Vitel toné de cerdo: Argentijnse vitello tonnato van varkensfilet | Mijn recept uit Buenos Aires

Vitello tonnato. Die ken je vast wel. De dunne plakjes kalfsvlees overgoten met romige tonijnsaus zijn niet meer weg te denken uit de Italiaanse restaurants in Nederland. 

Maar ken je ook de Argentijnse variant hierop, vitel toné de cerdo? 

Dat is een gerecht dat veel op vitello tonnato lijkt, maar toch niet helemaal hetzelfde is. Het wordt namelijk niet gemaakt van kalfsmuis of kalfsfricandeau, maar van varkensfilet, carré de cerdo in het Argentijns-Spaans.

Zowel de 'gewone' vitel toné - gemaakt van kalfsvlees; Argentijnen gebruiken hiervoor niet de naam vitello tonnato - als vitel toné de cerdo zijn al decennialang dé kerstavondgerechten voor miljoenen Argentijnen. 

In onze jonge jaren maakten ook wij in Argentinië kennis met beide verrukkelijke gerechten. Nog voordat vitello tonnato zo populair werd in Nederland. 

Ga met één klik naar ons recept! Of lees eerst nog even wat meer over ons Argentinië-avontuur!

En oh ja! Helemaal onderaan dit blog vind je ook nog een Q&A met allemaal leuke weetjes over vitello tonnato en vitel toné. Een heerlijk hapje kennis!

Wat vliegt de tijd! Het is ondertussen alweer meer dan dertig jaar geleden dat we een paar jaar in Argentinië woonden. 

In San Isidro, een buitenwijk van Buenos Aires.

Wacht, ik zal even een foto scannen van ons huis. Onze ouwe trouwe Peugeot 504 staat pontificaal voor de deur!

Ik heb nog even op Street View gekeken. Het huis staat er nog, al lijkt onze prachtige avocadoboom - rechts in de voortuin - het loodje te hebben gelegd.

En dit was mijn keuken, ook niet onbelangrijk!

Jij bent er nu getuige van: ook al ligt onze Argentinië-periode ondertussen al zo lang achter ons, die tijd is noch uit ons oog noch uit ons hart. En foodies als wij zijn, al helemaal niet uit ons culinaire hart!

 

Waarschijnlijk heb je het al vaker op mijn blog gelezen: wij eten nog met de regelmaat van de klok Argentijnse gerechten.

Chimichurri is misschien wel onze favoriet. Dat is een verrukkelijke, pittige salsa. Ideaal voor bij de barbecue; de asado, zoals de Argentijnen die noemen. Ik kreeg het recept ooit van een Argentijnse chef! 

Bij de lunch of als een lichte avondmaaltijd komen er vooral tijdens de zomer heel wat sandwiches de milanesa op tafel. Dat zijn fantastische Argentijnse schnitzelsandwiches! 

De ideale saus voor die sandwiches is de befaamde Argentijnse salsa golf, een soort cocktailsaus. Lekker kruidig en met een flinke scheut cognac!

Verder zijn we ook groot fan van de Argentijnse manier van tosti's maken. 

Die tosti's zijn niet dik zoals onze Nederlandse tosti's, maar heerlijk dun. Mals en zacht vanbinnen en krokant vanbuiten. En zonder korstjes!

Ze worden gemaakt van speciaal sandwichbrood, pan de miga. Het duurde een tijdje, maar inmiddels is dit brood gelukkig ook gewoon te koop in Nederland.

De tosti's worden tostados de jamón y queso genoemd - gewoon ham-kaas-tosti's - maar dat klinkt in het Spaans toch net wat exotischer. 

Laatst aten we ze nog samen met onze zelfgemaakte tomatenjam. Toegegeven, die is niet Argentijns, maar wel erg lekker bij tostados de jamón y queso. Een aanrader dus!

De eerste keer dat wij vitel toné aten, was tijdens de lunch in een restaurant in Buenos Aires. 

Ik schreef er al eens eerder over in mijn blog bij het recept voor kalfshamburgers met tonijnmayonaise. 

En dat het niet bleef bij één keer, dat zul je vast begrijpen!

Maar ook thuis wilde ik graag met het gerecht aan de slag. 

In eerste instantie maakte ik mijn vitel toné van kalfsvlees. Of eigenlijk moet ik zeggen: jong rundvlees. Ik zal je uitleggen hoe dat zat.

In Argentinië is het eten van kalfsvlees zoals wij dat kennen - of zoals de Italianen dat gebruiken voor hun vitello tonnato - niet heel gangbaar. 

De meeste runderen worden in Argentinië jonger geslacht dan hier in Europa. Maar niet zo jong als ons kalfsvlees. Hun slachtleeftijd zit dus tussen ons kalfsvlees en ons rundvlees in. 

Vlees van die runderen wordt wel novillito genoemd, jong rundvlees. Dat vlees smaakt minder licht en minder subtiel dan ons kalfsvlees. Het is donkerder van kleur en heeft meer kracht. 

Omdat wij graag vitel toné aten met een smaak die meer leek op ons kalfsvlees, stapten wij al snel over op varkensvlees. 

De carré de cerdo, varkensfilet, die wij toentertijd in Argentinië overal konden kopen, was heerlijk mals en sappig. Ideaal voor vitel toné, vonden wij. En daarom braken wij met de toenmalige Argentijnse traditie om alleen maar novillito te gebruiken. 

Ook later, toen we in Afrika, Azië en uiteindelijk Nederland gingen wonen, bleven we onze vitel toné met varkensfilet maken. 

Sterker nog: dat doen we nog steeds! Niet op kerstavond - dan eten wij steevast gevulde kalkoen - maar wel op andere hoogtijdagen. Met name op de verjaardag van mijn dochter Petra. Het is misschien wel haar absolute lievelingsgerecht!

Ik heb mijn eigen speciale recept voor die vitel toné van varkensvlees, vitel toné de cerdo in goed Argentijns. 

• Ik marineer mijn varkensfilet altijd eerst een nachtje in op smaak gemaakte droge witte wijn.
• Daarna pocheer ik het vlees. Na afkoeling snijd ik het in flinterdunne plakjes. 
• Het kookvocht laat ik inkoken en daar maak ik - ook weer na afkoeling - een grote hoeveelheid tonijnsaus van. 
• Als finishing touch - maar niet onbelangrijk! - laat ik mijn plakjes vlees vervolgens 24 uur marineren in die tonijnsaus voordat mijn vitel toné de cerdo op tafel komt! 

Het resultaat is zo smaakvol! Als je mijn recept één keer hebt geprobeerd, wil je nooit meer anders. Gegarandeerd!  

Voor ons is vitel toné de cerdo vrijwel nooit een voorgerecht. Daar is het té lekker voor! 

Wij maken er altijd een complete maaltijd van. Als avondmaal, maar ook vaak als feestelijke brunch. Met een grote schaal met versgebakken roomboter-dinerbroodjes erbij.

Wij scheuren onze broodjes graag in stukjes en dopen die in de tonijnsaus. Daarom maak ik altijd een overvloedige hoeveelheid van die saus!

En als groenten serveer ik graag: 

• gemarineerde artisjokkenharten (uit pot) of een salade met die artisjokkenharten, 
• gemarineerde of in de oven geroosterde olijven, 
• kapperappeltjes, 
• gemarineerde paprikareepjes in olie (uit pot), 
• een mediterrane salade van gegrilde paprika's en/of 
• in de oven gepofte cherrytomaatjes. 

Scroll snel door naar ons recept. Maar eerst nog even zo'n nostalgische, oude foto! Van een bord vitel toné de cerdo uit onze Argentinië-jaren.

Vitel toné de cerdo: hét recept voor Argentijnse vitello tonnato van malse varkensfilet! 

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 5 personen of een voorgerecht voor ±10 personen:

• een mooi stuk varkensfilet (zonder vetrandjes) van ±800 gram
• 1 liter goede droge witte wijn (ik gebruik graag een chardonnay)
• 1 flinke ui
• 3 middelgrote zoetzure augurken
• 2 ansjovisfilets of 3 theelepels ansjovispuree
• 1 potje kappertjes (uitlekgewicht ±60 gram)
• zout en versgemalen zwarte peper
• 3 blikken tonijn in zonnebloemolie (uitlekgewicht per blik ±100 gram)
• ±350 gram frisse mayonaise (ik gebruik voor dit recept graag Remia Mayolijn; dit blog is niet gesponsord)
• eventueel een klein schepje poedersuiker

Bereiding:

1. Schenk de wijn in een hoge pan waar het vlees qua lengte net in past. 
2. Snijd de ui en de augurken in dunne plakjes. Voeg de groenten samen met de ansjovis, 3 eetlepels kappertjes en wat zout en peper toe aan de wijn.
3. Leg het vlees in de marinade. Laat de varkensfilet 24 uur marineren in de koelkast.
4. Zet de pan met de marinade en het vlees op het vuur en breng de marinade zachtjes aan de kook. Draai het vuur laag en laat het vlees in ongeveer drie kwartier zachtjes pocheren totdat het gaar is. 
5. Neem het vlees uit de pan en laat het, afgedekt, goed afkoelen. Eerst in de keuken, later in de koelkast.
6. Kook ondertussen het kookvocht flink in. Als je - uiteindelijk - de uien, augurken, ansjovis en kappertjes verwijdert (die heb je niet meer nodig), moet je nog ±450 ml overhouden. Laat ook het kookvocht goed afkoelen.
7. Giet de tonijn af. Pureer de tonijn samen met het afgekoelde kookvocht in de foodprocessor. Als de tonijn helemaal fijn is, kun je de mayonaise toevoegen. Meng de saus nog even met een paar pulsen van de machine.
8. Proef de tonijnsaus en voeg indien nodig nog wat extra mayonaise, zout en/of peper toe. Als je wijn heel droog was, heb je misschien ook nog een klein schepje poedersuiker nodig. 
9. Doe de tonijnsaus over in een grote, diepe schaal of kom.
10. Snijd het koude vlees met een scherp vleesmes in flinterdunne plakjes.
11. Leg de plakjes vlees in de tonijnsaus. Zorg ervoor dat alle plakjes vlees goed gecoat zijn met een laagje tonijnsaus. Dek de schaal af en zet hem in de koelkast. Zo moet het vlees bij voorkeur nog 24 uur staan, zodat de tonijnsmaken heerlijk in het vlees kunnen trekken.
12. Leg op elk bord een paar plakjes varkensfilet. Schep er nog wat tonijnsaus overheen. Garneer het gerecht met een paar kappertjes.
13. Zet de resterende tonijnsaus - en eventueel de restjes vleesplakjes - los in een kom op tafel, zodat iedereen er naar wens meer van kan nemen.
14. Serveer er versgebakken roomboter-dinerbroodjes - of lekker brood van de bakker - en meerdere van de hierboven genoemde groentegerechten bij.        
    
    

Alles wat je nog meer wilt weten over vitello tonnato en de Argentijnse variant vitel toné (de cerdo)!

Wat is vitello tonnato?

Dat weet je waarschijnlijk wel! Vitello tonnato is een gerecht van flinterdunne plakjes gegaard kalfsvlees overgoten met een romige tonijnsaus. 

Vitello tonnato wordt altijd koud geserveerd. Meestal als voorgerecht.

 

Waar komt het gerecht vitello tonnato vandaan?

Vitello tonnato komt van oorsprong uit Italië, uit de Piëmontese regio in het noordwesten van het land.

Het gerecht ontstond in de achttiende eeuw als een soort restjesgerecht van kalfsvlees, zo luidt het verhaal. Dat vlees werd langzaam gegaard voor langere houdbaarheid. En geserveerd met een krachtige saus. Van ansjovis. 

        

In het Piëmontese dialect kreeg het de naam vitel tonné: vitel verwees naar het kalfsvlees, terwijl tonné waarschijnlijk is afgeleid van het Franse tanné, 'bewerkt'. Bewerkt kalfsvlees dus. 

En dat is op zijn minst opmerkelijk! De oorspronkelijke naam voor het gerecht had helemaal niets te maken met wat wij nu denken: tonijn. Ook al klinkt dat zo...

Pas eind negentiende eeuw werd het eten van tonijn uit blik populair in Italië. Én de vis werd betaalbaar. Of misschien was het andersom: werd tonijn juist populair doordat hij betaalbaar werd. Wie zal het zeggen?

Hoe dan ook, tóen vond ingeblikte tonijn dus zijn weg naar de vitel toné-saus - overigens nog steeds in combinatie met de aloude ansjovis. De vis met zijn milde smaak maakte de saus in één klap veel zachter, lichter en romiger. 

In die periode verscheen het recept ook in kookboeken buiten Piëmont, onder een nieuwe, veritaliaanse naam: vitello tonnato, letterlijk ‘kalfsvlees met tonijn’.

In de twintigste eeuw evolueerde de saus verder, met als belangrijkste toevoeging: frisse en fluwelige mayonaise. Vanaf 1950 raakte de mayonaise-variant meer en meer ingeburgerd. 

En dat is precies zoals wij de Argentijnse vitel toné en de Italiaanse vitello tonnato vandaag de dag nog steeds kennen. 

Hoe is het recept voor vitel toné/vitello tonnato in Argentinië terechtgekomen al voordat wij het gerecht in Nederland kenden?

Vitello tonnato kwam vroeg in Argentinië terecht doordat tussen 1870 en 1930 miljoenen Italianen, onder wie opvallend veel Piëmontezen, daar een nieuw leven begonnen. 

En zoals dat gaat: wie verhuist, neemt zijn favoriete recepten mee in zijn culinaire bagage. Vitel toné reisde simpelweg met hen mee.

In Argentinië viel het gerecht meteen in goede aarde: (jong) rundvlees was er goedkoop en tonijn in blik was overal beschikbaar. De ingrediënten voor een nieuwe klassieker lagen dus letterlijk voor het oprapen.

Daar kwam nog iets bij: kerst valt in Argentinië midden in de zomer. Tijdens de feestdagen is het er warm - soms zinderend warm, dat hebben we zelf aan den lijve ondervonden. En dus is er behoefte aan koude, feestelijke schotels die je vooraf kunt bereiden. Vitel toné bleek daarvoor ideaal: romig, fris, rijk van smaak en perfect voor grote families die samen aan tafel gaan.

Zo groeide het gerecht uit tot een ware Argentijnse kerstklassieker. En dat gebeurde allemaal decennia voordat wij in Nederland überhaupt nog van vitello tonnato hadden gehoord.

Waarom heet vitello tonnato in Argentinië vitel toné?

Ja, dat moge ondertussen duidelijk zijn! De immigranten uit Piëmont kenden de term vitello tonnato niet eens. Zij spraken van vitel tonné. In de Argentijnse schrijftaal is inmiddels één n weggevallen uit tonné. Maar de uitspraak en de betekenis bleven hetzelfde.

En zo raakte Argentinië vertrouwd met de Piëmontese naam. 

Dertig jaar geleden leerden wij het gerecht kennen onder de naam vitel toné en zo heet vitello tonnato dus nog steeds in Argentinië.

Van welk stuk vlees worden vitello tonnato en vitel toné over het algemeen gemaakt?

Op het eerste gezicht lijken de Italiaanse en Argentijnse versie van het gerecht totaal verschillend - kalfsvlees versus rundvlees, zoals ik hierboven in mijn blog al uitlegde - maar anatomisch gezien gaat het om precies hetzelfde deel van het dier. Alleen de leeftijd van het dier en de lokale naam van het stuk vlees verschillen.

In Italië heet dit stuk vlees girello of magatello. Wij zouden dat vertalen met kalfsmuis, een deel van wat wij kalfsfricandeau noemen. Het is het magerste en zachtste deel van de bovenbil van een kalf. Een stuk vlees met een milde smaak. Die gaat prachtig samen met de romige tonijn‑ansjovissaus.

In Argentinië wordt traditioneel gebruikgemaakt van peceto: hetzelfde magere, langwerpige spierstuk. Maar dan uit de achterbil van een net wat ouder rund.

Door het verschil in leeftijd van de dieren krijgen de gerechten twee best wel verschillende smaakprofielen: in Italië verfijnd en delicaat, in Argentinië steviger en uitgesprokener met meer bite. Wat draderiger, vezeliger van structuur ook.

Wordt het vlees voor vitello tonnato en vitel toné altijd eerst gemarineerd?

Van oorsprong werd het kalfsvlees voor vitel tonné meestal gemarineerd. Alleen niet vóór, maar ná het garen. Die zogenaamde post-gaartechniek maakte het vlees malser en gaf het extra smaak. Die methode werd ook toegepast op het rundvlees uit Argentinië. 

Tegenwoordig maakt elke individuele kok hierin zijn of haar eigen keuze. 

Zelf heb ik er meteen vanaf de eerste keer dat ik vitel toné maakte voor gekozen om te gaan voor twee marineerperiodes: zowel vóór als ná het garen!

Voor het garen marineer ik mijn vlees eerst 24 uur in witte wijn met allerlei smaakmakers. Ik gaar het vlees vervolgens in de marinade. En daarna maak ik de saus met weer diezelfde marinade. 

Dan snijd ik mijn vlees in flinterdunne plakken. En ook die marineer ik weer. Maar dan in de bereide tonijnsaus! Verrukkelijk: alle smaken komen zo optimaal bij elkaar! 

Wordt het vlees voor vitello tonnato en vitel toné gebraden of gepocheerd?

Beide technieken worden toegepast, al was pocheren in de beginperiode gebruikelijker.

Vooral voor het wat rijpere rundvlees uit Argentinië gaf pocheren een malser resultaat. En zo gebeurt het daar tegenwoordig dus ook nog het vaakst.

Ook ik heb vanaf het begin mijn vlees gepocheerd. In die marinade van hierboven! 

Hoe heet de Argentijnse variant van vitel toné waarvoor varkensvlees wordt gebruikt?

Die naam luidt: vitel toné de cerdo. Letterlijk: vitel toné van varkensvlees.

Welk deel van het varken wordt gebruikt voor vitel toné de cerdo?

Een varken heeft een iets andere anatomie. In plaats van de bovenbil is bij een varken de varkensfilet het meest geschikt voor vitel toné.

Varkensfilet is het ribstuk. Dus eigenlijk alle karbonades aan elkaar vast. Het vlees wordt zorgvuldig losgesneden van de botten. En de botten worden niet gebruikt.

Voor vitel toné moet een varkensfilet goed mager zijn. Koop je bij je slager een stuk varkensfilet met nog wat vetrandjes eraan? Snijd die er dan eerst vanaf voordat je met de bereiding van je vitel toné begint. Gepocheerd varkensvet is niet zo lekker. 

Hoe heet die varkensfilet in Argentinië?

Bij een Argentijnse slager bestel je dan een zogenaamde carré de cerdo. 

De benaming carré komt rechtstreeks uit Frankrijk, waar men spreekt van carré de porc. En zelfs in Nederland hoor je hem soms weleens: varkenscarré. 

Vitel toné de cerdo wordt de laatste jaren steeds populairder in Argentinië. Waarom is dit?

Ik vertelde je hierboven al: bijna vanaf het begin vervingen wij voor onze vitel toné het rundvlees, de peceto, door varkensvlees, de carré de cerdo. 

Dat deden we omdat we de mildere smaak van de varkensfilet meer waardeerden voor onze vitel toné. Die leek misschien wel meer op ons kalfsvlees dan de smaak van de peceto. 

Dertig jaar geleden was het gebruik van varkensvlees voor vitel toné echter helemaal nog niet gebruikelijk in Argentinië. Pas later veranderde dat. Tegenwoordig raakt vitel toné de cerdo steeds meer in zwang.

Waarom? Dat wilde ik weten!

Wat blijkt? De moderne Argentijnen zijn het qua smaak vaak met me eens: varkensfilet heeft een mildere, elegantere smaak dan peceto. Én het komt qua mondgevoel dichter in de buurt van het kalfsvlees van de Italiaanse oorsprong.

Maar er zijn meer redenen aan te wijzen. 

Carré de cerdo is tegenwoordig ook betaalbaarder. Rundvlees is nu duurder dan het vroeger was in het Zuid-Amerikaanse land.

Bovendien is carré de cerdo makkelijker te bereiden: het blijft sappig en het snijdt mooier.

En het past perfect bij de romige tonijn‑ansjovissaus.

Niet alleen Argentijnse chefs hebben het nieuwe gerecht omarmd, ook veel Argentijnse thuiskoks geven er inmiddels de voorkeur aan boven de traditionele versie met peceto! Ze vinden het ideaal voor hun kerstavond met familie!

Wordt vitello tonnato in Italië ook weleens van varkensvlees gemaakt en hoe heet het gerecht dan?

Nee. In Italië maakt men vitello tonnato bijna nooit met varkensvlees. Dat komt omdat het gerecht in Italië sterk verbonden is met kalfsvlees - het woord vitello is daar echt essentieel.

Als het een enkele keer toch gebeurt, dan heet het gerecht simpelweg maiale tonnato - varkensvlees met tonijnsaus - of lonza di maiale con salsa tonnata - varkenslende met tonijnsaus.

Alleen op trendy Italiaanse foodblogs duikt zo’n varkensvleesvariant af en toe op als een economische, eigentijdse twist - maar hij is geen onderdeel van de klassieke Italiaanse keuken.

Dit in tegenstelling dus tot de praktijk in het huidige Argentinië!

Ik wens je veel plezier met mijn recept voor Argentijnse vitel toné de cerdo! 

Misschien ga jij dit jaar wel voor een kerstavond met een Argentijns tintje!

Romige basilicummayonaise met een vleugje citroen - klaar in 5 minuten!

Op makkelijke weekenddagen vervangen wij onze warme maaltijd regelmatig door een stevige sandwich. Met daarbij een gezonde salade.

Dan bak ik een lekker brood met flink wat volkorenmeel en lekker veel zaadjes - in de broodbakmachine, dus het is snel klaar. Het recept zal ik je in mijn volgende blog geven. 

Daar snijd ik gezellige, dikke sneeën van. En die beleggen we met allerlei soorten vleeswaren, kip of vis.

Denk aan:

• zelfgebraden Limburgs gehaktbrood
• in plakjes gesneden gegrilde schouderkarbonades
• gesneden casselerribsteaks van de grill
• een gegrilde en daarna dun gesneden ribeye steak
• plakjes gerookte kipfilet
• plakjes gerookte zalm
• een handje Hollandse garnaaltjes
• een kort gegrilde en daarna in plakjes gesneden moot tonijn
• wat speciale vleeswaren van de slager of uit de supermarkt, zoals pastrami, truffelsalami, serranoham
• etc. 

Daar gaan ook wat groenten bovenop, zoals bladsla, rucola, waterkers, komkommer, radijs, tomaat, of geraspte wortel/selderij.

Maar als je het ons vraagt, is zo'n sandwich dan nog niet helemaal af. Wat hij nog nodig heeft is een fris sausje! 

Speciaal voor dit doel bedenk ik lekkere sausjes aan de lopende band. Wil je een recept voor het sausje van vandaag? Voor mijn romige basilicummayonaise met een kneepje citroensap en een scheutje olijfolie?

Onder de foto vind je het!

Deze saus smaakt fantastisch met alle belegsuggesties van hierboven!

En binnenkort zal ik je het complete recept geven voor nog iets lekkerders: voor onze sandwich van dat zadenbrood met als beleg mediterrane gegrilde kip en rucola. En dus mijn basilicummayonaise! Hou mijn blog maar in de gaten!

Extra tip: dit nieuwe sausje smaakt natuurlijk ook erg lekker bij de BBQ of het gourmetten! 

Zó maak je zelf snel en makkelijk basilicummayonaise met een kneepje citroensap en een scheutje olijfolie! 

Ingrediënten:

• 3 volle eetlepels mayonaise van een goede kwaliteit (je kunt je mayonaise ook zelf maken als je dat wilt)
• 2 eetlepels extra vergine olijfolie (niet nodig bij zelfgemaakte mayo van olijfolie; gebruik dan in totaal 4 volle eetlepels mayonaise)
• 2 theelepels versgeperst citroensap
• ±1/2 theelepel poedersuiker (afhankelijk van hoe zoet je mayonaise is)
• de blaadjes van een paar takjes basilicum (naar smaak)
• versgemalen zwarte peper
• een snufje zout

Bereiding:

1. Vermeng alle ingrediënten vanaf de mayonaise tot en met de poedersuiker. Roer er een glad geheel van.
2. Hak de blaadjes van de basilicum fijn.
3. Meng de kruiden door de saus.
4. Maak je basilicumsausje op smaak met lekker wat versgemalen zwarte peper en een snufje zout.

Tips:

1. Ik pas de hoeveelheid basilicum in mijn saus altijd aan aan het beleg van de sandwich of aan het hoofdgerecht waar ik mijn basilicummayonaise bij serveer.
2. Wil je nog meer recepten voor sausjes die uitstekend smaken op een decadente sandwich? Hier komen ze (klik op de rode linkjes):

• salsa golf, een pittige Argentijnse cocktailsaus
• knoflookmayonaise met veel verse tuinkruiden
• Spaanse mayonaise met pimentón (Spaans gerookt paprikapoeder) en gepofte knoflook
• zelfgemaakte truffelmayonaise
• mosterdmayonaise met maple syrup en geraspte mierikswortel

Cheeseburgers met zelfgemaakte tomatenjam - Misschien wel de allerlekkerste hamburgers!

Welke saus zit er op de allerlekkerste cheeseburger? 

? ? ? ...

'Tomatenketchup?'

Fout! 

Op de allerlekkerste cheeseburger zit een dikke laag tomatenjám! Zelfgemaakt natuurlijk! 

Van een grote portie verse pomodori-tomaten, gebakken uien en pittige specerijen. Met mijn recept van een paar weken geleden! 

De perfect gekruide, fruitige, fris-zoetzure jam smaakt fantastisch bij de hartige combi van de burger en de kaas! Hij maakt elke cheeseburger helemaal af!

Serveer je burger, kaas en tomatenjam op een geroosterd briochebroodje of een luxe hamburgerbroodje. Met een likje mayonaise en een blaadje sla. Klaar! 

Smullen maar!

Cheeseburgers met tomatenjam - Misschien wel de allerlekkerste die je ooit gegeten hebt, maar dan zelfgemaakt!

Ingrediënten voor 4 cheeseburgers met tomatenjam:

• 4 briochebroodjes met sesamzaadjes of luxe hamburgerbroodjes met sesamzaadjes
• 1 à 2 eetlepels olijfolie
• 4 Black Angus-hamburgers of quarter pounders
• 4 of 8 vierkante plakjes cheddarkaas (8 plakjes voor de echte kaasliefhebbers!)
• 4 mooie blaadjes botersla
• 4 à 6 theelepels mayonaise van een goede kwaliteit
• 1 portie zelfgemaakte tomatenjam (klik op het rode linkje voor het recept)

Bereiding:

1. Snijd de broodjes doormidden. Bestrijk de snijvlakken - met behulp van een bakkwastje - heel dun met olijfolie.
2. Leg de broodjes met de bestreken kanten in een (een beetje voorverwarmde) droge koekenpan. Rooster de broodjes zachtjes totdat de snijvlakken goudbruin kleuren. Neem de broodjes uit de pan en leg ze op een bakrooster.
3. Gril ondertussen de hamburgers goudbruin en gaar. Dat kan in een grillpan of op de BBQ. Bakken in een koekenpan is ook een optie.
4. Laat de hamburgers op de grill liggen en leg op elke hamburger één of twee plakjes cheddarkaas. Leg een deksel op de grillpan of sluit de BBQ - indien mogelijk - af. Laat de kaas kort smelten. 
5. Besmeer de onderkantjes van je broodjes met een klein beetje mayonaise.
6. Daarop mogen achtereenvolgens de blaadjes sla, de gegrilde hamburgers met kaas en een paar flinke lepels tomatenjam. 
7. Dek af met de gegrilde kapjes van de broodjes.
8. Serveer meteen. En geniet! 

Tips: 

1. Dit is een recept dat klaar is binnen 20 minuten. Mits je je tomatenjam al eerder hebt gemaakt tenminste! Wij doen dat laatste altijd en vriezen onze tomatenjam in in ijsblokjes (zie ook mijn tip onder het recept van de tomatenjam). Zo hebben we altijd een paar porties op voorraad!
2. Wil je nog meer recepten voor heerlijke hamburgers? Klik dan eens op de rode linkjes hieronder:

• Balkan-burgers: briochebroodjes met zelfgemaakte kruidige hamburgers en ajvar-mayonaise
• magere tartaarburgers met zelfgemaakte, gezonde avocadosalsa
• vitello-tonnato-burgers, gekruide kalfshamburgers met tonijnmayonaise
• schattige, kleine high-tea-hamburgers met een frisse paprikaspread
• krokante hamburgersandwich met sweet-bitesaus, rucolakaas en crispy ontbijtspek

Meer dan 40 sausjes, salsa's en kruidenboters voor bij je BBQ! En voor bij je gourmet-party, je picknick, een tapasavond... De lekkerste recepten!

Al een paar uur ben ik af en aan bezig met dit blog. 

Toen ik begon bedacht ik een werktitel: 'Meer dan 40 sausjes, salsa's en kruidenboters voor bij je BBQ!'

Maar gaandeweg realiseerde ik me: waarom zou je al die lekkere bijgerechtjes alleen maar serveren bij een BBQ? Ze fleuren toch vrijwel elke party-maaltijd op?  

En dus paste ik mijn titel hierboven snel aan. 

Wanneer ga jij:

• barbecueën

• gourmetten

• picknicken

• fonduen

• brunchen 

• borrelen

• tapas eten

• of een tuinfeest geven?
  
  

En met welke van onderstaande sausjes, salsa's, jams en kruidenboters ga je dan je vrienden en familie verrassen? Ze zijn allemaal om van te watertanden! En makkelijk om te maken!

Scrol maar eens door de lijst en klik op de rode linkjes voor de recepten!

Eerst de koude sausjes!

Zelfgemaakte romige en tegelijkertijd pittige knoflooksaus met veel verse tuinkruiden

Luxe truffelmayonaise 

Pikante en rokerige harissa-mayonaise met niet alleen mayo en harissa, maar ook nog gefruite sjalotjes, pimentón, platte peterselie, komijnzaad en meer

Salsa golf, dat is een Argentijnse cocktailsaus met flink wat pit, lekker veel specerijen en cognac

Kruidige ajvar-mayonaise

Spicy currymayonaise met Indiase specerijen

3 minute BBQ sauce: spicy and smoky

Romige cocktailsaus met verse slagroom

Chimichurrimayonaise: pikante knoflookmayonaise met zelfgemaakte chimichurri, een Argentijnse salsa

Romige kaasdip met bieslook, knoflook en cayennepeper 

Frisse en kruidige 3-kleuren-paprika-spread met fijngesnipperde augurken, ideaal voor je hamburgers

Romige honing-mosterdmayonaise met grove Limburgse mosterd

Citroenmayonaise

Spaanse mayonaise met zongedroogde tomaat, pimentón en gepofte knoflook

Nordic honing-mosterdsaus met verse dille

Wasabimayonaise met Japanse sojasaus

Tonijnsaus met witte wijn

Zelfgemaakte sweet chili sauce; echt heel makkelijk en snel klaar

Versgemaakte knoflookmayonaise met geroosterde komijnzaadjes

Pittige mierikswortelroom

Mosterdsaus met maple syrup en geraspte mierikswortel

Je kunt niet zonder - vaak gezonde - salsa's!

Chimichurri, het allerlekkerste authentieke recept (van een Argentijnse chef) voor een fantastische Argentijnse salsa

Mexicaanse salsa van verse tomaten

Temperamentvolle mozzarella-tomatensalsa 

Frisse peterseliesalsa 

Mojo rojo, een pikante salsa van chilipepers, rode puntpaprika's, knoflook en pimentón; van de Canarische Eilanden

Avocadosalsa met tomaat, knoflook en verse kruiden

Vurige Italiaanse salsa met verse tomaten en basilicum 

Italiaanse olijventapenade met pijnboompitten 

Serveer je weleens groentejams bij je feestjes?

Fruitige tomatenjam met lekker veel pittige specerijen

Geweldige bacon onion jam met Schotse whisky en Canadese maple syrup

Zelfgemaakte uienmarmelade

Met kruidenboters kun je eindeloos variëren!

Romige kruidenboter met crispy verkruimeld ontbijtspek

Fruitige kruidenboter gemaakt met zongedroogde tomaat

Kruidenboter met gepofte knoflook, gerookt zeezout en Spaanse pimentón

Olijvenboter: luchtig geklopte kruidenboter met knoflook en fijngehakte zwarte olijven

Kruidenboter met IJslands lavazout en chilivlokken

Kruidenboter met een lepeltje hiermee-maak-je-alles-lekkerder-kruidenmix van Culinaire Bagage 

Warme sausjes voor levensgenieters!

La-dolce-vita-tomatensaus met olijven, kappertjes en ansjovis

Tomatensaus met basilicum: die smaakt bijna overal lekker bij

Een pittig en kruidig Chinees sausje op basis van hoisinsaus

Ingekookte saus met Italiaanse marsala

Romige witte-wijnmosterdsaus voor bij vis (bijvoorbeeld warmgerookte zalm!), vlees en kip

Een boozy en romig maderasausje met kappertjes

Chunky verse tomatensaus met oregano en marjolein

Heerlijke rodewijn-uiensaus 

Veel plezier met al je recepten! 

Laat je me horen welke jouw favorieten zijn?