Makkelijk en tegelijkertijd delicaat: rucolastamppot met... Hollandse garnalen!

De herfst komt er weer aan! En daarmee ook het stamppotseizoen! 

Voor de echte liefhebbers: vandaag het eerste stamppotrecept van dit jaar! 

Laten we - om er een beetje in te komen - light beginnen. Met een vrolijke, luchtige, lichte, ja zelfs een beetje delicate stamppot. Een stamppot met rauwe rucola. Je maakt deze stamppot fris op smaak met lekker veel grove mosterd. En nog wat extra mosterdzaadjes; voor de pit!

Bijzonder: erbij serveer je geen gehaktballen, speklapjes of stoofvlees. Maar zilte Hollandse garnalen. Die zullen je - als je in dit vroege najaar nog tot het kamp van de stamppottwijfelaars behoort - misschien nét over de streep trekken. Ze laten je nog even terugdenken aan die vakantie aan zee van nog maar een maandje geleden... 😎

Hoe dan ook: de combi stamppot en garnalen is echt fantastisch! Uitproberen dus, dit recept! Geniet ervan! 

Zo maak je snel en makkelijk een pittig rucolastamppotje met Hollandse garnalen!

Ingrediënten voor 2 personen:

• 1 kg kruimige aardappels
• zout
• 1 groot ei
• ±80 ml slagroom (ongeklopt en ongezoet)
• ±1,5 eetlepel (Limburgse) grove mosterd
• 1 eetlepel extra vergine olijfolie 
• 1 eetlepel roomboter
• versgemalen zwarte peper
• eventueel nog een scheutje volle melk
• 100 gram rucola
• 1 à 2 theelepels mosterdzaadjes (naar smaak)
• 200 gram Hollandse garnalen

Bereiding:

1. Schil de aardappels en snijd ze in stukken van gelijke maat. Kook ze in een beetje water met zout goed gaar. 
2. Giet de aardappels af. Zet de pan nog even op een laag vuur en laat de aardappels droogstomen.
3. Pureer de aardappels met behulp van een pureeknijper (lees voor de allerlekkerste aardappelpuree ook mijn eerdere blog hierover). Voeg vervolgens het ei, de slagroom, de mosterd, de olijfolie en de roomboter toe. Mix het geheel met een pollepel totdat de puree glad en lekker luchtig is. Voeg eventueel nog wat melk toe totdat de puree de dikte heeft die je wenst. Maak je aardappelpuree op smaak met zwarte peper en indien nodig met nog een beetje extra zout. Verwarm de puree nog even goed; blijf ondertussen roeren. 
4. Snijd de rucola wat kleiner; hou daarbij een handje mooie kleine blaadjes achter voor de garnering.
5. Schep de rauwe groente door de warme puree.
6. Verdeel je rucolastamppot over twee borden. Strooi er de achtergehouden blaadjes rucola overheen. 
7. Daarbovenop mogen de garnalen. 
8. Garneer je gerecht met wat pittige mosterdzaadjes.

Tips:

1. Omdat je rauwe rucola toevoegt aan je stamppot, koelt het gerecht vrij snel af. Ik raad je daarom aan gebruik te maken van verwarmde borden. 
2. Ook leuk: serveer deze luxe stamppot als tussengerecht tijdens een feestelijk veelgangendiner. Ideaal voor de kerstdagen! Dan is deze portie voldoende voor ±6 personen. 
3. Ook als amuse slaat dit rucolastamppotje met garnalen geen slecht figuur. Serveer je gerechtje in piepkleine ovenschaaltjes. 
4. Ben je net zoals wij dol op garnalen? Bekijk dan ook even één of meer van mijn andere garnalenrecepten. Volg het rode linkje. Wil je alvast wat voorbeelden? Hier komen ze:

• taco tapas met gemarineerde garnalen en avocadosalsa
• garnalencocktail nieuwe stijl: hartige Brusselse wafels met Hollandse garnalen, bladsla en een pittig sausje
• een frisse salade van Hollandse garnalen, avocado en tomaat, heerlijk op een ciabattabroodje of op een zelfgebakken focaccia
• een Aziatische kippensoep gevuld met garnalen, sugar snaps, rolletjes omelet en minimaïskolfjes
• tomaatjes gevuld met een boozy garnalensalade

Gisteren aten we tarwetortilla's. Wraps; zo kun je ze ook noemen.

Ik hoor je al denken: lekker! Mexicaans!

Maar, nee. Zo ging het niet. Onze maaltijd had eerder een Marokkaans tintje.

Want wie zegt dat je tarwetortilla's niet ook kunt eten met een Noord-Afrikaanse vulling?
  

Wat er in onze wraps ging? 

• het belangrijkste ingrediënt: kip, gekruid met een paar schepjes exotisch smakende ras el hanout, een fantastisch specerijenmengsel
• maar een fractie minder belangrijk: een lepel zelfgemaakte pittige harissamayonaise
• en voor de bite: een crunchy salade van ijsbergsla, veel grof gesneden platte peterselie en kleine blokjes zoete rode puntpaprika

Over de smaak kan ik kort zijn: dit recept móet je gewoon proberen! Klik op het rode linkje en ga er meteen heen. 

Of... nee! Misschien wil je eerst nog even te weten komen wanneer en hoe de tarwetortillas hun intrede deden in onze keuken. Lees dan verder onder de foto!

Tarwetortilla's eten in Mexico

Het is alweer een tijdje geleden, maar in de jaren '90 brachten wij ons eerste bezoek aan Mexico. Vanuit onze woonplaats Buenos Aires (Argentinië) vlogen we naar Mérida, een levendige, kleurrijke stad in het noordwesten van het schiereiland Yucatán. 

In een krakkemikkige huurauto doorkruisten we de hele regio. Met als (letterlijk) hoogtepunt een bezoek aan de beroemde Maya-stad Chichén Itzá en de Piramide van Kukulcán. 

Moe van de vele indrukken, het reizen over hobbelige wegen en de vaak verzengende hitte overdag, zegen we 's avond neer op elke keer weer een ander terrasje. Hongerig vielen we aan op de gerechten die de keukenstaf ons voorzette. En we genoten ervan. 

Want de Mexicaanse keuken bleek net zoals de inwoners en de cultuur van het land onvergetelijk! 

We peuzelden tientallen schaaltjes met versgeroosterde Mexicaanse pinda's naar binnen, verorberden grote kommen kleurrijke Mexicaanse kippensoep en dito tomatensoep, smulden van borden vol met krokante taco's, knabbelden van heerlijk zoete gegrilde maïskolven... 

... en deden ons tegoed aan tarwetortilla's met de lekkerste soorten beleg. 

Met name de ropa vieja uit een klein restaurantje in downtown Mérida is me bijgebleven. Ropa vieja betekent letterlijk 'oude kleren'. 'Draadjesvlees' is misschien wel de beste vertaling: het gaat om uit elkaar getrokken sliertjes van gaar stoofvlees in een kruidige saus. Van onder andere tomaat, uien, knoflook, chilipeper, oregano en komijn.

Na die vakantie in Mexico waren we voorgoed hooked aan de tarwetortilla's

Niet dat die makkelijk te krijgen waren in de jaren die volgden. Nederlandse supermarkten kenden het verschijnsel 'wrap' in die tijd nog niet. En ook in Afrika en Zuidoost-Azië, waar we daarna jarenlang woonden, hadden ze er nog nooit van gehoord. 

Maar je kent mij ondertussen: uiteraard(!) hadden wij Mexico niet verlaten zonder een goed Mexicaans kookboek in onze culinaire bagage te stoppen! 

En daarin stond het recept dat ons jarenlang uit de brand hielp. 

Zeker één keer per maand bracht ik uren in de keuken door om grote stapels van onze geliefde tarwetortilla's te maken. Ja, echt uuuuren! 

Want zelf tortilla's maken is een fikse klus; en dan druk ik me nog voorzichtig uit!

• eerst moest ik het deeg voor de tortilla's kneden; een stevig en vrij stug deeg, gemaakt van alleen maar tarwebloem, water, bakpoeder en een beetje zout

• dat verdeelde ik vervolgens in kleine - mooi opgebolde - balletjes

• daarna moest het deeg een tijdje rusten; niet om te rijzen (deeg met bakpoeder rijst niet zolang het rauw is), maar om een beetje te relaxen

• en dan kwam de deegroller uit de kast en was het rollen geblazen: rollen, rollen en nog eens rollen, want elk bolletje moest ik omtoveren in een flinterdun lapje 

• tortilla's bak je niet in de oven: die maak je in een koekenpan dus...

• ... één voor één gingen mijn deeglapjes de pan in

• ik bakte ze aan twee kanten totdat ze mooi gaar en goudbruin gespikkeld waren

• om mijn tortilla's zacht te houden, bewaarde ik ze vervolgens in een theedoek; en die doek ging weer in een plastic zak

• door de stoom in de zak kregen de tortilla's hun uiteindelijke, soepele structuur 

Jarenlang was al mijn werk elke keer weer echt de moeite waard: de zelfgebakken tortilla's waren verrukkelijk! 

En wat extra makkelijk was: de tortilla's die niet in één keer opgingen bewaarde ik gewoon in de vriezer!

Hoe maak ik tegenwoordig mijn tortilla's?

Tja, nu val ik door de mand: ik maak ze eigenlijk nooit meer helemaal zelf, from scratch...

Vandaag de dag kies ik voor gemak: ik ga gewoon naar de supermarkt, ik koop een pakje kant-en-klare wraps en ik verwarm die even in de koekenpan of in de magnetron. That's all! De klus is geklaard binnen enkele minuten in plaats van enkele uren!

Het is ontegenzeggelijk waar: mijn 'oude' tarwetortilla's waren lekkerder. En je zou het Mexicaanse recept van hierboven misschien eens moeten proberen om het verschil te proeven. Maar tegenwoordig hou ik zoveel meer tijd over voor andere dingen. 

En dat is gelijk de smoes die ik mezelf steeds aanpraat: nu kan ik meer tijd steken in het maken van een lekkere vulling. Alhoewel...

... veel wrapvullingen maak ik ook in een handomdraai. Zo staan mijn kip-wraps met een Marokkaans tintje van het recept van vandaag binnen een halfuur op tafel!

 

Probeer het recept maar eens en geniet!

Wraps met een Marokkaans tintje: met ras el hanout-kip, harissamayonaise en een kruidige salade

Ingrediënten voor 4 wraps:

• 1 portie pittige harissamayonaise (zie mijn eerdere recept) 
• 300 gram kipfilet
• ±3 theelepels ras el hanout
• 2 eetlepels olijfolie 
• 1 krop ijsbergsla
• een flinke bos platte peterselie
• 1 rode puntpaprika
• 2 Spaanse pepers
• 1 teentje knoflook uit de pers
• 1 à 2 eetlepels versgeperst citroensap (naar smaak)
• 3 à 4 eetlepels extra vergine olijfolie
• nog eens ±1 theelepel ras el hanout
• zout en versgemalen zwarte peper
• 4 grote tarwetortilla's/wraps

Bereiding:

1. Bereid de harissamayonaise. Volg het rode linkje voor het recept.
2. Snijd de kipfilets in kleine blokjes. Strooi er de ras el hanout en wat zout overheen. Vermeng het geheel goed.
3. Verhit 2 eetlepels olijfolie in een koekenpan. Braad hierin de kipblokjes goudbruin en krokant. Dat duurt ongeveer 7 à 8 minuten (afhankelijk van de grootte van je kipblokjes). Proef een kipblokje en voeg eventueel nog een beetje meer ras el hanout en/of zout toe.
4. Bereid ondertussen de salade. Was daartoe de ijsbergsla en slinger de sla droog in een slacentrifuge. Snijd de sla in kleine stukjes.
5. Hak de peterselie heel grof.
6. Snijd de puntpaprika in blokjes.
7. Verwijder de pitjes en de zaadlijsten uit de Spaanse pepers en snipper het vruchtvlees fijn.
8. Vermeng alle groenten in een grote slabak. Voeg alle ingrediënten vanaf de knoflook tot en met de zwarte peper toe om de sla op smaak te maken. Proef de sla goed en voeg eventueel nog een beetje van een of meer van de smaakmakers toe.
9. Verwarm de tarwetortilla's volgens de aanwijzingen op de verpakking. 
10. Besmeer je tortilla's met een beetje harissamayonaise (wij gebruiken meestal ±1,5 eetlepel per tortilla). Beleg de helft van elke tortilla met wat kipblokjes. Voeg een flinke portie salade toe en klap de tortilla dicht. Serveer meteen. 

Tips:

1. Elke soort ras el hanout smaakt weer een beetje anders (ik schreef daar eerder al eens een blog over) en kan pikanter of juist minder pikant zijn. Pas de dosering aan aan de ras el hanout die jij in huis hebt.
2. Heb je nog een restje harissamayonaise over? Dat smaakt ook erg lekker bij Marokkaanse gehaktballetjes, verse friet, ovenfrietjes of ovenaardappeltjes. Of smeer wat op een sneetje Turks brood.      
3. Vervang de kip ook eens door een lekkere portie van mijn Marokkaanse gehaktballetjes. Verrukkelijk! 
4. Ben je fan van verse zelfgebakken focaccia? Beleg je focaccia eens met de ingrediënten van deze wraps!
5. Tarwetortilla's smaken lekker bij veel maaltijden. Wij gebruiken ze bijvoorbeeld voor het maken van Mexicaanse quesadillas (met verse tomatensalsa) of we vullen ze met in stukjes gesneden merguezworstjes en lekker veel frisse sla! 
   

Snel klaar: Chinese bami met veel verse groenten en hoisinsaus

Wil je snel en makkelijk een verrukkelijke Aziatische maaltijd op tafel zetten boordevol verse groenten? 

Ga dan meteen aan de slag met mijn recept voor Chinese bami en verras je gezin of vrienden! 

Of lees eerst nog even waarom wij dit gerecht de curieuze naam 'modderbami' meegaven...

 

Culturele smeltkroes Maleisië

Als je mijn blog een beetje volgt, dan weet je het misschien al: in de jaren '90 woonde ik een paar jaar in Maleisië. 

Een bijzonder land. Met name omdat het een smeltkroes is van allerlei Aziatische culturen. Een groot deel van de bevolking - maar liefst 40% - is van oorsprong niet afkomstig uit het land zelf!  

De grootste groep migranten is van Chinese komaf. Maar liefst één op de vier Maleisiërs is Chinees. De eerste Chinezen arriveerden al eeuwen geleden in het gebied. 

De Chinese (eet)cultuur in Maleisië

Ik kan me nog goed herinneren dat ik op een middag zat te praten met een Maleisische vriendin. 'Vertel me eens wat meer over dat Nederland waar jij vandaan komt,' vroeg ze belangstellend.  

En dus barstte ik los. Alle bekende clichés passeerden de revue: de platte, groene weien met zwartbonte koeien, het vele water, de molens, de steden met hun grachten en de bijbehorende grachtenpanden, de bloembollenvelden, het koele weer, de nuchtere, relatief lange, vaak blonde mensen... 

Op dat moment onderbrak ze me: 'Wonen er dan geen Chinezen in Nederland? Of anders gezegd: hoeveel Chinezen wonen er überhaupt in Nederland?' 

Oeh, die kennis had ik niet zomaar paraat. Begrijp me goed: we hebben het nu over het pre-digitale tijdperk. Hm... ik schatte het aantal op enkele tienduizenden. 

Haar mond zakte open van verbazing: 'Maar zó weinig?!' 

Wat bleek? Ze kon zich nog beter een voorstelling maken van een koud land vol met koeien, molens, grachten en tulpen dan van een land waarin je niet op elke straathoek een Chinees tegenkwam...

Tijdens die paar jaar in Maleisië maakte ik - weliswaar op kleine schaal, maar toch - kennis met een cultuur die ik in eerste instantie in dat land niet had verwacht: de Chinese. En daarbij ging mijn grootste interesse uit naar de eetcultuur, dat begrijp je. Al snel ontdekte ik dat echt Chinees eten heel anders smaakte dan de gerechten die ik tot dan toe kende uit het doorsnee Nederlandse Chinese restaurant.

Fantastisch Chinees eten 

In Chinese restaurants in mijn woonplaats en in de hoofdstad Kuala Lumpur aten mijn gezin en ik verrassende, heerlijk verse gerechten. 

En op de inheemse markten en in de supermarkten kochten we geweldige - voor ons toen helemaal nieuwe - Chinese producten. 

Vanzelfsprekend sloeg ik daarmee aan het experimenteren! 

Het was in die tijd dat ik voor het eerst hoisinsaus proefde, de saus die typerend is voor de smaak van het gerecht dat ik je vandaag ga voorschotelen. Hij vormt het hoofdbestanddeel van de roerbaksaus die door mijn Chinese bami gaat! 

Wat is hoisinsaus?

Ik kan me goed voorstellen dat je nog nooit van hoisinsaus hebt gehoord. Hoisinsaus is een een dikke, donkere, kruidige saus. Een soort sojasaus; de basis wordt gevormd door gefermenteerde sojabonenpasta. 

Verder zit er wat suiker (of honing) in. En rijstazijn, (zwarte) peper, knoflook en sesamolie. En Chinees vijfkruidenpoeder (steranijs, venkelzaad, kaneel, Szechuan peper en kruidnagel); of soms alleen maar de eerste van die vijf kruiden, steranijs. Als je hoisinsaus proeft, besef je meteen dat met name die steranijs essentieel is voor de smaak van de saus. 

Even terzijde: het is niet vreemd dat steranijs zo'n belangrijk ingrediënt is in een typisch Chinese saus als hoisin. Steranijs is één van de meest gebruikte specerijen in de Chinese keuken. Vandaar dus dat de prachtige stervormige specerij in Maleisië overal volop te koop is. In elke supermarkt en op elke markt.

En dat ruik je als je over zo'n markt loopt! 

Nu ik dit blog schrijf, overkomt het me weer: denk ik alleen al aan een Maleisische (super)markt, dan ruik ik in mijn hoofd alweer de steranijs. Het dropachtige aroma domineert in het land soms zelfs hele winkelcentra. 

Belangrijk: geen enkel merk hoisinsaus smaakt hetzelfde. Het ene merk is zoeter, het andere zouter en weer een ander kruidiger. Daarom raad ik je aan: probeer zelf wat verschillende merken uit en bepaal welke soort jouw favoriet is!  

Krokante speklapjes met een Chinees sausje 

Sinds we in Maleisië voor het eerst hoisinsaus proefden, is de saus niet meer weg te denken uit onze keuken. 

Zo voegen we altijd een paar lepels hoisinsaus toe aan onze marinade voor spareribs.

En misschien ken je al mijn recept voor krokante speklapjes met een Chinees sausje? Dat sausje maken we hier in huis dus met hoisinsaus. Verrukkelijk! 

En dan is er natuurlijk nog onze modderbami!

Modderbami? 

Haha, zo noemen wij hier in huis onze Chinese bami! Die heeft - door de toevoeging van een roerbaksausje op basis van de donkere, bijna zwarte hoisin - een wat bruinere kleur dan de gebruikelijke bami goreng. 

'Jasses, wat een modderige bami!', oordeelde mijn zevenjarige dochter toen ik voor het eerst deze bami op tafel zette. 

En ze trok een vies gezicht...

... totdat ze - héél voorzichtig - een hapje proefde! 

'Wat is dít lekker! Wil je deze modderbami op mijn verjaardag maken?'

Hoezeer de bami ook in de smaak viel, het 'kwaad' was met die uitspraak al geschied: het woord 'modderbami' is daarna nooit meer verdwenen uit ons culinaire woordenboek! 

Maar Petra kon op me rekenen: op haar achtste verjaardag aten we modderbami! 

Een gezond verjaarsdagsmaaltje! 

Zeker weten: modderbami bevat heel veel verse groenten. Prei, twee kleuren paprika, worteltjes, bosui, taugé, Spaanse peper... 

En behalve hoisinsaus gaan er nog meer karakteristieke smaakmakers in: gembersiroop, sesamolie, knoflook, sambal manis. En een extra schepje vijfkruidenpoeder - mét steranijs - om het gerecht helemaal op en top Chinees te maken! 

Tegenwoordig zijn al deze ingrediënten verkrijgbaar in elke supermarkt; gewoon, elke Néderlandse supermarkt! Ook na onze jaren in Maleisië verschijnt Chinese bami dus vaak bij ons op tafel. En niet alleen op verjaardagen. 😉

Bonus: mijn Chinese bami is niet alleen erg lekker, het recept ervoor is ook nog eens supermakkelijk!

En snel. En duidelijk. Geen kwestie dus van uren in de keuken staan en maar wat aanmodderen! 

Daarom verdient dit recept absoluut een plekje op mijn blog. Hoe meer mensen ik er blij mee kan maken, hoe beter! Misschien ook jou wel. 

Veel plezier!

Snel recept: Chinese bami met veel verse groenten en hoisinsaus

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 3 personen:

Voor de noedels:

• 250 gram eiernoedels
• 2 eetlepels zonnebloemolie
• 2 eieren
• zout en versgemalen zwarte peper
• 250 gram varkensgehakt (of half-om-half gehakt als dat makkelijker te krijgen is)
• 1 theelepel hoisinsaus
• 1 theelepel ketjap manis
• 1/2 theelepel sambal manis
• 1 niet te dikke prei
• 1/2 rode paprika
• 1/2 groene paprika
• 1 teentje knoflook uit de pers
• 125 gram taugé
• 100 gram peen julienne (kant-en-klaar)
• 6 bosuitjes
• 1 Spaanse peper

Voor de roerbaksaus:

• 3 eetlepels hoisinsaus
• 1 eetlepel ketjap manis
• 1 eetlepel gembersiroop
• 1 eetlepel sesamolie
• 1/2 à 1 theelepel Chinees vijfkruidenpoeder (afhankelijk van het merk hoisinsaus dat je gebruikt)
• een beetje zout

Bereiding:

1. Gaar de eiernoedels volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking. Voor mijn merk noedels kook ik eerst 2 liter water en daarna draai ik het vuur uit. De noedels mogen 5 minuten wellen in het hete water totdat ze beetgaar zijn. Dan spoel ik ze meteen in een vergiet af met koud stromend water. 
2. Verhit ondertussen 1 eetlepel olie in een warme wok of een grote hapjespan met anti-aanbaklaag. Klop de eieren los met een beetje water, wat zout en versgemalen zwarte peper. Bak van de eieren een portie luchtig roerei. Schep de eieren uit de pan en houd ze apart.
3. Verhit nog een eetlepel olie in de wok en bak hierin het gehakt mooi rul. Maak het gehakt op smaak met 1 theelepel hoisinsaus, 1 theelepel ketjap manis en 1/2 theelepel sambal manis.
4. Snijd de prei in dunne halve ringetjes. Was de prei in een vergiet.
5. Snijd de paprika's in reepjes.
6. Snijd de bosuitjes in ringetjes.
7. Snijd het steeltje van de Spaanse peper af, rol de peper even tussen je handen en klop de losgekomen zaadjes en zaadlijsten eruit; zo wordt je peper wat minder pikant. Snijd de peper in flinterdunne ringetjes.
8. Roer een sausje van alle ingrediënten voor de roerbaksaus.
9. Wok de preiringetjes, de paprikareepjes en de knoflook een paar minuten mee met het rulle gehakt. 
10. Voeg daarna in één keer de rest van de ingrediënten toe: de gare noedels, de taugé, de wortelreepjes, de bosuitjes, de Spaanse peper, het roerei en de roerbaksaus. Schep het geheel goed om en verwarm het gerecht totdat het heet is.
11. Proef je Chinese bami en voeg eventueel nog wat extra toe van één of meer van de smaakmakers. Serveer meteen.

Tips:

1. Weet je niet hoe je roereieren maakt? In een eerder blog legde ik al eens uit hoe je dat doet; volg het rode linkje.
2. Bosuitjes die een beetje slap zijn geworden piep je makkelijk op door ze een paar minuten in koud water te leggen.
3. Met noedels maak je snel de lekkerste gerechten! Wil je nog twee voorbeelden? Wat dacht je van de recepten voor mijn Thaise currysoep met kip of mijn makkelijke bami met rundergehakt en groenten!

Je kunt er nooit te veel van hebben: recepten voor mediterrane groentegerechten! 

Waarom? Omdat je dit soort gerechtjes zo vaak kunt inzetten! Gebruik je groenten als:

• (vegetarisch) voorgerecht
• gezonde amuse
• feestelijk bijgerecht
• share-gerechtje tijdens een hapjesavond
• groentegerechtje bij een mediterraan getinte brunch of lunch

Daarom vandaag een nieuw mediterraan recept voor tomaten: sappige, Italiaans gekruide tomaatjes uit de oven gegratineerd met mozzarella! Bij welke gelegenheid zou jij deze tomaten het liefst serveren? 

Omdat ik mijn tomaten combineer met romige gesmolten kaas en tuinkruiden als oregano en basilicum - allemaal echte pizza-ingrediënten - heb ik ze 'pizzatomaatjes' gedoopt: de Italiaanse zon op tafel!

Pizzatomaatjes: sappige tomaten uit de oven met gesmolten kaas, basilicum en oregano

Ingrediënten voor een voor- of bijgerecht voor 2 à 3 personen:

• 500 gram rijpe trostomaten
• zout en versgemalen zwarte peper
• ±2 theelepels gedroogde oregano
• een flinke hand verse basilicumblaadjes
• ±100 gram speciale pizzakaas of geraspte (Deense) mozzarella
• een scheutje olijfolie

Bereiding:

1. Verwarm de oven voor tot 175°C (heteluchtoven).
2. Halveer de tomaten en leg de helften met de snijkant naar boven naast elkaar in een ovenschaal.
3. Bestrooi de tomaten met wat zout en peper naar smaak.
4. Verdeel de helft van de oregano over de tomaatjes.
5. Leg op elk tomaatje 2 à 3 blaadjes basilicum.
6. Daarbovenop mag een laagje kaas. 
7. En daarna gaat de resterende oregano eroverheen.
8. Schenk een scheutje olijfolie over de tomaatjes.
9. Bak de tomaatjes ±15 minuten in de oven totdat ze gaar zijn en de kaas lekker gesmolten is. 
10. Maal eventueel nog wat extra zwarte peper over je pizzatomaatjes. Serveer ze meteen.

Tips:

1. Gebruik liever geen buffelmozzarella voor dit gerecht; die bevat net iets te veel vocht.
2. Wil je je tomaatjes extra hartig van smaak maken? Vervang dan een deel van de kaas door geraspte Parmezaanse kaas.
3. Ook kinderen vinden deze gezonde tomaatjes erg lekker!
4. Op mijn blog vind je nog veel meer recepten voor mediterrane groenten. Klik maar eens op de volgende linkjes:

• gegrilde en gemarineerde courgetteplakjes
• ratatouilletomaatjes: tomaten uit de oven gevuld met kruidige ratatouille
• peperonata, een zomers Italiaans paprika-tomatenstoofpotje
• een mediterrane salade van gegrilde paprika's, tomaten en basilicum
• ovengeroosterde olijven met knoflook, citroen en tijm
• gepofte cherrytomaatjes

Heb jij een salade of soep gemaakt die op zich al erg lekker smaakt...

...maar die nét iets verfijnder, verrassender, creatiever, eleganter of ingenieuzer - kortom, helemaal fán-tás-tisch! - zou worden met een krokantje van brood erbij? 

Bak er dan een portie croûtons à l'ail bij!

En noem ze maar gewoon in het Nederlands 'knoflookcroutons'. Ik ben het met je eens: dat klinkt nog steeds half Frans, maar het woord crouton (zonder accent circonflexe op de u) staat gewoon in onze Nederlandse Van Dale. 

Wil je toch liever een oer-Hollandse term voor croutons? Die bestaat ook: soldaatjes. 

Maar zeg nou zelf: wie weet er tegenwoordig nog waar je het over hebt als je zegt dat je soldaatjes over je salade strooit? 😕

Hoe je deze hartige lekkernij ook wilt noemen, er is maar één ding dat echt van belang is: die knoflookcroutons tillen je gerecht dus naar dat hogere niveau dat je zocht!  

Wat zijn knoflookcroutons precies? 

Misschien had je er nog nooit eerder van gehoord. Knoflookcroutons zijn:

• kleine blokjes brood
• waar je wat olijfolie, knoflook en zout en peper doorheen husselt
• en die je daarna krokant bakt in een oven van 180°C

De Fransen maken hun croûtons à l'ail het vaakst van hun beroemde baguettes. Als er nog een stuk baguette over is dat oudbakken is geworden, dan is het bakken van croûtons dé ideale restverwerking!

Maar je kunt er elk brood voor gebruiken dat je maar wilt. Ook vers brood en zelfs brood dat je eerder hebt ingevroren. Kijk maar wat je toevallig in huis hebt.

Bonus: je maakt knoflookcroutons echt in een handomdraai! 

Ze kosten je maar 5 minuten werk. En een kwartiertje oventijd en 5 minuten afkoeltijd. Dat is alles! 

Wij maakten laatst nog knoflookcroutons toen we een restje waldkornbrood overhadden van ons vaderdagontbijt 

De donkere kleur van het brood gaf onze croutons een extra stoere uitstraling. Leuk!  

  

Alleen... wij snoepten de helft van onze croutons al op voordat we officieel aan tafel gingen

Knoflookcroutons zijn ook fantastische borrelhapjes! Dat blijkt!

De rest serveerden we bij een kopje ijskoude Spaanse gazpacho. We genoten!

Bij welk gerecht ga jij je knoflookcroutons serveren?

 

Knoflookcroutons: zó maak je ze makkelijk en snel in de oven! 

Ingrediënten:

• 6 sneetjes waldkornbrood of ander brood (gewoon met korstjes)
• ±3 eetlepels olijfolie
• 2 teentjes knoflook uit de pers
• zout
• versgemalen zwarte peper

Bereiding:

1. Verwarm je oven voor tot 180°C (heteluchtoven).
2. Snijd de sneetjes brood in kleine blokjes. Ik gebruik daarvoor graag een scherp mes zonder karteltjes. Zo krijg ik mooie gladde stukjes brood.
3. Leg het brood op een bakplaat. Bakpapier heb je niet nodig.
4. Roer in een kommetje een mengsel van de olie, de knoflook, het zout en de peper. 
5. Tos de knoflookolie met je handen door de blokjes brood.
6. Zorg ervoor dat alle stukjes brood in één laag liggen. 
7. Bak de blokjes brood ±15 minuten totdat ze mooi lichtbruin en krokant zijn. Schep de croutons tussendoor een keertje om. 
8. Laat je croutons even afkoelen alvorens ze te serveren. 

Tips:

1. De baktijd hangt een beetje af van de luchtigheid van het brood dat je gebruikt en van de grootte van de croutons.
2. Je kunt (vóór het bakken) ook nog wat kruiden toevoegen aan je knoflookcroutons. Denk aan rozemarijn, tijm, oregano of basilicum. De Fransen kiezen vaak voor hun befaamde kruidenmengsel herbes de Provence. Of maak je croutons extra pittig door er chilivlokken of pimentón-flakes overheen te strooien als ze klaar zijn. 
3. Als je je croutons na het afkoelen bewaart in een goed afgesloten diepvriesdoos/trommel/glazen pot met deksel, kun je ze minstens 2 dagen bewaren. Er is maar één maar: zie er tijdens die periode maar eens van af te blijven... 😉
4. Ook kinderen vinden knoflookcroutons vreselijk lekker. Zelfs als je stiekem maakt van bruinbrood...
5. Nog even de linkjes naar onze gazpacho en de ontbijttorentjes van laagjes waldkornbrood, luchtig roerei, krokant gebakken Zeeuws spek, sla, avocado en tomaat met Engelse ontbijtworstjes (ons vaderdagontbijt dus!).