Rucolastamppotje met grove Limburgse mosterd

Ik zal meteen open en eerlijk zijn: dit is geen stamppot waar een aardappelstamper aan te pas komt!

Waarom niet? Omdat ik liever kies voor een basis van luchtige aardappelpuree. Zelfgemaakt natuurlijk; met grove Limburgse mosterd en extra vergine olijfolie. Daar mag mijn rucola dan rauw doorheen.

Het eindresultaat is een frisse, kruidige, lichte stamppot. Noem hem maar een stamppot light, een stamppotJE, met de nadruk op 'JE'. Geen stevige winterkost. Meer een vrolijk lente- of misschien wel zomergerecht.

Maar laat ik niet te streng in de leer zijn: vanzelfsprekend mag je dit rucolastamppotje ook in de winter op tafel zetten. 😉

Ik trek me zelf wat eten betreft ook vaak niets aan van de seizoenen. Jarenlang woonde ik in de tropen. En je denkt toch niet dat ik daar vanwege de warmte nooit stamppot at?! Al waren het wel vaker stamppotJES. Toegegeven.

Nog even een paar tips voor bij je rucolastamppotje. Wij vinden Italiaanse varkenshaasspiesjes met parmaham, salie en een romige wittewijnsaus misschien wel het lekkerst als bijgerecht. Maar denk ook eens aan Limburgse gehaktballen met honing-mosterdmayonaise, gegrilde casselerrib met mosterdsaus of kalfshamburgers met uienmarmelade.

Liever vis? Serveer je rucolastamppotje eens met een warmgerookte zalmmoot en een romig wittewijn-mosterdsausje! 

Hoe maak je het lekkerste rucolastamppotje?

Ingrediënten voor 4 à 5 personen:

• 2 kg kruimige aardappels
• zout
• 2 eieren
• 1/8 liter slagroom
• eventueel nog een scheutje warme volle melk
• een forse scheut extra vergine olijfolie
• ±3 eetlepels Limburgse grove mosterd
• versgemalen zwarte peper
• 200 gram rucola

Eventueel voor de garnering:

• een paar theelepels mosterdzaadjes
• versgemalen zwarte peper
• nog wat extra vergine olijfolie

Bereiding:

1. Schil de aardappels en snijd ze in stukken van gelijke maat. Kook ze in een beetje water met zout goed gaar. 
2. Giet de aardappels af. Zet de pan nog heel even op een laag vuur en laat de aardappels droogstomen.
3. Pureer de aardappels met behulp van een pureeknijper (lees voor de allerlekkerste aardappelpuree ook mijn eerdere blog hierover). Voeg vervolgens de eieren, de slagroom, de olijfolie en de mosterd toe. Mix het geheel goed met een pollepel, totdat de puree glad en lekker luchtig is. Voeg eventueel nog wat warme melk toe totdat de puree de dikte heeft die je wenst. Maak je aardappelpuree op smaak met zwarte peper en indien nodig nog een beetje zout.
4. Snijd de rucola wat kleiner; hou daarbij een handje mooie kleine blaadjes achter voor de garnering.
5. Schep de rauwe groente door de puree.
6. Verdeel je rucolastamppotje over de borden. Strooi er de achtergehouden blaadjes overheen. Als je dat wilt, kun je de stamppot nu nog garneren met wat mosterdzaadjes, een beetje extra zwarte peper en een dun straaltje olijfolie. Lekker!

Tips:

1. Omdat je rauwe rucola toevoegt aan je stamppot koelt het gerecht vrij snel af. Ik raad je daarom aan gebruik te maken van verwarmde borden. 
2. In het blog hierboven vind je suggesties voor vleesgerechten voor bij de stamppot. 

Hoe ras el hanout van je groenteschotel een feestje maakt!

Er was eens een saaie groenteschotel: dobbelsteentjes aardappel, wat boontjes en een paar blokjes varkenshaas in een fantasieloze tomatensaus. Vaak verscheen hij niet op tafel, want de familie bliefde hem niet.

Tot de keuken op een dag een nieuwe bewoner kreeg. Een potje met een eigenaardig opschrift.

R A S   E L   H A N O U T 

Voorzichtig nam de groenteschotel een schepje van het bruinige poeder. En nog een. En nog een...

En als bij toverslag veranderde de sfeer aan tafel die avond. De familie was euforisch. Feest!

Wie of wat was die mysterieuze nieuwe keukenprins met die rare naam? Die gangmaker, die van de maaltijd een vrolijke boel maakte? En hoe pakte hij dat aan?

Een sprookje uit 1001 nacht? Nee hoor!

Gewoon de ontstaansgeschiedenis van een verleidelijk recept voor een exotische groenteschotel met tomaat, aardappel, haricots verts en varkenshaas. 

Exotisch door een betoverend lekker extra ingrediënt: het Arabische specerijenmengsel ras el hanout! Hieronder zal ik proberen die culinaire Arabische charmeur voor je te ontmaskeren. En natuurlijk geef ik je hét recept!

Specerijenmengsel ras el hanout

Hèhè, gelukkig geen sprookje dus. Je hebt alleen maar die ras el hanout nodig om zelf ook een culinair feestje te kunnen aanrichten. Misschien ken je het specerijenmengsel al, misschien ook niet.

Ras el hanout is tegenwoordig overal in Nederland te koop. Natuurlijk in Arabische winkels, maar zelfs ook gewoon in de supermarkt.

Het beste van de winkel

Letterlijk betekent ras el hanout 'het beste van de winkel'.

In Arabische landen voegen handelaren de allerbeste specerijen die ze op dat moment op voorraad hebben samen tot een geurig mengsel. Ideaal voor niet alleen groenteschotels, maar ook voor couscous, kip, lamsvlees, etc.

Wat zit er in ras el hanout?

De samenstelling van ras el hanout kan van dag tot dag en zeker van regio tot regio verschillen. Sommige mengsels kunnen wel 20 tot 40 componenten bevatten!

Denk daarbij aromatische smaakmakers als komijn, korianderzaad, kaneel, gember, foelie, nigella, nootmuskaat, kurkuma, kruidnagel, piment, kardemom, zwarte peper, galangawortel, kummel, anijs, venkelzaad, laurier, chilipeper, lavendel en zelfs gedroogde rozenknopjes.

Voor welke ingrediënten zij precies kiezen en in welke exacte verhoudingen, dát houden de meeste samenstellers wél liever geheim. Een zweem van mysterieuze 1001-nacht-sfeer is ras el hanout dus niet helemaal vreemd...

Elke ras el hanout is anders

Ik heb zelf verschillende soorten ras el hanout in huis. Ik kan in een specerijenwinkel of een Noord-Afrikaanse winkel nooit de verleiding weerstaan om van de lekkerst geurende ras el hanout een potje of zakje te kopen. Het recept van vandaag maakte ik met de Algerijnse ras el hanout van 'Le Souk' in de oergezellige Folkingestraat in Groningen. Een winkel trouwens waar je echt heen moet gaan als je in de buurt bent, maar dat terzijde.

Proeven van ras el hanout

Koop je een voor jou onbekende ras el hanout, gebruik hem dan in eerste instantie spaarzaam. De ene soort kan meer uitgesproken zijn dan de andere. Je ras el hanout moet je gerecht op smaak maken, maar mag niet gaan overheersen. In een later stadium van het kookproces meer toevoegen kan altijd nog. Blijven proeven is het devies!

Geurige groenteschotel met varkenshaas en ras el hanout

Tot zover de ras el hanout. Wat kan ik nog meer vertellen over de groenteschotel waarmee ik hier in huis regelmatig een feestje bouw?

De ras el hanout-marinade eerst

Als eerste dit: ook al vormen de groenten de hoofdmoot van mijn gerecht, ik begin altijd met het vlees. Ik laat mijn varkenshaasblokjes altijd graag een paar uur marineren in olijfolie op smaak gemaakt met ras el hanout, knoflook en een snufje zout. Hoe langer de marinadetijd, hoe lekkerder het eindresultaat.

Liever geen varkenshaas? De groenteschotel is ook erg lekker met lamsvlees of kip!

En dan pas de saus en de groenten

Pas veel later op de dag maak ik een tomatensaus van tomatenblokjes (uit blik; die zijn intenser van smaak en bevatten veel dikke saus), gefruite uien, knoflook en specerijen. Daarin gaar ik wel de groenten, knapperige haricots verts en piepkleine blokjes vastkokende aardappel, maar niet het vlees.

De varkenshaas braad ik vlak voor het serveren apart aan. Dat is belangrijk voor de ontwikkeling van de smaken uit de specerijen. En natuurlijk voor het korstje!

Een flinke bos platte peterselie voor extra smaak

Helemaal op het einde mag alles toch door elkaar. En dan moet er alleen nog een flinke hoeveelheid grof gesneden platte peterselie overheen. Ga niet voor zo'n ieniemini plastic doosje uit de supermarkt; koop gewoon een echte bos bij je (Arabische) groenteman. Die kost vaak nog hetzelfde ook! Ik gebruik platte peterselie eigenlijk meer als een groente (een soort sla) dan als een kruid. Krulpeterselie is geen goed alternatief; die bestaat alleen maar bij de gratie van zijn versiertalent. Platte heeft echt smaak!

Couscous zonder poespas

Daarbij hoort natuurlijk couscous. Die maak je alleen maar op smaak met zout en extra vergine olijfolie. Meer poespas heeft hij niet nodig, want hij heeft genoeg aan de kruidige tomatensaus uit je groenteschotel!

Ben je al in oosterse sferen gekomen alleen al door dit te lezen? Wacht dan niet te lang met het echte werk: kook, ruik, proef! En laat je betoveren!

Geurige groenteschotel met varkenshaas en ras el hanout

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 4 à 5 personen:

Voor het vlees:

• 500 à 600 gram varkenshaas (eventueel te vervangen door kip of lamsvlees)
• ±3 theelepels ras el hanout (de hoeveelheid is afhankelijk van de samenstelling van de ras el hanout; zie het blog hierboven)
• 1 teentje knoflook (uit de pers of fijngesnipperd)
• 2 eetlepels olijfolie
• zout

Voor de groenteschotel:

• 2 flinke uien
• olijfolie
• 2 teentjes knoflook (uit de pers of fijngesnipperd)
• ±5 theelepels ras el hanout 
• 1/2 liter water
• 2 blikken tomatenstukjes
• 3 kippenbouillonblokjes
• 3 ons haricots verts
• 6 ons vastkokende aardappelen
• eventueel nog wat zout

Voor de finishing touch:

• een flinke bos platte peterselie
• extra vergine olijfolie

Bereiding:

1. Begin met het marineren van het vlees. Roer een marinade van de ras el hanout, de knoflook, de olijfolie en het zout. Snijd het vlees in kleine blokjes. Marineer het vlees minimaal een uur, maar liever een aantal uren. Zet het daartoe afgedekt in de koelkast. Neem het vlees een uur voor het aanbraden uit de koelkast om op kamertemperatuur te komen.
2. Snipper de uien. Verhit een beetje olijfolie in een stoofpan en fruit hierin de ui zachtjes. Voeg na ongeveer 5 minuten de knoflook en ±5 theelepels ras el hanout (lees mijn blog hierboven voor tips over de hoeveelheid) toe en fruit de smaakmakers nog even mee. 
3. Schil ondertussen de aardappelen en snijd ze in kleine blokjes.
4. Maak de haricots verts schoon en halveer ze.
5. Schenk het water en de tomatenstukjes bij de uien. Breng het geheel aan de kook en los de bouillonblokjes op in de vloeistof.  
6. Voeg de aardappelblokjes toe en breng het geheel opnieuw aan de kook. 
7. Als de vloeistof weer kookt, mogen de haricots verts in de pan. 
8. Laat de groenten met het deksel op de pan zachtjes garen. Roer af en toe. Draai het vuur uit als de groenten beetgaar zijn. Dat duurt ongeveer 10 à 15 minuten. 
9. Braad de varkenshaasblokjes samen met de marinade in een matig verhitte koekenpan; niet te heet, want dan verbranden de specerijen. Je hoeft geen extra olie meer toe te voegen; die zit al in de marinade. Vijf minuten braden is voldoende om de vleesdobbelsteentjes gaar en goudbruin te bakken. 
10. Snijd ondertussen de peterselie grof in stukken.
11. Roer een flinke scheut extra vergine olijfolie door de groenteschotel. Proef en bepaal of er nog wat extra zout en/of ras el hanout nodig is. 
12. Voeg de varkenshaasblokjes bij de groentestoofpot. Strooi er de peterselie overheen en serveer meteen.

Tips:

1. Erbij: couscous op smaak gemaakt met een beetje zout en extra vergine olijfolie.
2. Ik heb in dit recept gekozen voor haricots verts. Je zou ook (fijne) sperzieboontjes kunnen kopen als je die lekkerder vindt.
3. Variatietip: kies ook eens voor kip of lamsvlees. Liever helemaal geen vlees? Gebruik wat meer boontjes en aardappels en vervang de bouillonblokjes door groentebouillonblokjes. Of voeg wat gare kikkererwten toe. Ook de vegetarische variant is een echte aanrader!
4. Wij serveren de groenteschotel - zonder varkenshaas - ook weleens als bijgerecht bij mijn Marokkaanse gehaktballetjes (samen met couscous). Heerlijk!

Heb je mijn vorige blog gelezen met het recept voor een sappige oosterse omelet? Die omelet kun je prima serveren als bijgerecht bij nasi, bami of een wat uitgebreidere oosterse maaltijd.

Maar vandaag gaat hij in de soep! In een verrukkelijke zelfgetrokken oosterse kippensoep met o.a. heel veel kippenvlees, garnalen, knapperig verse sugarsnaps en minimaïskolfjes.

Tot zover de vulling. Wat zijn de smaakmakers? O.a. lichte sojasaus, Chinees vijfkruidenpoeder, geelwortel en wat pittige Spaanse peper. Top!

Wat is Chinees vijfkruidenpoeder of Chinese 5-spice?

Het recept komt eraan; dat beloof ik je! Maar eerst nog een aantal tips met betrekking tot de ingrediënten van deze kippensoep. Misschien zijn er een paar die je niet bekend voorkomen of die je niet verwacht in een kippensoep.

Om te beginnen het Chinese vijfkruidenpoeder. 

Dat is een mengsel van - logisch - 5 verschillende ingrediënten, die vaak in de Chinese keuken worden gebruikt. Alleen, het zijn geen kruiden, maar specerijen. De Engelse benaming Chinese 5-spice is eigenlijk juister.

Niet elk vijfkruidenpoeder bevat exact dezelfde specerijen en al helemaal niet in dezelfde verhoudingen. Zo heb ik toevallig twee potjes in huis met elk een andere samenstelling. Anijszaad, steranijs, kruidnagel, cassia (een soort kaneel) venkelzaad, sechuanpeper, gemberpoeder. Al deze specerijen kunnen ook in jouw mengsel zitten. In elke blend bevinden zich minstens een anijs- en een pepersoort, hetgeen 5-spice heerlijk zoet en tegelijkertijd pikant maakt.

Gebruik vijfkruidenpoeder altijd spaarzaam; het kan snel gaan overheersen. Twijfel je over de hoeveelheid, begin dan met een klein beetje en voeg eventueel nog wat extra toe nadat je geproefd hebt.

Geelwortelpoeder, koenjit of kurkuma

Geelwortelpoeder, het gedroogde poeder van een, jawel, gele wortel, vind je nooit in 5-spice. Maar hij hoort eigenlijk wel in deze kippenbouillon thuis. Met name vanwege zijn aroma en zijn aantrekkelijke kleur. 

Geelwortel, ook wel koenjit of kurkuma genoemd, is het ingrediënt dat curry's, kerriepoeder en vaak ook rijst zo zonnig goudgeel maakt. Op de foto hieronder zie je hoe stralend je bouillon ervan wordt!

Een beetje vet kan zo lekker zijn

Op de foto van de bouillon zie je nog een ingrediënt, dat ik niet los toevoeg, maar dat er wel degelijk in zit: een beetje vet! Ik houd van die klein vetkringetjes op mijn kippenbouillon!

Het vet komt uit de kippenbouten, waar je je bouillon van trekt. Ik kies er altijd voor de bouillon alleen maar te zeven en niet compleet te ontvetten. Want dat vet geeft zo veel lekkere smaak!

Tip: wil je toch liever een compleet magere bouillon? Laat je bouillon dat helemaal afkoelen. Het vet, dat bovenop de bouillon drijft, wordt dan hard. Je kunt het er vervolgens makkelijk af scheppen.

Lichte sojasaus

Het kan zijn dat je nog nooit gewerkt hebt met Chinese lichte sojasaus. Dat is een saus op basis van gefermenteerde soja, net zoals zo veel andere sojasauzen. De saus is vrij licht van kleur en niet zoet, maar wel licht zout. Tegenwoordig kun je hem zelfs kopen in de supermarkt.

Minimaïs

Ik vul mijn oosterse kippensoep graag met ingrediënten die allemaal een iets andere smaak en structuur hebben. Dat maakt de soep lekker avontuurlijk, toch?!

Het zijn de minimaïskolfjes die zorgen voor de krokante bite. 

Voor het geval je eraan zou twijfelen: het gaat hier echt om kleine onrijpe kolfjes van maïs. 

Ze worden in een vroeg stadium al geoogst. Je kunt ze in zijn geheel eten. Omdat verse niet altijd verkrijgbaar zijn, heb ik in dit recept gekozen voor een blikje maïskolfjes. Mocht je verse kunnen vinden, blancheer die dan een minuut of vier voordat je ze in stukjes aan de soep toevoegt. De minimaïskolfjes uit blik zijn al gaar.

En dan nu echt - beter laat dan nooit - het recept voor mijn oosterse kippensoep met omeletrolletjes, grote garnalen, sugarsnaps en minimaïskolfjes! 

Nu je er alles over weet, wordt hij vast nog lekkerder. 

Dat wordt dus extra genieten!

Oosterse kippensoep met omelet, garnalen, sugarsnaps en minimaïskolfjes

Ingrediënten voor een voorgerecht voor ±8 personen:

Voor de kippenbouillon:

• 3 flinke kippenbouten
• 2,5 l water
• 1/2 prei
• een paar takjes bladselderij
• 1/2 ui
• ±5 kippenbouillonblokjes
• 6 eetlepels droge sherry
• 4 eetlepels Chinese lichte sojasaus
• 1 theelepel Chinees 5-kruidenpoeder (5-spice)
• 1/2 theelepel geelwortelpoeder (kurkuma/koenjit)

Voor de vulling:

• 200 gram sugarsnaps
• zout
• oosterse omeletrolletjes van 4 eieren (zie mijn eerdere blog)
• 200 gram vrij grote garnalen
• 250 gram minimaïskolfjes (uit blik)
• 3 bosuitjes
• 1 Spaanse peper

Bereiding:

1. Snijd de prei, de bladselderij en de ui grof in stukken. 
2. Doe alle ingrediënten voor de bouillon in een grote soeppan en breng het geheel aan de kook. Laat de kippenbouillon ongeveer 1,5 uur zachtjes trekken. Daarna is het kippenvlees mooi gaar.
3. Neem de kippenbouten uit de pan en pluk het vlees ervan af. Snijd het zo nodig in kleinere stukjes.
4. Plaats een vergiet in een grote kom of pan en leg er een kaasdoek of een schone theedoek in (de theedoek mag niet behandeld zijn met wasverzachter!). Giet de bouillon door de zo ontstane fijne zeef. Schenk de kippenbouillon terug in de pan.
5. Haal de sugarsnaps af en kook ze in een beetje gezouten water net beetgaar. 
6. Snijd de bosuitjes diagonaal in ringetjes. 
7. Verwijder de zaadjes en de zaadlijsten uit de Spaanse peper en snijd de peper voor een deel in ringetjes. Snipper de rest fijn.
8. Snijd de minimaïskolfjes diagonaal in stukjes.
9. Bak de omeletten en snijd ze in rolletjes.
10. Vul de soep vlak voor het serveren met de kipstukjes, de sugarsnaps, de bosuitjes, de Spaanse peper en de minimaïskolfjes. Verwarm het geheel slecht een paar minuten. De ingrediënten mogen niet (door)garen. 
11. Verdeel de omeletrolletjes en de garnalen over (eventueel voorverwarmde) borden of soepkommen. Schep de soep eroverheen. 

Soms heb ik van die dagen dat ik het leuk vind om enorm uit te weiden over mijn recepten. In de hoop natuurlijk dat mijn volgers dat kunnen waarderen...

Hou jij daar niet zo van? Ook prima! Dan is dit blog iets voor jou!

Over deze oosterse omeletrolletjes wil ik eigenlijk alleen maar kwijt dat ze enorm lekker zijn - een inkoppertje natuurlijk, want waarom zou ik onsmakelijke recepten posten? - en dat je ze kunt inzetten als vulling voor een soep of kunt serveren bij bami of nasi. Oh, en ook nog: je hoeft deze omelet niet in rolletjes te serveren. Opsnijden in ruitjes, vierkantjes, reepjes, etc. kan ook gewoon.

En dan nu foto en recept! Veel plezier ermee!

Oosterse omeletrolletjes voor soep, bami of nasi

Ingrediënten voor een bijgerecht voor ±4 personen of een soepvulling:

• 4 eieren (L)
• 1 bosui
• 1 eetlepel ketjap asin
• 1 eetlepel ketjap manis
• 1 theelepel sambal badjak
• 4 eetlepels water
• zonnebloemolie om te bakken

Bereiding:

1. Verhit wat olie in een grote koekenpan met anti-aanbaklaag.
2. Snipper het bosuitje fijn.
3. Klop de eieren goed los in een kommetje. Voeg de rest van de ingrediënten toe en klop nog even door.
4. Schenk de helft van het eimengsel in de koekenpan en draai deze even rond zodat de hele bodem bedekt is met ei. 
5. Roer het ei met een spatel her en der wat los van de bodem, totdat de omelet te gaar wordt om dit te doen. De 'gaten' vullen zich elke keer weer met vloeibaar ei. Door het omscheppen wordt je omelet extra luchtig. 
6. Je omelet mag niet echt bruin worden, dus draai het vuur op tijd laag. Laat de omelet vrijwel helemaal stollen aan de bovenkant. 
7. Draai hem daarna met een spatel om. Bak ook de andere kant nog even zachtjes.
8. Laat de omelet uit de pan op een snijplank glijden.
9. Bak nog een omelet.
10. Rol beide omeletten meteen na het bakken op. 
11. Snijd de rolletjes met een scherp mes in kleine plakjes; zie foto. 
12. Serveer je omeletrolletjes met nasi, bami of in een lekkere oosterse soep.

Tip:

1. Wij houden enorm van oosters getinte bouillons met vullingen van knapperig verse groenten. Daar smaken deze omeletrolletjes perfect bij. Wil je graag een voorbeeld van zo'n soep? Houd dit blog in de gaten: de volgende keer post ik het recept voor een verrukkelijke oosterse kippensoep met o.a. omeletrolletjes, garnalen, sugarsnaps en minimaïskolfjes!
2. Als je je nu abonneert op mijn (gratis) receptenservice (rechtsboven op deze pagina), krijg je het recept - en alle volgende recepten van dit blog - automatisch in je inbox! Doen!

Romige aardappel-preisoep met krokante spekjes

Heb jij ook altijd zo'n trek als je thuiskomt uit de kou? Dan is het recept voor deze aardappel-preisoep echt iets voor jou! 

De winterse soep zit vol met gezonde verse groenten. En ja, ook een klein scheutje room; je mag jezelf best wel een beetje verwennen nadat je de sneeuw en de regen hebt getrotseerd, toch?! Een paar lepels krokante spekjes maken je soep helemaal af! 

Schenk jezelf een flinke kom soep in en word weer lekker warm vanbinnen. Geniet!

The proof of the pudding is in the eating

Je kent vast wel de Engelse uitdrukking 'The proof of the pudding is in the eating'. In zijn algemeenheid betekent dat zoiets als 'de praktijk zal het leren'. De gevleugelde woorden zijn multi-inzetbaar.

"Blijft zo'n goedkoop jurkje na het wassen nog wel karmozijnrood?" "Dat vertel ik je aan het einde van de zomer. The proof of the pudding is in the eating!"

"Is P. de gewiekste marketingcollega die we zoeken?" "De verkoopcijfers zullen het uitwijzen. The proof of the pudding is in the eating!"

Letterlijk proeven

Natuurlijk kun je de uitdrukking ook veel letterlijker opvatten. "Proef nou eerst dat dessert maar eens. Dat besef je meteen hoe lekker het is!"

Voor recepten is 'the eating' echt de ultieme test!

Proeven met je ogen

Maar wat als je een recept op een blog tegenkomt? En niet al voorgeschoteld op een bord? Waar moet je dan op afgaan?

Alleen echte, echte culi's zullen antwoorden: lees de tekst en vergelijk hem met je eigen kookervaring. 

Voel je je minder senang in de wereld van de culinaire recepten - en dat geldt voor het overgrote deel van de internet surfers - dan zoek je je toevlucht tot de foto bij het recept. Met de bedoeling om te proeven met je ogen!

Verleiden met een foto

Aha! Nu zijn we aanbeland op de plek waar ik je naartoe wilde leiden: nu vraag ik je je eens te verplaatsen in een foodblogger. De blogger die jou wil verleiden zijn of haar recept daadwerkelijk te maken. In mij dus. 😉

Wat is de eerste voorwaarde waaraan jij in die situatie moet voldoen om je lezers aan boord te krijgen? Je moet een foto aan je tekst toevoegen!

Een foto met smaakinformatie 

En niet zomaar een foto, maar een foto met zo veel mogelijk smaakinformatie. Een foto waaraan een geïnteresseerde bijna kan afzien, dat hij of zij dat gerecht lekker gaat vinden. Kortom dat hij hét recept gevonden heeft! 

In mijn blog van vandaag heb ik het stylen van een informatieve foodfoto als onderwerp gekozen; meer specifiek een informatieve sóepfoto. Logisch, want het recept hieronder betreft een soep! 

Hoe style jij als blogger een soepfoto, die je websitebezoeker (meer dan) genoeg informatie geeft om de stap te wagen je recept eens uit te proberen?

De consistentie van een soep kan hij op een foto vaak al snel zien; daar hoef jij als foodstylist dus niet veel aandacht aan te besteden. Is een soep dik, dan oogt het oppervlak niet glad. Door een mooi heldere bouillon ziet iedereen de bodem van het bord doorschijnen. Bovenop een vette soep drijven allemaal vetkringetjes. Je lezer ziet, hij maakt zijn keuze en 'check!'.

Voorbeeld: op onderstaande foto zie jij meteen hoe dik mijn erwtensoep is.

Info die niet op de foto wil...

De vulling van een soep levert een foodstylist meer problemen op. Probeer het maar eens uit: strooi wat stukjes groente of spekjes in een soep. Wat doen die? Die zakken onverbiddelijk naar de bodem... En daar sta je dan als fotograaf: je soepinformatie wil niet op de foto! 

De oplossing: je foodbloggerstrukendoos opentrekken! Laten we de verschillende soorten soepen die je zou willen fotograferen eens de revue laten passeren. 

Heldere bouillon met vulling in een ondiep bord

Een heldere bouillon met inhoud is vrij makkelijk te fotograferen. Mits je als stylist kiest voor een ondiep bord. Als soepreceptenzoeker kijk je door zo'n doorzichtige soep heen en ziet meteen alle lekkere goodies zitten! 

Voorbeeld: mijn sherrybouillon met Hollandse garnalen en omeletruitjes. Om het plaatje nog informatiever te maken, heb ik er zelfs een schaaltje met extra garnalen naast gezet! 

Volgende week geef ik je het recept voor een goedgevulde oosterse bouillon. Je kunt hieronder op de foto nu al zien wat er precies in die soep gaat! Slaagt de foto in zijn opzet? Vind je soep aantrekkelijk? Nog even wachten...

Vul je diepe soepkom met héél veel ingrediënten

Een meer rustieke soep hoort wat mij betreft niet in een bord, maar in een kom. Ook al is je bouillon nog zo helder, in een diepe soepkom zal een kijker een normale hoeveelheid vulling vaak niet goed zien zitten. 

Daarom gaat er in mijn foto-soepkom ook geen normale hoeveelheid vulling, maar een supergrote hoeveelheid! In het midden van de kom bouw ik als het ware een hele berg van vulling! En dat laat jou niet alleen precies zien wat er in mijn soep gaat; de overdaad aan lekkers laat je ook nog eens extra watertanden, toch?! Dat wil jij als foodblogger ook bereiken!

Een paar voorbeelden: wat vind je van mijn Italiaanse tomaten-groentesoep met tortellini en Italiaans gekruide gehaktballetjes? Of mijn Thaise currysoep met noedels, kip en knapperig verse groenten? 

Extra tip: ik houd voor groentesoepen altijd een paar stukjes groente achter die ik niet helemaal gaar, zodat ze hun mooie heldere kleur behouden. Die mogen helemaal boven op de top van mijn vullingberg! 

Voor de echte fijnproevers onder de foodfotografen: een likje olie strategisch aangebracht op één van de bergtopingrediënten doet ook wonderen voor de aantrekkingskracht van je foto. Zo kun je een paar slim geselecteerde details letterlijk tot een shining middelpunt promoveren! 

Een dikke soep met weinig vulling

Helaas, niet elke soep is helder en niet in elke soep gaat zo veel vulling, dat je er in je soepkom een bergje van kunt bouwen... 

Denk aan een soep met maar een paar blokjes chorizo erin of wat spekjes. Denk aan mijn aardappel-preisoep van vandaag. Dat is echt geen hele spekjesberg met een klein beetje soep eromheen.

Voor zo'n soep komen bij mij de echte (nep)trucs uit de kast! Zo'n soep schreeuwt namelijk om een oneetbaar bergje, waar de vulling listig bovenop gelegd kan worden. Een oneetbaar bergje dat je als kijker toch niet ziet, juist omdát de soep niet helder is. Handig! 

Wat ik gebruik als oneetbaar bergje? Bekijk dat op de foto hieronder. Daarop zie je als het ware het skelet van mijn aardappel-preisoepfoto. De naakte waarheid!

In mijn soepkom leg ik boven op elkaar een aantal glazen dekseltjes. In mijn geval van wekglaasjes. Dat de dekseltjes van glas (of aardewerk) zijn is belangrijk: dan gaan ze niet drijven als ik de kom vul met soep. Dat de dekseltjes dun zijn is ook praktisch: zo kan ik de hoogte van mijn bergjes makkelijk aanpassen aan elke soepkom die ik in huis heb. 

Wil je nog een foto zien waar een oneetbaar bergje in zit? Hieronder mijn pompoensoepfoto. Zie jij de wekglasdekseltjes onder de chorizoblokjes en de pompoenpitten zitten? Ik hoop het niet! 

Overigens voel ík me naar mijn blogbezoekers niet schuldig over mijn foto-verleidingstechnieken. Die proeven heus geen verschil tussen wel of niet naar de bodem van de soepkom gezakte ingrediënten. Vaak adviseer ik ze bovendien om voor een representatief etentje een paar ingrediënten achter te houden en die los in amusekommetjes naast elke soepkom te serveren! Zie de foto van mijn aardappel-preisoep.

Het recept voor aardappel-preisoep

Leuk zo'n sneaky inkijkje in het foodbloggersbestaan. Misschien heb je er ooit nog eens wat aan, misschien ook niet. Maar je kwam natuurlijk voor mijn recept voor aardappel-preisoep! 

In die soep gaat echt een fikse hoeveelheid prei. Veel meer nog dan op de - nee, haha, niet van een dubbele bodem voorziene - foto hieronder. Een verse, gezonde soep dus! Heerlijk bij dit koude winterweer!

Laat je me na 'the eating' in een commentaar onder dit blog horen hoe 'the proof of the pudding' uitviel?

Hoe maak je aardappel-preisoep met krokante spekjes?

Ingrediënten voor een voorgerecht voor ±6 personen of een maaltijdsoep voor 3 à 4 personen:

• 1 ons ontbijtspek in dunne plakjes
• 1 eetlepel margarine
• 500 gram kleingesneden en goed gewassen prei (gewicht na het wassen)
• 2 bosuitjes, in ringetjes gesneden
• 1 eetlepel grof gehakte bladselderij
• 300 gram blokjes van kruimige aardappels
• ±1,2 liter rundvleesbouillon (kan van blokjes)
• ±1 eetlepel worcestersaus
• zout en versgemalen zwarte peper
• 1/8 liter slagroom (ongeklopt en ongezoet)
• 200 gram uitgebakken gerookte spekjes
• eventueel nog wat fijngehakte bladselderij of een paar selderijblaadjes voor de garnering

Bereiding:

1. Snijd het ontbijtspek in reepjes en bak deze in een soeppan krokant in de margarine.
2. Fruit de bosuitjes en de prei op het laatst ±5 minuten mee.
3. Voeg dan de bladselderij, de aardappelen en 3 deciliter van de bouillon toe. Kook de groenten in ongeveer een halfuur door en door gaar.
4. Pureer het preimengsel in de foodprocessor/blender of met behulp van een staafmixer totdat er een dikke, egale, gebonden brij ontstaat.
5. Verhit de soep en roer er beetje bij beetje de rest van de bouillon doorheen.
6. Maak de soep op smaak met de worcestersaus, ruim versgemalen zwarte peper en eventueel nog wat zout.
7. De aardappel-preisoep is nu al lekker, maar hij wordt wat luxueuzer als je er nog 1/8 liter slagroom doorheen roert...
8. Verdeel de soep over de borden/soepkommen en garneer elke portie met wat spekreepjes en eventueel een beetje bladselderij voor de kleur. 

Tips:

1. Je kunt de soep tot en met stap 7 ruim van tevoren voorbereiden. Warm het gerecht vlak voor de maaltijd even op.
2. Wil je je soep extra aantrekkelijk serveren? Zet dan naast elke soepkom een amusekommetje met nog meer krokante spekjes. Die kan iedereen dan zelf in zijn soep scheppen!
3. Wij eten deze aardappel-preisoep vaak als maaltijdsoep. Ik geef er dan bagel chips bij, die ik niet op smaak maak met basilicum en knoflook (zoals in het oorspronkelijke recept op mijn blog), maar met wat olijfolie, zout (strooi dit voor het roosteren over de chips) en pimentón-flakes. De flakes voeg ik pas vlak voor het serveren toe.