Zelfgebakken pizza met venkelworst, rode ui en rucola: zet Italië op de kaart!

Ken jij de bordspellen uit de serie Ticket to Ride? Ik moet bekennen dat wij er sinds een paar maanden misschien wel een beetje verslaafd aan zijn...

In Ticket to Ride gaat het erom met treintjes routes te leggen op een (echt prachtig vormgegeven!) speelbord met een landkaart. Tijdens het spel trekt elke speler - geheime - bestemmingskaartjes, de tickets, waar op staat welke routes voltooid moeten worden om extra punten te scoren. De spelregels zijn heel eenvoudig, maar bieden tegelijkertijd voldoende diepgang. Om Ticket to Ride te winnen moet je niet alleen strategisch te werk gaan en je spel goed plannen; je hebt ook een tikkeltje geluk nodig! Precies de juiste mix!

Oorspronkelijk was er maar één Ticket to Ride-spel; met treintjes die de VS doorkruisten. Maar hoe populairder het spel werd, hoe meer spellen erbij kwamen. Zo kun je nu aan je keukentafel rondreizen door o.a. Europa, India, Afrika, Zwitserland, Scandinavië, Frankrijk en zelfs Nederland en Amsterdam! 

Niet alleen de bestemmingen verschillen per spel, ook de spelregels variëren: elk landenspel heeft weer zijn eigen uitdagingen. En zo raak je dus nooit uitgespeeld...

Recent kregen we van onze dochter de nieuwste combidoos cadeau. Aan de ene zijde van het speelbord staat de kaart van Japan en aan de andere die van Italië. 

Afgelopen weekend was als eerste Italië aan de beurt. Het bleek een geweldige variant! Voor de kenners: een aanrader! 

We maakten van onze zondag meteen een echte Italië-themadag! Bij het ontbijt aten we een heerlijke bresaolasandwich, tijdens het spel dronken we een kopje Italiaanse tomatenbouillon met olijven en voor het avondeten trakteerden we onszelf op een krokante versgebakken pizza belegd met venkelworst, gebakken rode ui en een handje rucola.

Denk jij nou: zo'n Italiaanse spelletjesdag willen wij ook wel? 

Dat kan! De spellen zijn overal online verkrijgbaar. En die homemade pizza? Hieronder vind je het recept!   

Overigens kun je vast al wel raden wat we volgend weekend gaan eten: sushi!

PS Ik heb geen aandelen in Ticket to Ride. Helaas! 😉

Zelfgebakken pizza met venkelworst, rode ui en rucola

Ingrediënten voor 2 pizza's (samen voldoende voor 2 à 3 personen):

Voor het pizzadeeg:

• 5 gram instant gist
• ±1,5 dl lauw water
• 1 theelepel suiker
• 250 gram pizzabloem of broodbloem (geen standaard patentbloem uit de supermarkt; zie tip onder het recept)
• 5 gram zout
• 1 eetlepel olijfolie
• een beetje bloem of semolina (griesmeel) voor het bestuiven van het werkvlak en de pizzaschep (zie tip onder het recept)

Voor de pizzasaus:

• 1 blik tomaten (hele gepelde tomaten of tomatenstukjes)
• 2 theelepels gedroogde oregano
• eventueel ±1 theelepel poedersuiker, afhankelijk van de zuurgraad van de tomaten
• zout en versgemalen zwarte peper naar smaak
• 1 à 2 eetlepels olijfolie

Voor het beleg:

• 2 eetlepels olijfolie
• ±220 gram verse varkensworstjes met venkelzaad (ik gebruik altijd de worstjes van Brandt en Levie, maar andere worstjes zijn ook goed)
• 2 rode uien
• 150 gram pizzakaas
• versgemalen zwarte peper
• ±100 gram rucola

Extra nodig:

• een pizzasteen
• een pizzaschep

Bereiding:

1. Het is het makkelijkst om je pizzadeeg te maken met een staande mixer met kneedhaken. Vermeng dan in de beslagkom de gist, 1 dl water en de suiker. De suiker moet goed opgelost zijn. Laat dit mengsel een paar minuten staan.
2. Vervolgens voeg je de bloem eraan toe. En dan pas het zout, de olijfolie en het overgrote deel van het resterende water.
3. Kneed je deeg ±10 minuten met de kneedhaak. Is het te droog? Schenk er nog wat water bij. 
4. Kneed het deeg de laatste paar minuten met de hand. Zo kun je goed voelen of het deeg elastisch en vochtig genoeg is. Goed pizzadeeg kun je makkelijk oprekken zonder dat het kapot scheurt. Het deeg moet zo vochtig zijn dat het net niet aan je handen blijft plakken.
5. Heb je geen staande mixer, leg je bloem dan op het aanrecht. Maak in het midden een kuiltje. Hierin mag de gist, 1 dl water en de suiker. Vermeng de gist, het water en de suiker goed. Wacht een paar minuten. Strooi het zout op de buitenrand van de bloem. Werk de bloem door het gistmengsel en voeg ondertussen ook de olie en het overgrote deel van de rest van het water toe. Kneed het deeg totdat het elastisch aanvoelt. Voeg eventueel extra water toe. 
6. Verdeel het deeg in twee porties en maak van elk stukje een mooi bolletje. Leg de bolletjes op een bakplaat en dek ze af met een schone theedoek (gewassen zonder wasverzachter). Heb je een grote plastic doos, dan kun je ook die gebruiken voor het rijzen; sluit de doos af tijdens het rijzen.
7. Laat het deeg op een warme plaats 1 à 1,5 uur rijzen. Je pizzadeeg is voldoende gerezen als het in volume verdubbeld is. 
8. Maak ondertussen de pizzasaus. Pureer de tomaten in een foodprocessor of blender.
9. Daarna mogen alle ingrediënten tot en met het zout in een pan samen met de gepureerde tomaten. Verwarm je tomatensaus en laat hem gedurende 5 à 10 minuten een beetje inkoken. Draai het vuur uit en maak je pizzasaus helemaal af door er wat zwarte peper en een flinke scheut olijfolie doorheen te roeren. Laat de saus afkoelen.
10. Verhit voor het beleg wat olijfolie in een koekenpan. Verwijder de velletjes van je venkelworstjes. Pluk de worstvulling in stukjes uit elkaar en bak die zachtjes aan in de olie. Bak het vlees niet bruin maar wel gaar. Dat duurt maar een paar minuten. Schep de stukjes vlees uit de pan.
11. Snijd de uien in dunne halve ringen. Fruit deze zachtjes in de resterende olie. Ook de uien mogen niet te veel bruinen. Na ongeveer 5 minuten zijn ze goed. Schep de uien uit de pan.
12. Het is belangrijk om je oven én je pizzasteen goed voor te verwarmen. Begin hiermee minstens een halfuur voordat je je eerste pizza gaat bakken; lees voor de exacte tijd de gebruiksaanwijzing van je pizzasteen. Leg de pizzasteen op een rooster in de oven. Zet dan je oven aan op de maximale stand. Bij veel ovens is dat tegenwoordig 275 of 300°C. 
13. Bestuif je werkvlak met een beetje bloem of semolina. Neem een gerezen bolletje deeg en vorm hier met de hand een mooi ronde pizzabodem van, dun in het midden en wat dikker aan de randen. In dit filmpje zie je hoe je dat het beste kunt doen. Tip: maak je pizza niet groter dan je pizzaschep/pizzasteen.
14. Bestuif je pizzaschep met een beetje bloem of semolina en leg de pizzabodem erop. Schud een paar keer horizontaal heen en weer met je schep om te voelen of de bodem mooi los ligt.
15. Beleg je pizzabodem achtereenvolgens met de tomatensaus, de kaas, de uienringen en de worststukjes. Gebruik van alles de helft. 
16. Open de ovendeur en laat je pizza op de pizzasteen glijden. Maak daarbij horizontale bewegingen met je pizzaschep; dan gaat het allemaal heel vloeiend.
17. Bak je pizza in ongeveer 5 minuten goudbruin en krokant. Het kan iets langer duren als je oven een lagere maximumstand heeft. Schep de pizza van de pizzasteen op een plank of een bord. 
18. Zorg ervoor dat je ondertussen de tweede pizza hebt klaarliggen op je pizzaschep, zodat je die er meteen achteraan kunt bakken.
19. Maal wat zwarte peper over je pizza's en bestrooi ze met rucola. Wij vinden het erg lekker om behoorlijk wat meer rucola te gebruiken dan op de foto, maar met al die rucola zou je de rest van het beleg niet meer kunnen zien. 😉
20. Serveer je pizza's meteen. 

Tips:

1. Koop voor dit gistgebak bij voorkeur geen standaard patentbloem uit de supermarkt, maar speciale pizzabloem of broodbloem. Die geeft een veel beter resultaat. Broodbloem is tegenwoordig te koop in een aantal supermarkten. Internet biedt ook altijd uitkomst!
2. Gebruik liever geen verse buffelmozzarella: die bevat te veel vocht.
3. Wil je meer tips over het maken van gistdeeg? Ga dan naar mijn blog over roomboter-dinerbroodjes!
4. Eet je vaker pizza's? Maak dan in één keer een grote portie pizzasaus en vries die in kleine bakjes in. Supermakkelijk!
5. Natuurlijk kun je ook voor ander beleg kiezen. Zorg er wel voor dat je je pizza niet belegt met te veel en/of te vochtig beleg. Dan is hij moeilijk van de pizzaschep af te schuiven en bovendien wordt de bodem minder krokant.
6. Semolina heeft een grovere structuur dan bloem en daardoor is het makkelijker je pizza op de pizzasteen te schuiven als je semolina gebruikt. Je moet wel houden van de kleine korreltjes aan de onderkant van je pizzabodem. 
7. Op mijn blog vind je ook een fantastisch recept voor kleine snackpizzaatjes (in de vorm van kerstboompjes, maar je kunt ze ook een andere vorm geven)! 

Italiaanse boerenaardappeltjes met venkelworst en gepofte tomaatjes

Hou je van gebakken aardappeltjes?
En ook van verse worst?
En venkelzaad?

Dan is dit recept echt iets voor jou!

Want deze Italiaanse boerenaardappeltjes zijn niets anders dan krokant gebakken aardappelschijfjes met daardoorheen kleine stukjes verse worst met venkelzaad. Ik gebruik er de beroemde venkelworstjes van Brandt & Levie voor, maar andere kruidige worstjes zijn ook heerlijk.

Erbij eten wij altijd een flinke portie in de oven gepofte cherrytomaatjes met verse Italiaanse kruiden.

Ga je dit fantastische maaltje meteen maken? Buon appetito!

Worstliefhebber

Worst. Ik ben er altijd dol op geweest. Niet alleen als volwassene, nu ik er zelf mee kook zoals in dit recept, maar als kind al.

Mijn vroegste herinneringen aan een lekker plakje worst? Hm, misschien moet je het onderstaande verhaal daarvoor eens lezen...

Logeren bij oma in Sittard

Een logeerpartijtje bij oma. Welk kind droomt daar nou niet van?! Ik vroeger in ieder geval wel. Zo gezellig!

Ik had een heel vitale oma. Die deed gewoon mee als we gingen kaatseballen. Of touwtje springen op het plaatsje achter haar huis. 'In, spin, de bocht gaat in', zong ze dan.

Spelen met ouderwets speelgoed

Op haar stoffige rommelzolder had ze - tussen de leren fotoalbums en het koffer met de vergeelde tafellakens en de zwart uitgeslagen servetringen - een hoekje gereserveerd voor een hele verzameling oud speelgoed. Ik weet niet of ze die speciaal voor ons, haar kleinkinderen, bewaarde of dat het haar uit nostalgische overwegingen niet lukte hem van de hand te doen.

Hoe dan ook, wij mochten er altijd mee spelen. Het waren van die spulletjes, die je nu alleen nog maar tegenkomt in bric-à-brac-winkels. Of in musea.

Zelfgetimmerde stelten, een vaalrode diabolo, een klein houten wasmachientje - met zo'n geribbeld wasbord - waar je je poppenwas in kon doen. Een prachtige rieten poppenwagen. Van die blikken autootjes.

Minstens net zo aantrekkelijk voor ons was een grote schoenendoos vol met glimmende knopen. In honderdeneen verschillende kleuren. Daarmee konden we 'winkelke helle', zoals oma dat noemde, winkeltje spelen! Dan kwam zij ze bij ons 'kopen'.

Eerst boodschappen doen

Maar voordat er gespeeld kon worden, moesten er elke dag eerst inkopen gedaan worden. Voor het middageten. Want bij oma aten we altijd tussen de middag warm. Tijdens het ontbijt mochten wij kinderen al mee plannen wat we zouden eten. Daarna kregen we een rieten korfje voor de boodschappen en gingen we op stap.

Naar de groenteman, die we toen nog de 'groenteboer' noemden. En naar de slager.

'Korteletjes' kopen

Daar kocht mijn oma stoofvlees voor het 'zoervleis'. Of koteletjes.

'Korteletjes' heetten die op z'n oma's. Ik kan me nog herinneren dat ik me altijd afvroeg of er ook 'langeletjes' bestonden en of die net zo lekker waren...

'Ittetit?'

De inkopen bij de slager verliepen altijd volgens een vast ritueel.

De slager vroeg hoe het met oma en de kleinkinderen ging, oma deed haar bestelling, de slager sneed het vlees in blokjes of hakte de koteletten - met zo'n groot, gevaarlijk uitziend hakmes - en pakte alles in, oma betaalde met geld uit een klein knipbeursje en dan... kwam de slager achter zijn toonbank vandaan.

Met in zijn hand - voor elk kind als mijn zusjes er ook bij waren - een plakje worst! Hij boog zich voorover en keek ons één voor één strak aan; een glimlach kon er nooit vanaf. Tegen ieder van ons zei hij steevast hetzelfde: 'Ittetit?'

Althans zo klonk het. Ik had geen idee wat dat betekende en ik durfde het plakje worst nooit aan te nemen. Omdat de slager zo streng keek, maar ook omdat ik me afvroeg: 'Wat voor engs is die 'ittetit'?'

Oma dacht altijd dat ik alleen maar verlegen was. Met een por in mijn zij spoorde ze me aan om de slager te bedanken en nam zelf mijn plakje vlees aan. Buiten zei oma dan: 'Hier, dit is lekker.' Gerustgesteld at ik mijn 'ittetit' op. En inderdaad: het smaakte altijd weer even goed!

Jaren later heb ik oma eens voorzichtig gevraagd wat voor worst 'ittetit' nou precies was. Waarop ze in lachen uitbarstte. Er was helemaal geen sprake van een speciale soort worst!

Wat de slager kennelijk altijd gezegd had was: 'It 't dit?'. Wat in het Limburgs zoiets betekende als 'Eet ze dit?'.

Met terugwerkende kracht kon ik de slager antwoorden: 'Nou, 't at dat wel!'.

En nog steeds! Geef mij een lekkere hap worst en ik ben een tevreden mens.

Worstjes met venkelzaad

Hier in huis komen zeker een paar keer per maand worstjes op tafel. Droge worstjes voor bij de borrel of op het brood.

Of gebraden verse worstjes. En dan nog het liefst die heerlijk gekruide worstjes van Brandt & Levie, echte lekkernijen. Je kunt ze de laatste tijd op steeds meer plaatsen in heel Nederland kopen. Ga maar eens naar hun website; dan vind je vast wel een adres bij jou in de buurt!

Italiaanse boerenaardappeltjes met worst

Kies voor mijn Italiaanse boerenaardappeltjes de verse varkensworstjes met venkelzaad.

Die braad je vervolgens niet in hun geheel, maar je haalt het worstvlees uit de velletjes. Dat doen de Italianen vaak! Ze wrijven het vlees met de handen wat uiteen en voegen het zo toe aan een pastasaus. Of ze bakken het dus mee met hun aardappels! Heerlijk!

De venkelworstjes zijn al stevig gekruid en daarom hoef je in principe geen extra kruiden meer toe te voegen aan je boerenaardappeltjes. Maar mocht je nou een echte, echte venkelzaadfan zijn, dan kun je er nog wat extra venkelzaadjes overheen strooien tijdens het bakken.

Kun je geen venkelworstjes vinden (of bestellen), gebruik dan andere verse varkensworstjes en voeg los wat venkelzaadjes - naar smaak - toe aan je gerecht.

Gepofte cherrytomaatjes

Ik verklapte het hierboven al: de Italiaanse boerenaardappeltjes zijn het allerlekkerst in combinatie met sappige gepofte cherrytomaatjes. Het recept hiervoor vind je elders op mijn blog. Gebruik maar lekker veel verse basilicum, tijm en oregano voor je tomaatjes. En eventueel nog een beetje verse marjolein, als je daar aan kunt komen.

Meer heb je niet nodig om een klein feestje op tafel te toveren! Geniet ervan!

Hoe maak je Italiaanse boerenaardappeltjes met venkelworst en gepofte tomaatjes?

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 3 personen:

• 1,2 kg vastkokende aardappels
• 2 eetlepels olijfolie
• zout
• 480 gram venkelworst (van Brandt & Levie; zie het blog hierboven)
• 2 flinke uien
• versgemalen zwarte peper
• eventueel nog 1 tl venkelzaadjes
• 1 portie gepofte cherrytomaatjes met Italiaanse tuinkruiden (zie mijn eerdere blog)

Bereiding:

1. Schil de aardappels en snijd ze in plakken van 8 à 10 mm dik.
2. Verhit de olie in een hapjespan en voeg de aardappelschijfjes en een beetje zout toe. Verwarm de aardappels even goed, maar bak ze niet. Schep ze hierbij af en toe om. 
3. Draai het vuur laag en leg het deksel op de pan. Gaar de aardappels in ongeveer 20 minuten. Proef je aardappelschijfjes; ze moeten nét gaar zijn.
4. Snijd ondertussen de velletjes van de worstjes open en haal het worstvlees uit de velletjes. Wrijf het wat fijner tussen de vingers.
5. Snijd de uien in kwart ringen.
6. Neem dan het deksel van de pan en draai het vuur hoog. Je gaat de aardappels nu bakken. 
7. In dit stadium mogen de worst en de uien toegevoegd worden, zodat die meebakken. Blijf de aardappelschijfjes regelmatig - voorzichtig, zodat ze niet te veel uit elkaar vallen - omscheppen. Als je nog wat extra venkelzaadjes wilt toevoegen, dan is nu het moment om dat te doen (lees het blog hierboven).
8. De Italiaanse boerenaardappeltjes zijn klaar als ze goudbruin zijn. Het worstvlees - in kleine ongelijke stukjes - is dan ook heerlijk bruin en krokant. 
9. Maak de boerenaardappeltjes af door er een ruime hoeveelheid zwarte peper boven te malen. Proef nog even en bepaal of je nog wat extra zout wilt toevoegen. 
10. Serveer je boerenaardappeltjes met de gepofte cherrytomaatjes.

Tip:

Ben je benieuwd naar de Italiaanse recepten die het allerhoogst scoren op mijn blog? Hier zijn ze: draadjesvlees op z'n Italiaans, Italiaanse varkenshaasspiesjes met parmaham en salie geserveerd met een romige wittewijnsaus, la-dolce-vita-tomatensaus met olijven en kappertjes, feestelijke carpaccio van bresaola en zelfgemaakt cappuccino-ijs dat je serveert in cappuccinokopjes!

Dagje vegetarisch? 

Zet dan deze zomerse Italiaanse linzenschotel met tomaat en paprika op tafel. Hij smaakt heerlijk mediterraan door de toegevoegde tijm, het venkelzaad en een flinke scheut extra vergine olijfolie.

Ook handig: hij is in no time klaar!

Droge peulvruchten?

Peulvruchten, ik hou ervan. Maar manlief heeft er een enorme aversie tegen. 

De belangrijkste reden: hij vindt ze te droog. En daar kan ik in komen. Als je peulvruchten puur eet of met alleen maar wat uitgebakken spekjes erdoorheen, dan heb je heel wat glazen vocht nodig om ze weg te spoelen...

Betrapt op het snoepen van kapucijners

In het verleden at ik mijn peulvruchten dus vooral op dagen dat Victor niet thuis was.

Totdat hij op een dag eerder thuiskwam dan verwacht. Ik werd op heterdaad betrapt. Mét een pan vol met kapucijners!

Die maak ik altijd klaar niet alleen met de hierboven al vermelde spekjes, maar met ook nog eens een grote hoeveelheid tomatensaus en krokante stukjes paprika. Heerlijk smeuïg en sappig, zo vind ik zelf. 

Hongerig als hij was, was mijn man bereid voor één keer een hapje te proeven. En wat bleek?

Hij vond de "kapucijners à la Machie" niet alleen acceptabel, maar zelfs bijzonder lekker! 

Het gerecht is sindsdien een welkome recidivist op ons menu. Het recept vind je elders op dit blog; ik schreef er een dik jaar geleden al eens over.

Sappige en smeuïge gerechten met peulvruchten

Inmiddels ben ik zover dat ik Victor over de streep heb getrokken, zij het schoorvoetend en nog altijd met wat argwaan tegen zijn gehate peulvruchten. Alleen de echt sappige recepten krijgen zijn fiat.

Eén van die gerechten is deze Italiaanse linzenschotel. 

Op een pond gare linzen gebruik ik eveneens een pond tomaten, een hele pot geroosterde puntpaprika's en 2 flinke gefruite uien. 

Behalve sap bevat het eenpansgerecht ook veel smaak in de vorm van verse tijm, kruidige venkelzaadjes, een ruime hoeveelheid platte peterselie, versgeperst citroensap en geurige olijfolie.

Peulvruchten vegetarisch of met vlees

Ik serveer mijn linzenschotel regelmatig als vegetarisch gerecht. 

Maar soms zijn we meer in de vlees-mood. Dan geef ik er kruidige lamsgehaktspiesjes bij, die ik eveneens op smaak maak met venkelzaad. De combi is verrukkelijk! Een echte aanrader!

Italiaanse linzenschotel met tomaat, paprika en venkelzaad

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 2 à 3 personen:

• 500 gram gare linzen (uit blik of pot)
• 2 uien, gesnipperd
• 2 eetlepels pure olijfolie
• 500 gram rijpe trostomaten
• 1 pot ontvelde puntpaprika’s
• 1 eetlepel versgehakte tijmblaadjes
• 1½ theelepel venkelzaad, fijngestampt in de vijzel
• ±2 eetlepels versgeperst citroensap
• 4 eetlepels extra vergine olijfolie
• een bos grof gehakte platte peterselie
• zout en versgemalen zwarte peper

Bereiding:

1. Fruit de uien in een beetje pure olijfolie totdat ze goudbruin zijn.
2. Kruis de tomaten in en dompel ze 20 seconden onder in kokend water. Ze zijn daarna gemakkelijk te ontvellen. Verwijder ook de pitjes en snijd het vruchtvlees in blokjes.
3. Snijd de puntpaprika’s in reepjes.
4. Voeg de linzen, de tomaten, de paprikareepjes, de tijm, het venkelzaad en het citroensap toe aan de gefruite uien en verwarm het geheel.
5. Maak de linzenschotel, van het vuur af, op smaak met de extra vergine olijfolie, de peterselie en wat zout en peper. Voeg eventueel ook nog een beetje citroensap toe.

Tips:

1. Als je er de lamsgehaktspiesjes bij geeft, zoals hierboven aangeraden, is het recept voldoende voor 4 personen.
2. Serveer de Italiaanse linzenschotel ook eens als (vegetarisch) share-gerecht samen met een aantal andere lekkere hapjes. Of schep de linzen in kleine glaasjes en deel die uit als verrines tijdens een feestje.
3. Nog een lekker vegetarisch recept met linzen? Probeer mijn Indiaas gekruide linzensoep eens!

Op zoek naar een kruidige salade met een crunchy bite en een anders-dan-anders-dressing? Dan is dit recept voor een venkelsalade misschien iets voor jou!

De basis van de salade wordt gevormd door little gems, ook wel baby-romainesla genoemd. Het zijn kleine mini-kropjes sla. Ze zien er uit alsof het alleen de hartjes zijn van een 'gewone' krop sla met veel van die superkrokante frisgroene blaadjes. Je kunt ze - nadat je de stronkjes hebt weggesneden - in zijn geheel gebruiken; de nerven zijn nog zo jong dat je ze gewoon mee kunt eten.

En dan gaat er natuurlijk ook nog venkel in. Je hebt twee knolletjes nodig. Ook daarvan snijd je de stronkjes eerst af; en dan nog de stengels. Het hart van een venkel is te hard om te eten. Dat gaat er dus ook uit. De rest snijd je in flinterdunne plakjes. Die smaken al heerlijk om zo uit het vuistje van te snoepen, nog zonder dressing.

Alleen, die dressing voegt wel wat toe. Die moet je dus zeker maken! Het is een sausje op mayonaisebasis. Maar de echte smaakmaker is, verrassend, een eetlepel zoute ketjap, ketjap asin. De zoute smaak van de ketjap past perfect bij het anijsachtige van de venkel. Een beetje knoflook, een flinke hand grof gesneden platte peterselie en een zeer fijn gesnipperd Spaans pepertje maken het geheel helemaal af!

Schep de dressing door de salade en... smullen!

Kruidige salade met venkel en een ketjapdressing

Ingrediënten voor een bijgerecht voor 4 à 6 personen:

• 2 kropjes little gem
• 2 knollen venkel
• 6 eetlepels mayonaise of halvanaise
• 1 eetlepel ketjap asin
• 1 eetlepel olijfolie
• 1 eetlepel witte balsamicoazijn of wittewijnazijn
• 1 eetlepel water
• 1 teentje knoflook, zeer fijn gesnipperd
• versgemalen zwarte peper
• 1 Spaanse peper, zeer fijn gesnipperd
• een flinke bos platte peterselie, grof gehakt

Bereiding:

1. Snijd de stronkjes van de sla, was de blaadjes en slinger ze droog in de slacentrifuge. Scheur de blaadjes in wat kleinere stukjes.
2. Verwijder de stronkjes en de stengels van de venkelknollen. Snijd de knollen doormidden en haal het hart eruit. Snijd de venkel in flinterdunne plakjes en was en droog die ook.
3. Doe alle ingrediënten vanaf de mayonaise tot en met de zwarte peper in een mengbeker of lege jampot en schud er een homogeen sausje van.
4. Doe de slablaadjes, de plakjes venkel, de Spaanse peper en de peterselie samen in een slakom. Schep de ketjapdressing erdoorheen. Serveer meteen.

Tip:

Deze salade smaakt erg lekker bij vlees, kip of vis van de BBQ. Maar wij aten hem vorige week bij spiesjes van lamsgehakt met venkelzaad en kruidige krieltjes met komijn-knoflookmayonaise. Het werd een mediterraan feestje!

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: vandaag is het thema 'venkelzaad'. Hieronder leg ik uit wat dat is en welke lekkere hapjes je er allemaal mee kunt maken.

Nooit van gehoord? Probeer dan mijn recept voor spiesjes van lamsgehakt met venkelzaad, oregano en marjolein uit. Wedden dat je daarna vraagt om nog meer venkelzaadrecepten?

Venkel, heerlijk in een salade

Venkel is geen bekende groente in Nederland. We eten er gemiddeld elk jaar maar een schamele 100 gram van per persoon. In Italië is dat maar liefst 7 kilo! En terecht.

Proeven? Binnenkort vind je op dit blog een recept voor een knapperige salade met flinterdun gesneden rauwe venkel en een pittige dressing met ketjap asin.

Venkelzaad: veelzijdig

Ook venkelzaad, het zaad dat groeit in de schermbloemen van de venkelplant, ken je niet als je 'de gemiddelde Nederlander' bent. Jammer, want ook dat is erg lekker! Het smaakt een beetje naar anijs.

Nieuwsgierig waar je venkelzaad zoal voor kunt gebruiken? De mogelijkheden zijn talrijk!

Venkel combineert uitstekend met allerlei soorten vlees, met name met varkensvlees, lamsvlees en kip. Gebruik eens in de vijzel fijngestampte zaadjes in een rub - samen met bijvoorbeeld oregano, marjolein, zout, peper en citroenrasp - voor BBQ-spiesjes van deze vleessoorten. De venkel geeft je gerechten instantaan een mediterraan karakter!

Ook in Zuid-Europese groenteschotels is venkelzaad een welkome smaakmaker. Wat dacht je van een sappige Italiaanse linzenschotel met tomaten, paprika en venkelzaad? Ook dat recept kun je de komende tijd tegemoet zien!

Wist je trouwens dat venkelzaad standaard deel uitmaakt van Chinees vijfkruidenpoeder? Verder zit daar ook nog steranijs, kaneel, szechuanpeper en kruidnagel in. De venkel versterkt het anijsaroma van het vijfkruidenpoeder optimaal. Ruik er maar eens aan, dan weet je wat ik bedoel. 

Zelf gebruik ik vijfkruidenpoeder regelmatig sinds ik in Maleisië heb gewoond. Heerlijk door de marinade van typisch Maleisisch gekruide kipsateetjes of als smaakmaker in mijn krokante speklapjes met een echt verrukkelijk Chinees sausje!

Venkelzaad als medicijn

Aan venkelzaad worden ook allerlei geneeskrachtige eigenschappen toegekend. Het zou met name helpen bij maag- en darmproblemen. Kauwen op een venkelzaadje zou bovendien een frisse adem geven en hongergevoel onderdrukken.

Leuk weetje: in vroeger tijden mochten katholieken niet deelnemen aan eucharistievieringen als ze niet nuchter waren. En dan heb ik het niet (alleen) over alcohol, maar over voeding. De gelovigen, die 's ochtends hongerig in de kerkbanken zaten, hadden vaak last van knorrende magen en voelden zich daardoor opgelaten. Het schijnt dat ze dan stiekem kauwden op venkelzaadjes om het beschamende gerommel tegen te gaan. Of het echt hielp... Wie zal het zeggen? Ik heb laatst zelf de proef op de som genomen, maar ik moest helaas constateren dat de associatie met alle lekkere venkelgerechten die ik hierboven al noemde alleen maar leidde tot nog meer honger! 😉

Dat gezegd hebbende zal ik je geduld niet langer op de proef stellen. Hier is mijn allerlekkerste venkelzaadrecept: kruidige spiesjes van lamsgehakt op smaak gemaakt met licht gekneusde venkelzaadjes, mediterrane oregano en marjolein en geurige citroenrasp.

Erbij serveer ik vaak frietjes (in de schil) of speciaal gekruide gebakken krieltjes en een zelfgemaakte knoflookmayonaise met komijn, nog zo'n karakteristiek zaadje! En natuurlijk een frisse salade met verse venkel.

Spiesjes van lamsgehakt met venkelzaad

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 4 personen:

• 500 gram lamsgehakt
• 1,5 theelepel venkelzaadjes
• 1 theelepel gedroogde oregano
• 1 theelepel gedroogde marjolein
• 1 ei
• ±8 eetlepels paneermeel
• 1 eetlepel extra vergine olijfolie
• de rasp van een kleine citroen
• 1,5 theelepel worcestersaus
• zout en versgemalen zwarte peper
• pure olijfolie

Extra:

• satéstokjes

Bereiding:

1. Wrijf de venkelzaadjes een beetje fijn in een vijzel; er mogen nog wat stukjes in zitten.
2. Vermeng alle ingrediënten behalve de pure olijfolie.
3. Vorm een heel klein hamburgertje van het gehakt en bak dit in wat olijfolie gaar. Proef en voeg eventueel nog wat meer zout en peper toe aan de rest van het gehakt.
4. Verdeel het gehakt in 8 porties. Kneed elke portie rondom een satéstokje. De punt van het satéstokje hoort er niet meer uit te steken. Druk het gehakt goed aan.
5. Verhit wat pure olijfolie in een pan en bak hierin de lamsspiesjes goudbruin en gaar. Dat duurt ongeveer tien minuten.
6. Serveer meteen met de frietjes/krieltjes, de komijn-knoflookmayonaise en de venkelsalade, zoals hierboven aangeraden (de recepten volgen binnenkort).

Tip:

Vorm ook eens kleine gehaktballetjes van het kruidige lamsgehakt met venkel. Bak ze in wat olijfolie en serveer ze op het terras bij een glaasje rosé!