Heb jij een salade of soep gemaakt die op zich al erg lekker smaakt...

...maar die nét iets verfijnder, verrassender, creatiever, eleganter of ingenieuzer - kortom, helemaal fán-tás-tisch! - zou worden met een krokantje van brood erbij? 

Bak er dan een portie croûtons à l'ail bij!

En noem ze maar gewoon in het Nederlands 'knoflookcroutons'. Ik ben het met je eens: dat klinkt nog steeds half Frans, maar het woord crouton (zonder accent circonflexe op de u) staat gewoon in onze Nederlandse Van Dale. 

Wil je toch liever een oer-Hollandse term voor croutons? Die bestaat ook: soldaatjes. 

Maar zeg nou zelf: wie weet er tegenwoordig nog waar je het over hebt als je zegt dat je soldaatjes over je salade strooit? 😕

Hoe je deze hartige lekkernij ook wilt noemen, er is maar één ding dat echt van belang is: die knoflookcroutons tillen je gerecht dus naar dat hogere niveau dat je zocht!  

Wat zijn knoflookcroutons precies? 

Misschien had je er nog nooit eerder van gehoord. Knoflookcroutons zijn:

• kleine blokjes brood
• waar je wat olijfolie, knoflook en zout en peper doorheen husselt
• en die je daarna krokant bakt in een oven van 180°C

De Fransen maken hun croûtons à l'ail het vaakst van hun beroemde baguettes. Als er nog een stuk baguette over is dat oudbakken is geworden, dan is het bakken van croûtons dé ideale restverwerking!

Maar je kunt er elk brood voor gebruiken dat je maar wilt. Ook vers brood en zelfs brood dat je eerder hebt ingevroren. Kijk maar wat je toevallig in huis hebt.

Bonus: je maakt knoflookcroutons echt in een handomdraai! 

Ze kosten je maar 5 minuten werk. En een kwartiertje oventijd en 5 minuten afkoeltijd. Dat is alles! 

Wij maakten laatst nog knoflookcroutons toen we een restje waldkornbrood overhadden van ons vaderdagontbijt 

De donkere kleur van het brood gaf onze croutons een extra stoere uitstraling. Leuk!  

  

Alleen... wij snoepten de helft van onze croutons al op voordat we officieel aan tafel gingen

Knoflookcroutons zijn ook fantastische borrelhapjes! Dat blijkt!

De rest serveerden we bij een kopje ijskoude Spaanse gazpacho. We genoten!

Bij welk gerecht ga jij je knoflookcroutons serveren?

 

Knoflookcroutons: zó maak je ze makkelijk en snel in de oven! 

Ingrediënten:

• 6 sneetjes waldkornbrood of ander brood (gewoon met korstjes)
• ±3 eetlepels olijfolie
• 2 teentjes knoflook uit de pers
• zout
• versgemalen zwarte peper

Bereiding:

1. Verwarm je oven voor tot 180°C (heteluchtoven).
2. Snijd de sneetjes brood in kleine blokjes. Ik gebruik daarvoor graag een scherp mes zonder karteltjes. Zo krijg ik mooie gladde stukjes brood.
3. Leg het brood op een bakplaat. Bakpapier heb je niet nodig.
4. Roer in een kommetje een mengsel van de olie, de knoflook, het zout en de peper. 
5. Tos de knoflookolie met je handen door de blokjes brood.
6. Zorg ervoor dat alle stukjes brood in één laag liggen. 
7. Bak de blokjes brood ±15 minuten totdat ze mooi lichtbruin en krokant zijn. Schep de croutons tussendoor een keertje om. 
8. Laat je croutons even afkoelen alvorens ze te serveren. 

Tips:

1. De baktijd hangt een beetje af van de luchtigheid van het brood dat je gebruikt en van de grootte van de croutons.
2. Je kunt (vóór het bakken) ook nog wat kruiden toevoegen aan je knoflookcroutons. Denk aan rozemarijn, tijm, oregano of basilicum. De Fransen kiezen vaak voor hun befaamde kruidenmengsel herbes de Provence. Of maak je croutons extra pittig door er chilivlokken of pimentón-flakes overheen te strooien als ze klaar zijn. 
3. Als je je croutons na het afkoelen bewaart in een goed afgesloten diepvriesdoos/trommel/glazen pot met deksel, kun je ze minstens 2 dagen bewaren. Er is maar één maar: zie er tijdens die periode maar eens van af te blijven... 😉
4. Ook kinderen vinden knoflookcroutons vreselijk lekker. Zelfs als je stiekem maakt van bruinbrood...
5. Nog even de linkjes naar onze gazpacho en de ontbijttorentjes van laagjes waldkornbrood, luchtig roerei, krokant gebakken Zeeuws spek, sla, avocado en tomaat met Engelse ontbijtworstjes (ons vaderdagontbijt dus!).

Ik wil deze eerste post van het nieuwe jaar beginnen met iedereen een heel gelukkig en gezond 2021 toe te wensen! 

Laten we er met zijn allen een beter jaar van maken dan 2020! Hou vol, want er gloort licht aan het einde van de tunnel! 

Culinair gezien maakten wij hier in huis op nieuwjaarsdag een frisse start met een fleurige en pittige salade. 

Bijna symbolisch vergaarden we in de keuken alle groente- en sausrestjes van de laatste dagen van het oude jaar, voegden ze allemaal samen en gaven aan het geheel een opbeurende 2021-draai! 

Op de groenteschaal lagen nog een rode paprika en een handjevol cherrytomaatjes en in onze koelkast kwam ik een kommetje gekookte haricots verts en een bakje met maïskorrels tegen. In het grote wekglas met chimichurri zat nog een klein bodempje van deze pikante salsa. Een uitje uit de voorraadkast, een lepel mayo en een scheutje witte balsamicoazijn zorgden voor de verbindende factor tussen al deze leftovers en... klaar was onze laten-we-2020-uitzwaaien-en-2021-verwelkomen-salade! 

Het recept voor ons verkwikkende allegaartje vind je onder de foto. 

Mét een heleboel tips voor het geval jij niet over precies dezelfde restjes beschikt als wij 😉 maar toch wilt smullen van een vrolijke, kleurige, lichtpikante kliekjessalade! 😋

Pittige kliekjessalade met chimichurri-dressing

Ingrediënten voor een bijgerecht voor ±4 personen:

• 150 gram beetgaar gekookte en afkoelde haricots verts
• 150 gram gare maïskorrels
• 1 rode paprika
• 250 gram cherrytomaatjes
• 1 kleine rode ui
• 3 flinke eetlepels chimichurri (een beetje uitgelekt zonder al te veel olijfolie)
• 3 flinke eetlepels goede mayonaise
• 1 eetlepel witte balsamicoazijn of condimento bianco
• zout en versgemalen zwarte peper

Bereiding:

1. Halveer de boontjes.
2. Snijd de paprika in blokjes.
3. Snijd de cherrytomaatjes in partjes.
4. Snijd de ui in flinterdunne kwart-ringen.
5. Vermeng alle groenten in een saladeschaal samen met een beetje zout en peper.
6. Roer een dressing van de chimichurri, de mayonaise en de azijn.
7. Schep de dressing vlak voor het serveren door de groenten. 

Tips om te variëren met deze salade:

1. Uiteraard kun je de groenten voor deze salade speciaal kopen. Dat doen wij de volgende keer ook; zo lekker was hij! Maar misschien heb je - deels - nog wel andere restjes groente in je koelkast staan. Heel geschikt voor een soortgelijke kliekjessalade zijn: alle andere kleuren paprika's, andere soorten tomaten, gare sperzieboontjes of in ruitjes gesneden snijbonen, kidneybonen, kikkererwten, erwtjes, elleboogjes rauwe bleekselderij, blokjes komkommer, krokante blaadjes sla, geraspte rauwe worteltjes, geraspte rauwe rode bietjes, rauwe plakjes venkel, beetgaar gekookte of gegrilde groene aspergepuntjes, gare artisjokkenharten of -bodems, gare linzen, beetgaar gekookte sugarsnaps, blokjes avocado, rucola en blaadjes jonge spinazie.
2. Ik kan me voorstellen dat je niet altijd chimichurri in huis hebt. Een Mexicaanse salsa uit een potje is geen goed alternatief, maar een versgemaakte salsa van tomaat of tuinkruiden met knoflook en chilipeper wel. Heb je die ook niet, maak dan een dressing door je mayonaise te vermengen met een paar eetlepels olijfolie, de witte balsamicoazijn, versgehakte tuinkruiden als platte peterselie, bieslook, basilicum en/of oregano en wat fijngehakte knoflook en Spaanse peper. Heerlijk!
3. Vul ook eens krokante blaadjes little gem met deze salade voor een verrassend voorgerecht: pittige vegetarische slawraps! 

Ik kan maar niet genoeg krijgen van koken en bakken met kersen. De vraag is zelfs of ik mijn kersen-to-do-lijstje dit jaar nog afkrijg voordat het seizoen weer voorbij is.

Hoe dan ook, dit recept voor mijn echt verrukkelijke croissantpudding met hedelfingers heb je vast in the pocket!

Snel maken! Anders moeten je wachten tot volgend jaar. En dat zou zonde zijn...

Kersen-to-do-lijst: croissantpudding met hedelfingers bakken!

De kersen-croissantpudding stond al sinds half juni hoog op mijn to-do-lijst. 

Omdat ik er nog geen foto's van had. Eerlijk gezegd was hij altijd al op voordat ik ook maar aan fotograferen had gedacht...

Het recept staat al jaren ongewijzigd op mijn computer. En het wordt vaak van stal gehaald!

Argentijnse budín de pan

De eerste pudding ontstond in mijn Argentijnse keuken. 

Heb ik je daar al eens een foto van laten zien? Dit is echt al een oudje van voor het digitale tijdperk. We stuurden dit soort foto's vaak mee met (fysieke!) brieven naar het thuisfront in Nederland.

OK, toen ik daar dus woonde, zette een vriendin me op het spoor van de in Argentinië razend populaire budín de pan, een broodpudding.

Een klassieke Argentijnse budin de pan wordt gemaakt door eerst een laagje karamel in een bakblik te gieten en de vorm vervolgens verder te vullen met een (min of meer homogeen) mengsel van in melk geweekt en fijngemaakt oud brood, suiker en eieren. De pudding wordt au bain-marie gebakken, gestort en geserveerd met dulce de leche, een soort karamel van gecondenseerde melk.

Misschien moet ik binnenkort maar eens het complete recept op dit blog zetten. Voor nu: google eens op 'budin de pan Argentino'. Al moet je dan wel Spaans kunnen lezen...

Oudbakken brood

Een budin de pan is dé ideale manier om oud brood een tweede leven te geven. 

Veel soorten (oud) brood zijn geschikt om er een broodpudding van te bakken. Ook ander brood dan het standaard wittebrood kan een prima resultaat opleveren.

Argentijnse facturas

Van een van de populairste desserts van Argentinië wil ik nu even een zijsprongetje maken naar de misschien wel populairste ontbijtbroodjes van de Argentijnen: de facturas.

In de vroege ochtenduren zitten de cafés in Buenos Aires altijd afgeladen vol. Porteños - zo worden de inwoners van Buenos Aires genoemd - maken er graag een tussenstop onderweg naar hun werk. 

Zij bestellen er een mate, een lokale thee, of een kop koffie. En een paar van die facturas, meestal medialunas. 

Mijn man en zijn collega's deden dat - als goede porteños - vrijwel elke werkdag!

Wat zijn facturas?

Argentijnse facturas lijken erg veel op de broodjes die wij hier viennoiserie of Danish pastry noemen: kleine koffiebroodjes, vaak van een soort croissantdeeg. 

Argentijnse bakkers verkopen ze in allerlei vormen en met veel verschillende vullingen, van (weer die) dulce de leche tot jam en banketbakkersroom.

De populairste facturas hebben dezelfde vorm als onze croissants. 

In Argentinië worden die net zoals in Frankrijk halvemaantjes genoemd - croissant betekent letterlijk: wassende maan - maar dan in het Spaans natuurlijk: medialunas. 

Medialunas de manteca y de grasa

Bestel je in Buenos Aires medialunas, dan zal de ober je altijd een wedervraag stellen: '¿De manteca o de grasa?' Hetgeen wil zeggen: 'van roomboter of van (plantaardig) vet?'

Alleen een kenner van de Argentijnse keuken weet het verschil. 

De vraag van de ober gaat niet alleen over dat ene ingrediënt: welke vetstof je prefereert in je medialuna. Nee, medialunas de manteca en medialunas de grasa zijn compleet verschillende broodjes! 

De medialuna de manteca is zoet en zacht, een beetje brioche-achtig. 

De medialuna de grasa is hartig en droger; hij lijkt qua deegstructuur het meest op onze croissant. Wat beide broodjes gemeen hebben, is dat ze veel kleiner zijn dan onze croissant. Ongeveer half zo groot. 

Weekendbroodjes

Ik moet opbiechten: niet alleen mijn man snoepte elke ochtend van zijn facturas. Ik was er ook dol op. 

Op zaterdag gingen we altijd uitgebreid inkopen doen voor het weekend. Onze favoriete bakker zat in Martínez, een buitenwijk van Buenos Aires een paar kilometer van ons huis. 

Behalve heerlijk zacht wittebrood met een krokante korst en pan de miga - voor de tosti's en de sandwiches; zie mijn eerdere blogs - kochten we er ook altijd een zakje facturas. Niet alleen medialunas, maar ook de andere, nog luxere, gevulde soorten. Voor zondagochtend. Of voor bij de zaterdagmiddagthee...

Budín de medialunas

Nu weer terug naar de budín de pan. Je voelt hem misschien al aankomen: ik veranderde die in een budín de medialunas!

Daarvoor lieten we onze medialunas - met opzet; moeilijk, dat begrijp je - oudbakken worden. Voor een croissantpudding heb je nou eenmaal oudbakken brood nodig; dat is lekkerder dan vers.

Mijn budín verschilde ook nog in een ander opzicht van het oorspronkelijke recept.

Ik loste mijn medialunas niet helemaal op in het mengsel van melk, eieren en suiker. Ik sneed mijn medialunas grof in stukken, goot er een vanillecustard overheen en bakte daar, zonder het brood fijn te maken en op te lossen in de vloeistof, een dessert van. 

Soms gingen er nog appels en rozijnen door de broodpudding. Een beetje zoals ik dat ook doe met mijn briochepudding (zie mijn eerdere blog).

Andere keren bakte ik hem met alleen maar vanille en geraspte citroenschil. Wacht, daar kwam ik laatst ook nog een oude foto van tegen. Gelukkig niet pre-digitaal...

Maar het lekkerst bleek de toevoeging van verse kersen. Vaak konden we ze niet krijgen in Buenos Aires. Maar als ze er waren, sloegen we steevast flink in!

Het zou me niet verbazen dat we ooit in de hierboven reeds vermelde brieven naar huis schreven over ons kersendessert, zo lekker was het!

Een deel van die brieven heb ik na mijn buitenlandtijd teruggekregen van mijn moeder (we hadden toen nog geen pc waar ze in opgeslagen stonden). Helaas heb ik er geen concrete verwijzing naar de croissantpudding in kunnen vinden. Jammer! Het zou interessant zijn geweest mijn ervaringen van toen nog eens terug te lezen.

Hedelfinger: de kers in de pudding!

Inmiddels wonen we alweer een hele tijd in Nederland. En het thuisfront heeft al menigmaal in levende lijve kunnen genieten van onze croissantpudding. We maken hem nog regelmatig! Ook met kersen!

De allerlekkerste kersen voor de pudding zijn dikke, sappige, zoete hedelfingers. Maar met andere zoete kersen is het ook smullen!

Franse croissants in plaats van medialunas de grasa

De Argentijnse medialunas vervangen we hier natuurlijk door Franse croissants.

Het bijzondere van het gebruik van croissants in een broodpudding is de structuur: die is deels zacht en romig (de onderkant) en deels krokant (de bovenkant, dus). Verrukkelijk!

Om de pudding helemaal áf te maken, bestrooi ik hem altijd met een lekker laagje poedersuiker. En als ik nog wat verse kersen over heb, mogen die er ook overheen!

Wanneer ga jij hem maken, deze croissantpudding met hedelfingers?

En schrijf je er dan ook over naar huis?

Nee, natuurlijk niet in een brief... Maar via sociale media! Ik ben benieuwd of ik daar een keer jouw foto ervan tegenkom! Misschien stuur je mij wel een berichtje? 😉

Croissantpudding met hedelfingers: een kersendessert om over naar huis te schrijven!

Ingrediënten voor een dessert voor 6 personen:

• 4 grote croissants, 1 à 2 dagen oud
• 500 gram hedelfingers of andere zoete kersen
• 275 ml volle melk
• 175 ml slagroom
• 1 vanillestokje, doorgesneden en uitgeschraapt
• 6 eierdooiers (van L-eieren)
• 125 gram witte basterdsuiker
• een beetje roomboter voor het invetten van de ovenschaal
• enkele eetlepels poedersuiker

Bereiding:

1. Snijd de croissants diagonaal in dikke plakken.
2. Halveer en ontpit 400 gram van de kersen. 
3. Breng voor de custard de melk aan de kook samen met de slagroom, het merg van het vanillestokje en de resterende peul van het vanillestokje.
4. Klop ondertussen de eierdooiers schuimig met de basterdsuiker. 
5. Schenk de warme melk beetje bij beetje bij het eiermengsel en blijf kloppen. Uiteindelijk ontstaat er een homogeen custardmengsel, dat echter nog niet gebonden is. 
6. Vet een lasagneschaal of ovenschaal (die van mij is ±24x24 cm) in met roomboter.
7. Leg de plakjes croissant en de kersen in de ovenschaal.
8. Schenk de custard over de croissants. Laat de schaal zo een kwartier staan. Het brood kan zich dan volzuigen met het vocht.
9. Verwarm ondertussen de oven voor tot 180°C (conventionele oven).
10. Druk de croissants met de vlakke hand goed naar beneden in het vocht. Plaats de schaal 35 à 40 minuten in de oven, totdat de custard ook in het midden gebonden is. De croissants rijzen deels boven de custard uit, waardoor ze aan de bovenkant heerlijk krokant worden.
11. Doe wat poedersuiker in een zeefje en bestuif het gerecht met de suiker. Verdeel de resterende kersen over het dessert.
12. Serveer je croissantpudding warm of lauwwarm. 

Tip:

Profiteer van het kersenseizoen zolang het nog kan! Volg de link 'kersen' voor nog meer kersenrecepten. Hieronder een compilatiefoto om je even helemaal lekker te maken! 

Geen gewone aardappelsalade vandaag. 

Maar een salade van krieltjes in de schil, die ik eerst in de oven rooster samen met een handjevol knoflookteentjes. Na afkoeling schep ik er een paar eetlepels van mijn knoflooksaus met veel verse kruiden doorheen. 

Het resultaat is verbluffend lekker! Dit moet je proberen als je binnenkort weer gaat barbecueën!

Recepten met restjes!

Laatst voerde ik een search uit binnen mijn eigen website. Op het woord restje. Verbazingwekkend hoeveel zoekresultaten ik kreeg!

Er ontstaan zo veel fantastische recepten gewoon door restjes (met elkaar) te verwerken: boerenkoolpannenkoekjes van een restje stamppot (ik weet het: verkeerde timing nu de mussen van het dak vallen), tomatensalade met een restje van gemarineerde olijven, mini-trifles van restjes chocoladecake/fruit/room, zelfgemaakt vezelrijk paneermeel van een restje oud brood en jachtschotel van een restje soepvlees, om er een maar paar te noemen.

Drie restjes samen: fantastische aardappelsalade

Vandaag ga ik daar weer een zoekresultaat aan toevoegen: het recept voor één van mijn favoriete aardappelsalades is ontstaan doordat ik drie restjes met elkaar combineerde.

Op twee verschillende planken in mijn koelkast ontdekte ik een paar maanden geleden twee eenzame schaaltjes.

Eentje met een paar ons krieltjes, die ik de dag daarvoor in de oven geroosterd had met wat teentjes knoflook en een lekkere scheut olijfolie.

En eentje met nog enkele eetlepels knoflooksaus met tuinkruiden.

In de groetenlade vond ik een zielig zakje met een paar takjes verse kruiden.

Een tweede leven voor mijn restjes

De drie restjes leken wel voor elkaar gemaakt. En dus gunde ik ze een kans op een tweede leven. Samen!

Ik liet de aardappeltjes een beetje op kamertemperatuur komen, schepte er de knoflooksaus doorheen en garneerde mijn nieuwe gerecht met de kruiden.

Een tuinkruiden-knoflook-krieltjessalade 

Het resultaat bleek echt ontzettend lekker. Zo lekker, dat ik tegenwoordig speciaal knoflookkrieltjes rooster voor mijn salade. Tijdens het afkoelen maak ik snel een knoflooksausje en hak ik wat peterselie, bieslook, basilicum, tijm; alles wat ik op dat moment toevallig in huis heb.

De heerlijke aardappelsalade is met name ideaal voor bij een zomerse BBQ, maar wij eten hem ook nog later in het jaar. Zolang er verse krieltjes te koop zijn, eten wij onze tuinkruiden-knoflookkrieltjessalade! Smullen!

Aardappelsalade van ovenkrieltjes, knoflooksaus en tuinkruiden

Ingrediënten voor een bijgerecht voor ±4 personen:

• 1 kg krieltjes in de schil
• een bolletje knoflook
• zout en versgemalen zwarte peper
• olijfolie
• 1/2 Spaanse peper
• ±100 gram knoflooksaus met veel verse kruiden (zie mijn eerdere blog)
• wat grof gehakte tuinkruiden (bijv. platte peterselie, bieslook, basilicum, tijm, oregano)

Bereiding:

1. Verwarm de oven voor tot 235°C. Gebruik bij voorkeur de heteluchtstand van je oven; zo bak je de krokantste aardappeltjes.
2. Was de krieltjes en snijd de grote een keer door.
3. Haal de teentjes knoflook los uit het bolletje. Snijd van elk teentje het 'kontje' eraf, maar laat de velletjes eromheen zitten. 
4. Leg de aardappeltjes en de knoflookteentjes op een bakplaat en vermeng ze met wat zout en peper en een lekkere scheut olijfolie. Verdeel de aardappeltjes goed over de plaat, zodat ze gelijkmatig kunnen bruinen.
5. Plaats de bakplaat in de oven, iets onder het midden.
6. Rooster de krieltjes in ongeveer een halfuur gaar en goudbruin. Schep ze af en toe even om.
7. Schep de ovenaardappeltjes van de bakplaat en verwijder de knoflookteentjes (gebruik de gepofte teentjes om er kruidenboter of knoflookmayonaise mee te maken of smeer de zachte knoflook uit over gegrild vlees). Laat de aardappels afkoelen tot kamertemperatuur.
8. Verwijder de zaadlijsten en de pitjes uit de Spaanse peper. Snipper de peper zeer fijn.
9. Schep de knoflooksaus door de ovenkrieltjes. Proef en voeg eventueel nog wat meer saus toe. Garneer de salade met de pepersnippers en de gehakte tuinkruiden.
10. Serveer je salade meteen.

Tips:

1. Koop verse krieltjes in de schil altijd op de dag dat je ze gaat roosteren (of op een andere manier gaat bereiden). Tijdens het bewaren krijgen ze snel uitlopers en dat wil je niet.
2. Rooster je je krieltjes al een dag van tevoren? Laat ze dan eerst een beetje op kamertemperatuur komen alvorens de salade te maken en ze te serveren.
3. Deze aardappelsalade is niet alleen lekker als bijgerecht, maar ook als tapa!

Vezelrijk paneermeel zelf maken

Als ik in Maastricht ben, kan ik het niet laten altijd even een bezoekje te brengen aan de Bisschopsmolen, een oude watermolen in het hart van stad, waar nog dag in dag uit spelt wordt gemalen. Terplekke bakken ze er ook brood van; en vlaaien, koeken, croissants, worstebroodjes... Mmmmm!

Ik sla meestal flink in. Daarbij koop ik ook steevast een paar pakken vezelrijk paneermeel, gemaakt met de (restjes van de) broden die in de winkel liggen. Dat paneermeel heeft superveel smaak en het is lekker grof van structuur.

Het heeft maar een nadeel: het is in een vloek en een zucht weer op. En als je aan zoiets lekkers gewend bent, wil je niet meer anders. Dus maak ik het sinds kort ook zelf! Lees hieronder hoe!

Culinaire bezoekjes aan Maastricht

Heb jij dat ook, dat als je in een stad bent, je altijd op zoek gaat naar de culinaire pareltjes? 

Ik wel in elk geval. Daarbij denk ik niet alleen aan restaurants, maar met name aan winkels waar ik authentieke (streek)producten kan kopen; ingrediënten waar ik thuis zelf mee aan de slag kan. 

Zo heb ik in de weken daarna nog steeds plezier van mijn uitstapje! 

Maastricht is een van mijn favorieten om te bezoeken. Voor foodies heeft die stad zo veel te bieden! 

Watermolen de Bisschopsmolen

Neem nou de Bisschopsmolen. Dat is een ouderwetse graanmolen, waar sinds een aantal jaren weer opnieuw meel wordt gemalen: speltmeel. 

Maar er is een groot verschil met de molens die we elders in Nederland kennen. Het gaat hier niet om een windmolen, maar om een watermolen! Het grote schoepenrad aan de achtergevel van de molen hangt in de Jeker, een riviertje dat dwars door Maastricht stroomt, tussen en zelfs onder de gebouwen door. 

Je kunt de molen bezichtigen als je dat wilt.

Bekijk het schoepenrad en ga ook even naar binnen om het originele maalwerk in werking te zien.

De maquette, die ze er hebben staan, geeft je in één oogopslag een beeld van het hele gebouw.

Culinair genieten in de gelagkamer van de Bisschopsmolen

Aanrader: duik na je bezichtiging de gelagkamer in en laat je daar uitgebreid verwennen. 

Wij kiezen meestal eerst voor een van de heerlijke broodgerechten (wat dacht je van een open tosti van speltbrood met gesmolten kaas, ham van het Livarvarken en cherrytomaatjes?) en daarna proeven we een van de verleidelijke vlaaien. 

Tip: probeer eens de kruisbessenvlaai. Zo heerlijk Limburgs!

De bakkerswinkel van de Bisschopsmolen

Achter de molen bevindt zich een bakkerij, waar op ambachtelijke wijze heel veel verschillende broden worden gebakken. Die broden bevatten geen tarwe, maar wel rogge, gerst, kamut, maïs, gierst, teff, quinoa, haver, boekweit. 

En spelt natuurlijk, meer specifiek het zogenaamde Kollenberger spelt, dat groeit op de prachtige Limburgse heuvels. 

De andere granen worden ook betrokken van regionale bedrijven. Evenals het fruit voor de vlaaien.

In de bakkerswinkel kun je je hart ophalen als je van authentiek brood houdt. Maar vergeet ook niet een vlaai te bestellen. En natuurlijk moet je een of meer zakken vezelrijk paneermeel kopen, want daar begon het in dit blog allemaal om, niet waar!

Vezelrijk paneermeel van de Bisschopsmolen

Omdat de broden van de Bisschopsmolen zo veel verschillende soorten graan en vaak ook zaden bevatten, zit al dat lekkers ook allemaal in het paneermeel dat ervan gemaakt wordt. Tel daarbij op dat het paneermeel mooi grof wordt gemalen, dan kun je je wel voorstellen hoe lekker dat moet zijn in je gerechten!

Koken met vezelrijk paneermeel

Gebruik het paneermeel voor een krokant korstje op je ovenschotel of paneer er je kroketten of schnitzels mee. En uiteraard is het een onmisbaar ingrediënt in de ongeëvenaarde Limburgse gehaktballen.

Wat die Limburgse gehaktballen zo speciaal maakt? 

Daar vertel ik je in mijn volgende blog alles over, maar een tipje van de sluier wil ik vast oplichten: Limburgse gehaktballen hebben van oudsher een dikke, krokante paneerlaag aan de buitenkant. 

En dat is me toch lekker... 😋

Dus mis mijn volgende blog niet! Als je je opgeeft voor mijn gratis receptenservice (dat kan rechtsboven op dit blog), krijg je het recept voor de gehaktballen en alle volgende recepten automatisch in je mailbox. Ideaal toch!

Zelf vezelrijk paneermeel maken

En dan nu het recept waar je voor gekomen bent. Woon je niet in Maastricht, kom je er (bijna) nooit of is je voorraad 'gewoon' op zoals mij zo vaak overkomt, maak dan je vezelrijke paneermeel zelf! 

Je kunt het helemaal aanpassen aan je eigen smaak, want jij kiest van welke broodsoorten je het maakt en hoe fijn je het maalt. 

Het meel op de foto hieronder is gemaakt van het speltbrood met zonnebloempitten dat mijn eigen bakker verkoopt. Je ziet de zaadjes zo zitten. Heerlijk voor superkrokante korstjes!

Hoe maak je zelf vezelrijk paneermeel?

Ingrediënten:

• restjes van lekker vezelrijk brood (met of zonder zaden)

Bereiding:

1. Verwarm de oven voor tot 120 à 150°C. Voor zwaar en donker gekleurd brood mag de oven wat lager dan voor lichter brood. Bij mij droogt het brood beter als ik de heteluchtoven gebruik, maar dat kan per oven verschillen.
2. Verdeel de sneetjes brood over de bakplaat, zodat ze zo veel mogelijk in één laag liggen.
3. Droog het brood in de oven totdat het krokant is. Dat duurt ongeveer een halfuur.
4. Maal het krokante brood in de foodprocessor. Bepaal zelf hoe fijn je je paneermeel wilt hebben. Heb je geen foodprocessor, doe het brood dan in een stevige diepvrieszak. Dan springt het niet alle kanten uit als je het vervolgens fijn rolt met de deegroller. 

Tips:

1. Ben je meer een liefhebber van wittebrood? Ook daar kun je op dezelfde manier paneermeel van maken. Als je het grof maalt, krijg je toch die lekker krokante structuur!
2. Nog meer Limburgse recepten? Volg dan de link 'Limburgs recept' in de rechterkolom van dit blog.
3. Aanrader: bestel mijn nieuwe kerstkookboek 'Feestrecepten uit Limburg' vol met de lekkerste Limburgse recepten. Tot 6 november maak je bovendien kans dit boek te winnen. Hoe? Dat lees je op mijn blog van vorige week.

Wentelteefjes van briochebrood met rood fruit en roomijs

Dit recept voor wentelteefjes had ik, compleet met foto's, midden in de zomer al klaar staan om te posten. Maar ja, wentelteefjes, die maak je met veel eieren. En toen diende zich uit het niets opeens een heuse eiercrisis aan... Je begrijpt het: die post moest ik even uitstellen.

Inmiddels liggen de winkels weer vol met, naar we mogen hopen, gezonde eieren. Dus bakken die wentelteefjes!

Als je er net als ik briochebrood voor gebruikt, worden ze superluchtig en licht. Wat vers fruit en een bolletje roomijs erbij en smullen!

Wat denk je trouwens: gaat 'eiercrisis' dit jaar het woord van het jaar worden? Of misschien 'fipronil-affaire'? Of gaan we straks in december voor een wat vrolijker woord?

Waarom heten wentelteefjes 'wentelteefjes'?

Nu we het toch over woorden hebben, wat vind je van het woord 'wentelteefje' en dan met name van het laatste deel van dat woord? 

Waar het wentelen vandaan komt, lijkt voor de hand te liggen: je draait de sneetjes brood om terwijl je ze in ei doopt en bakt. 

Maar dat 'teefje' klinkt toch beslist curieus... Heeft dat wellicht iets met een hond te maken?

Ik ben eens wat gaan zoeken in etymologische (woorden)boeken en kwam diverse theorieën tegen. Welke waar is, wie zal het zeggen?

In elk geval komt die hond echt in beeld. In Dordrecht was in de 19e eeuw het woord 'draaireuen' in zwang; ook een hond dus, maar dan anders. En de Friezen hadden het vroeger over 'gebraden hondsvotjes'.

En wat dacht je van de theorie, die beweert dat 'wentelteefjes' komt van de opdracht 'wentel 't even(tjes)'?

Het meest plausibel klinkt (wat mij betreft) de verklaring die zegt dat een 'teef' in vroeger tijden een soort gebak was. Men kende ook de zogenaamde 'appelteef'. Ik heb alleen nergens kunnen achterhalen om wat voor soort gebak het ging, helaas.

Verloren of gewonnen brood

Overigens worden wentelteefjes ook wel 'verloren' of 'gewonnen' brood genoemd. 

In Frankrijk spreken ze nog steeds van 'pain perdu'. 

Het 'winnen' van het brood zou gaan over het weer bruikbaar maken van oud, maar nog niet beschimmeld, brood. Er zijn mensen die ervan uitgaan dat het woorddeel 'wentel' niets te maken heeft met draaien, maar dat het is afgeleid van 'wenden' of 'winnen'.

Wentelteefjes van luxe briochebrood

Zelf maak ik mijn wentelteefjes regelmatig van wat ouder, een beetje uitgedroogd brood. Zo gauw je de sneetjes in een mengsel van losgeklopt ei en melk legt, zuigen ze zich helemaal vol. Van de droge smaak is niets meer te proeven!

Dat neemt niet weg dat je ook gewoon vers brood kunt gebruiken. 

Als ik mijn gezin extra wil verwennen, koop ik zelfs speciaal luxe briochebrood voor mijn wentelteefjes. 

Dat snijd ik in heel dikke plakken (minimaal 2,5 à 3 cm dik), voordat ik het door een gezoet ei-melkmengsel haal en krokant bak in de koekenpan. 

Tijdens het bakken gaart het ei. Daardoor gaan de toch al luchtige brioche-wentelteefjes prachtig souffleren. Ze blijven nog even mooi hoog als ik ze serveer op  warme borden, maar na verloop van tijd zakken ze toch onherroepelijk in. Zo gaat dat nou eenmaal met gesouffleerd ei. De smaak lijdt daar overigens niet onder.

Wentelteefjes met citroen- of kaneelsuiker

Als er iets te vieren is, serveer ik mijn brioche-wentelteefjes als feestelijk ontbijt of als lunch. Met alleen maar een beetje suiker. 

Of nog lekkerder: met citroensuiker (witte basterdsuiker vermengd met geraspte citroenschil) of kaneelsuiker; in het laatste geval gaat er geen citroenrasp door het ei-melkmengsel.

Wentelteefjes als spectaculair dessert

Wentelteefjes van briochebrood zijn helemaal spectaculair als dessert. 

De combinatie van de warme sneetjes brood met koud romig ijs en fris rood fruit vind ik absoluut geweldig.

Dit dessert kan wat mij betreft het hele jaar. In de zomer is het rode fruit op zijn best. Maar tegenwoordig kun je het ook in de winter overal kopen. 

Zelfs met kerst of Pasen zal iedereen blij verrast zijn als je je diner met deze verrukkelijke wentelteefjes met rood fruit en roomijs afsluit!

Hoe maak je wentelteefjes van briochebrood met rood fruit en roomijs?

Ingrediënten voor een dessert voor 4 personen:

Voor de wentelteefjes: 

• 4 dikke sneetjes brioche (minimaal 2,5 à 3 cm dik)
• 3 eieren (maat L)
• 4 dl volle melk
• 50 gram witte basterdsuiker
• de rasp van ½ citroen
• een snufje zout
• roomboter of vloeibare margarine

Voor de citroensuiker:

• de rasp van ±½ citroen
• witte basterdsuiker naar smaak

Voor het garnituur:

• 4 bolletjes vanilleroomijs (kant-en-klaar of zelfgemaakt; recept maanzaadijs zonder maanzaad uit een eerdere blog)
• 400 gram rood fruit (ik gebruikte kleine aardbeien, frambozen, bramen en blauwe bessen)
• enkele takjes munt

Bereiding:

1. Klop in een kom de eieren samen met de melk, de basterdsuiker, de geraspte citroenschil en het zout tot een egale massa.
2. Snijd de sneetjes brioche een keer door.
3. Leg ze in de eiermassa en geef ze de kans zich vol te zuigen met vloeistof.
4. Verhit ondertussen een beetje boter in een grote koekenpan.
5. Breng de sneetjes brood voorzichtig over naar de pan en bak ze op middelhoog vuur aan beide kanten goudbruin. Draai het vuur lager zo gauw ze bruin zijn. Laat de sneetjes nog enkele minuten in de pan liggen. De wentelteefjes zijn klaar als ze mooi gesouffleerd zijn. Ze zakken overigens wel weer een beetje in als ze afkoelen, maar dat maakt ze niet minder lekker.
6. Vermeng tijdens het bakken in een schaaltje wat basterdsuiker met geraspte citroenschil. Pas de hoeveelheid citroenschil aan aan je eigen smaak.
7. Leg op elk bord 2 wentelteefjes. Bestrooi ze met een lepeltje citroensuiker. Verdeel het fruit over de borden. Schep er een bolletje vanilleroomijs naast. Garneer met de munt.

Tips:

1. Je kunt het fruit al schoonmaken ruim voor de maaltijd. Bak de wentelteefjes wel pas vlak voor het serveren.
2. Zet een restje citroensuiker in een schaaltje op tafel. Dan kunnen de echte zoetekauwen nog een beetje extra nemen.
3. En dan heb ik nog een extra tip, die ik pas veel later heb toegevoegd aan dit recept. Hij is eigenlijk het gevolg van een foutje. Laatst bedacht ik halverwege het bakken van mijn wentelteefjes - het ei was al een beetje aan het garen - dat ik vergeten was de suiker toe te voegen aan het eiermengsel. Nu is briochebrood al een beetje zoet van zichzelf, maar ik vond een beetje extra suiker toch noodzakelijk. Dus strooide ik wat poedersuiker over de al een beetje gebakken bovenkant van de wentelteefjes. Niet te veel, in totaal maar een paar theelepeltjes. Daarna draaide ik ze om in de pan en bakte de suiker een beetje aan. Wel met beleid, niet op te hoog vuur, want suiker verbrandt snel! Met de andere kant van de wentelteefjes deed ik hetzelfde. Zo ontstonden er dunne, een klein beetje gekaramelliseerde korstjes aan de boven- en onderkant van mijn sneetjes. En dat bleek me toch lekker! De wentelteefjes waren smeuïg aan de binnenkant, zoals ze altijd zijn, maar de korstjes waren nóg krokanter en smaakvoller dan anders! Een aanrader: probeer het maar eens uit! Je hebt wel nog steeds de citroensuiker nodig voor het bestrooien achteraf. 

Jachtschotel van kruidig rundvlees met luchtige aardappelpuree

Veel mensen zullen het nog wel kennen van vroeger of misschien maak je het nu zelfs nog regelmatig: jachtschotel.

Voor degenen die niet weten waar ik het over heb: dat gerecht heeft niets te maken met wild. Het gaat om een ovenschotel van restjes vlees met daarop een laagje aardappelpuree.

Sommigen maken de schotel op basis van (rul gebakken en gekruid) gehakt, maar ik ken hem van huis uit als een gerecht met draadjesvlees, meer specifiek in stukjes uit elkaar getrokken gaar soepvlees.

Elke dag soep vooraf: een oude Limburgse traditie

We aten in mijn jeugd zeer regelmatig jachtschotel, want er waren vaak restjes soepvlees. Ik weet niet of dat vroeger in andere delen van het land ook de gewoonte was, maar in Limburg, waar ik vandaan kom, aten we elke dag soep als voorgerecht. Met name mijn vader hechtte geweldig aan die traditie. Sterker nog: als er geen soep was, was hij echt uit zijn hum!

Voor zijn werk moest hij af en toe uit eten gaan. Dan waren wij altijd vreselijk jaloers. En achteraf wilden we natuurlijk het naadje van de kous weten! “Wat heb je gegeten?” was standaard de eerste vraag die we stelden als hij thuis kwam. En maar al te vaak luidde het kregelige antwoord: “Niets lekkers!” Dan wisten we al wat er gebeurd was; dan had er geen soep op het menu gestaan…

Maar goed, die soep die we thuis aten, dat was vaak – lekker makkelijk – soep uit een blik of een pakje. Maar eens in de zo veel tijd trok mijn moeder verse bouillon voor een geurige zelfgemaakte soep. En ja, dat leverde dus die restjes op!

Jachtschotel van restjes soepvlees

Mijn moeder wist daar wel raad mee. De volgende dag stond er een dampende schaal met jachtschotel op tafel!

Nog steeds maak ik dit gerecht, zij het volgens een licht gewijzigd recept. En nog steeds vind ik het erg lekker! Daarom hier en nu dit recept voor jullie.

Veel plezier met deze heerlijke ovenschotel!

Hoe maak je zelf de lekkerste jachtschotel?

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 4 personen:

• ±6 ons gaar draadjesvlees (bijv. het vlees waarvan je een bouillon getrokken hebt)
• 4 uien, fijngesnipperd
• vloeibare plantaardige margarine
• 1 pot zoetzure paprikasalade of zoetzure paprikareepjes met vocht (320 gram)
• 4 middelgrote zoetzure augurken, fijngesnipperd
• ±3 theelepels Limburgse mosterd
• ±4 theelepels tomatenpuree
• versgemalen zwarte peper en zout
• een beetje water
• luchtige aardappelpuree, gemaakt van ±1200 gram aardappels aangemaakt met een ei, roomboter en warme melk

Bereiding:

1. Fruit de uien ±10 minuten zachtjes in een beetje margarine.
2. Verwijder eventuele vetrandjes of peesjes uit het vlees. Snijd het vlees in piepkleine blokjes en trek die in draadjes uit elkaar of maal het grof in de foodprocessor.
3. Schep het vlees bij de uien en bak het op matig vuur even mee.
4. Snijd de paprikasalade grof in stukjes.
5. Voeg de paprikastukjes en de gesnipperde augurken toe aan het vlees. Roer er ook het vocht van de paprikasalade, een beetje water, de mosterd en de tomatenpuree doorheen. Maak het geheel op smaak met vrij veel versgemalen zwarte peper en wat zout. Schenk er eventueel nog wat extra water bij. Het geheel moet lekker smeuïg zijn.
6. Bereid ondertussen de aardappelpuree.
7. Vet een ovenschaal in met wat margarine. Verdeel het vlees over de bodem. Strijk er een laag aardappelpuree over uit. 
8. Plaats de schaal gedurende ±25 minuten in een oven van 200°C totdat de aardappelpuree een goudbruin korstje heeft.

Tips:

1. Als je de aardappelpuree niet helemaal glad strijkt, maar er her en der wat piekjes bovenuit laat steken, krijg je een krokanter laagje aan de bovenkant. Verrukkelijk!
2. De vleesvulling voor deze jachtschotel is prima in te vriezen. Maak dus af en toe een grote portie en vries die in kleinere hoeveelheden in. Handig als je een keer weinig tijd hebt om te koken!
3. Nog nooit zelf aardappelpuree gemaakt? Lees dan snel mijn blog over dit heerlijke bijgerecht!

Kerstspecial: briochepudding met appeltjes en rozijnen

In deze verrukkelijke, smeuïge broodpudding wordt het 'gewone' brood vervangen door luxueus briochebrood. Er gaan nog wat appeltjes doorheen en het merg van een vanillestokje. Citroenschilletjes en kaneel zorgen voor een heerlijk aroma!

Het resultaat is een luchtig, romig, fruitig, krokant en tegelijkertijd  fluweelzacht dessert, waar je helemaal warm van wordt! Een waardig einde van je kerstdiner!

Briochepudding: een rustiek kerstdessert

Ik ben niet zo'n liefhebber van formele etentjes. Zelfs niet tijdens de kerstdagen. Het liefst serveer ik rustieke, robuuste gerechten met veel smaak. Voor mij geen chique kleine porties met liflafjes...

Het dessert van vandaag past perfect in die sfeer!

Broodpudding van restjes oud brood

Het is een variant van de klassieke broodpudding, een gerecht dat traditioneel gemaakt wordt van restjes. Broodpudding is een ideaal recept om overgebleven en een beetje droog geworden brood te verwerken tot iets lekkers!

Omdat het hier vandaag om een kerstdessert gaat, wijk ik bij uitzondering een keertje af van het restjes-idee: ik koop het meer luxueuze briochebrood er speciaal voor in! Hetzelfde geldt voor de room. De andere ingrediënten, zoals de appels en de vanille, heb ik meestal wel in huis.

Hoe wordt broodpudding en dus ook deze briochepudding gemaakt?

De moeder aller broodpuddingen is een toetje van sneetjes (oud) brood - en soms nog wat smaakmakers - dat wordt overgoten met een niet gegaarde custard. Als deze schotel in een vrij warme oven wordt gezet, begint de custard te binden.

De kunst is om een broodpudding precies lang genoeg te bakken totdat de custard een beetje vaster wordt. Helemaal vast is niet de bedoeling. Het gerecht is het allerlekkerste als de custard nog een beetje sausachtig blijft; romig zacht en smeuïg.

Eet deze briochepudding vers uit de oven!

Het is aan te raden deze briochepudding niet vooruit te maken. Hij moet vers uit de oven op tafel gezet worden! Als het aan mij ligt, komt zelfs de ovenschaal gewoon op tafel! Zo kan iedereen zich zelf opscheppen. Maar daar kun je natuurlijk van afwijken als je dat wilt; vrijheid blijheid!

Wat vind je van dit luxe broertje van de klassieke broodpudding? Is deze romige briochepudding met appeltjes en rozijnen niet onweerstaanbaar?

Hoe maak je briochepudding met appeltjes en rozijnen?

Ingrediënten voor een dessert voor 6 à 8 personen:

• 1 briochebrood van ±400 gram
• 60 gram rozijnen
• water
• 2 jonagold appels
• 8 eierdooiers
• 175 gram witte basterdsuiker
• de rasp van 1 citroen
• ¼ theelepel gemalen kaneel (bij voorkeur echte Ceylonkaneel; zie mijn blog hierover)
• 350 ml volle melk
• 250 ml slagroom
• 1 vanillestokje, doorgesneden en uitgeschraapt
• een beetje roomboter voor het invetten van de ovenschaal
• enkele eetlepels poedersuiker

Bereiding:

1. Snijd de brioche in niet te kleine blokjes. Laat die een uur op de broodplank liggen, zodat ze wat oudbakken kunnen worden.
2. Doe de rozijnen in een pannetje met wat water. Zorg ervoor dat de rozijnen onder staan. Verwarm het water tot heet en draai het vuur uit. Laat de rozijnen zo een uur wellen. Droog ze daarna in een schone theedoek (gewassen zonder wasverzachter).
3. Breng voor de custard de melk aan de kook samen met de slagroom, het merg van het vanillestokje en de resterende peul van het vanillestokje.
4. Klop ondertussen de eierdooiers schuimig met de basterdsuiker, de citroenrasp en de kaneel.
5. Schenk de warme melk beetje bij beetje bij het eiermengsel en blijf kloppen. Uiteindelijk ontstaat er een homogeen custardmengsel, dat echter nog niet gebonden is.
6. Schil de appels en snijd ze in kleine blokjes.
7. Vet een grote lasagneschaal in met roomboter.
8. Leg de blokjes brioche, de rozijnen en de appeltjes in de ovenschaal.
9. Schenk de custard over het brood. Laat de schaal zo een kwartier staan. Het brood kan zich nu volzuigen met het vocht.
10. Verwarm de oven voor tot 190°C (conventionele oven).
11. Druk het brood met de vlakke hand goed naar beneden in het vocht en plaats de schaal ±30 minuten in de oven, totdat de custard ook in het midden licht gebonden is. Hij moet nog een beetje smeuïg blijven.
12. Doe wat poedersuiker in een zeefje en bestuif het gerecht met de suiker. Serveer meteen.

Tips:

1. Je kunt de briochepudding ook eerst over de borden verdelen en dan pas bestuiven met de poedersuiker.
2. Nog een lekkere variant van de bread and butter pudding: croissantpudding met verse kersen!

Krokante bagel chips met knoflook en basilicum

Gisteren beloofde ik je het recept voor bagel chips. 

Die smaken namelijk perfect bij de pompoensoep met chorizo waar mijn post toen over ging!

Wat zijn bagel chips? 

Dat zijn krokant gebakken dunne plakjes bagels. Je kent ze wel: die heerlijke broodjes met een gat erin die qua uiterlijk zo lijken op een donut.

De chips maak je in je oven onder toevoeging van een lekkere scheut olijfolie, knoflook en basilicum. Ze worden dus niet gefrituurd!

Bagel chips zijn ideaal als krokantje bij je soep!

Maar ook als borrelhapje slaan ze geen slecht figuur. Kinderen zijn er dol op! 

Meteen maken dus. Veel tijd en moeite kost het niet!

Hoe maak je zelf bagel chips met knoflook en basilicum?

Ingrediënten voor een bijgerecht of een borrelhapje:

• 4 bagels
• olijfolie
• 3 teentjes knoflook uit de pers
• 70 gram basilicum op olie (potje)
• zout naar smaak
• versgemalen zwarte peper

Bereiding:

1. Verwarm de heteluchtoven voor tot 150°C.
2. Snijd de bagels met een scherp glad mes in kleine dunne plakjes (zie foto's).
3. Leg de plakjes bagel op een bakplaat en schenk er wat olijfolie overheen. Bestrooi ze met een beetje zout en wat peper. Voeg ook de knoflook en de basilicum toe.
4. Tos het geheel met de handen goed om, zodat alle bagelplakjes bedekt worden met olijfolie, knoflook en basilicum. Verdeel de chips zo over de bakplaat, dat er niet te veel plakjes over elkaar heen liggen (heb je een heel kleine oven, bak dan twee porties na elkaar).
5. Bak de chips in ongeveer een halfuur krokant en lichtbruin. Schep ze af en toe om. Draai de oven wat lager, als de chips te bruin dreigen te worden.

Tips:

1. Laat de chips na het bakken eerst helemaal afkoelen en verpak ze dan in een goed afgesloten trommel of doos. Zo kun je de bagel chips een paar dagen bewaren.
2. Serveer je de bagel chips als bijgerecht bij een maaltijdsoep (zoals de kruidige pompoensoep met chorizo van de post van gisteren of mijn Spaanse aardappelsoep met gepofte knoflook), dan is deze portie voldoende voor 4 personen. Is de soep een voorgerecht, dan heb je genoeg voor ±12 personen.
3. Basilicum op olie vind je in potjes bij de kruiden in de supermarkt. Door de olie blijven de kruiden mooi 'plakken' aan de bagel chips. Vervanging door gedroogde kruiden is niet aan te raden.