10 Stoofpotjes voor je Kerstdiner: makkelijk voor te bereiden!

Ben jij je kerstdiner al aan het plannen?

Ik merk dat ik zelf voor het kerstmenu - en ook voor andere gezellige etentjes met vrienden of familie - graag terugval op recepten voor gerechten die ik makkelijk een dag van tevoren al (bijna) helemaal kan bereiden.

Vaak kom ik dan uit bij een stoofpotje! 

De dag voor kerst staat dat dan lekker de hele middag te pruttelen - waardoor het huis al feestelijk naar kerst geurt! - en 's avonds gaat het op smaak gemaakt en afgekoeld de koelkast in. Dat geeft zo'n opgeruimd en relaxed gevoel!

Op eerste kerstdag hoef ik mijn stoofpot alleen nog maar even op te warmen. Hoe makkelijk is dat?!

Ook handig: omdat ik een grote pan heb, kost het maken van een stoofpot voor veel personen me nauwelijks meer tijd dan koken voor een klein groepje.

Welke stoofpotjes ik zoal uitkies voor warme winterse etentjes? Hieronder zal ik er 10 opnoemen; klik op de rode linkjes voor de recepten. 

Bij elk recept geef ik je ook meteen een paar suggesties voor heerlijke bijgerechten. Waar ga jij voor?

Nog een tip: je zou ook twee of drie stoofpotjes tegelijkertijd kunnen maken en je etentje een stoofpotjesbuffet kunnen noemen!

Veel plezier met alle recepten!

Prettige feestdagen!

1. Laat ik - als Limburgse - beginnen met een Limburgse favoriet: knien in 't zoer, oftewel malse gestoofde konijnenbouten in een verrukkelijke zoetzure saus met ontbijtkoek!

Kersttips:

• voorbereiden: om je knien in 't zoer de dag voor kerst te maken, moet je je vlees al twee dagen voor je feestdiner marineren
• bewaren: bewaar je stoofpot afgedekt in de koelkast
• opwarmen: dat kan gewoon in de pan; voeg eventueel een beetje water toe
• aardappelgerecht: in Limburg eten we hier frietjes bij; bak ze tegelijk met het maken van de knien al voor en bak ze vlak voor het serveren af
• groente-/fruitgerecht: gekookte haricots verts (weinig werk), rode kool met port en appeltjes, zelfgemaakte appelcompote of stoofpeertjes; die kun je ook allemaal de dag voor kerst al maken en in de koelkast bewaren 

2. Nog zo'n Limburgse klassieker - die veel lijkt op het konijn, maar dan van rundvlees, zoervleis of zuurvlees. Extra feestelijk met rode wijn en Black Angus-sukadelappen!

Kersttips:

• voorbereiden: om je zuurvlees de dag voor kerst te maken, moet je je vlees al twee dagen voor je feestdiner marineren
• bewaren: bewaar je stoofpot afgedekt in de koelkast
• opwarmen: dat kan gewoon in de pan; voeg eventueel een beetje water toe
• aardappelgerecht: in Limburg eten we hier frietjes bij; bak ze tegelijk met het maken van het zuurvlees voor en bak ze vlak voor het serveren af
• groente-/fruitgerecht: gekookte haricots verts (weinig werk), rode kool met port en appeltjes, zelfgemaakte appelcompote of stoofpeertjes; die kun je ook allemaal de dag voor kerst al maken en in de koelkast bewaren 

3. Mijn wildstoofpotje maak ik niet met wijn, maar met oud bruin bier. Een echte kersttopper!

Kersttips:

• voorbereiden: om je wildstoofpotje de dag voor kerst te maken, moet je de hertensukade al twee dagen voor je feestdiner marineren
• bewaren: bewaar je stoofpot afgedekt in de koelkast
• opwarmen: dat kan gewoon in de pan; voeg eventueel een beetje water toe; vergeet niet op het laatst de gefruite uien door je stoofpotje te scheppen
• aardappelgerecht: kies voor gebakken aardappeltjes, die je ook weer de dag voor kerst al kunt bakken; opwarmen in de koekenpan of in de oven
• groente-/fruitgerecht: gekookte haricots verts (weinig werk), rode kool met port en appeltjes, zelfgemaakte appelcompote of stoofpeertjes; die kun je ook allemaal de dag voor kerst al maken en in de koelkast bewaren 

4. Misschien een ietsje minder chic, maar minstens zo lekker: gehaktballetjes gaar gestoofd in een geurige saus met oud bruin bier en Maestrichter stroop. Een gerecht waar je zeker hoge ogen mee gooit! 

Kersttips:

• voorbereiden: maak je gehaktballetjes een dag voor kerst of zelfs nog eerder, want invriezen kan ook
• bewaren: bewaar je gehaktballetjes afgedekt in de koelkast
• opwarmen: dat kan gewoon in de pan; voeg eventueel een beetje water toe
• aardappelgerecht: in ganzenvet krokant gebakken krieltjes, die je ook weer een dag eerder al kunt maken; opwarmen in de koekenpan
• groentegerecht: in de oven geroosterde regenboogworteltjes met honing en tijm, die je het beste vlak voor het serveren kunt maken 

5. Romig runderstoofpotje met rode wijn en veel verse kruiden: een allemansvriend!

Kersttips:

• voorbereiden: om dit runderstoofpotje de dag voor kerst te maken, moet je je vlees al twee dagen voor je feestdiner marineren; invriezen is ook een optie, volg de instructies in het recept
• bewaren: bewaar je stoofpot afgedekt in de koelkast
• opwarmen: dat kan gewoon in de pan; voeg eventueel een beetje water toe
• bijgerecht: extra feestelijk is dit stoofpotje als je er spätzle of verse pasta bij serveert; gebakken aardappeltjes zijn ook heerlijk
• groentegerecht: een kerstgroentemelange van haricots verts, erwtjes en gemarineerde artisjokkenharten of gebakken champignons/paddenstoelen 

6. Ook van varkensvlees kun je een voortreffelijk stoofgerecht maken: stoof eens karbonaadjes in rode wijn en maak de saus af met gefruite uitjes, kleine stukjes ham en peterselie. 

Kersttips:

• voorbereiden: stoof je karbonaadjes de dag voor kerst
• bewaren: bewaar je stoofvlees afgedekt in de koelkast
• opwarmen: warm je gerecht op in een stoofpan of koekenpan met hoge rand; voeg eventueel nog wat water toe
• aardappelgerecht: aardappelpuree
• groentegerecht: een feestelijke salade, zoals mijn salade van gegrilde groene aspergepuntjes, haricots verts en tomaat, of kort in olijfolie geroerbakte bleekselderij-elleboogjes met tijm

7. Misschien ga je deze kerst wel op de mediterrane toer met draadjesvlees op zijn Italiaans: malse sukadelapjes in een verse tomatensaus!

Kersttips:

• voorbereiden: bereid je Italiaanse draadjesvlees de dag voor je kerstdiner
• bewaren: bewaar je stoofpot afgedekt in de koelkast
• opwarmen: dat kan gewoon in de pan; voeg eventueel een beetje water toe
• aardappelgerecht: in de oven geroosterde aardappeltjes 
• groentegerecht: ratatouilletomaatjes, oventomaatjes gevuld met ratatouille of geroerbakte bimi met tijm 

8. Nog zo'n fantastisch mediterraan stoofpotje (het meest bekeken recept op mijn blog!): Griekse stifado met tomaat, verse zilveruitjes, kruiden en specerijen!

Kersttips:

• voorbereiden: maak je stifado een dag voor kerst
• bewaren: bewaar je stoofpot afgedekt in de koelkast
• opwarmen: dat kan gewoon in de pan; voeg eventueel een beetje water toe
• aardappelgerecht: in de oven geroosterde aardappeltjes 
• groentegerecht: een Griekse boerensalade (met of zonder gemarineerde feta)

9. Ben je een liefhebber van stevige smaken? Dan is deze goulash een echte aanrader! Het recept is extra luxe door het gebruik van heerlijk gemarmerd Black Angus-vlees. 

Kersttips:

• voorbereiden: maak je goulash de dag voor kerst
• bewaren: bewaar je stoofpot afgedekt in de koelkast
• opwarmen: dat kan gewoon in de pan; voeg eventueel een beetje water toe
• bijgerecht: in de oven geroosterde aardappeltjes, krokante in ganzenvet gebakken krieltjes of witte rijst
• groentegerecht: in deze stoofschotel zitten zo veel groenten, dat een extra groentegerecht eigenlijk niet nodig is

10. Heb je je stoofvlees al eens geserveerd met oliebollen als bijgerecht? Nee, dat is geen grap! Probeer het maar eens dit jaar: maak een heerlijk kruidige Mexicaanse stoofpot van luxe Black Angus-sukadelappen en geef daar warme naturel oliebollen bij. 

Oliebollen zonder krenten en rozijnen die niet bestrooid worden met poedersuiker smaken heel neutraal. Door het beslag zit vrijwel geen suiker; zeker als je het zelf maakt volgens mijn recept (volg de instructies van tip 3 onder het recept). 

De Mexicaanse stoofvleesschotel bevat heel veel - lekker pittige - saus. En het is fantastisch om die saus op te deppen met een paar feestelijke oliebollen. Geloof me! 

Ga uit van twee oliebollen per persoon. 

Met oudejaarsavond in het vooruitzicht is het wel heel speciaal om al met kerst oliebollen te serveren. Niet bij de thee, maar bij het diner! 

Kersttips:

• voorbereiden: maak je Mexicaanse stoofvlees én de oliebollen al de dag voor kerst
• bewaren: bewaar je stoofpot afgedekt in de koelkast; dek ook de oliebollen goed af
• opwarmen: het vleesgerecht verwarm je in de pan onder toevoeging van een klein beetje water en de oliebollen piep je even op in de magnetron totdat ze lekker warm zijn
• bijgerecht: de oliebollen dus! 
• groentegerecht: in deze stoofschotel zitten zo veel groenten, dat een extra groentegerecht niet nodig is

Pittige goulashsoep: de herfst in een soepkom!

Wat zie jij voor je als ik zeg 'herfsteten'?

Ikzelf krijg dan meteen visioenen van een grote pan met draadjesvlees, urenlang sudderend op mijn fornuis, terwijl het hele huis geurt naar specerijen en kruidige groenten. Of ik zie me al aan de keukentafel zitten achter een kom dampende, stevige soep!

Of wacht... Ja, nu weet ik het: mijn gedroomde herfsteten is goulashsoep! Want dat is een stoofpotje én een soep in één.

Voor de lekkerste goulashsoep stoof je blokjes rundvlees - samen met specerijen, kruiden en groenten - in een bouillon totdat het vlees supermals is. Het laatste halfuur voeg je als extraatje aardappeldobbelsteentjes toe. Die absorberen alle aromatische goulashsmaakmakers. En ze geven je soep een vol, echt herfstig mondgevoel!  

Bonus: kijk als je goulashsoep klaar is eens naar al die prachtige kleuren. Zijn die niet ook herfstig te noemen?! De roestbruine tinten van het paprikapoeder, het rood van de tomaat en de paprika, het goudgeel van de aardappels, het donkere groen van de platte peterselie. Je proeft in deze soep niet alleen het najaar, je ziet de herfst al in je soep voordat je nog maar één hap genomen hebt!

Mijn tip: wil jij ook bij jouw thuis de herfst op tafel toveren? Dan zit er niets anders op: maak meteen deze overheerlijke goulashsoep! Het recept vind je onder de foto!

Hoe maak je zelf authentieke goulashsoep?

Ingrediënten voor een maaltijdsoep voor 4 à 6 personen (afhankelijk van of je er brood bij eet of niet) of een stevig voorgerecht voor ±8 personen:

• 500 gram uien
• olijfolie of plantaardige margarine
• 600 gram sukadelappen
• 2 eetlepels mild paprikapoeder
• 1 theelepel pikant paprikapoeder
• 1/2 theelepel pimentón (Spaans gerookt paprikapoeder; zie mijn eerdere blog hierover)
• 1 klein blikje tomatenpuree 
• 1 teentje knoflook uit de pers
• 3 theelepels gedroogde marjolein
• 1,5 theelepel kummel- of karwijzaadjes
• de geraspte schil van 1/2 citroen
• ±1,5 liter heet water
• 1 blik tomatenstukjes
• 2 vleesbouillonblokjes
• 1 pot geroosterde rode puntpaprika's (uitlekgewicht ±350 gram)
• 750 gram licht kruimige aardappels
• een flinke bos platte peterselie
• zout en versgemalen zwarte peper

Bereiding:

1. Snipper de uien grof.
2. Verhit de olijfolie of de margarine in een grote soeppan en fruit hierin de uien totdat ze glazig zien en lichtgeel van kleur zijn. 
3. Snijd ondertussen het vlees in dobbelsteentjes van 1 à 1,5 cm.
4. Voeg de drie soorten paprikapoeder toe aan de uien en bak ze een paar minuten mee. Het is essentieel dat het paprikapoeder redelijk heet wordt, maar het mag niet verbranden; dan wordt je soep bitter.
5. Voeg het vlees, de tomatenpuree, de knoflook, de marjolein, de kummelzaadjes en de citroenrasp toe. Schep alles goed om totdat de stukjes vlees aan de buitenkant beginnen te garen. Het vlees moet goed heet worden, maar het mag niet bakken; zet het vuur dus niet te hoog. 
6. Daarna mag het hete water bij je gerecht. Breng het geheel aan de kook en voeg ook de tomatenstukjes en de bouillonblokjes toe. Breng de soep weer aan de kook.
7. Laat het vlees zo lange tijd - zachtjes - sudderen totdat het supermals is, maar nog net niet uit elkaar valt (minimaal enkele uren).
8. Snijd ondertussen de paprika's in blokjes. Schil de aardappels en snijd ze in kleine dobbelsteentjes.
9. Als het vlees bijna klaar is - dat kun je het beste even proeven - mogen de paprikastukjes en de aardappels in de pan. Ze moeten nog een halfuur meegaren. 
10. Snipper de peterselie grof. 
11. Maak je soep af met de peterselie, lekker wat grof gemalen zwarte peper en eventueel nog een beetje zout (of een extra bouillonblokje). 

Tips:

1. Je goulashsoep is het allerlekkerst als hij na het bereiden een paar uurtjes heeft gestaan. Alle smaken van de kruiden en de specerijen trekken in die tijd in de aardappelblokjes. Mmmm! Je kunt de soep makkelijk opwarmen op het fornuis. Strooi de peterselie pas in de soep vlak voordat je hem op tafel zet. 
2. Wil je je goulashsoep een dag voor het serveren al maken? Voeg dan wat minder aardappels toe, bijvoorbeeld maar 500 of 600 gram. Dan wordt je soep niet té dik. 
3. Als je dat wilt kun je lekker stevig boerenbrood serveren bij je goulashsoep, maar noodzakelijk is dat niet. 
4. Of serveer bij je soep verse, zelfgebakken zachte lichtbruine bolletjes met kummelzaadjes. Likje zoute boter erop: een perfect bijgerecht!
5. Ben je op zoek naar nog meer hartverwarmende herfstrecepten? Volg dan eens de link 'stoofpotjes' of de link 'soep'! Dan kom je recepten tegen voor o.a. een pittige Mexicaanse tomatensoep met reepjes botermals stoofvlees, Limburgs zuurvlees, de stoofpot goulash, pittige pompoensoep en oer-Hollandse groentesoep met balletjes!  

Supersappige lavazout-burgers met pikante kruidenboter

Hoe maak je de sappigste én tegelijkertijd smaakvolste hamburgers?

Voor jou een vraag, voor mij een weet!

Alhoewel, voor jou ook een weet als je doorleest onder de foto. Daar verklap ik je mijn - tot vandaag zorgvuldig geheim gehouden - recept! 😉

Ik wil vast één tipje van de sluier oplichten. In mijn supersappige-hamburger-recept is een cruciale rol weggelegd voor een onorthodox kruidenbotertje: roomboter op smaak gemaakt met zwart lavazout uit IJsland. 

Dat is dus waarom ik mijn sappige burger een 'lavazout-burger' noem! 

Wat is IJslands zwart lavazout?

Dat wil je misschien eerst weten voordat ik verder mijn recept voor je ontrafel. Laat ik beginnen met een foto.

En meer ingezoomd.

Zoals je kunt zien, gaat het werkelijk om zwart zout. Nou ja, heel donkergrijs zout.

Krijgt IJslands lavazout zijn zwarte kleur echt van lava?

Wil je de ongezouten waarheid horen?

Nee, er zit geen lava in lavazout...

Ik realiseer me: die bewering roept meer vragen op dan dat hij antwoorden geeft. Dus ontkom ik niet aan een kort technisch verhaal. 

Hoe wordt IJslands zout gewonnen?

In Nederland komt een groot deel van het 'gewone' (keuken)zout uit Twente. Het wordt gewonnen uit zoutlagen die zich bevinden diep onder de grond. 

Vroeger, miljoenen jaren geleden, was er op die plek geen land, maar zee. Het zoute zeewater van toen liet een flinke zoutvoorraad achter voor de mensen van nu. 

Wij lossen dat zout op in in de grond gespoten water, pompen de pekel op en drogen het zout daarna voor consumptie. 

Al het zout op aarde komt oorspronkelijk uit de zee. Ook het IJslandse zout. Alleen, dat komt niet uit oude zeezoutlagen. Het wordt vers gewonnen uit puur, helder, onvervuild zeewater uit fjorden in het noordwesten van IJsland, de Westfjords. 

Hoe halen de IJslanders het zout uit de zee?

In de achttiende eeuw werd er in IJsland al zeezout gewonnen. Maar daar kwam na een tijd de klad in. Pas zeer recent blies een jonge ondernemer de zeezoutwinning weer nieuw leven in. Hij bouwde een modern bedrijf op dat (h)eerlijk zout produceert.

Heel speciaal: hij gebruikt als basis voor zijn productie geen hippe geavanceerde snufjes, maar de overgeleverde - duurzame - technieken van de oude IJslanders. Technieken, die op een slimme manier de welbekende heetwaterbronnen, de geisers, van het vulkanische eiland benutten!

Saltverk - zo heet het bedrijf - pompt water uit de zee en vangt het op in grote bakken. Niet zomaar zeewater, maar water van vlak bij de zeebodem. Dat diepe water bevat de hoogste concentratie zout; hoe zouter het water namelijk, hoe zwaarder het is.

Al bevat dat water veel zout, winbaar is dat zout nog niet meteen. Het water moet eerst verder indampen. In warme landen, waar ook zeezout gewonnen wordt, gebeurt dat indampen in zogenaamde zoutpannen - kunstmatige, ondiepe bekkens in de openlucht - met behulp van de warmte van de zon. Maar zon, juist daaraan ontbreekt het de IJslanders vaak aan. Tijdens de wintermaanden komt de zon er zelfs nauwelijks op.

Toch is er ruim voldoende warmte in IJsland: niet in de buitenlucht, maar wel in de vulkanische bodem!

De - indoor - zoutwaterbakken van Saltverk worden verwarmd met 100% gloeiend heet, net niet kokend, water uit warmwaterbronnen.

Door de warmte verdampt het water. Maar niet het zout. De zoutconcentratie wordt tijdens het proces dus hoger en hoger. Op een gegeven moment - bij een concentratie van hoger dan 28% - gaan er zich boven op het water zoutkristallen vormen. Door hun gewicht zakken die naar de bodem: klaar om opgeschept en nog verder gedroogd te worden!

Hoe ziet het IJslandse zout er direct na de winning uit?

Versgewonnen zeezout ziet er niet uit zoals het keukenzout uit de supermarkt. Het bestaat uit krokante dunne vlokjes en piepkleine piramidevormige brokjes. En dat is zo lekker!

Maar, dit zout is nog geen lavazout: het gewonnen zeezout is namelijk... maagdelijk wit!

Hoe wordt lavazout zwart gemaakt?

Lavazout wordt gekleurd! Dat dat gebeurt, kun je lezen in de productinformatie van de fabrikant. Maar je kunt het ook eigenhandig aantonen. 

Doe maar eens het volgende proefje. 

Leg wat lavazout in de palm van je hand. Maak een vinger van je andere hand een beetje nat en wrijf ermee over het zout. Langzaam maar zeker wordt het zout wit en je vinger... zwart! De kleurstof gaat gewoon weer uit het zout!

Welke kleurstof zit er in lavazout?

Door de benaming zou je verwachten dat de kleurstof in lavazout fijngemalen lava is. Lava, waarvan er zo veel voorradig is op IJsland. Zout met lava: dat klinkt ook lekker aards en mysterieus.

Desalniettemin luidt mijn advies: neem die naam 'lavazout' maar met een korreltje zout. Want er komt geen greintje lava aan te pas!

Niet dat dat een probleem is; het zout wordt zwart door iets heel anders. Het wordt gekleurd met actieve kool!

Wat is actieve kool?

Actieve kool kan op verschillende manieren en uit diverse plantaardige materialen gemaakt worden, maar de bottom line is dat het zeer fijn gemalen houtskool is. Je kent het wellicht beter onder de naam 'norit', een zwart poedertje of pilletje verkrijgbaar bij de drogist.

Niet schrikken: actieve kool is niet schadelijk. Sterker nog: het wordt vaak als geneesmiddel gebruikt en velen verbinden er allerlei gezondheidsvoordelen aan.

Voeg je de gitzwarte houtskool toe aan zout, dan zorgt dat voor een prachtige, attractieve kleur, die het geweldig doet in trendy gerechten! Maar de kwaliteiten van lavazout gaan veel verder dan alleen het decoratieve aspect!

De kool zorgt ook voor extra smaak. Een heel aantrekkelijke smaak!

Wat is er speciaal aan de smaak van IJslands zwart lavazout?

Wat bij het proeven van IJslandse lavazout het allereerst opvalt is de kristalstructuur. 

De krokante, dunne laagjes; de brokkelige stukjes. Ze hebben een verrukkelijke crunch! Maar die structuur alleen vind je ook in ongekleurd IJslands zout of ander zeezout als het Franse fleur de sel of de Britse Maldon zoutvlokken.

De actieve kool voegt nog een extra level toe aan de beleving van lavazout: het zout smaakt verrassend rokerig! 

En dat is verrukkelijk bij allerlei gerechten die een BBQ-achtig tintje kunnen gebruiken. 

Wij strooien vaak wat lavazout over onze ribeye, onze kip, vis of gegrilde groente (wat dacht je van gegrilde groene asperges met lavazout en een gepocheerd eitje?).

Gegrilde kreeft met gesmolten roomboter en lavazout!

De eerste keer dat wij lavazout aten, was in een kreeftrestaurant in Gent, Maison Elza. We bestelden er halve kreeft van de grill. 

Die werd opgediend met een garnituur van alleen maar gesmolten roomboter en een - los ernaast geserveerd - bergje lavazout. Heel puur. Maar zo ontzettend lekker! Elk hapje kreeft dipten we in het zwarte zout en... mmmmm! Wat dát deed met de grillsmaak!!

Hamburgers met roomboter en lavazout!

Puur toevallig reisden mijn man en dochter een paar maanden na dat etentje naar IJsland. En wow! Daar kwamen ze dat lavazout uit het kreeftrestaurant weer tegen! 

Je begrijpt: daarvan verdween meteen een potje in hun culinaire bagage. Wat was ik in mijn nopjes toen ze hun koffer uitpakten!

Kreeft stond er niet op het menu op de dag van hun thuiskomst. 😉

Wel een 'gewone' hamburger.

Maar het potje lavazout bracht me, juist door onze kreeftervaring, op een - zo bleek even later - lumineus idee: wat als ik onze hamburgers eens combineerde met roomboter en lavazout?!

Crunchy lavazout

Ik zei het al eerder: lavazout moet het hebben van zijn crunch. Daarom besloot ik het gehakt voor mijn hamburgers niet aan te maken met het zout. Dan zou het zout oplossen in de vleessappen. Weg crunch…

Lavazout gebruik je altijd pas na de bereiding van je vlees, vis of groente. Het gaat er als finishing touch overheen. Nazouten wordt dat genoemd.

Bovendien zou de houtskool dan het vlees grauw en grijs gaan kleuren. Ook geen succes.

Maar mijn burger moest wel zout smaken. Niet alleen vanbuiten, maar ook vanbinnen. Daar zocht ik nog een oplossing voor.

Roomboter met lavazout

En die vond ik in de component roomboter. Daar zou ik geen botersaus van maken, maar een soort crunchy, zoute kruidenboter. Een kruidenboter die ik niet alleen op het vlees, dus aan de buitenkant, zou serveren. Maar ik zou er ook de binnenkant mee van smaak voorzien!

Ben ik weer te cryptisch?

OK. Tijd voor het recept. Stap voor stap. De onthulling van mijn geheim komt er nu echt aan!

• Men neme luchtig geklopte roomboter. En lavazout. En voor de pit nog wat versgemalen zwarte peper en een lepeltje chilivlokken. 
• Die vermeng je tot een romige kruidenboter. 
• Daar vorm je met behulp van huishoudfolie een rolletje van. 
• Je draait het rolletje dicht zodat je een soort kruidenbotertoffee krijgt. Kijk maar naar de foto's.

• Je legt je toffee in de koelkast totdat de boter goed opgestijfd is.
• Dan kun je er plakjes van snijden: 2 plakjes per hamburger.
• Kies voor rundergehakt van een goede kwaliteit. Ik ga altijd voor Black Angusvlees. Je hebt minimaal 150 gram per persoon nodig. 
• Je maakt het gehakt niet aan en je kneedt het ook zo weinig mogelijk.
• Maar je maakt wel een kuiltje in elke portie.

• In dat kuiltje gaat één plakje lavazout-boter. Tadam!!

• Daarna vouw je je hamburger dicht.
• En je braadt hem.
• Aan tafel mag er nog een plakje lavazout-boter op. En een garnering van wat extra lavazout en chilivlokken.
• De verrassing komt pas echt als je je hamburger opensnijdt...
  
  

Dan loopt de gesmolten lavazout-boter - die tijdens het braden ook je vlees een bom aan smaak en sappigheid meegaf!!! - over je bord... Oeh!

En hoe is die smaak? 

Rokerig, pikant, met de volle vleessmaak van het Black Angusvlees. 

En dan is daar natuurlijk nog de crunch van de zoutvlokken...

Meer hoef ik niet te zeggen om je te verleiden dit supersappige-lavazout-hamburger-recept eens te proberen, toch?! 

Belangrijk: de lavazout-burger is een burger die je niet op een broodje eet! 

Je eet hem puur!

Wat er wel bij mag? Een portie verse friet. Uit de frituurpan of uit de oven, aan jou de keus! En misschien een portie - extra bruin gebakken - uienringen. En een salade.

Hieronder vind je het uitgebreide recept met alle details. Ga er meteen mee aan de slag!

Supersappige lavazout-burgers met pikante lavazout-boter

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 4 personen:

Voor de hamburgers:

• minimaal 600 gram rundergehakt (ik gebruikte Black Angus-gehakt)
• olijfolie
• roomboter

Voor de pikante lavazout-boter:

• ±100 gram heel zachte ongezouten roomboter (ik maak vaak wat extra voor op het brood een dag later...)
• lavazout naar smaak (ik gebruikte lavazout van het IJslandse merk Saltverk)
• chilivlokken naar smaak 
• versgemalen zwarte peper naar smaak

Voor de garnering:

• lavazout naar smaak
• chilivlokken naar smaak
• versgemalen zwarte peper naar smaak

Bereiding:

1. Begin minimaal 1,5 uur voor je gaat eten met het maken van de kruidenboter. Klop hiervoor de boter heerlijk luchtig. Dat gaat het makkelijkste met een elektrische mixer.
2. Roer er beetje bij beetje wat lavazout, chilivlokken en zwarte peper door. Proef af en toe en pas de hoeveelheden aan aan je eigen smaak. Wees niet té zuinig met het lavazout, want dat gaat straks van binnenuit je hamburger zouten.
3. Leg een stuk huishoudfolie op het werkvlak en leg hier de kruidenboter op, een beetje in een langwerpig rolletje. Vouw de folie dicht om de boter en rol de rest van de folie eromheen. Draai de uiteinden aan de zijkanten op als van een toffeepapiertje. Rol je toffee nog even over je werkvlak, zodat het rolletje mooi egaal is (bekijk de foto's hierboven in het blog). Leg je kruidenbotertoffee in de koelkast om op te stijven.
4. Verwijder de folie als de kruidenboter hard is. Snijd het rolletje in 8 plakjes. Leg 4 plakjes nog even op een bord in de koelkast.
5. Verdeel het gehakt in vier porties. Kneed het hierbij niet te veel, zodat het gehakt niet te compact wordt. 
6. Vorm van elke portie een dikke ronde schijf. Maak in het midden van elke schijf een holletje. In elk holletje mag een plakje kruidenboter. Vouw de hamburger dicht rondom het plakje boter. Er mogen geen naden meer te zien zijn, waardoor de boter straks kan weglekken.
7. Verhit een koekenpan met dikke bodem. Verwarm er een paar eetlepels olijfolie in.
8. Als de olie heet is, mogen de lavazout-burgers in de pan. Braad ze aan alle kanten stevig aan. Na een minuut of twaalf zullen ze bijna gaar zijn aan de binnenkant. De kruidenboter begint dan ook te smelten. Voeg nog een beetje roomboter toe in de pan, zodat de hamburgers ook aan de buitenkant die lekkere roombotersmaak meekrijgen. Bak de burgers nog 2 minuten. Neem ze daarna uit de pan en leg ze op (liefst verwarmde) borden. 
9. Maak de buitenkant van de hamburgers op smaak door er nog wat lavazout, chilipeper en gemalen zwarte peper over te strooien.
10. Serveer elke burger met nog een plakje lavazout-boter erbovenop. 

Tips:

1. Is je boter nog te hard om hem luchtig te kloppen? Leg hem dan even in een op minimaal ingestelde magnetron.
2. Niet op vakantie geweest in IJsland? Lavazout is verkrijgbaar in diverse delicatessenwinkels of via internet.
3. Chilivlokken zijn gedroogde en grof gehakte chilipepers. Je vindt ze in potjes of zakjes in het kruidenschap van je supermarkt of toko. Ze geven een vurige pikante smaak aan je gerechten.
4. Varieer eens met je lavazout-boter en voeg in plaats van chilivlokken pimentón-flakes toe. Voor een nog rokerige smaak!
5. Lavazout-boter is ook heerlijk bij vlees, kip of vis van de bbq. Of op een sneetje goed brood. 
6. Lees het blog hierboven voor de lekkerste bijgerechten.

Wie is er niet dol op draadjesvlees? Mij kun je in elk geval wakker maken voor een zacht, op de tong smeltend sukadelapje. Mét veel saus. 😋

Het recept voor deze sukadelapjes in een fruitige Italiaanse tomatensaus is één van mijn lievelingsrecepten. 

En van mijn man. 

Hoe vaak heeft hij niet verzucht: 'Waarom maken ze zoiets lekkers nu niet in een restaurant? Dan zou ik veel vaker gaan uit eten!' Geweldig toch, zo'n tevreden eter aan tafel. 

Als ik ze kan krijgen, gebruik ik Black Angus-sukadelappen voor mijn stoofgerecht. Die zijn mooi dooraderd met vet, wat ervoor zorgt dat het eindresultaat echt botermals wordt. Zoooo lekker!

De saus waar de lapjes in gaar gesudderd zijn is niet alleen verrukkelijk, hij is ook nog eens supergezond. 

Kijk maar eens in de ingrediëntenlijst hoeveel groenten erdoorheen gaan. 

Voor 4 personen heb je maar liefst 10 trostomaten, 300 gram worteltjes, 2 uien, een bosje bladselderij en een blik tomatenstukjes nodig! Dat lijkt veel te veel, maar als je eenmaal begint te snoepen van die saus, kun je niet meer stoppen, zo is mijn ervaring...

Zeker als je bij je Italiaanse stoofpotje lekkere in de oven geroosterde aardappeltjes serveert. Ik eet elk aardappeltje altijd met een flinke hap saus. Mmmm! Pureer je saus liever niet: al die stukjes herkenbare groenten erin zijn echt heerlijk!

Botermals draadjesvlees in een Italiaanse tomatensaus

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 4 personen:

• 4 mooi dooraderde sukadelapjes à 250 gram (bij voorkeur sukadelappen van het Black Angus-rund)
• zout en versgemalen zwarte peper
• plantaardige margarine en pure olijfolie
• 2 flinke uien
• 300 gram geschrapte worteltjes
• een bosje bladselderij
• 1 blik tomatenstukjes
• 250 ml droge rode wijn (bij voorkeur Italiaanse)
• 4 dl runderfond
• 1 eetlepel fijngehakte tijmblaadjes of 1 theelepel gedroogde tijm
• 1 eetlepel fijngehakte marjoleinblaadjes of 1 theelepel gedroogde marjolein
• 3 laurierblaadjes
• 2 stukjes foelie
• 10 zwarte peperkorrels
• 2 theelepels balsamicoazijn
• 1 à 2 eetlepels bruine basterdsuiker (afhankelijk van de zuurgraad van je tomaten)
• 10 rijpe trostomaten
• eventueel nog wat bouillonpoeder
• een scheut extra vergine olijfolie (optioneel)

Bereiding: 

1. Bestrooi de sukadelapjes met zout en peper.
2. Verhit wat margarine en olijfolie in een braadpan met dikke bodem en bak hierin de sukadelapjes stevig aan. Neem de lapjes uit de pan.
3. Snipper de uien en hak de worteltjes fijn. Fruit de groenten in het resterende vet in de pan totdat ze goudbruin zijn.
4. Hak de bladselderij. Voeg de selderij, de tomatenstukjes, de wijn, de fond, de tijm, de marjolein, de laurierblaadjes, de foelie, de peperkorrels, de balsamicoazijn en de bruine suiker toe aan het groentemengsel. Verwarm het geheel.
5. Leg de sukadelapjes in de saus en sudder ze in ±1½ uur met het deksel op de pan bijna gaar.
6. Kruis ondertussen de tomaten in en dompel ze 20 seconden onder in kokend water. Dan laten de velletjes makkelijk los. Ontpit de tomaten en snijd het vruchtvlees in blokjes.
7. Voeg de verse tomaten toe aan de sukadelapjes en sudder ze nog ongeveer een halfuur mee. Laat daarbij het deksel van de pan, zodat de saus wat kan inkoken.
8. Test de sukadelapjes op gaarheid. Ze moeten bijna uit elkaar vallen.
9. Proef de saus en voeg eventueel nog wat bouillonpoeder, bruine suiker en/of peper toe. 
10. Ik vind het lekker om de saus, nadat ik het vuur uitgedraaid heb, af te maken met een scheut fruitige olijfolie. Maar ook zonder extra olie is hij heerlijk; aan jou de keus!

Tips:

1. Zet de pan met draadjesvlees gewoon op tafel. Zo kan ieder zo veel saus opscheppen als hij of zij zelf wil!
2. Maak dit gerecht bij voorkeur een dag van tevoren. Dan kunnen de smaken lekker doortrekken. Je kunt de sukadelapjes zelfs invriezen, als je dat zou willen; mét saus. Maak daarom eens een keer een grote portie en vries die in kleinere hoeveelheden in. Makkelijk als je een dag niet veel tijd hebt om te koken.
3. Ook lekker: snijd je sukadelapjes in blokjes voordat je het vlees aanbraadt. Serveer je gerecht dan met pasta! 
4. Het recept voor de aardappeltjes op de foto vind je ook op dit blog: volg het rode linkje! 

Een broodje hamburger, maar dan anders. Deze originele hamburgersandwich is bepaald niet standaard! Maar wél erg lekker!

Ik bouw hem als volgt op:

• een sneetje lichtgeroosterd speltbrood met zonnebloempitten
• een laagje pittige hamburgersaus met sweet-bitesnippers
• een blaadje little gem
• een biologische hamburger
• een plakje zachte, gesmolten rucolakaas
• krokant uitgebakken ontbijtspek
• een handje sweet-bitereepjes
• nog zo'n sneetje geroosterd brood met alleen een beetje mayonaise
  
  

Loopt het water je al in de mond? Lees dan snel door en maak dit verrukkelijke maaltje vanavond nog!

Lijstjesmens

Ik ben een echt lijstjesmens. Of ik het nu wil of niet: lijstjes maken hoort gewoon bij mij.

In een grijs verleden stonden alle lijstjes die ik nodig had in mijn geheugen gegrift. Virtueel kon ik er naar believen items aan toevoegen of van afstrepen, zonder ooit wat te vergeten. Helaas, die tijden zijn vervlogen...

Om het hoofd te kunnen bieden aan mijn verstrooidheid zie ik mij tegenwoordig genoodzaakt mijn lijstjes toe te vertrouwen aan het papier of mijn immer waakse pc.

Lijstjes, lijstjes en nog eens lijstjes

Welke geheugensteuntjes voor mij dan zo belangrijk zijn? 

Heb je even? Bijna slaafs begin ik elke dag met het maken van een to-dolijst. Heel handig. Dat kan ik iedereen aanraden! Er is maar één nadeel: aan het eind van de dag springt vervelende-klusjes-ontwijkend gedrag wel heel erg in het oog...

Bestaat de dagelijkse to-dolijst meestal uit een kladpapiertje van maximaal een A-4'tje, de langeretermijnlijstjes kunnen aanzienlijk omvangrijker zijn. Daar heb ik dus computerbestanden voor.

Zo heb ik een vrij fors bestand met ideeën voor nieuwe recepten, die ik nog moet uitproberen. 

In eenzelfde soort file staan een heleboel 'oude' recepten, waar nog een blogtekst bij verzonnen moet worden. 

En dan is er nog de niet onaanzienlijke lijst met recepten en blogs die vrijwel klaar staan om te posten, maar die alleen nog een om een foto vragen. 

Rest nog de ellenlange lijst met restaurants, culinaire evenementen, websites en lekkere winkeltjes, die ik ooit nog eens wil bezoeken. 

En niet te vergeten natuurlijk mijn verlanglijstje met kookboeken. 

Begint het je al te duizelen?

Nooit op stap zonder boodschappenlijstje

In elk geval ken je me nu weer een beetje beter. Je zult dus ook niet meer vreemd opkijken wanneer ik aan dit betoog toevoeg dat ik vrijwel nooit inkopen ga doen zonder nóg zo'n lijstje: het boodschappenlijstje! 

Ik zou eens een ingrediënt voor een zorgvuldig gepland recept vergeten te kopen...

Slechts heel af en toe stap ik geheel onbevangen een eetwinkel binnen en laat ik me verleiden puur door al het lekkers dat ik zie. Ja, echt heel af en toe bepaal ik pas op het allerlaatste moment wat ik op het menu ga zetten. Al moet ik ook meteen toegeven dat ik eigenlijk vind dat ik dat veel vaker zou moeten doen. Want zo ontstaan vaak erg smakelijke gerechten.

Een spontaan recept voor hamburgersandwiches

Zoals die ene keer, een paar weken geleden, toen ik met een open mind mijn biologische supermarkt Marqt betrad.

Op de groenteafdeling zag ik prachtige, verse sweet bites in geel, oranje en rood. Hup, in mijn mandje samen met een pot 'Belze majoneis' van TonS Mosterd. Ik proefde al bij voorbaat het pittige sausje dat ik daarmee zou gaan maken.

Een paar biologische hamburgers erbij, een kropje sla. Een eindje verderop lag een smaakvol puntje rucolakaas naar me te lonken. Oeh, die zou ik heerlijk op mijn hamburger laten smelten. Ik zocht alleen nog een krokantje. Wat uitgebakken flinterdun gesneden ontbijtspek misschien?

Mijn last-minutehamburgermenu was bijna compleet. Alleen, ik had geen trek in 'gewone' broodjes. Waarom zou ik geen speltbrood met zonnebloempitjes kopen? Dat had veel meer smaak. Zeker als ik de sneetjes ook nog eens kort in de koekenpan zou roosteren!

Die avond hebben we heerlijke zitten smikkelen!

Mijn advies: laat ook eens je kookhart de vrije loop in de supermarkt en verras jezelf!

Wil je vandaag toch liever nog met een lijstje op stap en mijn hamburgersandwich namaken? 

Ook dat kan: het volledige recept staat hieronder! Eet smakelijk!

Hamburgersandwich met sweet-bitesaus, rucolakaas en ontbijtspek

Ingrediënten voor 6 hamburgers:

• 6 sneetjes speltbrood met zonnebloempitten
• 6 biologische hamburgers (of andere kwalitatief goede hamburgers, bijvoorbeeld Black Angus-hamburgers)
• 12 flinterdun gesneden plakjes ontbijtspek
• 12 plakjes rucolakaas (of een andere kaas die je lekker vindt)
• 6 blaadjes little gem of baby-romainesla
• 6 sweet bites in 3 kleuren (of alleen de meest gangbare oranje sweet bites)
• wat extra mayonaise

Voor het hamburgersausje:

• 6 sweet bites in 3 kleuren (of alleen oranje sweet bites)
• 4 middelgrote zoetzure augurken
• 3 sjalotjes
• 2 volle eetlepels kwaliteitsmayonaise, bijvoorbeeld Belze majoneis van TonS Mosterd
• 1/4 theelepel pikant kerriepoeder
• een mespunt pikant paprikapoeder
• een mespunt chilipoeder
• een paar sprietjes bieslook, in ringetjes geknipt

Bereiding:

1. Bak het ontbijtspek krokant in een koekenpan met anti-aanbaklaag. Je hoeft hiervoor geen boter of olie toe te voegen.
2. Bak in een andere pan de hamburgers goudbruin en bijna gaar. Leg de plakjes kaas op de hamburgers en laat de kaas zachtjes smelten.
3. Rooster in een derde pan de sneetjes brood. Ook hiervoor heb je geen boter nodig. Het brood moet uiteindelijk krokant worden van buiten, maar de binnenkant mag nog een beetje zacht blijven.
4. Snijd 6 sweet bites in reepjes. Die gebruik je zo meteen voor de garnering van je sandwich.
5. Snipper de andere 6 sweet bites in blokjes. Snipper de augurken en de sjalotjes nog iets fijner dan de paprikaatjes. 
6. Roer een saus je alle sausingrediënten. Proef en voeg eventueel nog wat meer van de specerijen toe.
7. Bouw je hamburger als volgt op: een half sneetje brood, wat hamburgersaus, een blaadje sla, de hamburger met de gesmolten kaas, 2 plakjes ontbijtspek, wat sweet-bitereepjes, nog een half sneetje brood besmeerd met mayonaise.
8. Leg de hamburgersandwiches op borden en garneer de gerechtjes eventueel met nog wat sweet-bitereepjes en een beetje bieslook. 

Tips:

1. Uiteraard kun je je hamburgers ook grillen op de BBQ!
2. Ik ben een echte hamburgerfan. Daarom vind je op dit blog nog meer hamburgerrecepten. De allerlekkerste vind ik zelf de vitello-tonnato-burgers (kalfshamburgers met een heerlijke tonijnmayonaise) en de tartaarburgers met avocadosalsa! 

Stifado, een kruidige Griekse runderstoofpot met tomaat en zilveruitjes

Ben jij al bezig met het boeken van je vakantie voor de komende zomer? En wordt het Griekenland?

Dan vind je het recept voor deze Griekse runderstoofpot, stifado, vast wel leuk! Zo kom je alvast een beetje in de sfeer, ook al gaat het nog maanden duren voordat je afreist... 😢

Ach, de voorpret is toch eigenlijk ook al een klein feestje!

Hoe dan ook: deze kruidige stoofpot van botermals rundvlees, veel sappige tomaten en zoete zilveruitjes is helemaal het einde! Ook voor niet Griekenland-gangers!

Welk vlees gebruik je voor Griekse stifado?

Je maakt de mediterrane stoofpot bij voorkeur van mooi dooraderde sukadelappen. Ik gebruik zelf het liefste Black Angus-vlees. Dat wordt na het stoven zo lekker zacht; en het blijft sappig! 😋

Welke smaakmakers gaan er in stifado?

In de Griekse stoofpot gaan onder andere - veel! - zondoorstoofde tomaten, lekker verse kruiden als selderij en platte peterselie en een flinke slok rode wijn.

Zijn karakteristieke Griekse smaak dankt het gerecht vooral aan de specerijen die je mee stooft: piment (ook wel 'allspice' genoemd), gemalen komijnzaadjes en kaneel of liever nog cassia (lees voor meer informatie over het verschil tussen kaneel en cassia mijn eerdere blog).

Welke uien gebruik je voor Griekse stifado?

Er gaan een paar 'gewone' uien in. En daarnaast een heleboel zilveruitjes!

Daarmee bedoel ik niet de bekende zoetzure uitjes uit zo'n potje uit de supermarkt. Nee, het gaat om verse zilveruitjes!

Hieronder zie je ze op de foto. Het zijn kleine uitjes met zilverwitte schilletjes. Ik weet eigenlijk niet of ze hun naam danken aan deze schilletjes of aan de zilverwitte kleur van de ingemaakte uitjes. Als jij het wel weet, laat dan onder dit blog een berichtje achter. Interessant!

In elk geval: probeer ze te krijgen die uitjes! Je zou eventueel ook sjalotjes kunnen gebruiken, maar zilveruitjes zijn geschikter door hun zoetere smaak. Bovendien blijven ze beter heel tijdens het stoven. Mooi! En het oog wil ook wat natuurlijk! Ik moet toegeven: in de supermarkt zul je ze over het algemeen tevergeefs zoeken. Bij de groentejuwelier maak je een grotere kans. En vergeet de markt niet!

De uitjes hebben maar één nadeel, helaas. Je moet wat tijd uittrekken voor het schoonmaken... Maar ik verzeker je: het is de moeite waard!

Dus, ga meteen aan de slag met dit overheerlijke recept! Eet smakelijk!

En ga je inderdaad naar Griekenland komende zomer? Dan wens ik je vast een hele leuke tijd toe!

Hoe maak je zelf Griekse stifado?

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 4 à 6 personen:

• 1200 gram mooi dooraderde sukadelappen (bijv. van het Black Angus-rund)
• zout en versgemalen zwarte peper
• olijfolie
• 2 grote uien
• 2 teentjes knoflook, fijngesnipperd
• 3 laurierblaadjes
• 500 gram verse zilveruitjes
• 2 blikken tomatenstukjes
• 1,25 dl rode wijn
• 2 eetlepels rodewijnazijn
• 3 eetlepels versgehakte selderijblaadjes
• 1 kaneelstokje (bij voorkeur een cassiastokje; zie mijn eerdere blog over kaneel)
• ¼ theelepel gemalen piment
• ¼ theelepel gemalen komijn
• 1 theelepel gedroogde oregano
• 1 theelepel zwarte peperkorrels
• ±1 eetlepel poedersuiker (afhankelijk van de zoetheid van de tomatenstukjes uit blik)
• 4 rijpe trostomaten
• een bosje platte peterselie

Bereiding:

1. Snijd de sukadelappen in niet te kleine stukken.
2. Verhit wat olijfolie in een braadpan met dikke bodem. Braad hierin de vleesblokjes stevig aan. Bestrooi ze met zout en peper en schep ze uit de pan.
3. Snipper de uien. Maak de zilveruitjes schoon, maar laat ze heel.
4. Fruit de uiensnippers in de resterende olijfolie zachtjes gedurende een minuut of vijf. Voeg dan de knoflook, de laurierblaadjes en de zilveruitjes toe. Fruit de toegevoegde ingrediënten nog even mee.
5. Dan mogen alle ingrediënten vanaf de tomatenstukjes tot en met de poedersuiker erbij. Verwarm de saus.
6. Schep het gebraden vlees door het stoofvocht. Voeg eventueel een beetje water toe, zodat het vlees helemaal onderstaat.
7. Breng het geheel net tegen de kook aan, leg het deksel op de pan en draai het vuur laag. Zet de pan eventueel op een vlamverdeler om ervoor te zorgen dat de inhoud van de pan niet te hard kookt.
8. Stoof het vlees in een paar uur heerlijk zacht en gaar; bij lichte druk met een pollepel moet het nog net niet uit elkaar vallen. Ben je niet helemaal zeker, proef dan gewoon! Verwijder na een uur het kaneelstokje. Een beetje kaneelsmaak is lekker, maar té is nooit goed. 😉
9. Breng in een andere pan een ruime hoeveelheid water aan de kook. Kruis de tomaten in. Dompel ze gedurende ±20 seconden onder in het kokende water. De velletjes laten dan makkelijk los. Verwijder de pitjes uit de tomaten en snijd het resterende vruchtvlees in blokjes. Voeg deze toe aan de stoofpot.
10. Verwarm het gerecht nog even. Proef en voeg naar smaak zout toe. Afhankelijk van de zuurgraad van de tomaten heb je misschien ook nog wat meer suiker nodig.
11. Hak de blaadjes van de platte peterselie grof. Schep ze vlak voor het serveren door de stifado.

Tips:

1. Zilveruitjes zijn niet dezelfde uitjes als sjalotjes. Lees mijn blog hierboven voor meer details over deze heerlijke groente!
2. Ik serveer stifado altijd met krokante in de oven geroosterde aardappeltjes (volg mijn recept, maar laat de kummel weg).
3. Maak eens in een grote pan een heel grote portie stifado. Vries het gerecht in kleinere diepvriesdoosjes in. Makkelijk op een dag dat je even niet veel tijd hebt!
4. Op dit blog vind je nog veel meer Griekse recepten. Allemaal even lekker! Wat dacht je van Griekse souvlaki, kruidige Griekse gehaktballetjes, goddelijke gemarineerde feta, een kleurrijke Griekse salade (mét die gemarineerde feta erin!), zelfgemaakte Griekse tomatenrijst, slawraps met verrukkelijk gekruide varkenshaasreepjes of  Griekse paprika's gevuld met kruidenrijst, gehakt en tomaat?