Posts tonen met het label citroen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label citroen. Alle posts tonen

zondag 13 september 2026

Romige basilicummayonaise met een vleugje citroen - klaar in 5 minuten!


Op makkelijke weekenddagen vervangen wij onze warme maaltijd regelmatig door een stevige sandwich. Met daarbij een gezonde salade.

Dan bak ik een lekker brood met flink wat volkorenmeel en lekker veel zaadjes - in de broodbakmachine, dus het is snel klaar. Het recept zal ik je in mijn volgende blog geven. 

Daar snijd ik gezellige, dikke sneeën van. En die beleggen we met allerlei soorten vleeswaren, kip of vis.

Denk aan:

  • zelfgebraden Limburgs gehaktbrood
  • in plakjes gesneden gegrilde schouderkarbonades
  • gesneden casselerribsteaks van de grill
  • een gegrilde en daarna dun gesneden ribeye steak
  • plakjes gerookte kipfilet
  • plakjes gerookte zalm
  • een handje Hollandse garnaaltjes
  • een kort gegrilde en daarna in plakjes gesneden moot tonijn
  • wat speciale vleeswaren van de slager of uit de supermarkt, zoals pastrami, truffelsalami, serranoham
  • etc. 

Daar gaan ook wat groenten bovenop, zoals bladsla, rucola, waterkers, komkommer, radijs, tomaat, of geraspte wortel/selderij.

Maar als je het ons vraagt, is zo'n sandwich dan nog niet helemaal af. Wat hij nog nodig heeft is een fris sausje! 


Speciaal voor dit doel bedenk ik lekkere sausjes aan de lopende band. Wil je een recept voor het sausje van vandaag? Voor mijn romige basilicummayonaise met een kneepje citroensap en een scheutje olijfolie?


Onder de foto vind je het!


Deze saus smaakt fantastisch met alle belegsuggesties van hierboven!

En binnenkort zal ik je het complete recept geven voor nog iets lekkerders: voor onze sandwich van dat zadenbrood met als beleg mediterrane gegrilde kip en rucola. En dus mijn basilicummayonaise! Hou mijn blog maar in de gaten!


Extra tip: dit nieuwe sausje smaakt natuurlijk ook erg lekker bij de BBQ of het gourmetten! 




Op een gezellige goudgele stoffen placemat staat een vrolijk schaaltje in oranje, geel en rood tot aan de nok gevuld met een romig sausje van mayonaise met groene spikkels van verse basilicum. Het sausje is gegarneerd met een blaadje basilicum!



Zó maak je zelf snel en makkelijk basilicummayonaise met een kneepje citroensap en een scheutje olijfolie! 



Ingrediënten:

  • 3 volle eetlepels mayonaise van een goede kwaliteit (je kunt je mayonaise ook zelf maken als je dat wilt)
  • 2 eetlepels extra vergine olijfolie (niet nodig bij zelfgemaakte mayo van olijfolie; gebruik dan in totaal 4 volle eetlepels mayonaise)
  • 2 theelepels versgeperst citroensap
  • ±1/2 theelepel poedersuiker (afhankelijk van hoe zoet je mayonaise is)
  • de blaadjes van een paar takjes basilicum (naar smaak)
  • versgemalen zwarte peper
  • een snufje zout

Bereiding:

  1. Vermeng alle ingrediënten vanaf de mayonaise tot en met de poedersuiker. Roer er een glad geheel van.
  2. Hak de blaadjes van de basilicum fijn.
  3. Meng de kruiden door de saus.
  4. Maak je basilicumsausje op smaak met lekker wat versgemalen zwarte peper en een snufje zout.

Tips:

  1. Ik pas de hoeveelheid basilicum in mijn saus altijd aan aan het beleg van de sandwich of aan het hoofdgerecht waar ik mijn basilicummayonaise bij serveer.
  2. Wil je nog meer recepten voor sausjes die uitstekend smaken op een decadente sandwich? Hier komen ze (klik op de rode linkjes):

Een schaaltje met oranje-roze cocktailsaus gegarneerd met verse, groene bieslook! Ernaast staat een glaasje met cognac!

Een schaaltje met vrolijk groen gespikkelde mayonaise met tuinkruiden. Erachter liggen een paar bolletje knoflook. En de sfeer wordt gezet door zomerse schelpjes die om het schaaltje heen liggen!

Een zomers rood schaaltje met romige Spaanse mayonaise. Ernaast staat een schaaltje met pimentónvlokken. En er liggen wat cherrytomaatjes omheen!

Op een rood geblokt kleedje staat een vierkant schaaltje met truffelmayonaise met daarop een garnering van truffeltapenade. Erachter staat een glazen kannetje met geelgroene olijfolie en er liggen wat takjes basilicum bij!

Een schaaltje met zachtgele mosterdmayonaise.Daarnaast liggen wat donkerhouten accessoires die voor sfeer zorgen.

vrijdag 13 maart 2026

Sandwiches van citroencake met gebakken appeltjes, lemon curd en pecannoten


Stel je dit even voor:

  • een sandwich
  • niet van brood
  • maar van citroencake!

Niet met een beleg van boter met kaas of hagelslag, maar met:

Dit plaatje zag ik zelf in mijn hoofd voor me toen ik een paar dagen geleden, vervuld van zoete inspiratie, de keuken indook om mijn recept te ontwikkelen (en mijn Copilot bleek het roerend met me eens!): 


Recept! Mijn appelgebakjes volgens mijn Copilot!


En zo rolde mijn sandwich de keuken uit:


Recept: zo bak je zelf sandwiches van citroencake met gebakken appeltjes, lemon curd en pecannoten!


Toegegeven: de sandwich waar ik die middag mijn man mee verraste is niet bepaald een standaard lunchbox-sandwich. 

Niet van het type in elk geval om op een willekeurige maandagochtend in te pakken om mee naar kantoor te nemen. Tenzij je natuurlijk je collega's jaloers wilt maken... 

Nee, het is meer een verfijnde, zoete delicatesse! Voor bij de thee! Ik dacht zelfs meteen aan een heuse, feestelijke high tea!    

Of misschien wil je deze sandwich wel serveren als dessert na een feestelijke maaltijd! Je paasdiner wellicht? Of - als je dit blog in een heel andere tijd van het jaar leest - je kerstdiner?

Mijn Copilot bedacht de volgende benaming voor mijn citroencakesandwich: 'een fruitig feestje tussen twee plakjes cake met een gulle dosis confetti van pecannoten'. 

En daar was ík het dan weer roerend mee eens! 

Wat waren we een goed teampje, die middag, mijn Copilot en ik! 😇

Maar goed, waar jij nu natuurlijk smachtend op zit te wachten, is het recept voor al dit lekkers. En dat heb ik voor je: lees snel door onder de close-up van mijn nieuwste creatie! 

Maak hem meteen zelf en geniet! 

Recept: mijn cakesandwich, klaar om zo in te bijten!



Sandwiches van citroencake met lemon curd, gebakken appeltjes en pecannoten



Ingrediënten:


Voor de citroencake:

  • 75 gram zachte roomboter
  • 100 gram zachte plantaardige margarine
  • 225 gram witte basterdsuiker
  • 1 zakje vanillesuiker
  • een snufje zout
  • 4½ ei, losgeklopt in een kopje
  • de rasp van 1 citroen
  • 225 gram patisseriebloem (of Zeeuwse bloem)
  • 7 gram bakpoeder
  • wat extra boter en bloem voor het prepareren van de bakvorm

Voor de vulling van de sandwiches:

  • 3 à 4 jonagold appels (afhankelijk van de maat van de appels)
  • roomboter voor het bakken van de appels
  • 100 gram ongeroosterde pecannoten
  • 1 pot lemon curd (of zelfgemaakte lemon curd)

Bereiding:

  1. Bak eerst de citroencake. Verwarm daartoe de oven (bij voorkeur een conventionele oven met boven- en onderwarmte) voor tot 160°C.
  2. Klop de boter samen met de margarine romig met de mixer.
  3. Voeg de suiker, de vanillesuiker en het zout toe en klop door totdat er een smeuïge massa ontstaat.
  4. Meng één voor één de eieren door de botermix. Los elk ei eerst goed op alvorens het volgende toe te voegen.
  5. Roer de citroenrasp door het luchtige eierbeslag.
  6. Vermeng de bloem met het bakpoeder. Zo maak je zelf het beste zelfrijzend bakmeel. Zeef de bloem boven de kom. Schep hem door het beslag.
  7. Vet een cakevorm met een bodem van 25 à 27 cm in met boter en bestuif hem vervolgens met een dun laagje bloem. 
  8. Schep het beslag in de cakevorm.
  9. Bak de cake in ±70 minuten gaar en licht bruin. De cake is gaar zo gauw een erin gestoken satépen er schoon uit komt. Bak de cake niet te lang. Hij moet nog een beetje sappig en spekkig blijven.
  10. Neem de cake uit de oven en laat hem een minuut of vijf een beetje afkoelen; hij krimpt dan wat en is makkelijk te storten. Stort de cake op een rooster en laat hem vervolgens helemaal afkoelen.
  11. Bereid ondertussen de vulling voor je sandwiches voor. Schil de appels en verwijder de klokhuizen. Snijd de appels in plakjes. Verhit een beetje roomboter in een hete koekenpan en bak hierin de plakjes appel goudbruin en net gaar. Dat kost maar een paar minuten. Neem de plakjes appel uit de pan en leg ze op een stukje keukenpapier. Bak zo ook een tweede (en eventueel derde) portie appelplakjes (afhankelijk van de grootte van je pan). Laat de gebakken appelplakjes afkoelen.
  12. Rooster de pecannoten in een koekenpan zonder toegevoegd vet. Schep je noten regelmatig om en houd ze goed in de gaten; ze mogen niet te bruin worden. Neem de noten uit de pan en hak ze grof.
  13. Snijd je citroencake in dunne plakjes. Snijd uit het hart van de plakjes mooie vierkantjes of rechthoekjes. Verwijder daarmee de korstjes van de cake (hier in huis zijn altijd voldoende kapers op de kust om al die afsnijsels op te smikkelen!). 
  14. Beleg de helft van de cakeplakjes achtereenvolgens met een royale laag lemon curd, een paar plakjes gebakken appel en een handje noten. 
  15. Besmeer ook de andere helft van de plakjes cake met lemon curd. Dek je sandwiches af met deze plakjes cake. 
  16. Serveer meteen.  

Tips:

  1. Regelmatig krijg ik reacties van lezers met de vraag of ik misschien weet waarom hun cake niet zo mooi rijst als anders. Laatst overkwam me dat zelf ook een keer. Met een cake die ik al meer dan honderd keer gebakken had; dus aan mijn recept lag het niet. Maar ik had die keer wel mijn zelfrijzend bakmeel in een andere winkel gekocht. Sindsdien neem ik het zekere voor het onzekere: ik maak mijn zelfrijzend bakmeel zelf! Van de beste bloem, zachte bloem speciaal voor patisserie, en vers bakpoeder. Voor elke 500 gram bloem gebruik ik 16 gram bakpoeder. Dat meng ik door de bloem en daarna zeef ik het zo ontstane zelfrijzend bakmeel boven mijn kom met cakebeslag. Ideaal! Ook van patentbloem, die veel makkelijker te krijgen is dan patisseriebloem, kun je zelfrijzend bakmeel maken. Alleen is je cake dan iets minder luchtig en licht. 
  2. In het recept hierboven - en op de foto - vind je de chique versie van mijn cakesandwiches met gebakken appel, lemon curd en pecannoten. Die is ideaal voor een high tea of luxe dessert. Maar als ik heel eerlijk ben, staan dergelijke delicaat afgewerkte cakesandwiches hier niet het vaakst op tafel. Want meestal eten we onze cakesandwiches (er staan veel meer recepten voor cakesandwiches op mijn blog, bijvoorbeeld die van chocoladecake gevuld met rum-abrikozenjam en room) gewoon, op een doordeweekse dag, bij de thee. En dan laat ik de korstjes van de cake er gewoon aan zitten. Ik noem mijn cakesandwiches dan 'rustiek'. En die rustieke sandwiches smaken net zo lekker! Alleen heb ik dan wel wat meer vulling nodig, zo zonder afsnijsels. 
  3. Bak je je cake liever in een heteluchtoven? Stel je oven dan in op 150°C. Zie je dat je cake te snel bruint, draai dan de temperatuur het laatste halfuur 10° lager, maar open niet tussendoor de deur.
  4. Eigenlijk zijn deze sandwiches een soort luxe appeltaartjes. Ben je een echte liefhebber van gebak en desserts met appel? Probeer dan ook eens een van mijn andere appelrecepten (klik op de rode linkjes hieronder):

Recept! Limburgse kruimelvlaai met een heerlijke appelvulling!

Recept! De kleinste appeltaartjes, maar wel de allerlekkerste!

Recept! Warme, romige briochepudding met appeltjes en rozijnen!

Recept! Appelmuffins met crunchy pecannoten!

Recept! Ontbijtpannenkoekjes met appel en rozijnen!

Recept! Warme flensjes gevuld met verrukkelijke gekaramelliseerde appeltjes!


zaterdag 28 mei 2022

Gebakken Griekse orzo met kruidig gehakt en tomaat


Recept: zo maak je zelf gebakken Griekse orzo met kruidig gehakt en tomaat

Kook-raadsel

Het ziet er uit als rijst, maar in werkelijkheid is het pasta. Rara, wat is het?

Niet zo moeilijk als je de kop van dit blog al hebt gelezen, toch?! Dat is orzo! 

Maar er zijn meer antwoorden goed. Wat dacht je van kritharáki, riso/risoni of arpa sehriye? 

Allemaal andere woorden voor precies hetzelfde. Het hangt er maar vanaf welke taal je spreekt en in welk land je dit gerecht maakt; in Griekenland, Italië of Turkije!  

Recept: orzo, kritharáki, riso/risoni of arpa sehriye


Met orzo kun je veel kanten uit: bereid hem net als pasta óf net als rijst

  • je kunt orzo als pasta koken in (gezouten) water en hem serveren net zoals spaghetti aglio, olio e peperoncino of met een saus; bijvoorbeeld een tomaat-basilicumsaus of een puttanescasaus
  • je maakt hem klaar zoals je ook risotto zou maken: gebruik gewoon je eigen risottorecept en vervang de rijst door orzo
  • je gaart je orzo in de oven in een bouillon samen met mediterrane smaakmakers/kruiden en groenten
  • orzo smaakt ook heerlijk in een soep of (koud) door een salade; bijvoorbeeld een Griekse salade met feta
  • vul eens je oventomaatjes met lekker kruidige orzo en noem ze dan orzotomaatjes 
  • of kook je orzo eerst gaar en bak hem daarna lekker in wat olijfolie; hier zie je de parallel met gebakken rijst

De laatste bereidingswijze kom je minder vaak tegen dan de andere. Maar lékker dat hij is: je pasta krijgt er veel smaak én een lekkere bite van. Mijn favoriet!


Vandaag dus een recept met gebakken Griekse orzo!

Hoe je precies te werk gaat, lees je stap voor stap in het recept onderaan dit blog. 

Maar hier even in het kort: kook je orzo eerst gaar en bak hem vervolgens lekker aan in olijfolie. Samen met blokjes tomaat, citroenrasp, knoflook en oregano. Daarna schep je er heerlijk kruidige en krokant aangebraden stukjes gehakt doorheen. Je maakt je gerecht helemaal af met lekker veel grof gehakte platte peterselie, pittige chilivlokken en een flinke scheut extra vergine olijfolie. 

Smullen! 


Recept: zo maak je zelf gebakken kritharáki met kruidig gehakt en tomaat


Gebakken Griekse orzo met kruidig gehakt en tomaat


Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 5 à 6 personen:


Voor de orzo:

  • 500 gram orzo (ik gebruik meestal orzo no. 65; dat getal geeft de maat van de pasta aan)
  • 1 runderbouillonblokje
  • 2 eetlepels olijfolie

Voor het kruidige gehakt:

  • 3 ons varkensgehakt
  • 3 ons lamsgehakt
  • 1 ei
  • 3 eetlepels paneermeel
  • 4 theelepels gedroogde oregano
  • 4 eetlepels fijngehakte platte peterselie
  • 1 teentje knoflook uit de pers
  • de rasp van een halve citroen
  • 2 eetlepels melk
  • zout en versgemalen zwarte peper naar smaak
  • 2x2 eetlepels olijfolie

Extra smaakmakers:

  • 12 rijpe trostomaten
  • de rasp van 1 citroen
  • 1 teentje knoflook uit de pers
  • 3 theelepels gedroogde oregano
  • een flinke bos platte peterselie
  • ±1/2 theelepel chilivlokken (naar smaak)
  • eventueel nog een beetje zout
  • extra vergine olijfolie (naar smaak)

Bereiding:

  1. Kook de orzo beetgaar volgens de aanwijzingen op de verpakking. Gebruik het bouillonblokje in plaats van zout. Proef je orzo even om te bepalen of je hem gaar genoeg vindt. 
  2. Doe de orzo over in een vergiet en spoel hem af met stromend koud water totdat hij helemaal afgekoeld is. Laat de pasta goed uitlekken.
  3. Ondertussen kun je al aan de slag gaan met het gehakt. Vermeng alle ingrediënten vanaf het varkensgehakt tot en met de zwarte peper. Voeg ook 2 eetlepels olijfolie toe. Vorm van het gehakt een piepklein hamburgertje. Bak dit in een theelepel olijfolie gaar en proef het. Zo bepaal je of je nog meer zout of peper wilt toevoegen aan de rest van het gehakt.
  4. Schenk de resterende olijfolie in de koekenpan. Verhit de olie. Trek kleine plukjes van het gehakt af (zie foto) en leg die in de olie. Bak de stukjes gehakt in een minuut of zes à zeven lekker krokant en gaar. Schep het gehakt af en toe om. Schep het gehakt met een schuimspaan uit de pan.
  5. Ontvel de tomaten. Kruis ze daartoe in met een scherp mes en leg ze ±20 seconden in een pan met kokend water. Daarna laten de velletjes makkelijk los. Verwijder de pitjes uit de tomaten. Snijd het resterende vruchtvlees in kleine blokjes. 
  6. Zet een grote hapjespan met anti-aanbaklaag op hoog vuur en verhit hierin 2 eetlepels olijfolie. Voeg de gare orzo toe. Bak de pasta onder af en toe omscheppen een beetje aan. 
  7. Als de orzo goed heet is, mogen de tomatenblokjes erbij in de pan. Knijp de blokjes even uit voordat je ze toevoegt. Zo zorg je ervoor dat ze zo weinig mogelijk vocht bevatten; op die manier blijft je pasta al dente! 
  8. Bak de tomatenblokjes gedurende 10 minuten mee met je orzo. Tijdens het bakken verliezen ze nog meer vocht en worden ze gaar. Blijf je pasta af en toe omscheppen.
  9. Voeg vervolgens de citroenrasp, de oregano en de knoflook toe aan je orzo. Bak de pasta nog eens 2 minuten.
  10. Hak de platte peterselie grof. 
  11. Maak je orzogerecht af door er de stukjes gehakt, de peterselie en de chilivlokken doorheen te scheppen. Proef en voeg eventueel nog een beetje zout en/of wat extra chilivlokken toe. 
  12. Warm het gerecht nog heel even goed door. Draai het vuur uit en roer er als finishing touch een lekkere scheut extra vergine olijfolie doorheen. Serveer meteen.

Tips:

  1. Je kunt van je gehakt natuurlijk ook keurige gehaktballetjes rollen. Maar het vlees wordt wat krokanter als je het in kleine plukjes aanbakt! 
  2. Ben je een groot fan van de Griekse keuken? Dan vind je de volgende recepten waarschijnlijk ook erg aantrekkelijk: stifado, een heerlijke Griekse stoofpot, Griekse boerensalade met gemarineerde feta, Griekse tomatenrijst en Griekse gehaktballetjes! Veel plezier ermee!

Recept: zo maak je zelf stifado, kruidig Grieks stoofvlees!

Recept: zo maak je zelf een Griekse salade met gemarineerde feta

Recept: zo maak je zelf Griekse gemarineerde feta

Recept: zo maak je zelf Griekse tomatenrijst

Recept: zo maak je zelf Griekse gehaktballetjes


woensdag 7 oktober 2020

Mediterrane aardappelschotel met gegrilde kip, olijven en tomaat

Een tijdje geleden schreef ik al eens een blog over de gegrilde reepjes kipfilet waar ik enorm fan van ben.

In het blog gaf ik je niet alleen het basisrecept voor de in olijfolie, citroensap en kruiden gemarineerde en daarna gegrilde kip; ik deed je ook een flink aantal combinatiemogelijkheden aan de hand. 

Kipfiletreepjes met Argentijnse chimichurri, met avocadosalsa of knoflookmayonaise met verse kruiden. Kipfiletreepjes op een avontuurlijke ciabatta. Kipfiletreepjes in een maaltijdsalade of door de pasta, etc. 

Vandaag meer hierover: nóg een combi met gegrilde kipfiletreepjes! Eentje die absoluut het vermelden waard is. Gewoon, omdat hij zo fantastisch lekker is!

Het gaat om een traybake van kruidige aardappeltjes. Met o.a. olijfolie, oregano, tijm, citroen, kalamata-olijven en blokjes tomaat. En natuurlijk die gegrilde kipfilet! 


Na het grillen snijd ik de kip altijd diagonaal in blokjes. Vlak voor het serveren van mijn aardappelschotel verdeel ik die over de bakplaat met de andere goodies!


Een kiprecept om zorgvuldig te bewaren, echt!  



Recept: zo maak je zelf een mediterrane aardappelschotel met gegrilde kip, olijven en tomaat


Mediterrane aardappelschotel met gegrilde kip, olijven en tomaat


Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 4 personen:


Voor de kip:

  • 6 ons kipfilet
  • ±4 eetlepels olijfolie
  • 4 à 5 eetlepels versgeperst citroensap
  • de afgeriste en fijngehakte blaadjes van een bosje tijm of 2 theelepels gedroogde tijm
  • 1 teentje knoflook (fijngehakt of uit de pers)
  • zout en versgemalen zwarte peper (naar smaak)

Voor de traybake:

  • 1200 gram vastkokende aardappels met een gave schil
  • 4 eetlepels olijfolie
  • 3 eetlepels versgeperst citroensap
  • 3 theelepels gedroogde tijm
  • 1,5 theelepel gedroogde oregano
  • zout en versgemalen zwarte peper naar smaak
  • 2 ons kalamata-olijven
  • 8 rijpe trostomaten
  • 1 Spaanse peper
  • de rasp van 1 citroen
  • een flinke bos platte peterselie

Bereiden:

  1. Begin minimaal 4 uur - maar liefst 24 uur - van tevoren met het marineren van de kipfilet. Snijd daartoe elke kipfilet in 4 of 5 reepjes. Roer een marinade van de overige ingrediënten en leg de kipreepjes erin. Bewaar de gemarineerde kip afgedekt in de koelkast.
  2. Neem de kipreepjes een uur voordat je gaat koken uit de koelkast om op kamertemperatuur te komen.
  3. Verwarm de oven op heteluchtstand voor tot 230°C.
  4. Boen de aardappels schoon, maar schil ze niet. Snijd ze grof in stukken en leg deze op een bakplaat.
  5. Vermeng je aardappelblokjes met de olie, het citroensap, de tijm, de oregano en wat zout en peper.
  6. Plaats de bakplaat in de oven, iets onder het midden. Rooster de aardappels goudbruin en gaar. Schep ze af en toe om. Voeg na een halfuur de olijven toe en rooster die 5 à 10 minuten mee.
  7. Gril ondertussen je kipreepjes in een hete grillpan. Draai ze om als ze aan één kant mooie grillstrepen vertonen. Na een kleine 10 minuten zijn ze gaar. Snijd je gegrilde kipreepjes diagonaal in stukjes.
  8. Ontvel de tomaten door ze in te kruisen en ±20 seconden in kokend water te leggen. De velletjes laten dan makkelijk los. Ontpit je tomaten en snijd het resterende vruchtvlees in niet te kleine stukken.
  9. Verwijder de pitjes en zaadlijsten uit de Spaanse peper en snipper het vruchtvlees. Hak de peterselie grof.
  10. Verdeel de kipstukjes, de tomatenblokjes en de Spaanse peper over de bakplaat met de aardappels. Warm de ingrediënten een minuut mee.
  11. Neem de bakplaat uit de oven en rasp de citroen boven het gerecht. Garneer je mediterrane ovenschotel met de peterselie.
  12. Serveer meteen. 

Tips:

  1. Wil je nog meer heerlijke kiprecepten? Volg dan de link 'kip'. 
  2. Om je lekker te maken alvast een paar voorbeelden van kiprecepten op mijn blog: butter chicken, een romige Indiase kipcurry, roerbakschotel van kip, groenten, cashewnoten en ketjapsaus en Thaise noedelsoep met kip een groenten! 

Recept: zo maak je zelf de allerlekkerste kipcurry!

Recept: zo maak je zelf de allerlekkerste roerbakschotel met kip en groenten

Recept : zo maak je zelf de allerlekkerste Thaise noedelsoep met kip en groenten


dinsdag 3 september 2019

Elegante high tea sandwiches van citroencake met orange curd

Laat me gokken: je bent vast een high-tea-fan! Haha, zo moeilijk was dat niet. Anders was je niet op deze pagina terechtgekomen, toch?!

En het zal je niet verbazen: dat ben ik ook! Al jaren! Overal waar ik verschijn laat ik een spoor achter van lege theekopjes en sandwich- en gebakkruimels...

Niet alleen in restaurants en hotels, maar ook thuis moet en zal er regelmatig getead worden. Met allemaal zelfgemaakte gerechtjes natuurlijk!

Vandaag verklap ik je weer een van onze favoriete high tea recepten.

Mijn elegante kleine sandwiches van citroencake besmeerd met romige - zelfgemaakte - orange curd zijn zo lekker dat ze, sinds ik ze de eerste keer maakte, niet meer weg te denken zijn van onze high-tea-tafel. Worden ze vanaf vandaag ook een klassieker bij jouw high teas?


Recept Elegante high tea sandwiches van citroencake met orange curd


Een verrukkelijke high tea: twee fantastische adressen!


Nog even dit, voordat ik je mijn recept geef: vrienden vragen mij regelmatig waar wij nou zelf het allerliefst (buiten de deur) highteaën. Misschien ben jij als high-tea-liefhebber ook geïnteresseerd in mijn antwoord.

Mijn tip: reserveer voor een absolute topervaring eens een tea in het chique, en tegelijkertijd gezellige, Hotel Des Indes (Den Haag) of het sfeervolle Tasjesmuseum Hendrikje (Amsterdam)! De gerechten, de thee, de entourage, de relaxte sfeer, de service: allemaal even geweldig!

En ik heb ook nog een vraag aan jou: waar ga jij het liefst highteaën en waarom? Laat het me weten in een reactie onder dit blog, want ik ben altijd nieuwsgierig naar nieuwe plekjes om te teaën!


Een verrukkelijk high tea: gewoon thuis!


Maar voor nu: geniet eerst van een heerlijke high tea gewoon in je eigen huis (of tuin)! Mét deze citroencakesandwiches met orange curd natuurlijk. Ik zal nog even uitleggen wat ik precies versta onder citroencakesandwiches.


Een verrukkelijke high tea: met zoete cakesandwiches!


Wat ik cakesandwiches noem zijn elegante, kleine boterhammetjes in driehoekvorm. 

Alleen, je maakt ze niet van twee sneetjes brood met beleg ertussen, maar - eigenlijk best een inkopper - van twee plakjes cake met daartussen iets lekkers!

Hoe je precies te werk gaat? Laat ik bij het begin beginnen. 

Je maakt eerst een portie orange curd; het recept vind je in een eerder blog. Allicht kun je je orange curd ook kant-en-klaar kopen als je wat minder tijd hebt, maar zelfgemaakt blijft toch het allerlekkerst. En het geeft zo veel voldoening, zo'n potje zelfgemaakte zachte, romige, frisse curd...


Homemade orange curd


Terwijl je curd staat af te koelen heb jij tijd voor het bakken van je citroencake. Het gaat om een zogenaamde viervierdencake (dat is een cake van gelijke delen boter, suiker, ei en zelfrijzend bakmeel) met íets minder boter/vetstof dan normaal. Daardoor blijven je cakesandwiches vederlicht en verfijnd. Hetgeen natuurlijk weer bijdraagt aan hun elegantie...

Ik maak meestal zowel de orange curd als de citroencake al de dag voordat mijn high tea op het programma staat. Makkelijk.

Vlak voordat iedereen aan tafel gaat, snijd je je cake in dunne plakjes. Dunner dan de gulle plakken die ik je normaal adviseer. De helft van de plakjes besmeer je met een laag orange curd. Nu mag je wel weer royaal uitpakken; hèhè.

Je klapt elk boterhammetje dicht met nog zo'n dun plakje. Zo krijg je al een beetje een cakesandwich. Maar hij mag nog wat chiquer; het mag meer een sandwich worden voor met de pink omhoog, zeg maar. En daarom snijd je uit elke cakeboterham twee prachtige driehoekjes; mooie kleintjes, zonder korstjes.

Natuurlijk serveer je je citroencakesandwiches op je stijlvolste etagère of schaal. En dan... genieten!

Scrol snel naar het volledige recept hieronder!

Tip: zoek je nog meer recepten om je high tea compleet te maken, bijvoorbeeld voor hartige sandwiches en scones? Volg dan de link 'high tea'!


De lekkerste tonijnsandwiches



High tea scones met jam en room



Financiers voor je high tea


Elegante high tea sandwiches van citroencake met orange curd


Ingrediënten:

  • 75 gram zachte roomboter
  • 100 gram zachte plantaardige margarine
  • 225 gram witte basterdsuiker
  • 1 zakje vanillesuiker
  • een snufje zout
  • 4½ ei, losgeklopt in een kopje
  • de rasp van 1 citroen
  • 225 gram zelfrijzend bakmeel
  • een beetje boter en bloem of zelfrijzend bakmeel voor het prepareren van de bakvorm
  • orange curd, zelfgemaakt volgens mijn recept; of koop een pot (tip: de orange curd van de Heerlijkheid Mariënwaerdt is een aanrader)

    Bereiding:

    1. Maak eerst de orange curd en laat hem goed afkoelen, zodat hij mooi opstijft. 
    2. Verwarm de oven (bij voorkeur een conventionele oven met boven- en onderwarmte) voor tot 160°C.
    3. Maak vervolgens het beslag voor de citroencake. Klop daartoe de boter en de margarine romig met de mixer.
    4. Voeg de suiker, de vanillesuiker en het zout toe en klop door totdat er een smeuïge massa ontstaat.
    5. Meng één voor één de eieren door de botermix. Los elk ei eerst goed op alvorens het volgende toe te voegen.
    6. Roer de citroenrasp door het luchtige eierbeslag.
    7. Zeef het zelfrijzend bakmeel boven de kom en schep het door het deeg.
    8. Vet een cakevorm met een bodem van 25 à 27 cm in met boter en bestuif hem vervolgens met een dun laagje bloem of zelfrijzend bakmeel. Schep het beslag in de cakevorm.
    9. Bak de cake in ±70 minuten gaar en licht bruin. De cake is gaar zo gauw een erin gestoken satépen er schoon uit komt. Bak de cake niet te lang. Hij moet nog een beetje sappig en spekkig blijven.
    10. Neem de cake uit de oven en laat hem een minuut of vijf een beetje afkoelen; hij krimpt dan wat en is makkelijk te storten. Stort de cake op een rooster en laat hem vervolgens helemaal afkoelen.
    11. Maak je cakesandwiches vlak voordat je ze serveert. Snijd de cake daartoe in plakjes, die wat dunner zijn dan normaal.
    12. Bestrijk de helft van de plakjes met een royale laag orange curd. Dek af met de resterende plakjes.
    13. Snijd mooie vierkantjes uit de cakesandwiches; verwijder hierbij de korstjes helemaal (NB de afsnijsels zijn ook superlekker, gooi ze dus niet weg! Misschien kun je je tijdens het snijden - net als ik altijd - al niet inhouden en snoep je een paar van de korstjes vast op...). 
    14. Snijd al je cakesandwiches diagonaal door, zodat je prachtige driehoekjes krijgt. Tip: het snijvlak van je sandwiches blijft mooi ‘schoon’, als je regelmatig het mes afveegt met een stukje keukenpapier.
    15. Zet je citroencakesandwiches met orange curd snel op tafel en geniet!

      Tips:

      1. Variatietip: gebruik ook eens lemon curd voor je cakesandwiches. 
      2. Heb je de smaak te pakken en wil je nog meer verschillende soorten zoete sandwiches maken? Lees mijn blog over zoete sandwiches en laat je verleiden!

      Sandwiches met honing-rumboter en noten


      Sandwiches van krentenbrood met Grand-Marnier-boter

        woensdag 14 augustus 2019

        Zo maak je zelf de lekkerste orange curd!

        Lemon curd. Die heerlijk romige, zoete, fruitige lekkernij ken je vast wel!

        Je kunt hem gebruiken als beleg voor je high tea scones, versgeroosterde toast of pannenkoeken. En bij cake natuurlijk.

        Maar heb je ook al eens gehoord van orange curd?


        Die lijkt veel op lemon curd, maar een deel van het citroensap in het recept wordt vervangen door sinaasappelsap. Daardoor wordt de curd wat milder en nóg romiger! Verrukkelijk!


        En je maakt hem net zo makkelijk als lemon curd! Hieronder vind je het recept!



        Recept en tips Zo maak je zelf de lekkerste orange curd!


        Hoe maak je zelf orange curd?


        Ik schreef het hierboven al: bijna op dezelfde manier als lemon curd! Maar daar schiet je natuurlijk niets mee op...

        Laat is wat specifieker zijn:
        1. Je verwarmt en vermengt sinaasappelsap, citroensap, boter en suiker totdat de suiker is opgelost.
        2. Daar voeg je - beetje bij beetje - losgeklopte eieren aan toe.
        3. Roeren, roeren, roeren tot er een gebonden vla ontstaat en... klaar!
        Heel makkelijk! 

        Er is maar één maar: als je al die ingrediënten verwarmt in een gewone pan boven direct vuur, loop je het risico dat door de te sterke hitte de eieren gaan stollen. Je krijgt dan een curd met allemaal kleine stukjes gestold ei erin, een soort roerei-curd...


        Hoe voorkom je dat orange curd gaat stremmen?


        Ook hier is het antwoord in eerste instantie weer eenvoudig: voorkom oververhitting van je eieren!

        Maar hoe doe je dat? 

        Door je pan niet rechtstreeks op het vuur te zetten, maar gebruik te maken van een bain-marie!


        Wat is een bain-marie?


        Een definitie van een bain-marie is moeilijk te geven, maar laat ik het procedé uitleggen aan de hand van de belangrijkste manieren waarop het in de klassieke keuken wordt gebruikt.

        Cruciaal is dat bij die manieren elke keer gebruik gemaakt wordt van twee bakken - pannen, kommen, schalen, etc. - waarvan de buitenste een vloeistof bevat, die op (de gewenste) temperatuur wordt gebracht; warm of koud. 

        De bak die er vervolgens boven of in wordt gezet bevat de ingrediënten voor het gerecht dat bereid wordt. 

        De temperatuur van het gerecht kan nooit hoger worden dan de temperatuur van de vloeistof in de buitenste bak; voor water dus maximaal 100°C. 


        Hoe gebruik je een bain-marie op het fornuis?


        Manier nummer 1 heb je nodig voor - onder andere - je orange curd. Je maakt hierbij gebruik van twee pannen.

        Je maakt je bain-marie door in pan 1, een hoge pan, een laagje water aan de kook te brengen. Boven op pan 1 plaats je vervolgens pan 2 (zie ook onderstaande foto). Zorg ervoor dat de bodem van pan 2 het water niet raakt. In pan 2 maak je je orange curd.

        Pan 2 wordt op deze manier niet verwarmd door direct vuur, maar door de - veel minder hete - stoom van het water! De verhitting gebeurt zo heel geleidelijk én de warmteverdeling is mooi egaal. Ideaal voor je hittegevoelige eieren!

        Tip voor als je vaak dit bain-marie nodig hebt: koop een zogenaamde bain-mariepán! Superhandig! Mijn bain-mariepan heeft zelfs een extra pre: een ronde bodem. Zo kan ik er makkelijk sausjes in kloppen. Zoals je ziet gebruik ik hem ook regelmatig voor het smelten van chocolade.


        Mijn bain-mariepan met op de voorgrond de handige inhang


        Hoe gebruik je een bain-marie in de oven?


        Manier nummer 2 pas je toe in de oven. Je plaatst (kleine) schalen - met bijvoorbeeld custards, crèmes brûlées, terrines of patés - in een grote schaal vol met heet water. Je maakt zo een waterbad.

        Vervolgens gaat het geheel de oven in. De gerechten garen zachtjes op een temperatuur, die niet hoger wordt dan de temperatuur van het water in de onderste schaal: je gerechten zullen geen korstje krijgen en ze kunnen niet schiften of verbranden!


        Bain-marie voor een terrine: een ovenschaal met water en daarin een cakevorm met vlees


        De terrine die ik maakte in mijn bain-marie!



        Ook deze paté bakte ik in een bain-marie


        Behalve voor de bereiding van gerechten wordt een bain-marie ook vaak toegepast om eten warm te houden. Je kent de grote bain-mariebakken vast wel van de warme buffetten in restaurants en hotels.

        Het omgekeerde is ook mogelijk: plaats je een gerecht in een bak met ijswater, dan koelt het snel af/blijft het koel. 


        Hoe komt het bain-marie aan zijn naam?


        Wist je dat au bain-marie letterlijk betekent 'in het bad van Marie'?

        Maar wie is dan die Marie?

        Een intrigerende vraag, toch?! Ik wilde het weten: heeft de Marie van het 'bad van Marie' ooit echt bestaan? Of heeft iemand gewoon een grappige fantasienaam bedacht?

        Ik besloot op speurtocht te gaan!


        Heeft de Marie van het bain-marie echt bestaan?


        Wat blijkt? Dat is zo! Er schijnt daadwerkelijk een Marie te zijn geweest waarnaar het bad werd vernoemd!

        Natuurlijk wil je daar nu meer over weten!


        Wie bedacht de naam bain-marie?


        In de veertiende eeuw leefde er een alchemist/arts, Arnaldus de Villa Nova om precies te zijn. Hij was het die het hierboven beschreven procedé, dat mensen toen al regelmatig gebruikten, een nieuwe naam gaf. Hij noemde het een 'balneum Mariae'. Dat is Latijn voor 'bad van Maria'.

        En daarna ging iedereen die term gebruiken. Die De Villa Nova was dus een echte trendsetter! In het Frans heette het balneum Mariae een bain-marie.


        Wie was die Marie van het bain-marie?


        Marie was de vrouw die volgens De Villa Nova het bain had uitgevonden. En daarom mocht de techniek van hem ook haar naam dragen!

        De Marie of Maria in kwestie leefde lange tijd voordat De Villa Nova überhaupt geboren werd. Hoe lang van tevoren is tot op de dag van vandaag (nog) niet helemaal duidelijk. Sommige historici plaatsen haar in de eerste eeuw na Christus. Maar een, twee of zelfs drie eeuwen later zou ook mogelijk zijn.

        Voluit heette ze Maria de Jodin (Marie la Juive in het Frans) of ook wel Maria van Alexandrië. Naar de plaats in Noord-Egypte waar ze naar alle waarschijnlijkheid woonde.


        Waarom werd Maria de Jodin zo beroemd?


        Maria was een slimme dame, een filosoof en een alchemist. Volgens de overlevering deed ze een aantal scheikundige uitvindingen en schreef daar ook over.

        De Villa Nova dichtte haar meer dan duizend jaar later ook de uitvinding van het bain-marie toe, een wetenschappelijke techniek. NB het bain-marie werd dus in eerste instantie in het wetenschapslab gebruikt en niet in de keuken!


        Heeft Maria de Jodin het bain-marie ook echt uitgevonden?


        Nog zo'n interessante vraag. En tja, laat het antwoord nou niet eenduidig zijn...

        Historici hebben aanwijzingen gevonden die erop kunnen wijzen dat een procedé dat veel weg had van het bain-marie al vier eeuwen voor Christus werd toegepast. Door niemand minder dan de oude Grieken!

        Misschien had De Villa Nova het wel niet bij het rechte eind. Wie zal het zeggen?

        Hoe dan ook, Maria zou er waarschijnlijk wel blij mee zijn geweest als ze geweten zou hebben dat haar naam nu nog steeds verbonden is aan die handige techniek die ze gebruikte!


        Aan de slag met je orange curd


        Nu je alles weet over de kooktechniek van het verwarmen au bain-marie, is het maken van een goede orange curd voor jou een koud kunstje geworden, toch?!

        Of... nee, dat moet ik anders zeggen: een goed gecontroleerd warm kunstje!

        Ga snel naar het recept hieronder. Veel plezier ermee! En geniet van het verrukkelijke resultaat!


        Zelfgemaakte orange curd: een heerlijk en makkelijk recept!


        Zo maak je zelf de lekkerste orange curd!


        Ingrediënten:

        • 200 ml versgeperst en gezeefd sinaasappelsap
        • 75 ml versgeperst en gezeefd citroensap
        • 125 gram roomboter
        • 250 gram witte basterdsuiker
        • 6 eieren, losgeklopt en overgeschonken in een kannetje of litermaat

        Bereiding:

        1. Gebruik voor het maken van je orange curd een bain-mariepan of een hoge pan met een losse kom erbovenop (lees het blog hierboven). Verhit in de onderste pan een bodempje water en plaats de kom of de bain-marie-inhang erboven. De kom/inhang mag niet in aanraking komen met het water. Laat het water zachtjes koken en ga aan de slag.
        2. Doe de vruchtensappen, de boter en de suiker in de kom/inhang. Verwarm het mengsel totdat de boter is gesmolten en de suiker is opgelost. Vermeng het geheel goed met behulp van een garde.
        3. Schenk vervolgens beetje bij beetje de losgeklopte eieren bij je vruchtensap. Blijf ondertussen intensief roeren met je garde. Geef de eieren geen kans om te stollen alvorens ze opgelost zijn. 
        4. Roer ook door nadat alle eieren toegevoegd zijn. Het mengsel wordt langzaam maar zeker warmer. Op een gegeven moment zie je dat er een vla-achtige massa ontstaat: er treedt een binding op. 
        5. Doop een lepel even in de vla en trek op de bolle kant een streep met je vinger. Als de streep blijft staan, is je curd klaar! 
        6. Schep je orange curd in een pot en laat hem goed afkoelen; eerst buiten en later in de koelkast. De orange curd wordt door de afkoeling nog wat dikker en prima smeerbaar. Precies zoals je hem wilt hebben!

        Tips:

        1. Ook een keer lemon curd maken? Vervang dan het sinaasappelsap door citroensap.
        2. Orange curd is heerlijk als beleg voor toast (bijvoorbeeld toast van rozijnenbrood of brioche) of scones. Je kunt hem ook gebruiken om pannenkoekjes of flensjes mee te besmeren. 
        3. Houd dit blog in de gaten: de volgende keer post ik een recept voor luchtige minipannenkoekjes met orange curd. Die zijn verrukkelijk bij een high tea of als dessert!
        4. En je krijgt van mij binnenkort ook nog het recept voor kleine, elegante sandwiches van citroencake gevuld met orange curd. Ook die zijn perfect voor een high tea! 

        High tea pannenkoekjes met orange curd en een toefje room


        Zoete high tea sandwiches van citroencake met orange curd

        vrijdag 17 mei 2019

        Focaccia met gerookte zalm, olijven en citroenmayonaise


        Feestelijke lentelunch op terras of balkon? 

        Ik heb het perfecte recept: een zelfgebakken (iets dunnere) focaccia besmeerd met frisse citroenmayonaise en belegd met malse plakjes gerookte zalm, olijven, rucola en basilicum! 


        Hoe ik op het idee kwam voor dit verrukkelijke gerecht? Ik zal je er zometeen alles over vertellen. Maar eerst wil ik een oud kinderspelletje met je spelen...


        Focaccia met gerookte zalm, olijven en citroenmayonaise


        Feest in de verleden tijd


        Daarvoor nodig ik je uit een duik te nemen in je persoonlijke tijdmachine. 

        Stel hem in op een verjaardagsfeestje uit je kindertijd. Neem een beetje afstand en kijk goed wat er gebeurt; een beetje met de kennis van nu, zal ik maar zeggen.


        Verlegen kinderen


        Je ziet een groep verlegen kindjes. Eén voor één druppelen ze binnen. In een voor het doel net iets te kleine huiskamer of achtertuin. 

        De moeder van de jarige Job neemt alle cadeautjes in ontvangst. Ze zet ze op de eettafel. Bij de met slingers versierde stoel. 

        Allemaal rond de tafel en uitpakken! Daarna is er taart met kaarsjes.

        Tot zover is het gebeuren kinderspel voor moeders. Maar dan komt de opdracht tot 'Vermaak'!


        Geen kinderspel


        Geen sinecure voor een niet tot kleuterleidster of circusclown opgeleide ouder. Je ziet ze allemaal langskomen: de stoelendans, de eierrace, het ballontennis.

        Rennen, springen, aanmoedigen, gillen. En spetteren en proesten bij het snoephappen in de bak met water. Keet in de tent! Binnen enkele minuten 'Vermaak' is er van de oorspronkelijke verlegenheid van de feestgangers niets meer over.

        Er wordt een zware wissel getrokken op moeders kalmeertalent.


        Concentratie


        Een kwartier voordat de ophaalouders worden verwacht, ziet ze echter opeens het licht. 

        Geen minuut te vroeg. Nu móet en zal er onverbiddelijk rust komen in de tent. Moeder wil niet ongeorganiseerd overkomen, toch?! Ze weet wat ze moet doen.

        "Allemaal in een kring en zitten. Ja echt, zitten! Ssst, concentreren."


        Tantes koffer


        Moeder start het spel: "Mijn tante gaat op reis en ze neemt mee...". Oei, een geheugenspel. Heel veilig begint moeder met "een koffer".

        Ieder kind mag iets toevoegen wat tante mee moet nemen. Maar niet voordat het de hele vorige reeks heeft opgezegd. Langzaam maar zeker wordt dat héél veel om te onthouden. Vergeet je iets, dan ben je af...

        Alle clichés passeren de revue: tandenborstel, paspoort, reisboek, sokken. Hèhè, de rust is weergekeerd. Niemand wil afgaan voor zijn vriendjes; iedereen doet zijn best.


        Afgang


        Toch heeft moeder iets over het hoofd gezien. 

        Dat ene balorige jongetje, dat de spot drijft met tantes reislust. Netjes zegt hij zijn rijtje op: koffer, tandenborstel, paspoort, reisboek, sokken... 

        ...vuile onderbroek!

        Net op dat moment belt de eerste ophaalouder aan. 

        Als moeder terugkomt in de kamer/tuin is de chaos compleet. Want iedereen weet nog wel zo'n compromitterend reisobject. De ophaalouder vliegen de luid ten gehore gebrachte poep-in-je-broek-woorden om de oren.

        Gelukkig voor moeder is Job maar één keer per jaar jarig...


        Anders: zelfde tijdmachine, zelfde spelletje


        Even terug naar de tijdmachine. Maar dan anders. Nu stel ík hem in. Ik spring jaren terug in míjn tijd. Mijn vakantie naar Singapore.

        We doen hetzelfde kinderspelletje; speel nog even mee. Ssst, concentreren.


        Machies koffer


        'Machteld ging op reis naar Singapore en ze nam mee terug...'

        Een koffer. En een tandenborstel, een paspoort, meerdere reisboeken, geen sokken (ik prefereerde blote voeten met die temperatuur), vuile was (ja, ik gooi die gebruikte onderbroeken toch niet weg), een Chinees kaligrafiesetje, een kleurige zonnehoed van stro...

        ...en natuurlijk wat culinaire bagage: een schattig theepotje, kaneel- en vanillestokjes, een zakje kruiden voor Singapore noedels, een dim sum-kookboek, een doos met prachtige eetstokjes, een recept voor Italiaanse focaccia met gerookte zalm en olijven.

        Hè, wat? Een Italiaans recept? Machteld ging toch op reis naar Singapore?!

        Goed geconcentreerd! Ik was benieuwd of de anomalie je zou opvallen!


        Geen oosters recept 


        Hè, nu zijn we de draad van het spel kwijt!

        Maar even alle gekheid op een stokje: ik nam dus een Italiaanse recept mee uit Singapore. Geen Singaporees recept, geen Maleis recept, geen Chinees recept, maar een Italiaans recept!

        Als je al eens in Singapore bent geweest, begrijp je dat misschien een beetje. Singapore is een smeltkroes. Niet alleen van oosterse culturen, maar ook van westerse.

        Singapore zou Singapore niet zijn zonder torenhoge westerse wolkenkrabbers, decadente Amerikaanse sleeën, chique warenhuizen met kleding van Franse en Italiaanse ontwerpers, strakke internationale hotels en een veelheid aan restaurants met westerse keukens. Dus ook Italiaanse.

        En zo kon het dus gebeuren, dat ik er een keer lunchte in een Italiaans eethuis. Logisch toch?!


        Italiaanse focaccia uit Singapore


        Ik bestelde er een versgebakken focaccia belegd met gerookte zalm. 

        En werd niet teleurgesteld! Het krokante brood, de bijna romige zachte vis, de frisse citroenmayonaise, de zoute olijven en de kruidige rucola en basilicum. Mmmmmm!


        Makkelijk recept voor focaccia met gerookte zalm


        Dit moest ik thuis namaken.

        En dat bleek eigenlijk heel makkelijk te gaan.

        Focaccia bak ik vaak. Dus daar draai ik mijn hand niet meer voor om. 

        Lees mijn instructies hieronder en ga zelf ook aan de slag. 

        Focaccia is misschien wel het makkelijkste brood om mee te beginnen als je nog nooit brood gebakken hebt.


        Zelfgebakken focaccia besmeren met citroenmayonaise


        Kinderspel


        Het beleg is al helemaal kinderspel!

        En je hebt er niet eens een topconcentratie en een goed geheugen voor nodig. 😉

        Alleen mijn recept dus!


        Veel plezier en selamat makan!



        Recept Focaccia met gerookte zalm, olijven en citroenmayonaise


        Focaccia met gerookte zalm, olijven en citroenmayonaise


        Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 2 personen of een licht lunchgerecht voor 4 personen:


        Voor de focaccia:

        • 6 gram droge gist
        • ±150 ml lauw water
        • 1 theelepel suiker
        • 250 gram witte bloem (kies voor bloem van een harde tarwesoort, niet voor de standaard patentbloem uit de supermarkt; koop deze bloem bij een bakker die zelf bakt of een natuurvoedingswinkel)
        • 5 gram zout
        • 2 eetlepels olijfolie
        • een beetje olijfolie voor het invetten van de bakplaat
        • extra vergine olijfolie voor het bestrijken van het brood

        Voor de citroenmayonaise:

        • 3 volle eetlepels mayonaise (van een goede kwaliteit; zelfgemaakt is natuurlijk het allerlekkerst)
        • 1 eetlepel extra vergine olijfolie
        • 2 theelepels citroensap
        • 1 theelepel poedersuiker
        • versgemalen zwarte peper 

        Voor het beleg:

        • 2 ons gerookte zalm in plakjes (van een goede kwaliteit)
        • ½ ons zwarte olijven zonder pit
        • een handje rucola
        • wat blaadjes verse basilicum

        Bereiding:

        1. Roer de gist samen met de suiker en de helft van het water in een schaaltje. Zorg ervoor dat zowel de gist als de suiker goed opgelost zijn. Na enkele minuten beginnen zich belletjes te vormen bovenop het gistmengsel.
        2. Stort de bloem op het werkvlak en maak een kuiltje in het midden. Schenk het gistmengsel in het kuiltje, roer er een beetje meel doorheen en laat het zetsel, zoals dat heet, even staan, totdat er zich nog meer belletjes beginnen te vormen. Vervolgens ga je vanuit het midden steeds meer bloem toevoegen aan het zetsel. Is het mengsel bijna helemaal droog, voeg dan nog een beetje water toe evenals het zout en de 2 eetlepels olijfolie. Ga verder met het incorporeren van het meel. Uiteindelijk krijg je een min of meer coherente bal, die je kunt gaan kneden. Voeg zo nodig nog wat water toe. Na ongeveer 10 à 15 minuten intensief kneden heb je een soepel, elastisch deeg, dat precies zoveel vocht bevat, dat het nét niet aan je handen en aan het werkvlak blijft vastplakken.
        3. Maak een mooi bolletje van het deeg. De eerste rijsperiode is aangebroken. Zoek een warme plek uit voor de rijs. Sommige ovens hebben een rijsstand; dan is de keus makkelijk. Je kunt ook de oven heel even aanzetten totdat hij een temperatuur heeft van maximaal 35°C. Bekleed een bakplaat met een theedoek (gewassen zonder wasverzachter) en leg het bolletje deeg erop. Dek het bolletje af met de doek. Als je je brood zo laat rijzen, dus onder relatief warme omstandigheden, dan neemt de volumeverdubbeling van het deeg - daar ben je op uit - niet veel langer dan een halfuur tijd in beslag.
        4. Vet een bakplaat in met olijfolie.
        5. Sla de gerezen deegbol plat en vorm hem grof met de hand tot een dikke 'pizza'. Leg hem op de bakplaat. Deze focaccia mag iets dunner worden dan je normaal gewend bent; je snijdt hem straks niet door om hem te beleggen.
        6. Bestrijk het deeg met olijfolie en laat het ongeveer 3 kwartier rijzen op een warme, tochtvrije plaats; bijvoorbeeld weer in de lichtverwarmde oven.
        7. Druk dan op sommige plekken met de vingers wat deuken in het deeg voor een authentiek uiterlijk. Laat het deeg nog een kwartier rijzen. 
        8. Verwarm ondertussen de oven voor tot 210°C (oven met boven- en onderwarmte) of 190°C (heteluchtoven). 
        9. Bak de focaccia in ongeveer een kwartier gaar en goudbruin. Leg hem op een rooster. 
        10. Bestrijk het brood weer met een beetje olijfolie; terwijl het nog warm is.
        11. Vermeng alle ingrediënten voor de citroenmayonaise. Proef en voeg eventueel nog een beetje van één van de ingrediënten toe. De hoeveelheden hangen af van de zuurgraad van de mayonaise die je gebruikt.
        12. Snijd de olijven in plakjes.
        13. Bestrijk het afgekoelde brood met citroenmayonaise.
        14. Beleg het brood met de zalm. Verdeel de olijven, de rucola en de basilicum over de focaccia. Serveer meteen.

        Tips:

        1. Heb je een staande mixer met kneedhaken? Dan kun je die ook het kneedwerk voor je laten doen. Maak dan eerst het zetsel in de deegkom, voeg de bloem en de rest van de ingrediënten toe en kneed het deeg ongeveer 10 minuten. Kneed je deeg de laatste paar minuten met de hand, zodat je goed kunt voelen of het elastisch genoeg is. 
        2. Je kunt de focaccia eventueel een paar uur voor de maaltijd al bakken. Ideaal als je gasten krijgt!
        3. Nog nooit eerder brood gebakken? Dan komen de broodbaktips in één van mijn eerdere blogs (voor roomboter-dinerbroodjes) misschien van pas. Een aanrader!
        4. Serveer je focaccia met gerookte zalm ook eens als tapa of als hartig hapje bij je high tea. Snijd hem dan in dunne punten. 
        5. Wij eten deze focaccia ook weleens als bijgerecht bij een lekkere preisoep (volg de link; zonder de krokante spekjes uit het recept). Ik besmeer dan de focaccia met gewone mayonaise en beleg hem alleen met de gerookte zalm. Heerlijk!

        Zelfgebakken focaccia met gerookte zalm


        Preisoep is ook lekker met focaccia met gerookte zalm