Griekse souvlaki van varkensvlees, kip of lam: een zomerfeestje op je bord!

Souvlakia. Dat is Grieks voor 'spiesjes'. Souvlaki in het enkelvoud. 

In Griekenland zijn ze er dol op. Ze maken daar dan ook niet zomaar spiesjes. Met hun souvlakia bouwen de Grieken keer op keer weer een feestje op hun bord. 

Of de spiesjes nou van varkensvlees zijn, van kip of van lam; ze smaken altijd even geweldig, heerlijk kruidig!  

Gelukkig hoef je voor je souvlaki niet helemaal naar Griekenland, ook in Griekse restaurants in Nederland kun je er volop van genieten. En bij jezelf thuis!

Want het goede nieuws is: souvlakia maak je heel gemakkelijk zelf! De truc zit hem in de juiste marinade. Als die spot-on is, doen de barbecue of je grillpan de rest.

Wil je weten wat er allemaal in die marinade gaat? Scrol snel door naar het recept!

Καλή όρεξη oftewel: eet smakelijk! 

Zó maak je zelf Griekse souvlaki van varkensvlees, kip of lam

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 3 à 4 personen:

Voor de spiesjes:

• 600 gram varkenshaas, schouderkarbonades, kipfilet, kippendijenvlees of lamsvlees van de bout
• zout en zwarte peper naar smaak

Voor de marinade:

• 3 teentjes knoflook
• 1 laurierblaadje
• 4 eetlepels olijfolie
• 4 eetlepels citroensap
• 3 theelepels gedroogde oregano
• 1 theelepel gedroogde tijm of 1 eetlepel fijngehakte verse tijmblaadjes
• 3/4 theelepel gedroogde rozemarijn of 3/4 eetlepel fijngehakte verse rozemarijnnaaldjes
• 1/2 theelepel gerookt paprikapoeder 

Bereiding:

1. Snijd het vlees in blokjes.
2. Snipper de knoflook fijn. Verkruimel het laurierblaadje.
3. Roer een marinade van alle marinade-ingrediënten.
4. Schep het vlees door de marinade. Dek de schaal af en marineer het vlees gedurende 24 uur; bewaar het in de koelkast.
5. Rijg de blokjes vlees aan spiesjes. Bestrooi ze met wat zout naar smaak.
6. Rooster je souvlakia goudbruin op de BBQ of in je grillpan. Spiesjes van varkenskarbonades en kip moeten helemaal gaar worden, varkenshaas en lamsvlees mogen nog een beetje rosé zijn vanbinnen. Gaar vlees voelt stevig aan als je er met een spatel op drukt.
7. Maal wat zwarte peper over je souvlakia en serveer ze meteen.

Tips:

1. Ga je voor varkensvlees? Varkenshaas zorgt dan voor het meest malse resultaat. Het vet uit de karbonades daarentegen maakt de spiesjes wat sappiger en voller van smaak. Voor het verschil tussen kipfilet en kippendijenvlees geldt zo ongeveer hetzelfde. Aan jou de keus! 
2. De grilltijd om je spiesjes helemaal te garen bedraagt ongeveer 10 minuten, afhankelijk van de dikte van je vleesblokjes en de temperatuur van je barbecue of grillpan. Hou je meer van rosé vlees, ga dan uit van een paar minuten minder. 
3. Leuk: maak eens kleine spiesjes (met cocktailprikkers) en serveer die als borrelhapje of share-gerecht, net zoals je dat met mijn Maleisische kipspiesjes al doet (hoop ik 😉).
4. Traditioneel wordt souvlaki geserveerd met tzatziki en pitabroodjes. Maar verse frietjes (bijvoorbeeld met zelfgemaakte knoflookmayonaise!) en een Griekse boerensalade met feta smaken er ook erg lekker bij. Of maak zelf eens Griekse tomatenrijst en combineer het geheel met een salade van witte kool en Griekse pepers!

Orzo aglio, olio e peperoncino: een fantastische variatie op het klassieke Italiaanse pastagerecht!

Na mijn recept met orzo van vorige week vandaag nóg een orzorecept. Alhoewel, eigenlijk is het meer een orzoreceptje. 

Voor een pasta aglio, olio e peperoncino. Maar dan minder klassiek. Niet met spaghetti of tagliatelle, zoals die pasta meestal bereid wordt. Maar met orzo dus! 

Waarom ik spreek over een receptje? Nou, je bereidt deze pasta echt heel makkelijk! Én in een handomdraai:

• eerst kook je je orzo beetgaar in een ruime hoeveelheid water met zout

• ondertussen fruit je zachtjes wat knoflook en een gesnipperde chilipeper in een paar lepels olijfolie

• je schept de gare orzo door het knoflookmengsel

• goed doorwarmen

• vlak voor het serveren zet je nog éven de puntjes op de i met een lekkere scheut extra vergine olijfolie en wat verse platte peterselie

• Parmezaanse kaas over je pasta mag, maar hoeft niet 
  
  

Klaar! Aan tafel!

Serveer je orzo aglio, olio e peperoncino als klein voorgerecht, als smeuïg tussengerecht of als verrassend bijgerecht. 

Of maak er een hapje van voor op je borreltafel: verdeel je orzo over kleine schaaltjes, glaasjes, theekopjes. Of allemaal tegelijkertijd. Kijk maar of je er iets leuks voor kunt vinden in je kast. En dan lekker snoepen!

Zo maak je snel en makkelijk je orzo aglio, olio e peperoncino!  

Ingrediënten voor een bijgerecht voor 4 à 6 personen of een voorgerecht/tussengerecht voor 6 à 8 personen:

• 500 gram orzo (ik gebruik meestal orzo no. 65; dat getal geeft de maat van de pasta aan)
• zout of een paar bouillonblokjes
• 2 à 3 teentjes knoflook, afhankelijk van de grootte
• 2 Spaanse pepers
• een bosje platte peterselie
• extra vergine olijfolie
• eventueel wat Parmezaanse kaas

Bereiding:

1. Kook de orzo gaar volgens de aanwijzingen op de verpakking. Voeg daarbij zout en/of (een) bouillonblokje(s) naar smaak toe aan het kookwater (zie de tip onder het recept).
2. Hak ondertussen de knoflookteentjes fijn.
3. Verwijder de zaadjes en de zaadlijsten uit de chilipepers. Snipper het vruchtvlees fijn.
4. Hak de peterselie.
5. Verwarm een eetlepel olijfolie een beetje in een grote koekenpan of hapjespan met anti-aanbaklaag. Fruit hierin de knoflook en de Spaanse peper zachtjes gedurende een paar minuten.
6. Proef je orzo om te bepalen of hij mooi beetgaar is. Giet de orzo in een vergiet (met niet te grote gaten vanwege de kleine pasta!). Meestal spoel ik mijn pasta niet af met koud water, maar voor dit gerecht vind ik dat persoonlijk lekkerder.
7. Laat de orzo goed uitlekken en voeg hem toe aan het knoflookmengsel. Warm het gerecht onder af en toe omscheppen goed door. Dat duurt maar een paar minuten. 
8. Strooi de peterselie over je pasta en schep hem nog een keer om. 
9. Giet een lekkere scheut extra vergine olijfolie over je orzo aglio, olio e peperoncino. Draai het vuur uit en
10. serveer je orzo meteen, eventueel met een beetje Parmezaanse kaas. 

Tips:

1. Met name als ik dit gerecht serveer zonder Parmezaanse kaas - hetgeen ik vrijwel altijd doe als ik de orzo als bijgerecht serveer - vind ik het erg lekker om tijdens het koken van de pasta het zout te vervangen door (een) bouillonblokje(s). Dat geeft net iets meer diepgang aan de smaak van de orzo!
2. Orzo als bijgerecht? Je begrijpt het al: dat vinden wij vaak een goed idee! Vooral bij gerechten als mijn tijmtomaatjes gevuld met kalfsgehakt, minihamburgertjes met tomaat uit de oven, spiesjes van lamsgehakt met venkelzaad of kalfsgehaktworstjes met marjolein in combinatie met gepofte cherrytomaatjes, slawraps met mediterrane varkenshaasreepjes, een ovenkippetje, gegrilde lamskarbonaadjes, merguezworstjes of Griekse souvlaki! Mijn recept voor souvlaki van malse varkenshaas zal ik binnenkort posten; dus hou dit blog in de gaten! 

Kook-raadsel

Het ziet er uit als rijst, maar in werkelijkheid is het pasta. Rara, wat is het?

Niet zo moeilijk als je de kop van dit blog al hebt gelezen, toch?! Dat is orzo! 

Maar er zijn meer antwoorden goed. Wat dacht je van kritharáki, riso/risoni of arpa sehriye? 

Allemaal andere woorden voor precies hetzelfde. Het hangt er maar vanaf welke taal je spreekt en in welk land je dit gerecht maakt; in Griekenland, Italië of Turkije!  

Met orzo kun je veel kanten uit: bereid hem net als pasta óf net als rijst

• je kunt orzo als pasta koken in (gezouten) water en hem serveren net zoals spaghetti aglio, olio e peperoncino of met een saus; bijvoorbeeld een tomaat-basilicumsaus of een puttanescasaus
• je maakt hem klaar zoals je ook risotto zou maken: gebruik gewoon je eigen risottorecept en vervang de rijst door orzo
• je gaart je orzo in de oven in een bouillon samen met mediterrane smaakmakers/kruiden en groenten
• orzo smaakt ook heerlijk in een soep of (koud) door een salade; bijvoorbeeld een Griekse salade met feta
• vul eens je oventomaatjes met lekker kruidige orzo en noem ze dan orzotomaatjes 
• of kook je orzo eerst gaar en bak hem daarna lekker in wat olijfolie; hier zie je de parallel met gebakken rijst

De laatste bereidingswijze kom je minder vaak tegen dan de andere. Maar lékker dat hij is: je pasta krijgt er veel smaak én een lekkere bite van. Mijn favoriet!

Vandaag dus een recept met gebakken Griekse orzo!

Hoe je precies te werk gaat, lees je stap voor stap in het recept onderaan dit blog. 

Maar hier even in het kort: kook je orzo eerst gaar en bak hem vervolgens lekker aan in olijfolie. Samen met blokjes tomaat, citroenrasp, knoflook en oregano. Daarna schep je er heerlijk kruidige en krokant aangebraden stukjes gehakt doorheen. Je maakt je gerecht helemaal af met lekker veel grof gehakte platte peterselie, pittige chilivlokken en een flinke scheut extra vergine olijfolie. 

Smullen! 

Gebakken Griekse orzo met kruidig gehakt en tomaat

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 5 à 6 personen:

Voor de orzo:

• 500 gram orzo (ik gebruik meestal orzo no. 65; dat getal geeft de maat van de pasta aan)
• 1 runderbouillonblokje
• 2 eetlepels olijfolie

Voor het kruidige gehakt:

• 3 ons varkensgehakt
• 3 ons lamsgehakt
• 1 ei
• 3 eetlepels paneermeel
• 4 theelepels gedroogde oregano
• 4 eetlepels fijngehakte platte peterselie
• 1 teentje knoflook uit de pers
• de rasp van een halve citroen
• 2 eetlepels melk
• zout en versgemalen zwarte peper naar smaak
• 2x2 eetlepels olijfolie

Extra smaakmakers:

• 12 rijpe trostomaten
• de rasp van 1 citroen
• 1 teentje knoflook uit de pers
• 3 theelepels gedroogde oregano
• een flinke bos platte peterselie
• ±1/2 theelepel chilivlokken (naar smaak)
• eventueel nog een beetje zout
• extra vergine olijfolie (naar smaak)

Bereiding:

1. Kook de orzo beetgaar volgens de aanwijzingen op de verpakking. Gebruik het bouillonblokje in plaats van zout. Proef je orzo even om te bepalen of je hem gaar genoeg vindt. 
2. Doe de orzo over in een vergiet en spoel hem af met stromend koud water totdat hij helemaal afgekoeld is. Laat de pasta goed uitlekken.
3. Ondertussen kun je al aan de slag gaan met het gehakt. Vermeng alle ingrediënten vanaf het varkensgehakt tot en met de zwarte peper. Voeg ook 2 eetlepels olijfolie toe. Vorm van het gehakt een piepklein hamburgertje. Bak dit in een theelepel olijfolie gaar en proef het. Zo bepaal je of je nog meer zout of peper wilt toevoegen aan de rest van het gehakt.
4. Schenk de resterende olijfolie in de koekenpan. Verhit de olie. Trek kleine plukjes van het gehakt af (zie foto) en leg die in de olie. Bak de stukjes gehakt in een minuut of zes à zeven lekker krokant en gaar. Schep het gehakt af en toe om. Schep het gehakt met een schuimspaan uit de pan.
5. Ontvel de tomaten. Kruis ze daartoe in met een scherp mes en leg ze ±20 seconden in een pan met kokend water. Daarna laten de velletjes makkelijk los. Verwijder de pitjes uit de tomaten. Snijd het resterende vruchtvlees in kleine blokjes. 
6. Zet een grote hapjespan met anti-aanbaklaag op hoog vuur en verhit hierin 2 eetlepels olijfolie. Voeg de gare orzo toe. Bak de pasta onder af en toe omscheppen een beetje aan. 
7. Als de orzo goed heet is, mogen de tomatenblokjes erbij in de pan. Knijp de blokjes even uit voordat je ze toevoegt. Zo zorg je ervoor dat ze zo weinig mogelijk vocht bevatten; op die manier blijft je pasta al dente! 
8. Bak de tomatenblokjes gedurende 10 minuten mee met je orzo. Tijdens het bakken verliezen ze nog meer vocht en worden ze gaar. Blijf je pasta af en toe omscheppen.
9. Voeg vervolgens de citroenrasp, de oregano en de knoflook toe aan je orzo. Bak de pasta nog eens 2 minuten.
10. Hak de platte peterselie grof. 
11. Maak je orzogerecht af door er de stukjes gehakt, de peterselie en de chilivlokken doorheen te scheppen. Proef en voeg eventueel nog een beetje zout en/of wat extra chilivlokken toe. 
12. Warm het gerecht nog heel even goed door. Draai het vuur uit en roer er als finishing touch een lekkere scheut extra vergine olijfolie doorheen. Serveer meteen.

Tips:

1. Je kunt van je gehakt natuurlijk ook keurige gehaktballetjes rollen. Maar het vlees wordt wat krokanter als je het in kleine plukjes aanbakt! 
2. Ben je een groot fan van de Griekse keuken? Dan vind je de volgende recepten waarschijnlijk ook erg aantrekkelijk: stifado, een heerlijke Griekse stoofpot, Griekse boerensalade met gemarineerde feta, Griekse tomatenrijst en Griekse gehaktballetjes! Veel plezier ermee!

Roze Japanse zalmhapjes met avocado, wasabimayonaise en zwart sesamzaad: a match made in heaven!

Zaterdag is mijn dochter getrouwd. Eén van de mooiste dagen van mijn leven!

Nog steeds staat hij in mijn hoofd op repeat: de romcom van die fantastische gebeurtenis! Met in de Oscar-waardige hoofdrollen Petra en haar kersverse echtgenoot. 

Ze spatten van het doek! Met alleen maar oog voor elkaar. Stralend, glunderend, sprankelend, dankbaar, ultiem verliefd. En af en toe een traantje wegpinkend. 

Van puur geluk.

Op de achtergrond zie ik al de figuranten. De bruiloftsgasten, door het aandoenlijke bruidspaar moeiteloos meegetrokken. Omhoog. Tot in de zevende hemel. Op hun roze wolk. 

En daar, op die wolk, zitten Victor en ik, als trotse ouders én schoonouders, nog steeds... 

Niet in staat - en ook niet bereid! - om onze roze brillen af te zetten. En we drinken roze drankjes (we kregen van onze dochter en schoonzoon een fles roze bubbels cadeau met als wijnetiket een sticker van hun trouwkaart). En eten roze hapjes.

De favoriete roze zalmhapjes van Petra! 

Maken jullie ze ook en toosten jullie met ons mee? 

Cheers! Op het liefste bruidspaar van de hele wereld! 

En tegen de sterspelers uit mijn romcom zeg ik: ik wens jullie nog véél meer van dit soort fantastische films toe! En draai ze daarna grijs in de bioscoop van jullie leven! 

Culinaire Liefdes

Petra kent naast haar man nog veel meer liefdes in haar leven. Culinaire liefdes dan wel te verstaan. Allerlei taarten, salades, borrelhapjes, curry's, soepen.  Hoe kan het ook anders als je de dochter bent van een kookgek/foodblogger...

Al na één hap viel ze als een blok voor mijn Japanse zalmhapjes. En niet alleen zij: mét haar bijna iedereen die ze weleens bij ons heeft geproefd!

En geef ze maar eens ongelijk, al die zalmhapjesfans! 

Zalmhapjes met een Japans tintje: alle smaken en texturen vormen samen een perfecte match! 

Ik zeg het niet vaak over mijn eigen recepten, maar in al hun eenvoud zijn mijn Japanse rijstcrackers met gerookte zalm, wasabimayonaise, avocado en geroosterd zwart sesamzaad gewoon perfect! 

De smaken en texturen zijn helemaal in balans!

De crunch van de crackers, de umamismaak van de Japanse sojasaus in de mayonaise, de pit van de wasabi, het lichte rookaroma van de zachtgezouten zalm, het romige van de avocado, het nootachtige van de sesamzaadjes...

Heb ik je nieuwsgierig gemaakt? Dát was precies mijn bedoeling!

Veel plezier met het onderstaande recept! 

En wie weet? Misschien serveer jij deze hapjes wel op jóuw bruiloft of trouwdag?!

Roze Japanse zalmhapjes met avocado, wasabimayonaise en zwart sesamzaad

Ingrediënten voor ±50 borrelhapjes of amuses:

• 4 flinke eetlepels mayonaise (zelfgemaakt of van je favoriete merk)
• ±1 theelepel wasabi (tube)
• ±1 theelepel Japanse sojasaus (Kikkoman)
• ±30 gram zwart sesamzaad
• 2 ons gerookte zalm in dunne plakjes
• 2 avocado's
• 100 gram kleine dunne rijstcrackers, bijvoorbeeld de volkoren rice snacks gezouten van Koh Thai (dit is geen gesponsord recept)

Bereiding:

1. Roer een sausje van de mayonaise, de wasabi en de sojasaus. Proef en bepaal zelf hoe pittig en hoe umami je je wasabimayonaise wilt laten smaken.
2. Rooster de sesamzaadjes in een droge pan (zonder vet dus) op een zacht pitje. Schep de zaadjes regelmatig om. Na een dikke 5 minuten zijn ze lekker krokant en nootachtig van smaak. Lees even de tip onder het recept als je nog nooit eerder zwarte sesamzaadjes hebt geroosterd. Schep de zaadjes meteen uit de pan en laat ze goed afkoelen. 
3. Verdeel de zalm in stukjes die niet groter zijn dan de toastjes.
4. Snijd de avocado's in driehoekjes (zie foto) of plakjes.
5. Besmeer elk toastje gul met wasabimayonaise en beleg het achtereenvolgens met zalm en avocado. 
6. Garneer de toastjes rijkelijk met sesamzaadjes. Bedenk: de zaadjes zijn niet alleen bedoeld voor de show - ze zien er prachtig uit! - maar ook voor de crunch en de nootachtige smaak! 
7. Serveer je Japanse zalmhapjes meteen.

Tips:

1. Zwarte sesamzaadjes zijn wat moeilijker te roosteren dan witte. Vanwege hun kleur kun je niet goed zien wanneer ze precies klaar zijn. Hou het vuur onder je pan laag en schep je zaadjes regelmatig om. Over het algemeen zijn ze na een minuut of vijf krokant en vol van smaak. Pas op: proef je zaadjes niet recht uit de pan! Ze zijn loeiheet! Ben je bang dat je toch gaat twijfelen over het moment waarop je zaadjes klaar zijn? Rooster dan een half theelepeltje witte sesamzaadjes mee. Zo gauw die beginnen te verkleuren, zijn ook de zwarte zaadjes goed! Laat je zaadjes nooit in de pan liggen nadat je hem hebt uitgedraaid: door de restwarmte van de pan kunnen ze nog doorroosteren en alsnog verbranden...
2. Ben je een echte liefhebber van gerookte zalm? Ik ook! Je vind op dit blog dus veel meer recepten met deze lekkere vis! Kijk ook eens naar de volgende recepten: zalmcarpaccio met foreleitjes, room en dille, warmgerookte zalmmoten met een romig wittewijn-mosterdsausje, hartige soesjes gevuld met roerei en gerookte zalm, een zelfgebakken focaccia met gerookte zalm of riefkeukskes (Limburgse aardappelpannenkoekjes) met gerookte zalm!

Krachtige bouillon gevuld met minisoesjes: verrukkelijk én feestelijk!

Vandaag een wel heel bijzonder recept: dat voor een krachtige bouillon gevuld met... hele kleine zelfgebakken soesjes! 

Ideaal voor een speciaal etentje met vrienden, je paasdiner of zelfs je kerstdiner.

Hoe maak je deze verrassende soep?

1. Eerst trek je een bouillon van mager rundvlees. En daarna maak je die stevig op smaak met een forse scheut madera en een paar lepels medium sherry: fantastisch!
2. Ondertussen ga je aan de bak. Aan de hand van het stap-voor-staprecept hieronder en (eventueel) mijn tips uit een vorig blog bak je hele kleine hartige soesjes; vele tientallen! Die vul je niet, maar je laat ze gewoon leeg. 
3. Vlak voor het serveren strooi je in elk bord bouillon een flinke hand van die soesjes.

En dan ga je genieten! Want dit is me toch lékker! 

Klik meteen door naar het recept of lees eerst nog even hoe ik op het idee kwam voor deze feestsoep! 

De dag van de soep

Het begon allemaal jaren geleden. Toen ik nog een kind was. We waren met het hele gezin - ik heb 3 zussen - in Zuid-Duitsland. Op herfstvakantie.

Het weer kon bijna niet beroerder. Dag in dag uit gierde de wind ons om de oren en kwam de regen met bakken uit de lucht. 

Om een beetje op temperatuur te komen doken we regelmatig een knus eetcafeetje in. Voor een kom hete soep. 

Zo ook die ene woensdagmiddag.

De soep van de dag

Op een groot krijtbord werd het menu van de dag aangeprezen. Goulashsoep was dé aanrader. Maar hey, dat was in elk eetcafé het geval. Daar hadden we al dagenlang mee geluncht. Dus die viel af...

Maar er waren nóg twee soepen. 

Frankfurter Suppe

De eerste klonk té lekker om waar te zijn. Voor ons, kinderen, dan. Frankfurter Suppe! 

Wij associeerden dat meteen met de ons uit Nederland bekende frankfurters: knakworstjes! Een soep met knakworstjes! Welk kind droomt daar nou niet van?!

Helaas, mijn moeder plaatste meteen een domper op onze hoge verwachtingen. Als iets te mooi is om waar te zijn, dan is het meestal ook niet waar, zo redeneerde ze. Het zou ook de één of andere - unbestimmte - soep kunnen zijn, die zijn naam dankte aan de plaats Frankfurt en níet aan de worstjes. En die zou wel eens flink kunnen tegenvallen.

Yep. Dat klonk aannemelijk...

Backerbsensuppe

De derde soep was een backerbsensuppe. 

Die kende mijn moeder - binnen ons gezin dé Duitse-taal-specialist - wel! Dat was erwtensoep! 

Véél minder lekker dan een soep met knakworstjes. Maar erwtensoep klonk wel veilig: die zouden we in elk geval lústen. 

Dappere zus

Met vijf man sterk kozen we voor de backerbsensuppe. 

Alleen mijn jongere zusje hield haar poot stijf. Zij durfde de gok wel aan: ze had lak aan alle mitsen en maren van moeders. En ze ging vol voor de Frankfurter Suppe! 

De Frankfurter Suppe arriveerde het eerst

En, oeh! Dat bleek écht een soep vol met knakworsten!

Met jaloerse blikken staarden we naar het bord van mijn zusje. Een dampende heldere runderbouillon. Met daarin wel vijf of zes lange, knapperige frankfurters! Wat lekker! 

Spijt dat we hadden!

De Backerbsensuppe

En toen kwam de ober met een groot blad met daarop de vijf andere borden. Maar wat was dat nou? Daar zat helemaal geen erwtensoep in...

Wel weer die geurige bouillon. En daarin dreven allemaal kleine goudgele bolletjes. Tientallen!

Voorzichtig proefden we er ééntje. En nóg ééntje en nog ééntje. Die smaakten naar meer! De bolletjes waren van deeg. Heerlijk, superknapperig deeg.

Weg spijt! De backerbsensuppe was ronduit verrukkelijk! 

Uiteindelijk was het mijn zusje die spijt had. Nou ja, een heel klein beetje dan...

Backerbsen inslaan

Die middag na de lunch hadden we maar één missie: we moesten en zouden een supermarkt opzoeken en backerbsen kopen. Voor thuis! 

Nog maanden hebben we gesmuld van onze voorraad, het dierbaarste souvenir van de hele vakantie. 

Knapperbolletjes of soepbolletjes

Pas veel later ontdekten we: de backerbsen hadden inmiddels ook Nederland bereikt. En niet alleen via onze imperiaal. Ze waren nota bene verkrijgbaar in onze eigen supermarkt!

Alleen heetten ze anders: knapperbolletjes of soepbolletjes, afhankelijk van de fabrikant. 

Vanaf dat moment werd de backerbsensuppe de favoriete soep binnen ons gezin. En toen ik het huis uit ging om te studeren ging ik de soep ook maken voor Victor, die er meteen als een blok voor viel!

Misschien vraag je je nu af: kun je backerbsen ook zelf maken?

Jazeker! En dat gebeurt ook nog regelmatig in Duitse (en Oostenrijkse en Zwitserse) keukens. 

Op de website van Lecker wordt stap voor stap uitgelegd hoe je dat moet doen: eerst maak je een deegje van 75 gram bloem, 1 ei, 2 eetlepels lauw water en een snufje zout. Vervolgens druk je het deeg door een soort grove rasp. Dat doe je boven een pan met borrelend frituurvet. De stukjes deeg vallen in het vet en worden daar heerlijk krokant. 

Backerbsen - zelfgemaakt of uit een zakje - eet je volgens de regels van de gutbürgerliche Küche altijd in een krachtige bouillon. Voeg ze pas vlak voor het serveren toe, zodat de knapperige bolletjes ook echt knapperig blijven! 

Maar dat recept voor backerbsen kende ik nog niet...

...toen Victor en ik na onze studententijd Nederland verruilden voor Argentinië.

Na een paar maanden boodschappen doen in de supermarkten van Buenos Aires kenden we het assortiment daar wel zo'n beetje. En daar hoorden onze geliefde backerbsen helaas niet bij.

Ik moest er dus zelf een vervanger voor bedenken.

Mijn alternatief voor backerbsen

Je hebt de intro van mijn blog natuurlijk al gelezen, dus ook al doe ik mijn best toe te werken naar een spannende finale: je weet het eigenlijk al. Ik ging piepkleine soesjes bakken voor in mijn bouillon!  

Maar wat je nog niet weet is dat mijn soep daarna alleen nog maar lekkerder werd! En ook nog eens eleganter, origineler, feestelijker, volwassener... Veel minder zo'n typische kindersoep. Zeker toen ik ook nog eens een flinke scheut alcohol ging toevoegen aan de bouillon. 

En ik zal het maar opbiechten: sindsdien eten we eigenlijk nooit meer backerbsensuppe, maar alleen nog maar soep met verse soesjes!

Hoe dan ook: nog altijd zijn wij mijn moeder dankbaar voor haar advies toen op die woensdagmiddag in dat Duitse eetcafé! 

Hoe bak jij nou zelf de minisoesjes voor je soesjessoep?

Onderaan dit blog vind je het volledige recept voor de minisoesjes. Met alle ins & outs. 

Maar kortgezegd: je maakt eerst een mooi soezendeeg. Met in verhouding iets meer water dan melk.

Van dat deeg spuit je kleine hoopjes op een bakmatje. De deeghoopjes moeten ongeveer zo groot worden als kleine kruidnootjes. In de oven gaan die mooi rijzen en worden ze hol vanbinnen. 

Ik bak meestal zo'n 300 soesjes in één baksessie. Dat zijn in mijn oven ongeveer 6 bakplaten vol! 

Ik serveer de soesjes nooit koud; dan zou mijn soep immers te veel afkoelen. Vlak voor het serveren mogen ze nog even de oven in. Gewoon dicht op elkaar, kriskras door mekaar, rechtop of ondersteboven - het maakt niet uit - op een bakplaat zonder vet of bakmatjes. Tien minuten ongeveer, op 130°C. Van die oppiepbeurt worden de minisoesjes niet alleen lekker warm, maar ook nog eens extra krokant!

Kun je je minisoesjes ook invriezen?

Yes! En dat is echt een uitkomst. Dát is de reden waarom ik er altijd zo veel in één keer bak! 

Na het afkoelen gaan ze in diepvriesdoosjes de vriezer in! 

Ik laat mijn soesjes nooit ontdooien voor gebruik. Ze gaan recht vanuit de vriezer op de bakplaat. Weer in een oven van 130°C. Een paar minuutjes langer dan de verse soesjes. Proeven is de beste manier om uit te vinden of ze warm en krokant genoeg zijn om te serveren!

En dan nu: het volledige recept voor mijn runderbouillon met minisoesjes! 

Veel plezier ermee! En laat me maar horen of jij deze soep net zo lekker vindt als wij!

Trek zelf een krachtige runderbouillon en vul die met krokante minisoesjes!

Ingrediënten voor een voorgerecht:

Voor de bouillon (6 à 8 personen):

• 1 pond magere runderlappen
• 2 liter water
• 3 worteltjes
• 1 prei
• 1 ui
• een bosje bladselderij
• 1 blaadje laurier
• een paar stukjes foelie
• 1 theelepel gedroogde tijm
• ½ theelepel kerriepoeder
• ±10 zwarte peperkorrels
• een mespunt nootmuskaat
• runderbouillonblokjes of bouillonpoeder naar smaak
• ±3 tl worcestersaus (naar smaak)
• ±30 ml medium sherry (naar smaak)
• ± 30 ml madera (naar smaak)

Voor de mini-soesjes (250 à 300 stuks voor 16 à 20 personen): 

• 150 ml water
• 100 ml volle melk
• 125 gram roomboter
• ½ theelepel zout
• 125 gram patentbloem
• ±250 gram ei (±5 eieren)

Extra vulling voor de bouillon:

• een flinke bos platte peterselie

Extra nodig:

• een bakmatje of bakpapier en een beetje margarine
• een (wegwerp)spuitzak met daarin een glad spuitmondje met een doorsnede van ±1,2 cm

Bereiding:

1. Snijd de worteltjes in plakjes. Snijd de prei in ringen en was deze goed. Snipper de ui grof. Hak de selderij grof. Doe alle ingrediënten vanaf het vlees tot en met de nootmuskaat in een soeppan en breng het geheel net tegen de kook aan. Laat de bouillon enige uren zachtjes trekken. Schep de groenten en het vlees uit de bouillon (bewaar het vlees voor bijvoorbeeld jachtschotel of kroketten).
2. Maak de bouillon stevig op smaak met een paar runderbouillonblokjes of wat bouillonpoeder en een scheutje worcestersaus. Voeg eventueel nog wat water toe wanneer er te veel is verdampt. Plaats een vergiet in een grote pan, leg er een kaasdoek of een theedoek (schoon en niet behandeld met wasverzachter) in en giet de bouillon door de zo ontstane fijne zeef.
3. Ga tijdens het trekken van de bouillon met de soesjes aan de slag. Doe daartoe het water, de melk, de boter en het zout in een pan. Breng het geheel rustig aan de kook. De boter moet gesmolten zijn voordat het mengsel kookt; anders kan er te veel water verdampen.
4. Neem de pan van het vuur en voeg in één keer de bloem toe. Roer het geheel goed totdat de bloem helemaal is opgenomen en het mengsel egaal is. 
5. Nu mag de pan terug op het vuur. Draai het vuur middelhoog. Ga verder met roeren gedurende ongeveer 3 minuten. Langzaam maar zeker zal de bloem gaan garen. Dat zie je doordat de deegbal af en toe heel licht begint aan te bakken aan de bodem van de pan. Roer dit meteen los. Je hoort ook een sissend geluid. Na 3 minuten is het kookdeel van je bereiding klaar! Doe het deeg over in een kom en laat het een paar minuten afkoelen. 
6. Verwarm de oven (conventionele oven met boven- en onderwarmte) voor tot 210°C.
7. Voeg het eerste ei toe. Nu wordt het hard werken, want het doorroeren van het ei is best een zware klus. Voeg het tweede ei pas toe als het deeg volledig glad en egaal is. Voeg zo ook ei 3 en ei 4 toe. 
8. Klop het vijfde ei los in een kopje. Misschien heb je het niet helemaal nodig; dat hangt af van de maat van je eieren en de consistentie van je deeg. Roer eerst de helft door het deeg en pas later de rest als dat nog nodig is. Je deeg moet mooi soepel zijn, maar het mag straks niet gaan uitlopen als je het op de bakplaat spuit. Goed deeg hangt in een soort V-vorm van je spatel af. 
9. Leg een siliconenmatje op je bakplaat. Heb je geen siliconenmatje, smeer dan een bakplaat in met een beetje margarine. Knip een mooi passend stuk bakpapier af en 'plak' dat op de margarine; zo blijft je papier mooi liggen als je je soesjes gaat spuiten en krullen de randen van het papier niet op.
10. Doe het spuitmondje in de spuitzak. Vul de spuitzak met het soezendeeg. Spuit kleine deegbolletjes op je bakmatje. De bolletjes moeten ongeveer zo groot worden als kleine kruidnootjes. Spuit ze niet te dicht bij elkaar, want ze gaan behoorlijk rijzen. Ik heb bakmatjes van ±30x40 cm; daar passen 6 rijen van 8 soesjes op. Zitten er opstaande puntjes op je deegbolletjes? Die kun je even platdrukken met een vochtig lepeltje.
11. Plaats de bakplaat in het midden van de oven en bak je soesjes ±12 minuten op 210°C. Ze zijn dan al gerezen en beginnen te bruinen. Draai vervolgens je oven terug naar 160°C (zonder de deur van de oven te openen) en bak de minisoesjes nog 5 à 6 minuten. Hou de bruining van je soesjes tijdens het bakken van de eerste portie in de gaten; de temperaturen van verschillende ovens kunnen iets variëren, waardoor je soesjes sneller bruin zouden kunnen worden. Draai in dat geval de oven bij de volgende portie 1 of 2 minuten eerder omlaag of verlaag de tweede temperatuur naar 150°C.
12. Je soesjes zijn klaar als ze stevig en licht aanvoelen. Schep ze van de bakplaat en laat ze afkoelen op een rooster.
13. Bak zo alle soesjes totdat je soezendeeg op is. Mijn advies is: bak nooit meer bakplaten boven elkaar, maar bak ze ná elkaar. Dan krijg je de mooiste soesjes.
14. Verwarm je bouillon vlak voor het serveren. Leg ook dan de soesjes nog even in de oven; gewoon met zijn allen op de bakplaat. Je hebt ongeveer 15 soesjes nodig per persoon. Zet de oven op 130°C. Na ±10 minuten zijn je soesjes weer warm en heerlijk krokant.
15. Hak de peterselie fijn. Maak de bouillon heerlijk op smaak met de sherry en de madera. Dit doe je pas op het laatst zodat niet alle alcohol verdampt. Verdeel de bouillon over de borden en strooi in elk bord wat peterselie. 
16. Je kunt ervoor kiezen je borden meteen te garneren met de soesjes. Maar nóg leuker en lekkerder is het om iedereen een bord met bouillon te serveren met daarnaast een schaaltje met soesjes. Zo kan ieder de soesjes zelf in zijn eigen bord scheppen. De soesjes blijven zo optimaal knapperig! 

Tips:

1. Dit is een gerecht dat je makkelijk kunt voorbereiden - tot en met stap 13. Zowel de bouillon als de soesjes kun je later opwarmen. Ideaal!
2. De hoeveelheid bouillon is voldoende voor 8 personen. Is dat te veel? Je kunt hem makkelijk invriezen!
3. De totale hoeveelheid soesjes in het recept is voldoende voor 16 à 20 personen (behalve natuurlijk als je het lekker vindt om meer dan 15 soesjes in je soep te eten; zet dan tijdens het eten een grote schaal soesjes op tafel waarvan iedereen meer kan nemen als hij of zij dat wil!). Hierboven in het blog beschrijf ik hoe je de soesjes het beste kunt invriezen en ontdooien. Natuurlijk kun je ook minder soesjes in één keer bakken. Je kunt het recept eenvoudig in porties van 1 ei opsplitsen. 
4. Ik werk altijd het liefst met twee bakplaten - en dus ook met twee bakmatjes. Als de ene in de oven staat, kan ik de andere vast opspuiten, enz. 
5. Heb je nog nooit eerder soesjes gebakken? Dat is niet moeilijk, maar misschien is het wel handig om eerst even alle tips & tricks te lezen om echt de allerbeste soezen te bakken. Die vind je in één van mijn eerdere blogs! 
6. Nog meer recepten voor feestelijke voorgerechten? Volg de link 'Vooraf' voor álle ideeën op mijn blog! Meer specifieke inspiratie voor je paasdiner? Maak dit jaar eens een Franse terrine van kalfsvlees, kip en ham, hartige soesjes gevuld met roerei met gerookte zalm, een salade van gerookte kalkoen met dadels en een vijgendressing of een romige kippensoep met vrolijke groenten en een scheutje madera! Alvast likkebaarden? Bekijk de foto's hieronder!