Kerstspecial: wildstoofpotje met oud bruin bier

Op zoek naar een wildgerecht voor de feestdagen? Heb je al eens aan een stoofpotje gedacht?

Deze stoofpot van hertensukade met oud bruin bier is verrukkelijk en heel makkelijk te maken!

En stressvrij! Dat komt doordat je het stoofvlees de dag voor kerst al helemaal kunt bereiden. De stoofpot wordt zelfs lekkerder als hij een dagje staat! Vlak voor het serveren verwarm je het gerecht even in een pan en klaar!

Tip: bestel de hertensukade wel op tijd bij een goede poelier!

Wildstoofpotje met oud bruin bier

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor ±6 personen:

• 1200 gram hertensukade
• 9 grote uien
• 12 takjes bladselderij
• 6 eetlepels fijngehakte tijmblaadjes of 6 theelepels gedroogde tijm
• 12 eetlepels appelciderazijn
• 3 eetlepels rodewijnazijn
• 6 eetlepels bruine basterdsuiker
• zout en versgemalen zwarte peper
• plantaardige margarine
• 3 eetlepels rode balsamicoazijn
• 3 flesjes oud bruin bier
• 4 theelepels grove mosterd
• ±7 eetlepels paneermeel
• 1/3 theelepel gemalen foelie
• ¾ vleesbouillonblokje

Bereiding:

1. Begin een dag voor het bereiden met het marineren van het vlees. Snijd het daartoe in niet te kleine blokjes.
2. Roer een marinade van 3 uien (in halve ringen gesneden), de fijngehakte blaadjes van de selderij, de tijm, de appelciderazijn, de rodewijnazijn, de basterdsuiker, een beetje zout en wat zwarte peper.
3. Leg het vlees in de marinade. Voeg water toe totdat het vlees onderstaat. Schep het geheel nog een keer goed om. Dek de schaal af en plaats hem 24 uur in de koelkast.
4. Schep het vlees met een schuimspaan uit de marinade in een vergiet. Bewaar de marinade. Laat het vlees uitlekken en dep het daarna droog met keukenpapier.
5. Verhit de margarine in een braadpan met dikke bodem. Braad hierin het vlees, in porties, aan. Schep het vlees uit de pan.
6. Snijd nog een keer 3 uien in halve ringen. Fruit deze samen met de uien uit de marinade zachtjes in een beetje margarine onder toevoeging van de balsamicoazijn. Roer af en toe.
7. Als de uien glazig zien kunnen de marinade, het bier, de mosterd, het paneermeel, de foelie en het vleesbouillonblokje toegevoegd worden. Breng het geheel aan de kook en laat de alcohol voor het overgrote deel verdampen. Voeg het vlees toe.
8. Laat de stoofpot op een zacht pitje onder af en toe roeren enkele uren sudderen. Het vlees wordt dan heerlijk zacht en mals. Als de saus op het einde te dun is, laat het deksel dan het laatste halfuur van de pan. De saus dikt dan wat in. Je zou ook nog wat paneermeel door de stoofpot kunnen roeren als je dat nodig vindt.
9. De laatste 3 uien moeten weer in halve ringen gesneden worden. Fruit ze in een koekenpan in wat margarine goudbruin. Roer ze vlak voor het serveren door de stoofpot. Proef en voeg eventueel nog wat zout en/of peper toe.

Tips:

1. Deze stoofpot kun je ruim van tevoren al maken. Zelfs een dag van tevoren is een optie. Bewaar hem na afkoeling afgedekt in de koelkast. Warm het gerecht op in een pan onder toevoeging van een beetje water. Voeg wel pas op het laatste moment de gefruite uienringen toe.
2. Voor een andere keer: je kunt de stoofpot (zonder de laatste paar uien) prima invriezen. Handig!
3. Krijg je veel gasten? Je kunt de ingrediënten voor dit gerecht makkelijk vermenigvuldigen!
4. Lekker erbij: zelfgemaakte verse friet, gebakken aardappeltjes, krieltjes uit de oven of in de oven geroosterde aardappeltjes.
5. Groentegerechten voor bij de hertenstoofpot: rode kool met port en goudrenetten of regenboogworteltjes uit de oven met honing en citroentijm.

Zoervleis, Limburgs stoofvlees met ontbijtkoek

Ken je het Limburgse gerecht ‘zoervleis’ of zuurvlees? 

Als dat niet zo is, dan mis je wat! Dit stoofpotje van mals rundvlees in een dikke, diepbruine, kruidig-zoetzure saus is onovertroffen!

In Limburg kun je in elke snackbar friet met zuurvlees bestellen. Verrukkelijk! 

Maar zelf maken is nog lekkerder; zeker met het onderstaande recept! 

Bovendien: zo kun je ook Limburgs genieten in Groningen, Den Helder, Middelburg...

Bourgondische Limburgers

Ik vertelde als eens eerder dat ik ben opgegroeid in Limburg, een gebied dat wordt vereenzelvigd met het land, waar men weet wat lekker eten is. En ik moet zeggen: dat is niet ten onrechte!

In menig Limburgs gezin lijkt de liefde voor goed eten haast aangeboren. Men laat er geen gelegenheid voorbij gaan om uitgebreid te kunnen tafelen en bourgondisch te genieten! 

Naar alle waarschijnlijkheid ligt daar de oorsprong van mijn lijfspreuk: een dag niet lekker gegeten, is een dag niet geleefd!!

‘Friet mèt zoervleis’: Limburgser kun je het niet krijgen!

Ik koester met name warme herinneringen aan de gezinsmaaltijden in mijn ouderlijk huis; regelmatig stond de tafel volgeladen met grote porties verse friet en een fikse pan met ‘zoervleis’. 

Limburgser dan dat kun je het eigenlijk niet krijgen! 

Alleen al de zoete, kruidige geur van die verrukkelijke stoofpot - die ik ook nu nog regelmatig maak – werkt als een tijdmachine.

Ik kom uit een vrij groot gezin, waar geen bezwaar gemaakt werd als er voor een vriendje of vriendinnetje een bord bijgezet moest worden. 

‘Hoe meer zielen, hoe meer vreugd’ gold zeker als er voor het zondagse ‘middageten’ (in die tijd at heel Limburg tussen de middag warm) of tijdens de carnavalsdagen zuurvlees op het menu stond! 

Dan werd er uitgebreid gesmikkeld, terwijl ondertussen alle laatste nieuwtjes (en roddeltjes ook af en toe…) besproken werden. Een luidruchtige bedoening, maar oh zo gezellig! 

We brachten na de laatste happen vaak nog de halve zondagmiddag aan tafel door, want om natafelen stond ons gezin bekend; of is berucht een beter woord in deze context?

‘Zoervleis’ naar een eeuwenoud recept

Zuurvlees is een gerecht met een lange geschiedenis. 

Eeuwen geleden was het in het zuiden van Nederland al bekend. In de omliggende gebieden in Duitsland en België werden (en worden) soortgelijke stoofpotjes gegeten.

‘Zoervleis’ van paardenvlees

Typisch voor de oudste zuurvleesrecepten is het gebruik van paardenvlees in plaats van rundvlees. Rundvlees was voor de werkende klasse veel te kostbaar en paardenvlees was vaak makkelijk en goedkoop verkrijgbaar.

Alleen, dat paardenvlees was meestal afkomstig van dieren die pas na een lang werkzaam leven stierven. Ze werden niet speciaal voor het vlees geslacht, zoals de runderen nu. En daardoor kon het vlees taai zijn. 

Marineren in zuur, azijn dus, maakte het vlees zachter en malser. Waarschijnlijk is het recept zo ontstaan.

Elke familie heeft haar eigen recept voor zuurvlees

Na urenlang en soms wel dagenlang marineren, werd het vlees gestoofd totdat het in draadjes uit elkaar viel. Om de zure smaak te compenseren werd de stoofpot op smaak gemaakt met zoete ingrediënten.

Wat men hiervoor gebruikte verschilde van plaats tot plaats en zelfs van familie tot familie. 

En dat zien we nu nog steeds terug in de veelvoud van recepten die er in omloop zijn voor schijnbaar hetzelfde gerecht. 

Ontbijtkoek en stroop komen het vaakste voor. 

Maar soms wordt ook pure chocolade gebruikt. 

Het toevoegen van ontbijtkoek heeft als bijkomend voordeel dat de koek zorgt voor een binding van de saus. En natuurlijk zijn de specerijen in de koek welkom vanwege hun heerlijke smaak en dito aroma!

Het zuurvlees van mijn moeder

Ook mijn moeder maakte zuurvlees regelmatig van paardenvlees. 

Na het marineren – wij noemen dat “in het zuur zetten” - en het lange stoven was het smaakverschil met rundvlees vrij subtiel. Het paardenvlees was iets sterker van smaak. Maar wel erg lekker!

Andere ingrediënten in haar recept waren azijn, uien, kruidnagels, laurier, mosterd, suiker en ontbijtkoek. Bij ons geen stroop of chocolade.

Mijn eigen zuurvleesrecept

Inmiddels heb ik het originele familierecept enigszins verfijnd. Paardenvlees is sowieso bijna nergens meer te krijgen, dus de keuze voor rundvlees is vanzelfsprekend. 

Het liefste gebruik ik mooie, met een beetje vet dooraderde Black Angus sukadelappen. Die worden tijdens het stoven botermals zonder uit elkaar te vallen in draadjes. Verrukkelijk!

Ik snijd het vlees ook niet meer in kleine blokjes. Grote stukken vlees hebben veel meer smaak. Ik snijd elk sukadelapje in niet meer dan drie of vier stukken.

Een deel van de azijn heb ik vervangen door rode wijn. Dat geeft meer diepgang en maakt de zure smaak subtieler; veel lekkerder ook voor niet-Limburgers, die dat zuurtje in vlees niet gewend zijn. 

Alle andere ingrediënten zitten er nog steeds in, al gebruik ik wat luxere varianten: rodewijnazijn in plaats van natuurazijn en bruine basterdsuiker in plaats van gewone suiker.

Voor mij geen ‘zoervleis’ zonder ‘peperkook’

Jarenlang heb ik zelfgebakken ontbijtkoek – ‘peperkook’  in het Limburgs - gebruikt in het recept; in het buitenland (waar ik toen woonde met mijn gezin) was de koek immers nergens kant-en-klaar te koop. 

Daarvoor moest ik de hoeveelheden wel aanpassen, aangezien de smaak van die eigen koek nogal verschilt. 

De laatste jaren ga ik weer gewoon naar de supermarkt voor mijn ontbijtkoek. Want de standaard Peijnenburg-koek is misschien niet het lekkerste bij het ontbijt, hij blijft ideaal in zuurvlees!

Friet met veel saus: ‘lek vinger lek doum’!

Zoals in mijn familie gebruikelijk maak ik nog steeds een in verhouding grote hoeveelheid saus. 

Want de saus is misschien wel het belangrijkste van het hele gerecht! 

Je doopt er de frietjes in, die je er standaard bij eet! 

Ik hoop dat je een keer met mijn recept aan de slag gaat. Want het is echt serieus lekker: ‘lek vinger lek doum’ (letterlijk: lik vinger lik duim), zoals wij Limburgers zeggen!

Hoe maak je Limburgs 'zoervleis', zuurvlees? 

Ingrediënten voor een hoofdgerecht voor 4 personen:

• 1000 à 1200 gram mooi dooraderde sukadelappen (bijv. van Black Angus-runderen)
• zout en peper
• 3 laurierblaadjes
• 12 kruidnagels
• 3 dl volle rode wijn
• 3 dl rodewijnazijn
• 4 dl water
• vloeibare margarine
• 2 grote uien, gesnipperd
• ± 300 gram ontbijtkoek
• ±1 theelepel mosterd
• bruine basterdsuiker naar smaak

Bereiding:

1. Begin een dag van tevoren met het marineren, het ‘in het zuur zetten’, van het vlees. Snijd daarvoor de sukadelappen in niet te kleine blokjes; 3 à 4 blokjes per lapje is prima.
2. Leg het vlees samen met 1 gesnipperde ui in een grote pan of schaal. Strooi er zout en peper, de laurierblaadjes en de kruidnagels overheen. Schenk de wijn, de azijn en het water over het vlees. Vermeng het geheel goed. Het vlees moet helemaal onder staan. Voeg eventueel nog wat extra water toe. Dek de schaal af en plaats hem minimaal 24 uur in de koelkast.
3. Neem de volgende dag het vlees een uur voor het bereiden uit de koelkast.
4. Verhit wat margarine in een grote stoofpan. Dep het vlees goed droog (bewaar de marinade), verdeel het in 2 of 3 porties en bak de porties één voor één aan in de hete margarine.
5. Neem het vlees daarna uit de pan en fruit in de resterende margarine de uien totdat ze glazig zien; gebruik ook de uien uit de marinade.
6. Als de uien licht gekleurd zijn, kan de marinade toegevoegd worden. Verwarm de marinade en schep vervolgens het aangebraden vlees in de pan.
7. Breng het geheel tegen de kook aan en stoof het vlees in enkele uren lekker zacht. Gebruik indien nodig een vlamverdeler. Controleer de stoofpot af en toe; misschien moet je tussentijds nog een beetje water toevoegen.
8. Dan wordt het tijd om met de ontbijtkoek aan de slag te gaan. Op het eerste gezicht lijkt het gebruik van ontbijtkoek misschien vreemd, maar in feite is de koek een ideale mengelmoes van ingrediënten om een zoetzure saus op te baseren: suiker om het zuur te compenseren, specerijen voor de kruidige smaak en bloem om de saus te binden. Begin met het afsnijden van de donkere korsten. Die zijn te bitter. Snijd de koek vervolgens in plakken en kruimel deze zeer fijn. Dat gaat het makkelijkste in de foodprocessor.
9. Doe de kruimels in een pan en voeg een beetje van het stoofvocht toe. Verwarm het geheel en blijf goed roeren. Voeg steeds een beetje meer stoofvocht toe. Zorg er wel voor dat de saus mooi glad is, voordat je de volgende hoeveelheid toevoegt.
10. Als je bijna al het stoofvocht door de ontbijtkoek hebt geroerd, kun je de saus aan het vlees toevoegen.
11. Maak het zuurvlees op smaak met de mosterd, enkele eetlepels bruine suiker en nog wat extra zout en peper. Voeg eventueel nog een beetje azijn of wijn toe als je de saus te zoet vindt.
12. Vergeet niet de laurierblaadjes en de kruidnagels uit het zuurvlees te vissen!

Tips:

1. Zuurvlees eet je traditioneel met zelfgebakken verse friet! Limburgers scheppen de saus over de frieten. Als je de frietjes wat krokanter wilt houden, kun je de saus er ook naast scheppen.
2. Als je bang bent, dat je na het stoven de kruidnagels niet meer allemaal kunt vinden, strooi ze dan niet los over het vlees, maar prik ze in een schoongemaakt ui. Stoof de ui mee en schep hem na de bereiding met de kruidnagels uit de stoofpot.
3. Je kunt zuurvlees ruim voor de maaltijd al maken. Het gerecht wordt alleen maar lekkerder als de smaken een tijdje kunnen doortrekken.
4. Zuurvlees is zelfs prima in te vriezen. Er staat bij mij altijd wel een doosje in de vriezer!
5. Ook heel populair in Limburg: konijn in een zoetzure saus met ontbijtkoek. Dit gerecht at ik in mijn jeugd elk jaar met kerst! Binnenkort zal ik het recept op deze blog zetten!

Heb jij met dit herfstige weer ook zo'n trek in een hartverwarmende, kruidige soep?

Met deze romige linzensoep, op smaak gemaakt met een licht pikant Indiaas specerijenmengsel, is het in elk geval lekker thuiskomen!

Serveer er naan bij en je maaltijd is compleet. Genieten!

Romige Indiaas gekruide linzensoep met naan

Ingrediënten voor een maaltijdsoep voor 4 personen of een voorgerecht voor 8 personen:

• 3 uien
• 2 eetlepels ghee (roomboter of zonnebloemolie is ook goed)
• 2 kleine teentjes knoflook, fijngehakt
• 1,5 theelepel gemalen komijn (djintan)
• 1,5 theelepel garam masala
• 1,5 theelepel gemalen koriander (ketoembar)
• 1,5 theelepel geelwortelpoeder (kurkuma)
• 1 theelepel mild paprikapoeder
• 1/4 -1/2 theelepel cayennepeper
• 3 eetlepels tomatenpuree
• 750 gram gare linzen (afgegoten; blik of pot)
• 1,5 liter kippenbouillon (van blokjes)
• het sap van ±1/2 citroen
• 2 dl slagroom
• eventueel nog wat cayennepeper en/of groentebouillonpoeder
• niet al te fijn gehakte platte peterselie
• knoflooknaan voor 4 personen

Bereiding:

1. Snipper de uien en fruit ze zachtjes in de verwarmde ghee. Voeg na ongeveer 10 minuten de gehakte knoflook en de specerijen toe. Fruit deze even mee, maar verwarm ze niet te sterk, want dan wordt het geheel bitter. Roer vervolgens de tomatenpuree door het uienmengsel.
2. Draai het vuur hoog en voeg ¾ liter van de bouillon toe evenals 600 gram van de linzen. Breng de soep aan de kook. Laat de linzen zo een kwartiertje koken.
3. Pureer de soep met de staafmixer of in de foodprocessor. Hij moet mooi glad worden.
4. Maak de soep af met de rest van de bouillon, het citroensap, de slagroom en naar smaak wat bouillonpoeder (dat is lekkerder dan zout). Als je de soep te mild vindt, kun je nog wat cayennepeper toevoegen. Dat is afhankelijk van je eigen smaak en of er kinderen mee-eten.
5. Warm de resterende linzen even mee.
6. Schep de soep in kommen en garneer met de gehakte platte peterselie.
7. Serveer de naan bij de soep.

Tips:

1. Ghee is Indiase geklaarde boter. Hij kan tot hoge temperaturen worden verhit. Ghee heeft een nootachtige smaak. Hij is verkrijgbaar in oosterse winkels of in natuurvoedingswinkels. Kun je geen ghee vinden, gebruik dan roomboter of zonnebloemolie.
2. De allerlekkerste naan bak je zelf! Moeilijk is dat zeker niet: ga snel naar mijn verrukkelijke recept voor knoflooknaan met komijnzaadjes!
3. Heb je afbak-naan gekocht, bak ze dan deze keer niet af in de oven, maar in de grillpan. Bevochtig ze eerst met een beetje water en bak ze dan in een hete grillpan aan beide kanten totdat ze mooie grillstrepen vertonen en gaan opbollen.
4. Wil je een volledig vegetarisch gerecht serveren? Gebruik dan groentebouillon in plaats van kippenbouillon.

Heb je nog een restje truffelmayonaise over van de hapjes van gisteren? Gebruik het dan voor het besmeren van deze luxe sandwiches van speltbrood, belegd met Italiaanse verse bresaola en rucola.

Heerlijk voor je kerstbrunch of -lunch of je zelfgemaakte high tea! Of zomaar, om jezelf eens extra te verwennen!

Speltboterhammetjes met bresaola en truffelmayonaise

Ingrediënten voor 12 sandwiches:

• 12 niet te dik gesneden sneetjes speltbrood
• 2 ons verse bresaola (in dunne plakjes)
• een handje rucola
• enkele eetlepels truffelmayonaise (zie blog van gisteren)

Bereiding:

1. Besmeer de sneetjes brood elk met wat truffelmayonaise.
2. Beleg 6 sneetjes met een genereuze hoeveelheid bresaola.
3. Smeer her en der wat toefjes truffelmayonaise op de bresaola. Op deze manier vallen je boterhammetjes straks niet uit elkaar.
4. Verdeel wat rucola over de sandwiches. Dek ze af met de resterende 6 sneetjes met de sauskant naar beneden.
5. Snijd de sandwiches elk in 2 stukken. Gebruik hiervoor bij voorkeur een scherp mes zonder karteltjes. Veeg tijdens het snijden het mes af en toe af met een stukje keukenpapier, zodat de snijvlakken van de boterhammetjes mooi ‘schoon’ blijven.
6. Leg de boterhammetjes op een schaal en dek deze af met huishoudfolie. Plaats de schaal minimaal een halfuur in de koelkast alvorens de sandwiches te serveren. Koud zijn ze het allerlekkerst!

Tips:

1. Ik gebruikte het speltbrood met zonnebloempitten van Marqt; met stip mijn favoriete speltbrood!Uiteraard kun je deze sandwiches ook maken van andere soorten brood. Kies wel altijd voor een broodsoort met veel smaak, zoals desembrood of boerenbruinbrood. Snijd de korstjes er niet vanaf: zo behouden de boterhammetjes hun rustieke karakter.
2. Serveertip: prik in elk boterhammetje een cocktailprikker!
3. Bresaola is gepekeld en gedroogd Italiaans rundvlees. Hoe langer het vlees gedroogd wordt, hoe donkerder de kleur wordt en hoe intenser de smaak. Voor dit gerecht adviseer ik bresaola te gebruiken, die nog vrij jong en daardoor mild van smaak en zacht van structuur is.

Luxe toastjes met bresaola en truffelmayonaise

Dit is een verrukkelijk en luxe hapje voor de komende feestdagen (en natuurlijk ook voor de rest van het jaar!): krokante Italiaanse toastjes belegd met verse bresaola, zelfgemaakte truffelmayonaise en rucola!

Wat is bresaola?

Voor degenen die niet weten wat bresaola is: dat is Italiaans gedroogd rundvlees, dat in dunne plakjes als vleeswaar wordt gegeten. 

Als ik bresaola zou moeten omschrijven zou ik hem vergelijken met lichtgezouten rookvlees zonder rooksmaak. Misschien ken je het Zwitserse bündnerfleisch; dat heeft er ook iets van weg.

Verschillende soorten bresaola

Bresaola is verkrijgbaar in verschillende soorten; van relatief kort gedroogd vlees tot varianten die wat langer gerijpt zijn. 

Voor dit recept gebruik ik het liefst de wat jongere versie. Mijn traiteur noemt hem “verse bresaola”. Hij is botermals en heerlijk zacht van smaak.

Hoe maak je de lekkerste toastjes met bresaola?

Ik combineer bresaola graag met truffelmayonaise. Het aardse van de truffel en het lichte zuurtje van de mayonaise passen er uitstekend bij!

Rucola smaakt er ook perfect bij. De rucola zorgt voor een peperig accent. 

Je zou van de bresaola en de rucola ook rolletjes kunnen maken. Bestrijk elk plakje vlees dan met een beetje truffelmayonaise. Leg er een paar blaadjes rucola op en rol het geheel op. Erg lekker, maar wat mij betreft mis je dan nog het krokantje!

En daar komen de toastjes in zicht! Ik kies altijd bewust voor zogenaamde ‘fornelli’. Dat zijn Italiaanse olijfolietoastjes. Ze zijn lekker dun, hebben een mooi formaat voor een hapje en, misschien wel het belangrijkste, ze zijn niet te zout. Ik koop ze bij het filiaal van ‘Oil & Vinegar’ bij mij op de hoek! En als ik daar dan toch ben, neem ik meteen een potje truffelsalsa mee om mijn mayonaise op smaak te maken. Twee vliegen in één klap!

Maak deze Italiaanse bresaolatoastjes als amuse voor je kerstdiner of als hapje tijdens oudejaarsavond 

Ze zijn snel klaar en bijzonder lekker! Zeker weten dat je gasten meteen naar het recept vragen!

Tip: morgen geef ik je een recept voor een heerlijke rustieke sandwich met vrijwel dezelfde ingrediënten. Hou dit blog dus in de gaten!

Luxe toastjes met verse bresaola en zelfgemaakte truffelmayonaise

Ingrediënten voor ±20 toastjes:

Voor de toastjes:

• 20 dunne Italiaanse toastjes gebakken met olijfolie (ik gebruikte de ‘fornelli’ van Oil & Vinegar)
• 1 ons verse bresaola; minimaal 10 dunne plakjes
• versgemalen zwarte peper
• enkele theelepels truffelsalsa (potje)
• 20 kleine blaadjes rucola

Voor de truffelmayonaise:

• 2 eierdooiers (op kamertemperatuur)
• 1 eetlepel citroensap
• 2 theelepels witte balsamicoazijn
• 1 theelepel mosterd
• zout en versgemalen zwarte peper naar smaak
• 1 à 2 theelepels poedersuiker (naar smaak)
• 2 dl zonnebloemolie
• 1 dl zeer milde olijfolie
• truffelsalsa naar smaak (potje)

Bereiding:

1. Begin met het maken van de truffelmayonaise. Doe daartoe alle mayonaise-ingrediënten vanaf de eierdooiers tot en met de poedersuiker in de foodprocessor. Voeg 3 eetlepels van de zonnebloemolie toe.
2. Laat het mes in de foodprocessor draaien totdat het geheel vermengd is.
3. Voeg vervolgens (zonder de machine te stoppen) in een dun straaltje de rest van de twee oliesoorten toe. Er ontstaat zo een dikke, gebonden mayonaise.
4. Schep de mayonaise uit de foodprocessor. Proef en voeg eventueel nog wat zout, peper, suiker, mosterd of citroensap toe. Maak de mayonaise niet te zoet: dat is niet lekker in combinatie met de truffel.
5. Roer een paar theelepels truffelsalsa door de mayonaise. Proef en voeg eventueel nog wat meer truffelsalsa toe.
6. Besmeer de toastjes met een beetje truffelmayonaise.
7. Halveer de plakjes bresaola en drapeer op elk toastje een half plakje vleeswaar.
8. Garneer met een klein toefje truffelsalsa en een blaadje rucola. Maal er nog een beetje zwarte peper overheen.
9. Serveer de toastjes als amuse, als voorgerecht (5 per persoon) of als hapje bij een luxe borrel of een high tea.

Tips:

1. In dit recept wordt gewerkt met rauwe eieren. In een eerder blog vind je gedetailleerde instructies hoe je hiermee moet omgaan.
2. Als de eieren uit de koelkast komen, zijn ze te koud om er meteen mayonaise van te maken. Mayonaise schift als de ingrediënten niet ongeveer dezelfde temperatuur hebben. Je kunt eieren versneld op kamertemperatuur brengen door ze in warm (niet heet) water te leggen.
3. Witte balsamicoazijn is een lekker frisse azijnsoort. Hij smaakt heel anders dan rode balsamicoazijn. Witte balsamico is verkrijgbaar bij goed gesorteerde delicatessenwinkels en in sommige supermarkten. Kun je hem niet vinden, vervang hem dan door witte wijnazijn.
4. Je zou 100% olijfolie kunnen gebruiken. Dan heb je wel een heel zachte olijfolie nodig van een uitstekende kwaliteit. Mijn favoriet is de picudo-olijfolie van Valderrama. Win informatie in bij je eigen delicatessenwinkel.
5. Heb je geen foodprocessor, ga dan op dezelfde manier te werk, maar gebruik een garde voor het kloppen van de mayonaise. Het werk is wat zwaarder. Voordeel is wel dat de mayonaise iets luchtiger wordt.
6. Een restje truffelmayonaise kun je nog minimaal een week in de koelkast bewaren. Gebruik de truffelmayonaise ook eens voor het besmeren van de bresaolasandwiches, waar ik je morgen het recept voor geef, of serveer hem bij een gegrilde ribeye met zelfgemaakte frietjes. Verrukkelijk!