin checkte haar voorraad. Helaas was het enige dat ze in huis had een aardappel, een ui en een paar eieren.

Maar ze was inventief. Met de schamele ingrediënten bakte ze een luchtige gevulde omelet. De tortilla de patatas was geboren!

En generaal Z.? Die vond hem zo lekker, dat hij zijn legerkoks daarna opdroeg de omelet nog veel vaker op tafel te zetten!

Wat zijn de basisingrediënten van een tortilla de patatas?

In die allereerste tortilla zouden dus eieren, een aardappel en een ui hebben gezeten. Voor de Spanjaarden zijn dit dan ook de traditionele ingrediënten, al zijn er koks die de ui liever weglaten uit het recept. 

Om een klassieke tortilla te maken worden eerst aardappels in schijfjes of blokjes gesneden. Die worden samen met wat ui zachtjes gegaard in een ruime hoeveelheid olijfolie. Daarna wordt het overgrote deel van de olie verwijderd. De aardappels worden toegevoegd aan een paar geklutste eieren en van het geheel wordt in een koekenpan een dikke, ronde omelet gemaakt, die aan twee kanten wordt gebakken totdat hij goudbruin en gaar is.

Modernere tortillas met meer ingrediënten

Veel restaurants serveren nog steeds de aloude klassieker. En die is echt verschrikkelijk lekker. Een echte aanrader!

Maar steeds meer zie je varianten op de menukaarten verschijnen. Daarbij gaat het met name om variatie in de vulling. Naast de aardappels (die er wel altijd in zitten) en de uien (soms, niet altijd) gaan er vaker ook hamblokjes, spekjes, groene asperges, peterselie, knoflook, kaas, maïs, kip, etc. doorheen.

Maar de allerlekkerste variant maak ik zelf. Tja, dat vinden ze hier in huis nou eenmaal... 😉

En nu volgt dus eindelijk het antwoord op de vraag uit de inleiding: alle antwoorden zijn goed, mits je ze echt allemaal tegelijk kiest!!

In de allerlekkerste tortilla zitten zowel aardappels als uien als paprikablokjes als chorizo!

Makkelijke bereidingsmethoden voor tortillas

Veel koks experimenteren tegenwoordig ook met de bereidingswijze van de tortilla. Niet elke tortilla wordt nog traditiegetrouw in een koekenpan gebakken, of maar gedeeltelijk.

Tortilla de patatas onder de grill

Zeker als je een grote tortilla wilt bakken - bijvoorbeeld voor een uitgebreide tapasborrel voor veel personen - is het omdraaien van de tortilla in de pan een zware klus (je keert een tortilla normaal gesproken met behulp van een plat deksel of twee borden). 

Praktisch ingestelde koks bakken zo'n grote tortilla daarom in een ovenbestendige koekenpan. Ze draaien hem niet om als de onderkant goudbruin (en de omelet bijna gaar) is, maar ze plaatsen hem met pan en al onder een hete grill; zo wordt ook de bovenkant mooi gebakken.

Tortilla de patatas uit de oven

Heb jij zo'n pan en een grote oven waar die in past? Ik niet! Toch bak ik regelmatig grote tortillas. Hoe ik dat doe? Supermakkelijk: ik bak mijn tortillas altijd in een ovenschaal in mijn kleine oven!

Hoe maak je de vulling voor een tortilla de patatas?

Mijn koekenpan (of hapjespan; die is ook heel handig hiervoor) blijft niet helemaal ongebruikt in de kast staan. Daarin bak ik eerst mijn aardappels, uien, paprikablokjes en chorizo. Olijfolie, knoflook en verschillende soorten paprikapoeder maken de vulling helemaal af. Lees het volledige recept hieronder voor een stap-voor-stap uitleg.

De tortilla de patatas afbakken in de oven

Pas daarna tover ik mijn ovenschaal tevoorschijn. Even invetten, vulling erin, geklutste eieren eroverheen en de schaal mag de oven in. Het volgende halfuur heb ik er geen omkijken naar; de oven doet al het werk! Kan ik me mooi bezighouden met nog meer tapas!

Mooie blokjes tortilla de patatas

De tortilla is klaar als hij helemaal gaar is. Hij is dan prachtig gerezen. Als je er met een vork op drukt of in prikt, voelt hij stevig en niet meer vochtig aan. Door het uitgesmolten vet van de chorizo, dat bovenop komt drijven, is ook de bovenkant van mijn tortilla lekker bruin en krokant geworden! 

Ik laat mijn tortilla het liefst een kwartiertje afkoelen voordat ik hem in blokjes snijd - gewoon in de ovenschaal; storten is niet nodig - en serveer. Lauwwarm vinden wij hem het allerlekkerst, maar warm of helemaal koud kan ook. Een ideale tapa dus om ruim voor je tapasparty al te maken!

Buen provecho, smakelijk eten!

Hoe maak je zelf een Spaanse tortilla de patatas met chorizo en paprika?

Ingrediënten:

• 1/2 kilo vastkokende aardappels (ik vind Nicola-aardappels erg lekker in tortilla)
• 1 grote ui
• Spaanse extra virgen olijfolie
• 2 ons chorizo aan één stuk
• 1/2 groene paprika
• 1/2 rode paprika
• 1 teentje knoflook
• 1,5 theelepel mild paprikapoeder
• 1/4 theelepel pikant paprikapoeder
• 1/4 theelepel pimentón (Spaans gerookt paprikapoeder)
• 6 eieren
• zout en versgemalen zwarte peper

Bereiding:

1. Verwarm de oven voor tot 175°C.
2. Schil de aardappels en snijd ze in dobbelsteentjes. Snipper de ui grof.
3. Verhit een paar eetlepels olijfolie in een grote koekenpan (liefst met anti-aanbaklaag) en bak hierin de aardappels lichtbruin en halfgaar. Schep ze af en toe om.
4. Voeg na ongeveer 10 minuten de uiensnippers toe en fruit ze zachtjes mee.
5. Ondertussen heb je de tijd om de chorizo en de paprika's ook in kleine blokjes te snijden. Hak tevens de knoflook fijn.
6. Schep de worst, de knoflook en de paprikablokjes bij het aardappelmengsel zo gauw de aardappels gaar zijn. De volgende vijf minuten zal de worst zachtjes uitsmelten en een deel van zijn heerlijke smaakmakers afgeven aan met name de aardappels. Voeg voor nog meer smaak de drie soorten paprikapoeder toe.
7. Proef het mengsel en beslis hoeveel zout en zwarte peper je nog nodig acht om het geheel af te maken. Maak de omeletvulling niet te zout; beter is het om nog wat zout toe te voegen aan de eieren, die je vervolgens goed gaat loskloppen in een kom.
8. Vet een vierkante of rechthoekige ovenschaal licht in met olijfolie. Laat het aardappelmengsel even uitlekken in een vergiet. Zo wordt de vulling niet te vet.
9. Doe het aardappelmengsel vervolgens over in de ovenschaal en schenk de geklutste eieren eroverheen.
10. Plaats de schaal in de oven en bak de tortilla totdat de eieren licht gesouffleerd en nét gestold zijn. Dat duurt een dik halfuur. Druk even licht op het gerecht om de gaarheid te testen. De omelet moet stevig aanvoelen. Je kunt ook met een vork in het middel prikken om te zien of de eieren gaar zijn. Het uitgesmolten vet van de chorizo heeft ervoor gezorgd dat de bovenkant nu ook lekker krokant is. Verwijder eventueel overtollig worstvet met een stukje keukenpapier. 
11. Laat de tortilla een kwartier afkoelen en snijd hem vervolgens in blokjes. Dat kan gewoon in de ovenschaal; je hoeft de tortilla niet eerst te storten.
12. Leg de blokjes tortilla op een mooi bord of in tapaschaaltjes en serveer. Geniet van je heerlijke tapa!

Ben je geïnteresseerd in nog meer taparecepten? Volg dan de link 'tapas'. Ik zal je hieronder alvast wat tips geven!

Spaanse gehaktballetjes met sherry en pimentón

Gemarineerde garnalen

Mini-kipschnitzels met tapenade met pijnboompitten

Pikant gemarineerde olijven

Kruidige krieltjes met een komijn-knoflookmayonaise

Saucijzenbroodletter voor pakjesavond

"Wie zoet is krijgt lekkers...". Maar mag dat lekkers ook een keertje hartig zijn?

Deze bladerdeegletter gevuld met kruidig gehakt is gegarandeerd een welkome aanvulling van je hapjes op sinterklaasavond! Handig: het recept is makkelijk en snel!

Tip: organiseer rond 5 december ook eens een echte Sinterklaas-high-tea! Mét deze saucijzenbroodletter erbij natuurlijk!

Hoe bak je zelf een saucijzenbroodletter voor pakjesavond?

Ingrediënten:

• 250 gram rundergehakt
• 250 gram kalfsgehakt of mager varkensgehakt
• 1 theelepel gedroogde tijm
• ½ theelepel mild paprikapoeder
• ¾ theelepel mild kerriepoeder
• een mespunt nootmuskaat
• 2 eetlepels worcestersaus
• 2 eieren
• 6 eetlepels paneermeel
• een ruime hoeveelheid versgemalen zwarte peper
• zout naar smaak
• 10 plakjes bladerdeeg op basis van margarine
• een beetje bloem voor het bestuiven van het werkvlak
• een beetje margarine voor het invetten van de bakplaat

Bereiding:

1. Verwarm de oven voor tot 210°C (conventionele oven) of 190°C (heteluchtoven).
2. Vermeng het gehakt met de kruiden en specerijen, de worcestersaus, 1 ei, het paneermeel, de peper en wat zout. Bak even een proefhamburgertje in een pan om te bepalen of er nog extra zout en/of peper toegevoegd moet worden. Het gehakt mag niet te flauw zijn, aangezien het deeg niet veel smaak heeft.
3. Vorm een lange rol van het gehakt.
4. Rol het bladerdeeg op een licht bebloemde ondergrond uit tot een lap van zo’n 10 centimeter breedte. Hij moet iets langer zijn dan de gehaktrol. Snijd de randen met een deegradertje netjes bij.
5. Leg de gehaktrol op het deeg. Bestrijk één lange zijde en beide korte zijden van het deeg met een beetje losgeklopt ei. Vouw het deeg over het gehakt heen, rol de staaf een halve slag en plak de naad dicht. Doe hetzelfde met de uiteinden. Leg de deegrol op het werkvlak met de naad naar beneden. Vorm er een mooie S van.
6. Beboter een bakplaat. Leg de S erop en plaats de bakplaat in de oven. Bak de saucijzenbroodletter in ±35 minuten goudbruin en gaar. Draai eventueel de oven de laatste 10 minuten iets lager, als het deeg te bruin dreigt te worden.
7. Laat de letter een beetje afkoelen op een rooster alvorens hem te serveren.  

Tips:

1. Je kunt je saucijzenbroodletter eventueel al een dag voor pakjesavond bakken. Bewaar hem na afkoeling afgedekt in de koelkast. Warm hem vlak voor het serveren op in een oven van 150°C.
2. Natuurlijk kun je je saucijzenbroodletter ook vullen met ander gehakt. Wat dacht je bijvoorbeeld van kruidig kalfsgehakt, mediterraan gekruid gehakt, kalfsgehakt met verse marjolein, Grieks gehakt, Indonesisch gehakt of kalfsgehakt met zongedroogde tomaten?
3. Nog meer Sinterklaas-recepten? Mijn recept voor roomboterkruidnootjes is erg lekker!

Ik wens je een gezellige pakjesavond!

Dit vindt iedereen lekker: krokante bladerdeegtaart met Mexicaans gehakt, sappige tomaten, gesmolten kaas en frisse ijsbergsla!

Ik kruid het gehakt met uien, spekjes, tomaat, specerijen én een geheim ingrediënt… 

Weten wat dat is? Lees dan snel verder!

Koken met vrienden

Je kunt nooit genoeg vrienden hebben die lekker kunnen koken. Samen genieten van lekkere hapjes, samen recepten uitwisselen, samen experimenteren met nieuwe gerechten. Heerlijk!

Ik heb in het verleden al zo veel geleerd van culinair onderlegde vriendinnen. 

Neem nou dit recept voor mijn tacotaart. Dat ontstond niet zomaar uit het niets. Sterker nog: het was er helemaal niet geweest zonder de inbreng van een Mexicaanse vriendin!

Mexicaanse lekkernijen

We leerden elkaar kennen in Argentinië, toen we daar beiden woonden. 

Het was in de tijd dat in Europa de Mexicaanse restaurants net begonnen uit de grond te schieten. De gerechten uit het Midden-Amerikaanse land vielen in Nederland enorm in de smaak en binnen de kortste keren lagen ook de supermarkten vol met allerlei Mexicaanse producten: tacoschelpen, nacho’s, guacamole, tacosauzen, kruidenmengsels, etc. Wij vonden het allemaal even geweldig!

Groot was onze teleurstelling dan ook toen bleek dat in Argentinië helemaal geen Mexicaanse spulletjes te koop waren. Internet bestond nog niet en Mexicaanse kookboeken had ik niet. 

Hoe kruidde je nou zelf dat pittige gehakt en was het mogelijk om thuis taco’s te bakken? Wie gaf me antwoord op al deze vragen?

Wat ik leerde van een Mexicaanse vriendin

Precies: mijn Mexicaanse vriendin! 

Wat de tacoschelpen betrof, de illusie om die zelf te kunnen bakken ontnam ze me onmiddellijk. Te moeilijk. 

Maar ik kon wel bladerdeeghapjes of –taarten maken met tacogehakt. 

Voor de kruiderijen kreeg ik uitgebreide instructies. En daar ben ik haar nog steeds dankbaar voor!

De ingrediënten voor Mexicaans gekruid gehakt

Wat zijn nu die ingrediënten voor typisch Mexicaans gekruid gehakt? 

Behalve mager rundergehakt zijn dat knoflook, uien, tomatenpuree, reepjes ontbijtspek, chilipoeder, gemalen komijnzaadjes, oregano.

“En morcilla!”, zo vertelde mijn vriendin me! Morcilla?

Ik had een woordenboek nodig om uit te vinden wat dat was. Bloedworst dus!

Je snijdt de worst in piepkleine blokjes en roert die door het gehakt terwijl je het rul bakt. Samen met alle andere ingrediënten die ik hierboven noemde. De specerijen in de bloedworst voegen extra smaak toe aan je gehakt. En het bindmiddel in de worst zorgt ervoor dat je gehaktmengsel heerlijk smeuïg wordt. 

Als het gerecht klaar is, is de worst helemaal opgelost. Je komt geen losse stukjes meer tegen. 

Maar ondertussen zijn de smaak en de structuur precies zo geworden zoals je die van Mexicaans gehakt kent: kruidig pikant en licht gebonden. Verrukkelijk!

Bladerdeegtaart met Mexicaans gehakt

Je kunt dit gehakt prima gebruiken voor je taco’s en je tortilla’s. 

Maar je kunt er ook de bladerdeegtaart mee bakken, die ik in Argentinië steeds maakte bij gebrek aan juist die taco’s. 

Misschien is hij nog wel lekkerder! Ach, eigenlijk weet ik dat wel zeker!

Een bladerdeegbodem blind bakken

Om de taart te maken, bak je eerst de bodem. Los! Dan is hij al krokant voordat je de vulling erin doet. Zo kan hij nooit vochtig en klef worden! Handig, toch? 

Om ervoor te zorgen dat het bladerdeeg niet te veel rijst tijdens het bakken, bak je de bodem blind. 

Dat wil zeggen met een zware nepvulling erin, een zogenaamde steunvulling. Je kunt hiervoor oude gedroogde bonen gebruiken, maar in kookwinkels kun je ook keramische vullingen kopen. Zoals je op de foto hieronder ziet, heb ik twee soorten keramische vulling.

Tijdens het bakken van de bodem maak je het befaamde gehakt. En je ontvelt en ontpit de tomaten. Zodat alles klaar ligt om je taart straks te vullen.

Je Mexicaanse bladerdeegtaart beleggen

Je belegt de taart zoals op de foto hieronder, dus met van buiten naar binnen een ring gehakt, een ring tomatenstukjes en in het midden nog meer gehakt. 

De stukjes tomaat die je nog overhebt verdeel je over de hele taart. Daarna gaat er kaas overheen.

En dan gaat de taart nog een keer de oven in. Totdat de tomaten gaar zijn en de kaas gesmolten en zacht.

Krokante sla maakt je hartige taart extra lekker!

Je maakt het geheel af met een forse portie frisse en krokante ijsbergsla!

Het resultaat is zo lekker! Probeer daar maar eens van af te blijven!

Nog één advies: krijg je kritische eters op bezoek? 

Mondje dicht dan over je geheime ingrediënt morcilla… 

Sommige mensen kunnen alleen maar genieten van deze taart als ze niet het naadje van de kous weten!

Tacotaart: bladerdeegtaart met Mexicaans gehakt, tomaten, kaas en ijsbergsla

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 3 à 4 personen:

Voor de bladerdeegbodem:

• 1 grote plak kant-en-klaar bladerdeeg (opgerold, uit de koeling van de supermarkt; liefst geen roomboterbladerdeeg)
• een beetje boter of margarine voor het invetten van de bakvorm

Voor het Mexicaanse gehakt:

• 300 gram mager rundergehakt
• 75 gram bloedworst
• 65 gram mager ontbijtspek in plakjes
• 2 uien
• 1 teentje knoflook uit de pers
• 3 eetlepels tomatenpuree
• ¾ theelepel chilipoeder
• 1 eetlepel gemalen komijn (djintan)
• zout en peper
• een beetje water, voldoende om de massa smeuïg te maken

En verder:

• 600 gram rijpe trostomaten
• 3 eetlepels paneermeel
• 100 gram gemalen belegen kaas
• ½ krop ijsbergsla

Bereiding:

1. Verwarm de oven voor tot 200°C. Beboter een grote vlaaivorm met losse bodem; doorsnede ±32 cm.
2. Vorm van het bladerdeeg een ronde lap, die iets groter is dan de bakvorm. Leg het deeg in de vlaaivorm en druk de zijkanten goed aan. Verwijder het overtollige deeg door de deegrol over de bovenrand van de vorm te rollen.
3. Prik met een vork her en der wat gaatjes in het deeg. Bekleed het deeg met bakpapier en stort in de holte een grote hoeveelheid steunvulling (van bijvoorbeeld gedroogde bonen; zie foto hierboven).  Bak de taartbodem blind, zoals dat heet, in 20 minuten gaar.
4. Maak ondertussen het gehakt. Snijd daartoe het ontbijtspek in smalle reepjes en bak het goed uit. Verwijder het overtollige vet.
5. Snipper de uien en voeg ze toe aan het spek. Fruit ze een paar minuten. Fruit de uitgeperste knoflook mee.
6. Voeg dan het gehakt en de in piepkleine blokjes gesneden bloedworst toe. Bak het gehakt rul. Roer de overige ingrediënten door de gehaktmassa en laat het geheel nog zeker 10 minuten sudderen.
7. Ontvel driekwart van de tomaten. Dat doe je door ze in te kruisen en 20 seconden onder te dompelen in kokend water. Leg ze meteen daarna in ijskoud water. De velletjes laten dan gemakkelijk los. Verwijder ook de pitjes. Snijd het vruchtvlees in dobbelsteentjes.
8. Verwijder ook de pitjes uit de niet ontvelde tomaten. Snijd de tomaten in blokjes. Hou ze apart van de ontvelde tomatenblokjes.
9. Neem het gebak uit de oven en verwijder wel de steunvulling, maar niet de bakvorm. Tot zover kun je de dit gerecht uren van tevoren voorbereiden.
10. Bestrooi de taartbodem met het paneermeel.
11. Leg 1/3 van het gehakt in het midden van de bodem. Schep de rest in een rand aan de buitenkant. Vul de middelste ring op met driekwart van de ontvelde tomatenblokjes. Verdeel de resterende kwart over de hele taart. Strooi de kaas over de taart.
12. Bak de taart nog eens 10 minuten in de oven. Op een rooster op de onderste richel.
13. Snijd ondertussen de ijsbergsla in kleine stukjes.
14. Strooi de ijsbergsla en de niet ontvelde tomatenblokjes over de gare taart. Serveer de tacotaart direct.

Tip:

Je kunt ook een grote hoeveelheid tacogehakt in één keer maken. Vries het gehakt in kleine porties in. Als je de volgende keer deze taart, taco’s of chili wilt maken, ben je heel snel klaar.