Vitel toné de cerdo: Argentijnse vitello tonnato van varkensfilet | Mijn recept uit Buenos Aires

Vitello tonnato. Die ken je vast wel. De dunne plakjes kalfsvlees overgoten met romige tonijnsaus zijn niet meer weg te denken uit de Italiaanse restaurants in Nederland. 

Maar ken je ook de Argentijnse variant hierop, vitel toné de cerdo? 

Dat is een gerecht dat veel op vitello tonnato lijkt, maar toch niet helemaal hetzelfde is. Het wordt namelijk niet gemaakt van kalfsmuis of kalfsfricandeau, maar van varkensfilet, carré de cerdo in het Argentijns-Spaans.

Zowel de 'gewone' vitel toné - gemaakt van kalfsvlees; Argentijnen gebruiken hiervoor niet de naam vitello tonnato - als vitel toné de cerdo zijn al decennialang dé kerstavondgerechten voor miljoenen Argentijnen. 

In onze jonge jaren maakten ook wij in Argentinië kennis met beide verrukkelijke gerechten. Nog voordat vitello tonnato zo populair werd in Nederland. 

Ga met één klik naar ons recept! Of lees eerst nog even wat meer over ons Argentinië-avontuur!

En oh ja! Helemaal onderaan dit blog vind je ook nog een Q&A met allemaal leuke weetjes over vitello tonnato en vitel toné. Een heerlijk hapje kennis!

Wat vliegt de tijd! Het is ondertussen alweer meer dan dertig jaar geleden dat we een paar jaar in Argentinië woonden. 

In San Isidro, een buitenwijk van Buenos Aires.

Wacht, ik zal even een foto scannen van ons huis. Onze ouwe trouwe Peugeot 504 staat pontificaal voor de deur!

Ik heb nog even op Street View gekeken. Het huis staat er nog, al lijkt onze prachtige avocadoboom - rechts in de voortuin - het loodje te hebben gelegd.

En dit was mijn keuken, ook niet onbelangrijk!

Jij bent er nu getuige van: ook al ligt onze Argentinië-periode ondertussen al zo lang achter ons, die tijd is noch uit ons oog noch uit ons hart. En foodies als wij zijn, al helemaal niet uit ons culinaire hart!

 

Waarschijnlijk heb je het al vaker op mijn blog gelezen: wij eten nog met de regelmaat van de klok Argentijnse gerechten.

Chimichurri is misschien wel onze favoriet. Dat is een verrukkelijke, pittige salsa. Ideaal voor bij de barbecue; de asado, zoals de Argentijnen die noemen. Ik kreeg het recept ooit van een Argentijnse chef! 

Bij de lunch of als een lichte avondmaaltijd komen er vooral tijdens de zomer heel wat sandwiches de milanesa op tafel. Dat zijn fantastische Argentijnse schnitzelsandwiches! 

De ideale saus voor die sandwiches is de befaamde Argentijnse salsa golf, een soort cocktailsaus. Lekker kruidig en met een flinke scheut cognac!

Verder zijn we ook groot fan van de Argentijnse manier van tosti's maken. 

Die tosti's zijn niet dik zoals onze Nederlandse tosti's, maar heerlijk dun. Mals en zacht vanbinnen en krokant vanbuiten. En zonder korstjes!

Ze worden gemaakt van speciaal sandwichbrood, pan de miga. Het duurde een tijdje, maar inmiddels is dit brood gelukkig ook gewoon te koop in Nederland.

De tosti's worden tostados de jamón y queso genoemd - gewoon ham-kaas-tosti's - maar dat klinkt in het Spaans toch net wat exotischer. 

Laatst aten we ze nog samen met onze zelfgemaakte tomatenjam. Toegegeven, die is niet Argentijns, maar wel erg lekker bij tostados de jamón y queso. Een aanrader dus!

De eerste keer dat wij vitel toné aten, was tijdens de lunch in een restaurant in Buenos Aires. 

Ik schreef er al eens eerder over in mijn blog bij het recept voor kalfshamburgers met tonijnmayonaise. 

En dat het niet bleef bij één keer, dat zul je vast begrijpen!

Maar ook thuis wilde ik graag met het gerecht aan de slag. 

In eerste instantie maakte ik mijn vitel toné van kalfsvlees. Of eigenlijk moet ik zeggen: jong rundvlees. Ik zal je uitleggen hoe dat zat.

In Argentinië is het eten van kalfsvlees zoals wij dat kennen - of zoals de Italianen dat gebruiken voor hun vitello tonnato - niet heel gangbaar. 

De meeste runderen worden in Argentinië jonger geslacht dan hier in Europa. Maar niet zo jong als ons kalfsvlees. Hun slachtleeftijd zit dus tussen ons kalfsvlees en ons rundvlees in. 

Vlees van die runderen wordt wel novillito genoemd, jong rundvlees. Dat vlees smaakt minder licht en minder subtiel dan ons kalfsvlees. Het is donkerder van kleur en heeft meer kracht. 

Omdat wij graag vitel toné aten met een smaak die meer leek op ons kalfsvlees, stapten wij al snel over op varkensvlees. 

De carré de cerdo, varkensfilet, die wij toentertijd in Argentinië overal konden kopen, was heerlijk mals en sappig. Ideaal voor vitel toné, vonden wij. En daarom braken wij met de toenmalige Argentijnse traditie om alleen maar novillito te gebruiken. 

Ook later, toen we in Afrika, Azië en uiteindelijk Nederland gingen wonen, bleven we onze vitel toné met varkensfilet maken. 

Sterker nog: dat doen we nog steeds! Niet op kerstavond - dan eten wij steevast gevulde kalkoen - maar wel op andere hoogtijdagen. Met name op de verjaardag van mijn dochter Petra. Het is misschien wel haar absolute lievelingsgerecht!

Ik heb mijn eigen speciale recept voor die vitel toné van varkensvlees, vitel toné de cerdo in goed Argentijns. 

• Ik marineer mijn varkensfilet altijd eerst een nachtje in op smaak gemaakte droge witte wijn.
• Daarna pocheer ik het vlees. Na afkoeling snijd ik het in flinterdunne plakjes. 
• Het kookvocht laat ik inkoken en daar maak ik - ook weer na afkoeling - een grote hoeveelheid tonijnsaus van. 
• Als finishing touch - maar niet onbelangrijk! - laat ik mijn plakjes vlees vervolgens 24 uur marineren in die tonijnsaus voordat mijn vitel toné de cerdo op tafel komt! 

Het resultaat is zo smaakvol! Als je mijn recept één keer hebt geprobeerd, wil je nooit meer anders. Gegarandeerd!  

Voor ons is vitel toné de cerdo vrijwel nooit een voorgerecht. Daar is het té lekker voor! 

Wij maken er altijd een complete maaltijd van. Als avondmaal, maar ook vaak als feestelijke brunch. Met een grote schaal met versgebakken roomboter-dinerbroodjes erbij.

Wij scheuren onze broodjes graag in stukjes en dopen die in de tonijnsaus. Daarom maak ik altijd een overvloedige hoeveelheid van die saus!

En als groenten serveer ik graag: 

• gemarineerde artisjokkenharten (uit pot) of een salade met die artisjokkenharten, 
• gemarineerde of in de oven geroosterde olijven, 
• kapperappeltjes, 
• gemarineerde paprikareepjes in olie (uit pot), 
• een mediterrane salade van gegrilde paprika's en/of 
• in de oven gepofte cherrytomaatjes. 

Scroll snel door naar ons recept. Maar eerst nog even zo'n nostalgische, oude foto! Van een bord vitel toné de cerdo uit onze Argentinië-jaren.

Vitel toné de cerdo: hét recept voor Argentijnse vitello tonnato van malse varkensfilet! 

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 5 personen of een voorgerecht voor ±10 personen:

• een mooi stuk varkensfilet (zonder vetrandjes) van ±800 gram
• 1 liter goede droge witte wijn (ik gebruik graag een chardonnay)
• 1 flinke ui
• 3 middelgrote zoetzure augurken
• 2 ansjovisfilets of 3 theelepels ansjovispuree
• 1 potje kappertjes (uitlekgewicht ±60 gram)
• zout en versgemalen zwarte peper
• 3 blikken tonijn in zonnebloemolie (uitlekgewicht per blik ±100 gram)
• ±350 gram frisse mayonaise (ik gebruik voor dit recept graag Remia Mayolijn; dit blog is niet gesponsord)
• eventueel een klein schepje poedersuiker

Bereiding:

1. Schenk de wijn in een hoge pan waar het vlees qua lengte net in past. 
2. Snijd de ui en de augurken in dunne plakjes. Voeg de groenten samen met de ansjovis, 3 eetlepels kappertjes en wat zout en peper toe aan de wijn.
3. Leg het vlees in de marinade. Laat de varkensfilet 24 uur marineren in de koelkast.
4. Zet de pan met de marinade en het vlees op het vuur en breng de marinade zachtjes aan de kook. Draai het vuur laag en laat het vlees in ongeveer drie kwartier zachtjes pocheren totdat het gaar is. 
5. Neem het vlees uit de pan en laat het, afgedekt, goed afkoelen. Eerst in de keuken, later in de koelkast.
6. Kook ondertussen het kookvocht flink in. Als je - uiteindelijk - de uien, augurken, ansjovis en kappertjes verwijdert (die heb je niet meer nodig), moet je nog ±450 ml overhouden. Laat ook het kookvocht goed afkoelen.
7. Giet de tonijn af. Pureer de tonijn samen met het afgekoelde kookvocht in de foodprocessor. Als de tonijn helemaal fijn is, kun je de mayonaise toevoegen. Meng de saus nog even met een paar pulsen van de machine.
8. Proef de tonijnsaus en voeg indien nodig nog wat extra mayonaise, zout en/of peper toe. Als je wijn heel droog was, heb je misschien ook nog een klein schepje poedersuiker nodig. 
9. Doe de tonijnsaus over in een grote, diepe schaal of kom.
10. Snijd het koude vlees met een scherp vleesmes in flinterdunne plakjes.
11. Leg de plakjes vlees in de tonijnsaus. Zorg ervoor dat alle plakjes vlees goed gecoat zijn met een laagje tonijnsaus. Dek de schaal af en zet hem in de koelkast. Zo moet het vlees bij voorkeur nog 24 uur staan, zodat de tonijnsmaken heerlijk in het vlees kunnen trekken.
12. Leg op elk bord een paar plakjes varkensfilet. Schep er nog wat tonijnsaus overheen. Garneer het gerecht met een paar kappertjes.
13. Zet de resterende tonijnsaus - en eventueel de restjes vleesplakjes - los in een kom op tafel, zodat iedereen er naar wens meer van kan nemen.
14. Serveer er versgebakken roomboter-dinerbroodjes - of lekker brood van de bakker - en meerdere van de hierboven genoemde groentegerechten bij.        
    
    

Alles wat je nog meer wilt weten over vitello tonnato en de Argentijnse variant vitel toné (de cerdo)!

Wat is vitello tonnato?

Dat weet je waarschijnlijk wel! Vitello tonnato is een gerecht van flinterdunne plakjes gegaard kalfsvlees overgoten met een romige tonijnsaus. 

Vitello tonnato wordt altijd koud geserveerd. Meestal als voorgerecht.

 

Waar komt het gerecht vitello tonnato vandaan?

Vitello tonnato komt van oorsprong uit Italië, uit de Piëmontese regio in het noordwesten van het land.

Het gerecht ontstond in de achttiende eeuw als een soort restjesgerecht van kalfsvlees, zo luidt het verhaal. Dat vlees werd langzaam gegaard voor langere houdbaarheid. En geserveerd met een krachtige saus. Van ansjovis. 

        

In het Piëmontese dialect kreeg het de naam vitel tonné: vitel verwees naar het kalfsvlees, terwijl tonné waarschijnlijk is afgeleid van het Franse tanné, 'bewerkt'. Bewerkt kalfsvlees dus. 

En dat is op zijn minst opmerkelijk! De oorspronkelijke naam voor het gerecht had helemaal niets te maken met wat wij nu denken: tonijn. Ook al klinkt dat zo...

Pas eind negentiende eeuw werd het eten van tonijn uit blik populair in Italië. Én de vis werd betaalbaar. Of misschien was het andersom: werd tonijn juist populair doordat hij betaalbaar werd. Wie zal het zeggen?

Hoe dan ook, tóen vond ingeblikte tonijn dus zijn weg naar de vitel toné-saus - overigens nog steeds in combinatie met de aloude ansjovis. De vis met zijn milde smaak maakte de saus in één klap veel zachter, lichter en romiger. 

In die periode verscheen het recept ook in kookboeken buiten Piëmont, onder een nieuwe, veritaliaanse naam: vitello tonnato, letterlijk ‘kalfsvlees met tonijn’.

In de twintigste eeuw evolueerde de saus verder, met als belangrijkste toevoeging: frisse en fluwelige mayonaise. Vanaf 1950 raakte de mayonaise-variant meer en meer ingeburgerd. 

En dat is precies zoals wij de Argentijnse vitel toné en de Italiaanse vitello tonnato vandaag de dag nog steeds kennen. 

Hoe is het recept voor vitel toné/vitello tonnato in Argentinië terechtgekomen al voordat wij het gerecht in Nederland kenden?

Vitello tonnato kwam vroeg in Argentinië terecht doordat tussen 1870 en 1930 miljoenen Italianen, onder wie opvallend veel Piëmontezen, daar een nieuw leven begonnen. 

En zoals dat gaat: wie verhuist, neemt zijn favoriete recepten mee in zijn culinaire bagage. Vitel toné reisde simpelweg met hen mee.

In Argentinië viel het gerecht meteen in goede aarde: (jong) rundvlees was er goedkoop en tonijn in blik was overal beschikbaar. De ingrediënten voor een nieuwe klassieker lagen dus letterlijk voor het oprapen.

Daar kwam nog iets bij: kerst valt in Argentinië midden in de zomer. Tijdens de feestdagen is het er warm - soms zinderend warm, dat hebben we zelf aan den lijve ondervonden. En dus is er behoefte aan koude, feestelijke schotels die je vooraf kunt bereiden. Vitel toné bleek daarvoor ideaal: romig, fris, rijk van smaak en perfect voor grote families die samen aan tafel gaan.

Zo groeide het gerecht uit tot een ware Argentijnse kerstklassieker. En dat gebeurde allemaal decennia voordat wij in Nederland überhaupt nog van vitello tonnato hadden gehoord.

Waarom heet vitello tonnato in Argentinië vitel toné?

Ja, dat moge ondertussen duidelijk zijn! De immigranten uit Piëmont kenden de term vitello tonnato niet eens. Zij spraken van vitel tonné. In de Argentijnse schrijftaal is inmiddels één n weggevallen uit tonné. Maar de uitspraak en de betekenis bleven hetzelfde.

En zo raakte Argentinië vertrouwd met de Piëmontese naam. 

Dertig jaar geleden leerden wij het gerecht kennen onder de naam vitel toné en zo heet vitello tonnato dus nog steeds in Argentinië.

Van welk stuk vlees worden vitello tonnato en vitel toné over het algemeen gemaakt?

Op het eerste gezicht lijken de Italiaanse en Argentijnse versie van het gerecht totaal verschillend - kalfsvlees versus rundvlees, zoals ik hierboven in mijn blog al uitlegde - maar anatomisch gezien gaat het om precies hetzelfde deel van het dier. Alleen de leeftijd van het dier en de lokale naam van het stuk vlees verschillen.

In Italië heet dit stuk vlees girello of magatello. Wij zouden dat vertalen met kalfsmuis, een deel van wat wij kalfsfricandeau noemen. Het is het magerste en zachtste deel van de bovenbil van een kalf. Een stuk vlees met een milde smaak. Die gaat prachtig samen met de romige tonijn‑ansjovissaus.

In Argentinië wordt traditioneel gebruikgemaakt van peceto: hetzelfde magere, langwerpige spierstuk. Maar dan uit de achterbil van een net wat ouder rund.

Door het verschil in leeftijd van de dieren krijgen de gerechten twee best wel verschillende smaakprofielen: in Italië verfijnd en delicaat, in Argentinië steviger en uitgesprokener met meer bite. Wat draderiger, vezeliger van structuur ook.

Wordt het vlees voor vitello tonnato en vitel toné altijd eerst gemarineerd?

Van oorsprong werd het kalfsvlees voor vitel tonné meestal gemarineerd. Alleen niet vóór, maar ná het garen. Die zogenaamde post-gaartechniek maakte het vlees malser en gaf het extra smaak. Die methode werd ook toegepast op het rundvlees uit Argentinië. 

Tegenwoordig maakt elke individuele kok hierin zijn of haar eigen keuze. 

Zelf heb ik er meteen vanaf de eerste keer dat ik vitel toné maakte voor gekozen om te gaan voor twee marineerperiodes: zowel vóór als ná het garen!

Voor het garen marineer ik mijn vlees eerst 24 uur in witte wijn met allerlei smaakmakers. Ik gaar het vlees vervolgens in de marinade. En daarna maak ik de saus met weer diezelfde marinade. 

Dan snijd ik mijn vlees in flinterdunne plakken. En ook die marineer ik weer. Maar dan in de bereide tonijnsaus! Verrukkelijk: alle smaken komen zo optimaal bij elkaar! 

Wordt het vlees voor vitello tonnato en vitel toné gebraden of gepocheerd?

Beide technieken worden toegepast, al was pocheren in de beginperiode gebruikelijker.

Vooral voor het wat rijpere rundvlees uit Argentinië gaf pocheren een malser resultaat. En zo gebeurt het daar tegenwoordig dus ook nog het vaakst.

Ook ik heb vanaf het begin mijn vlees gepocheerd. In die marinade van hierboven! 

Hoe heet de Argentijnse variant van vitel toné waarvoor varkensvlees wordt gebruikt?

Die naam luidt: vitel toné de cerdo. Letterlijk: vitel toné van varkensvlees.

Welk deel van het varken wordt gebruikt voor vitel toné de cerdo?

Een varken heeft een iets andere anatomie. In plaats van de bovenbil is bij een varken de varkensfilet het meest geschikt voor vitel toné.

Varkensfilet is het ribstuk. Dus eigenlijk alle karbonades aan elkaar vast. Het vlees wordt zorgvuldig losgesneden van de botten. En de botten worden niet gebruikt.

Voor vitel toné moet een varkensfilet goed mager zijn. Koop je bij je slager een stuk varkensfilet met nog wat vetrandjes eraan? Snijd die er dan eerst vanaf voordat je met de bereiding van je vitel toné begint. Gepocheerd varkensvet is niet zo lekker. 

Hoe heet die varkensfilet in Argentinië?

Bij een Argentijnse slager bestel je dan een zogenaamde carré de cerdo. 

De benaming carré komt rechtstreeks uit Frankrijk, waar men spreekt van carré de porc. En zelfs in Nederland hoor je hem soms weleens: varkenscarré. 

Vitel toné de cerdo wordt de laatste jaren steeds populairder in Argentinië. Waarom is dit?

Ik vertelde je hierboven al: bijna vanaf het begin vervingen wij voor onze vitel toné het rundvlees, de peceto, door varkensvlees, de carré de cerdo. 

Dat deden we omdat we de mildere smaak van de varkensfilet meer waardeerden voor onze vitel toné. Die leek misschien wel meer op ons kalfsvlees dan de smaak van de peceto. 

Dertig jaar geleden was het gebruik van varkensvlees voor vitel toné echter helemaal nog niet gebruikelijk in Argentinië. Pas later veranderde dat. Tegenwoordig raakt vitel toné de cerdo steeds meer in zwang.

Waarom? Dat wilde ik weten!

Wat blijkt? De moderne Argentijnen zijn het qua smaak vaak met me eens: varkensfilet heeft een mildere, elegantere smaak dan peceto. Én het komt qua mondgevoel dichter in de buurt van het kalfsvlees van de Italiaanse oorsprong.

Maar er zijn meer redenen aan te wijzen. 

Carré de cerdo is tegenwoordig ook betaalbaarder. Rundvlees is nu duurder dan het vroeger was in het Zuid-Amerikaanse land.

Bovendien is carré de cerdo makkelijker te bereiden: het blijft sappig en het snijdt mooier.

En het past perfect bij de romige tonijn‑ansjovissaus.

Niet alleen Argentijnse chefs hebben het nieuwe gerecht omarmd, ook veel Argentijnse thuiskoks geven er inmiddels de voorkeur aan boven de traditionele versie met peceto! Ze vinden het ideaal voor hun kerstavond met familie!

Wordt vitello tonnato in Italië ook weleens van varkensvlees gemaakt en hoe heet het gerecht dan?

Nee. In Italië maakt men vitello tonnato bijna nooit met varkensvlees. Dat komt omdat het gerecht in Italië sterk verbonden is met kalfsvlees - het woord vitello is daar echt essentieel.

Als het een enkele keer toch gebeurt, dan heet het gerecht simpelweg maiale tonnato - varkensvlees met tonijnsaus - of lonza di maiale con salsa tonnata - varkenslende met tonijnsaus.

Alleen op trendy Italiaanse foodblogs duikt zo’n varkensvleesvariant af en toe op als een economische, eigentijdse twist - maar hij is geen onderdeel van de klassieke Italiaanse keuken.

Dit in tegenstelling dus tot de praktijk in het huidige Argentinië!

Ik wens je veel plezier met mijn recept voor Argentijnse vitel toné de cerdo! 

Misschien ga jij dit jaar wel voor een kerstavond met een Argentijns tintje!

Feestelijke gerechten met een alcoholisch accent: meer dan 50 must-have recepten voor je culinaire bagage!

Ik ben geen fervent liefhebber van het drinken van alcohol. 

Desondanks barst het oude drankkastje in mijn eetkeuken bijna uit zijn voegen door mijn alcoholvoorraad: tientallen flessen met rode en witte wijn, bubbels, bier, sherry, port, whisky, cognac, madera, marsala, allerlei likeuren...

Ik serveer al die drankjes echter liever op een bord dan in een glas.

Vooral als ik mijn gerechten een luxe uitstraling wil geven, grijp ik graag naar de fles!

Soep met sherry of madera, stoofvlees met bier of rode wijn, een roomsaus met witte wijn, een gourmetsausje met een scheutje cognac, een groentegerecht met port, gebak of een dessert op smaak gemaakt met een smaakvolle likeur. 

Tijdens een feestelijk etentje sieren veel van deze gerechten mijn dis! 

En jullie vinden ze met z'n allen ook erg lekker als ik mijn blogstatistieken mag geloven. Zeker zo rond de feestdagen aan het einde van het jaar blijven jullie maar klikken op deze recepten! 

Vandaar dat ik het tijd vond worden om de populairste en feestelijkste alcoholhoudende gerechten maar eens op een rijtje te zetten. 

Hieronder volgt weer zo'n fameus Culinaire-Bagage-lijstje: met alleen maar must-have recepten. 

Mijn tip: zoek een paar recepten uit die aansluiten bij jouw smaak en die van je gezin, familie of vrienden. 

En zet ze tijdens de komende kerstdagen of met oud en nieuw op tafel! Proost! 

Recepten met een alcoholisch accent → Hapjes

Saladecups gevuld met een tipsy garnalensalade: met cognac 

Toastjes met een dronken tonijnsalade met heel veel knapperig verse groenten: met cognac

Zelfgemaakte kipbitterballen: met madera

Spaanse varkenshaastapas met gerookt paprikapoeder, pimentón: met sherry

Spaanse gehaktballetjes met pittige pimentón-flakes: met sherry

Kleine saltimboccaspiesjes, Italiaanse spring-in-de-mondjes van varkenshaas, parmaham en salie: met witte wijn

Recepten met een alcoholisch accent → Voorgerechten

Zelfgemaakte Franse paté de campagne: met rode wijn en cognac

Een feestelijke Franse terrine van kalfsvlees, kip en ham op een bedje van gemengde sla met zelfgemaakte aspic: met madera en cognac

Tomaatjes gevuld met een boozy garnalensalade: met cognac of vieux

Garnalencocktail 2.0: hartige Brusselse wafels belegd met een salade van Hollandse garnalen, bladsla en een pittig Argentijns sausje: met cognac

Franse salade met zachte gerookte zalm, krokante maïs, tomaten en een feestelijke dressing: met sherry

Spaanse bouillon met pittige chorizo, tomaat en verse tuinkruiden: met sherry

Lichte en kruidige bouillon met omeletruitjes en Hollandse garnaaltjes: met sherry

Romige en tegelijkertijd pittige kippensoep met erwtjes, maïs, worteltjes: met madera

Oosterse kippensoep met omeletrolletjes, minimaïskolfjes, sugarsnaps en grote garnalen: met sherry

Romige Limburgse mosterdsoep met krokante spekjes: met sherry

Krachtige bouillon gevuld met verse tuinkruiden en zelfgebakken minisoesjes: met sherry en madera

Recepten met een alcoholisch accent → Hoofdgerechten

Gebraden eendenborst met een port-frambozensaus: met rode port

Een wildstoofpotje van hertensukade: met oud bruin bier

Botermals Italiaans stoofvlees in een fruitige en kruidige tomatensaus: met rode wijn

Limburgse knien in 't zoer, konijn in een kruidige zoetzure saus met ontbijtkoek: met rode wijn

Pasta met malse kip in een Italiaanse tomatensaus met lekker veel geurige kruiden, paprika en olijven: met witte wijn

Luxe Limburgs zoervleis, een stoofpotje van Black Angus sukadelappen en ontbijtkoek: met rode wijn

Een kruidig en rustiek runderstoofpotje: met oud bruin bier

Romig Frans runderstoofvlees met veel verse tuinkruiden: met rode wijn en cognac of vieux

Feestelijke gehaktballetjes in een saus met Maestrichter fruitstroop: met oud bruin bier

Kalfshamburgers met een heerlijke Italiaanse jus: met marsala

Malse varkenshaasmedaillons in een roomsaus met pittig paprikapoeder: met cognac

Italiaanse varkenshaasspiesjes met parmaham en salie in een romige saus: met witte wijn

Tartaarballetjes en aardappelkroketjes in een romig sausje met kappertjes: met madera en sherry

Verrassend: vitello-tonnato-burgers, kalfshamburgers op Italiaans ciabattabrood met een frisse tonijnmayonaise, geserveerd met artisjokkenharten en kapperappeltjes: met witte wijn

Feestelijke moten van warmgerookte zalm met een romig mosterdsausje: met witte wijn

Recepten met een alcoholisch accent → Bijgerechten

Echt de allerlekkerste stoofpeertjes, met een luxe vanillestokje en Ceylonkaneel: met rode port

Zelfgemaakte appelcompote van 4 soorten appels, echte vanille, kaneel en kardemom: met bruine rum

Winterse rode kool met goudrenetten: met rode port

Een culinaire rodekoolsalade met walnoten, gebakken appeltjes en een bijzondere dressing: met rode port

Dé wijnsaus - met zachte, zoete uien - voor al je vleesgerechten of een krokant ovenkippetje: met rode wijn

Argentijnse salsa golf, een pittige cocktailsaus, ideaal voor bij het gourmetten, voor bij je verse frietjes, voor bij je garnalencocktail of voor op je clubsandwich: met cognac

Mijn fameuze bacon onion jam met maple syrup die bijna alle hartige feestgerechten nog feestelijker maakt (bij het recept vind je tientallen serveertips!): met whisky

Recepten met een alcoholisch accent → Desserts

Dronken aardbeien-appelsalade, een makkelijke en tegelijkertijd zeer feestelijke fruitsalade: met bosaardbeitjeslikeur

Decadent dessert van gemarineerde bolletjes watermeloen met room en geroosterd amandelschaafsel: met witte port

Kleine pannenkoekjes met appel en gemarineerde rozijnen: met rum

Mijn mini-appeltaartjes, ideaal voor bij een grand dessert of als friandises bij de koffie: met bruine rum

Flensjespakketjes gevuld met gekaramelliseerde appeltjes: met rum of calvados

Verrassend zelfgemaakt romig maandzaadijs met geflambeerde kersen: met Kirsch

Zelfgemaakte ananassorbet: met bruine rum

Sinaasappels gevuld met makkelijk zelf te maken Grand-Marnierroomijs met gekonfijte kersjes: met sinaasappellikeur

Recepten met een alcoholisch accent → Ontbijt, Lunch, Brunch & High Tea

Kerstpasteitjes gevuld met romige kippenragout: met madera

Kerstpasteitjes met malse varkenshaasreepjes in een romige saus met erwtjes, maïs en paprika: met marsala

Spaanse kalkoenpasteitjes met pittige chorizo en olijven: met witte wijn

De lekkerste clubsandwiches met gegrilde kip, bacon en twee makkelijke en snelle sausjes, mierikswortelsaus en cocktailsaus: met cognac

Argentijnse schnitzelsandwiches met pikante salsa golf, een soort cocktailsaus: met cognac

Dunne, elegante krabsandwiches voor bij je ontbijt, je (kerst)brunch of je high tea: met sherry

Dunne, versgebakken flensjes gevuld met kalkoenreepjes in een romige saus voor een vorstelijke kerstlunch: met witte wijn

Zelfgebakken financiers met hazelnoten, geschaafde amandelen, citroen en abrikozenjam: met bruine rum

Dunne, zoete sandwiches van korstloos brood met honing-rumboter en geroosterde hazelnoten: met bruine rum 

Italiaans kerstbrood, panettone, geserveerd met zelfgemaakte, luchtige en zoete Grand-Marnier-boter: met sinaasappellikeur

Verrukkelijke krentenbroodsandwiches zonder korstjes, besmeerd met dezelfde Grand-Marnier-boter: met sinaasappellikeur

Limburgs Driekoningenbrood (voor 6 januari) met gemarineerde rozijnen en nogmaals die Grand-Marnier-boter (zo lekker vinden wij die hier thuis!): met sinaasappellikeur

Versgebakken oliebollen met gemarineerde rozijnen en gekonfijte kersjes: met Grand Marnier

Warme chocoladebroodjes met een vulling van zachte, gesmolten melkchocolade, krokant geroosterde noten en sappige rozijnen: met bruine rum

Zoete, driehoekige sandwiches van chocoladecake met een vulling van slagroom en heerlijk op smaak gemaakte abrikozenjam: met bruine rum

Hij is niet voor de kerst, maar meer voor de zomer, mijn chocoladetaart met slagroom en verse kersen, maar ik wil je de link hier niet onthouden: met kirsch

Ik wens je alvast smakelijke feestdagen! 

Romige doperwtjessoep met kleurrijke zomergroenten en baconreepjes

Afgelopen weekend zaten wij achter een lekker bord erwtensoep! 

'Erwtensoep? Midden in de zomer?' Ik hoor het je zo vragen...

OK, je hebt wel gelijk. Misschien moet ik deze soep niet 'erwtensoep' noemen, maar eerder 'erwtjessoep'. 

Want het ging niet om de bekende dikke, zware soep van gedroogde spliterwten. Maar om een lichte, romige, vrolijke soep, gemaakt van zachte, kleine doperwtjes. Gevuld met kleurrijke zomergroenten als maïskorrels, blokjes wortel en gesnipperde snackpaprikaatjes. 

Een soep die echt niet misstaat op een zonovergoten terras! 

Ga snel naar het recept hieronder en geniet!

Zó maak je zelf een romige doperwtjessoep met kleurrijke zomergroenten en baconreepjes

Ingrediënten voor een voorgerecht voor ±8 personen of een maaltijdsoep voor 4 personen:

Voor de doperwtjessoep:

• 350 gram erwtjes, vers of uit de diepvries (voor de soep is diepvries net zo lekker, maar dan wel veel goedkoper; gebruik liever geen erwtjes uit pot of blik)
• zout
• 3 eetlepels vloeibaar bak-en-braadproduct
• 250 gram magere bakbacon in plakjes
• 2 bosuitjes
• ±40 gram bladselderij
• 3 eetlepels bloem
• ±20 gram platte peterselie
• ±8 dl rundvleesbouillon (zelfgetrokken is het allerlekkerst, maar van bouillonblokjes is ook prima)
• 1/8 liter slagroom, ongezoet en ongeklopt
• 1,5 eetlepel worcestersaus
• 1/2 theelepel kerriepoeder
• versgemalen zwarte peper
• een paar druppels tabasco 
• eventueel nog wat zout of bouillonpoeder

Voor het groentegarnituur:

• 200 gram wortel 
• 100 gram (diepvries)erwtjes
• 150 gram gare maïs (uit blik of pot)
• 5 snackpaprikaatjes (een combi van rood, geel en oranje)

Bereiding:

1. Kook 350 gram erwtjes gaar in een beetje water met zout. Dat duurt maar een paar minuten. Giet de erwtjes af.
2. Verhit ondertussen 1 eetlepel bak-en-braadproduct in een koekenpan en bak hierin de plakjes bakbacon krokant. 
3. Verhit de rest van het bak-en-braadproduct in een grote soeppan. Snijd de bosuitjes in ringetjes. Fruit ze een paar minuten in het vet. 
4. Snijd de bladselderij grof en voeg de kruiden toe aan de bosui. 
5. Roer de bloem door de kruiden.
6. Doe de gare erwtjes, 75 gram van de bakbacon, de gefruite kruidenmix en de peterselie in de foodprocessor en pureer alles tot zeer fijn. Voeg op het laatst beetje bij beetje 3 deciliter van de bouillon toe.
7. Doe de gepureerde soep over in de soeppan. Roer er de rest van de bouillon doorheen en verwarm de soep. De soep zal een klein beetje gaan binden.
8. Maak de soep op smaak met de room, de worcestersaus, het kerriepoeder, de peper en de tabasco. Proef de soep en voeg eventueel nog wat extra zout of - nog lekkerder - bouillonpoeder toe.
9. Nu wordt het tijd om je bezig te houden met het garnituur van je doperwtjessoep. Snijd daartoe de resterende plakjes gebraden bacon in reepjes.
10. Snijd de worteltjes in piepkleine blokjes.
11. Verwijder de pitjes en zaadlijsten uit de snackpaprikaatjes en snijd het vruchtvlees in piepkleine blokjes. 
12. Voeg eerst de erwtjes en de wortelblokjes toe aan de hete soep. De erwtjes zijn binnen 3 minuten gaar. De wortelblokjes zullen ook een beetje garen in die tijd, maar het is de bedoeling dat ze nog een beetje crunchy blijven. 
13. Roer als de erwtjes bijna gaar zijn de maïs en de paprikablokjes door de soep. Warm de soep nog even goed door, maar niet te lang: ook de paprikablokjes moeten heerlijk krokant blijven. 
14. Op het allerlaatst voeg je de baconreepjes toe aan je doperwtjessoep.
15. Serveer de soep meteen.

Tips:

1. Je kunt deze soep al eerder voorbereiden als je dat wilt. Maak de soep af tot en met stap 12 en bewaar hem na afkoeling in de koelkast. Voeg de maïs, de paprikablokjes en de baconreepjes pas toe nadat je de soep weer hebt opgewarmd. 
2. Zeker als je deze doperwtjessoep serveert als maaltijdsoep, ben je op zoek naar een lekker bijgerecht. Mijn advies: kies voor krokante bagel chips of zelfgemaakte croutons en serveer deze voor elk in een eenpersoonsschaaltje naast het soepbord. Ook lekker: zelfgebakken zachte lichtbruine bolletjes met kummelzaadjes! 
3. Soep in de zomer is helemaal niet zo'n slecht idee! Ben je nieuwsgierig naar nog meer recepten voor zomerse soepen? Hier komen een paar voorstellen:

• Thaise noedelsoep met kip en veel verse groenten
• gekoelde gazpacho van tomaten, paprika en komkommer
• romige Indiase currysoep met gemarineerde kip en groenten
• verse tomatensoep met tuinkruiden en gehaktballetjes
• Spaanse sherrybouillon met chorizo en tomaat
• Aziatische kippensoep met omelet, garnalen, sugarsnaps en minimaïskolfjes